Browsing Tag

moederschap

verlatingsangst
Mama &zo

Tandenpoetsen bij een peuter!

Lisa en ik mochten enkele weken niet zoenen!

Tanden, het een verschikkelijk onderdeel van het menselijk lichaam als je het mij vraagt. Tandpijn komt altijd ongelegen en is misschien wel de ergste pijn die je kunt voelen. Ik heb zelf een ongelofelijk angst voor de tandarts en ga eens in de twee jaar onder algehele narcose om de hele boel te laten maken bij een speciale angsttandarts.

In dit artikel lees je hier meer over. Het kwam namelijk niet zomaar tot stand want ik heb vier kiezen zonder problemen en pijn laten trekken. Ik vind het belangrijk om James zo relaxed mogelijk mee te nemen naar de tandarts en opzich heb ik weinig moeite met de tandarts als hij alleen met zijn spiegeltje in mijn mond kijkt. Mits we de afspraak hebben gemaakt dat hij nergens per ongeluk expres tegenaan tikt.

Lisa en ik hadden beide tandproblemen toen we elkaar leerde kennen. Eerst werd haar kies getrokken. Achteraf dacht zij dat dit goedkoper was maar had ze gewoon een tandartsverzekering die dit volledig dekte en was het overbodig om de tand te laten trekken, haha!

Ze had ongelofelijk veel last van die kies en ze was hem liever kwijt dan rijk. Nadat de kies eruit was getrokken kwam er een ontsteking in het gat te zitten waardoor ze hier nog enkele weken last van had en we niet konden zoenen. Daarna was ik aan de beurt met mijn narcose behandeling wat achteraf weinig napijn heeft gehad maar prettig was het op dat moment absoluut niet.

De tijd dat zijn tanden doorkwamen was vreselijk!

James hebben we vanaf het allereerste moment kennis laten maken met een tandenborstel inclusief tandpasta. Hij vindt de tandpasta lekker smaken waardoor het nooit een probleem was om zijn tanden te poetsen. Het eerste jaar ging dit met ons avondritueel mee en poetste wij zijn tanden voordat hij ging slapen.

Ik ben blij dat zijn tanden inmiddels allemaal zijn doorgekomen. Wat een vreselijke tijd is dat zeg! Een tijd met rode wangen, hoge koorts en een ontroostbaar kind. James heeft hier relatief weinig last van gehad als ik sommige verhalen van andere moeders hoor.

Vanaf het eerste jaar moet je de tanden van je peuter twee keer poetsen. Het liefst twee minuten. James heeft een tandenborstel met een lampje erin die we aanzetten als we beginnen met poetsen en vanzelf uitgaat als we klaar zijn. Ik zing meestal het tandenpoetsenlied op mijn allerleukst en dan komen we die 2 minuten samen wel door.

De volgende keer met de peuter naar de tandarts.

James wil altijd zelf beginnen met zijn tandenpoetsen en daarna nemen wij het over. Hij doet netjes zijn mond open en zijn tanden op elkaar. Het scheelt veel dat hij nu steeds meer begrijpt waardoor we het hem kunnen uitleggen maar twee minuten zijn natuurlijk ontzettend lang voor een peuter van 2,5 jaar.

De volgende keer nemen we hem mee naar de tandarts en als voorbereiding hebben we een speelgoedset van een tandarts gekocht en wil hij nu het liefst de hele dag naar onze tandenkijken met zijn spiegel.

Hoe ging jullie eerste bezoek aan de tandarts met een peuter?

 

21 december 2017 door
Peuterpraat
Persoonlijk

Peuterpraat, James aan het woord (deel4)

Ik klets nog steeds graag over pepernoten.

Haai, ik ben James en ik ben 2,5 jaar oud, groot hé? Mama vindt namelijk van wel want ze zegt heel vaak tegen mij: ‘Je bent mama’s grote knul’. Ik weet niet wat knul betekent maar ik vind het wel heel leuk om te horen.

