James had nooit interesse in een knuffel.
James is dikke vrienden met zijn knuffels: Aap en Konijn. Zij zijn een onafscheidelijk trio en het liefst de hele dag samen maar waarom is een knuffel belangrijk voor je kind?
In mijn zwangerschap kocht ik zoals vele moeders een knuffel voor James. Dit was een schattig gezicht en hier zat verder niets achter. Het zag er leuk uit als hij in bed lag met zijn knuffels, mooi voor de foto!
Ik heb verschillende keren een knuffel bij hem gelegd maar het leek James niets te interesseren tot het moment dat hij bang werd in het donker. Wij woonde destijds bij mijn ouders waar zijn kamer een stuk donker was dan in ons ouderlijk huis. James had altijd een prima slaapritme maar door de welbekende verlatingsangst, iets waar de meeste kinderen last van krijgen, veranderde dit en wilde hij niet meer slapen.
Kinderen met knuffels hebben een moeizame hechting gehad met zijn of haar ouders?
Het internet was afgestruind voor tips en het werd al snel duidelijk dat dit een fase was. Kinderen lopen ontelbare fases door in de kinderjaren. Als ik James naar bed bracht, ging hij lief liggen terwijl ik een liedje voor hem zong. Als ik wegliep dan was het huilen geblazen terwijl dit voorheen geen probleem was. Op dat moment dat ik dacht het dat het een goed idee was om een knuffel aan te schaffen. In de hoop dat het zijn vriendje wordt waardoor hij gemakkelijker in slaap valt.
Knuffels hebben altijd tijd, zijn nooit boos en alleen van je kind. Je hoeft je knuffel niet te delen met andere zoals je het speelgoed vaak wel moet delen. Sommige mensen denken dat kinderen knuffels nodig hebben omdat de hechting met de ouders moeizaam is verlopen. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit niet het probleem hoeft te zijn.
Een knuffel zorgt voor veiligheid.
Het gebruik van een knuffel hangt samen met het slaapritueel. Kinderen met een knuffel zijn niet perse angstiger dan een kinderen zonder knuffel. De functie van de knuffel veranderd namate het kind ouder wordt. Hij of zij gaat het dan gebruiken als iets dierbaars. De knuffel is niet meer nodig om je veilig bij te voelen.
Een knuffel kun je niet uitzoeken voor je kind. Je kind maakt deze keuze zelf en hoe en waarom je kind een bepaalde knuffel leuker vindt als de ander, weet niemand. Ik had bijvoorbeeld een grote beer met een leuk pakje aan en een slaapmuts. Het pakje is al snel uitgegaan en ook zijn slaapmuts is niet van origineel te herkennen. Dit stukje muts had ik dan in mijn hand als ik ging slapen.
Het ergste van alles is dat ik mijn beer ‘Sukkel’ noemde. Serieus waar! Ik heb geen idee waar ik deze naam van heb verzonnen maar ik liep de hele dag met Sukkel in mijn armen. Bij de verhuizing heb ik overwogen om hem weg te gooien maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen. Inmiddels ligt hij op zolder, onder het stof in het een doos en dat voelt prima!
James kon niet kiezen en heeft nu twee knuffels!
James heeft in deze tijd zijn Konijn beschouwt als vriend maar van dezelfde versie lag er in ons huis ook een Aap. Hij kon waarschijnlijk geen keuze maken en heeft ze allebei toegang gegeven tot zijn bed. Hij slaapt in zijn ene hand met Aap en in de andere hand ligt Konijn. James is vanaf dat moment weer heerlijk gaan slapen. Hij voelt zich kennelijk veilig bij zijn knuffel en zijn verlatingsangst wat betreft het slaapritueel, verdween.
Het blijft een mooi gezicht om James te zien liggen met zijn knuffels in zijn handen. De bedoeling is dat de knuffels in zijn bed blijven liggen tot dat hij zelf naar bed gaat maar dat verloopt niet altijd volgens plan. Afgelopen week was James ontzettend ziek en er was geen twijfel over mogelijk dat hij zijn Aap en Konijn dicht bij hem wilde hebben. Als een doodvogeltje zat hij met zijn knuffels op de bank. James vindt het fijn om met het labeltje van zijn knuffels te spelen. Hij wrijft en kriebelt zichzelf daarmee in slaap.
Heeft jouw kind ook een of twee knuffels waarmee hij onafscheidelijk lijkt? En hoe is dat verlopen? Heb jij in de kast nog een dezelfde knuffel voor als hij kwijt raakt?!