Ik ben nog steeds onder de indruk van Sinterklaas en zijn Pieten en ik kan er niet overuit dat ze weer naar Spanje zijn. Ik vind het jammer want ik had net zoveel cadeautjes gekregen van Sinterklaas. Mama zegt dat Sinterklaas nu blut is en moet sparen zodat hij volgend jaar terug kan komen. Ik begrijp dat niet zo goed en ik klets graag nog regelmatig over pepernoten.

Sinterklaas vond ik leuk op de televisie maar in het echt was hij een stuk minder leuk. Hij had wel een mooie rode hoge hoed op en een hele lange baard maar ik vond het net iets te spannend om hem een handje te geven. Piet vond ik wel heel gaaf, hij gaf mij steeds pepernoten en uiteindelijk kregen we een hele zak vol cadeautjes.

Ik weet precies wie Jezus is want ik heb een eigen kerststal.

Mijn wangen waren knal rood van de spanning zei mama. Ik had het gewoon warm hoor maar ik vond het heel leuk om tussen papa en mama alle cadeautjes uit te pakken. Ik had geen rust om naar het cadeautje te kijken. Ik wilde het liefst eerst alles zo snel mogelijk uitpakken.

Mama sluit het hoofdstuk wel heel snel af want een dag nadat Sinterklaas op bezoek was geweest stond de kerstboom al in huis. De kerstboom vind ik trouwens wel leuk. Ik heb zelf namelijk ook een boom in mijn speelhoek en daar zitten ook ballen en lampjes in.

Ik heb ook een eigen kerststal. Mama vertelt mij wie ze zijn en ik weet al heel goed wie Maria, Jozef en Jezus zijn. Jezus is namelijk een kleine baby en Maria en Jozef zijn de papa en mama van hem. Ik weet alleen nog niet zo goed wat dit te maken heeft met kerst maar dat geeft niet. Het is hartstikke gezellig en ik vind het ook leuk om Jezus op mijn auto’s te zetten en daar mee rond te rijden.

Ik begrijp wat sneeuw is, groot ben ik he?

Weet je wat ik een van mijn leukste cadeautjes vind? Jimmy. Ik noem hem zo want mama vind dat leuk klinken: ‘James & Jimmy’ en ik vind het prima want ik zeg alles na. Dat is mijn leeftijd, zegt mama. Jimmy is mijn pop, hij heeft ook een tangelang net zoals ik. Mama heeft dat niet. Ik vind dat best zielig voor mama maar ik ben blij dat mijn pop het wel heeft.

Mijn pop kan zelfs poepen op zijn potje, dat is echt heel grappig om te zien. Ik mag het dan samen met mama in de wc gooien en dan mag ik doortrekken. Ik vind het zelf nog spannend om op het potje te zitten. We doen het soms samen en dan leest mama mij een boekje voor maar het liefst heb ik nog een pamper om. Ik mag altijd zelf een dier uitkiezen en ik vind de uil tegenwoordig wel grappig om aan te hebben!

Ik heb op een andere dag als deze voor het eerst in de sneeuw gespeelt. Ik was vorig jaar namelijk te klein om te snappen wat de sneeu was. Nu begrijp ik het best goed. Het is wit en koud en als er sneeuw ligt dan mag ik mijn snowbootsen aan en die vind ik heel gaaf. Ik vind een sjaal en een muts prima maar handschoenen vind ik vervelend, die heb ik liever niet aan maar mama vind dat veel te koud!

Tot een andere keer, doei!

19 december 2017 door
De peuterpuberteit
Mama &zo

Hoe gaan wij om met de peuterpubertijd?

James heeft het woordje ‘Nee’ lang niet kunnen uitspreken…

Het heeft lang op zich laten wachten maar momenteel zitten we er middenin. De peuterpuberteit. Ik wist dat er een fase bestond die de peuterpuberteit heet maar ik had geen idee wat ik kon verwachten. De moeders die met een krijsend kind in de supermarkt staan kan ik nog met een grijns voorbijlopen. * afkloppen *.

Ik denk niet voorlang als ik het peutergedrag meemaak van James maar tot nu toe gaat boodschappen doen prima. Hij vindt het leuk om tegen iedereen aan te kletsen en te sjansen met de meiden achter de kassa. Hij fixt altijd wel een snoepje van iemand. Ik weet niet zo goed van wie hij dit heeft… 😉

James heeft het woordje ‘nee lang niet kunnen of willen zeggen. Ik dacht naïef dat hij dit woordje zou overslaan en dat daarmee de peuterpuberteit een stuk minder heftiger zou zijn als bij andere gezinnen. Het tegendeel is waar. James kent sinds hij naar de peuterspeelzaal gaat ook het woordje: ‘nee’, ik bedoel: ‘NEE’ en stelt ons vaak op de proef.

De tip: ‘Stel openvragen aan je kind!’ slaat nergens op!

Ik heb gelezen dat je jouw kind het beste open vragen kunt stellen. Een gesloten vraag waarin je peuter wel ja of nee moet zeggen kan frustrerend worden. Ik wens je veel succes en ik kan alvast vertellen dat deze tip bij ons absoluut niet werkt. Een open of gesloten vraag, het maakt voor James geen bal uit.

‘Wil jij met de blokken spelen of wil jij met mama samen tekenen?’ Een leuke open vraag toch? James schreeuwt hier net zo goed ‘NEE!’ op dan op de vraag: ‘Kom, dan gaan we samenspelen!’.

Peuter zijn ongeremd en moeten zich leren beheersen.

Dat James nu in de peuterpubertijd zit is logisch. Hij gaat naar de peuterspeelzaal waar hij kinderen ziet die zich verschillend kunnen gedragen. Als peuters denk je nou eenmaal dat je al ontzettend groot en zelfstandig bent. Althans, dat proberen ze te worden en net zoals de échte pubertijd gaat dit gepaard met verschillende (heftige) emoties!

Het probleem met peuters is dat ze relatief weinig zelfstandig kunnen doen. Dit veroorzaakt vaak grote frustraties. Stemmingswisselingen ten top! Het komt regelmatig voor dat James met een vrolijk gezicht naar bed gaat en onwijs boos en verdrietig is als hij wakker wordt.

Peuters zijn ongeremd en moeten zich nog leren beheersen. Dit kan driftbuien veroorzaken. Huilen, schreeuwen, stampvoeten, zich laten vallen, armen over elkaar. Ik heb inmiddels alles al voorbij zien komen. Ik las op internet dat de meeste driftbuien na vijfminuten over zijn. Dit is bij onze peuter niet het geval. Het kan zomaar zijn dat James 20 minuten boos staat te stampvoeten!

Afleiden helpt inmiddels niet meer.

Het frustreerde aan dit alles is dat peuters nog niet goed genoeg kunnen praten om alles precies uit te leggen. James is voornamelijk geïrriteerd als hij vraagt; ‘broek aan?’. Als ik dan zijn broek aan wil doen zegt hij: ‘Nee broek uit’. Het lijkt op een spelletje maar James is bloedserieus. Ik geef hem twee kansen en daarna is het klaar. James wordt dan boos.

In de voorgaande maanden was dit nog een simpel onderwerp. Ik kon James op ieder moment afleiden. Als ik vroeg of hij wilde kijken naar de hond in de tuin, de vogels in de lucht of de auto in de hoek van de kamer dan was hij alweer vergeten dat hij boos of verdrietig was.

Dit lukt nu minder goed. Niet goed. Niet meer kan ik beter zeggen. Ik ga met hem praten als hij een driftbui krijgt door een ja/nee verhaal. Als hij op dat moment niet luistert dan is voor ons de beste manier om hem te negeren.

Hoe gaan wij om met de peuterpubertijd?

Ik blijf bij hem in de buurt. Ik doe mijn eigen ding en ik wacht tot hij rustiger wordt. Als ik met hem ga praten terwijl hij staat te stampvoeten heeft het geen enkele zin. Ik laat hem tot rust komen voordat ik met hem ga kletsen. Dit werkt voor James prima. Als hij eenmaal rustiger is benoem ik zijn emotie en vertel ik hem dat hij ook boos, verdrietig of bang mag zijn.

Dit zijn de relatief makkelijke dingen. Het gaat er anders aan toe als hij niet luistert en of iets doet wat niet mag. James heeft er een handje van om met zijn speelgoed te gooien. Dit vinden wij niet goed. Het probleem komt als hij het moet oprapen. Als hij niet luistert en lelijk doet moet hij na drie keer waarschuwen op de gang.

James staat de stampvoeten op de gang voor ongeveer een kleine twee minuten. Als hij dan weer naar binnen mag om het op te rapen, wil hij zelf graag op de gang blijven. ‘Nee, jij gang!’ zegt James dan. (Hij noemt zichzelf jij’.

Als het eenmaal is gezakt komt hij met een ondeugend en lachend gezicht naar binnen, raapt zijn speelgoed op en komt bij mij op schoot een knuffel halen.

Je bent geen slechte ouder!

De peuterpuberteit vergt een hoop van energie van de ouders. Je bent absoluut geen slechte ouder als je kind een driftbui heeft. Dit alles heeft te maken met een normaal proces en hoe je ook met je kind omgaat, de driftbuien zullen ongetwijfeld komen.

Het is zaak om zo duidelijk en consequent mogelijk te zijn. Hier heeft het kind veel baadt bij.

Hoe gaan jullie om met de peuterpubertijd? Laat het weten in de comments dan kunnen we ervaringen uitwisselen.

22 november 2017 door
Konijn en een peuter
Persoonlijk

Konijn als huisdier en een peuter?!

Je bent jong en je wil wat.

Je bent jong en je wil wat. Ik heb die tijd al een beetje gehad, vooral wat betreft huisdieren. Mijn ervaring is dat zodra je kinderen hebt, de huisdieren naar de achtergrond verdwijnen. James ‘eist’ mijn aandacht op en dan kies ik automatisch hem boven het huisdier.

Lisa is hier nog wat impulsiever in. Het liefst wil ze graag een puppy- hond. Dat heb ik van de baan geveegd want onze Golden Retriever Max van 8 jaar oud is voor mij voldoende. Ik ben blij dat ik eindelijk geen gebroken nachten meer heb met James en dan zou ik er ’s nachts uit moeten voor een puppy.

Zindelijk maken, trainen. Nee, niks voor mij. Lisa beloofde de nachten te doen maar aangezien zij fulltime werkt en ik dus puntje bij paaltje alsnog voor de pup zou opdraaien, leek dat mij geen strak plan.

Ik wilde haar best tegemoetkomen en na lang wikken en wegen waren wij eruit. We gingen een schildpad kopen. Scheelt maar weinig met een hond, toch? Een leuk dier om naar de kijken, het is iets anders dan een vis, relatief weinig onderhoudt dan alleen af en toe alles verschonen, je hoeft ze niet uit te laten of zindelijk maken dus het klonk in mijn ogen ideaal.

Op weg voor een schildpad en terug met een konijn.

We zijn naar verschillende dierenwinkels geweest om ons te laten voorlichten en uiteindelijk zaten we in de auto met een konijn. Dus, ik moest even slikken en in de auto besefte ik pas echt dat we een konijn hadden gekocht. Maar hartstikke leuk voor James, toch?

Ik werd opslag verliefd op mijn konijn Frodo. In de winkel werd het ons duidelijk dat een konijn het liefst met z’n tweeën leeft. Lisa werd verliefd op een schattig klein grijs konijntje maar dat was een mannetje en Frodo is, behalve zijn naam, een meisje.

Dat was niet handig. We zijn zelf blij, en ook weer niet, dat we zelf niet per ongeluk kindjes kunnen maken en dan zouden onze konijnen dat wel doen. Vrouwen zijn jaloers, wij ook en dus zijn we op Marktplaats verder gaan kijken naar een geschikt konijn die Frodo gezelschap kan houden.

Konijn als huisdier en een peuter.

Zogezegd zo gedaan zaten we in de auto op weg naar huis. Met de achterbak vol met een kooi, eten en drinken voor het Konijn, een peuter in de stoel die een konijn hartstikke leuk vindt maar het liefst al een uur geleden thuis was geweest en Lisa met Bambi en Frodo op haar schoot.

One Happy Family met Max die thuis op ons aan het wachten was. Lisa gaf James eten, ik heb de kooi ingericht en de konijnen geïnstalleerd. Het was even de vraag of we konijn zouden eten met kerst omdat Max ze nét iets te aardig vond maar gelukkig zijn ze een goede match.

Ik heb de rest van de avond op mijn buik voor de kooi gelegen omdat het belangrijk is, de konijnen zo tam mogelijk te maken, vooral met een peuter in huis. We hebben afgesproken dat hoe leuk het ook is, James de konijnen voorlopig geen eten geeft. De konijnen zullen op een gegeven moment, hopelijk, weten dat hij nooit eten in zijn handen heeft en dus ook niet hoeve bijten.

Frodo was direct nieuwsgierig en ging op ontdekkingstocht terwijl Bambi bang in een hoekje zat. Dit duurde twee dagen en nu hupsen ze allebei door de kamer heen. Iedere week verschonen Lisa en ik samen het hok en James heeft er inmiddels twee maatjes bij!

Kinderen en huisdieren, het kan superleuk zijn maar het vergt wat tijd en aandacht. Wat is jullie ervaring hiermee? Laat het weten in de comments!

 

16 november 2017 door
Volg je hart, want dat klopt!
Mama &zo

Volg je hart, want dat klopt!

Ik werd aan het denken gezet.

De quote van mijn blog is ‘Volg je hart, want dat klopt!’ en ik heb hier eigenlijk nog nooit een artikel over geschreven. Tot nu.

Ik had gisteren een gisteren van mijn vrijwilligerswerk. het ging over kinderen & jongeren. De eerste dag voornamelijk over kinderen en de tweede dag die nog moet volgen, gaat het over jongeren. We gaan wat dieper in op de stof over een delict waarin een kind is betrokken ófwel het delict mee heeft gekregen in zijn of haar omgeving en hen gedrag wat daaruit vloeit.

Op zo’n cursus dag leer ik nieuwe mensen kennen die hetzelfde werk doen als jij, dit schept uiteraard al een band. Je zit daar immers voor precies hetzelfde. Het mooie aan dit alles is, is dat je op een dag als gisteren erachter komt dat iedereen anders denkt. Iedereen heeft zijn of haar idee over de aanpak van bijvoorbeeld de opvoeding.

Je leert van elkaar want bij een cursus zoals deze ben je genoodzaakt iets verder te kijken dan je neus lang is. Een vrouw die gisteren aanwezig was op de cursusdag heeft mij aan het denken gezet. Hoe mooi is dat? Zij vertelde dat dochter van drie jaar nog steeds borstvoeding krijgt en zij vanaf de geboorte met haar kind en man samen slaapt.

Dit is volgends de boekjes tegen de regels in én dat is precies de boodschap van dit artikel. Je kind zou afhankelijker worden. Hier op latere leeftijd last van kunnen krijgen. Het is minder veilig om met je kind in één bed te slapen en zo kan ik nog wel even doorgaan met de nadelige gevolgen aldus de boeken.

De opvoeding en het ouderschap heeft alles te maken met gevoel.

Het is eigenlijk bizar dat er ooit regels zijn verzonnen die laten blijken dat het goed is voor een kind om als ouder op een bepaalde manier te handelen. Op welk soort kind is dat gebaseerd? Iedereen is anders dus bij iedereen werkt het ook op een verschillende manier.

De opvoeding en het ouderschap heeft alles te maken gevoel, vandaar mijn quote in de titel. Er kunnen nog zoveel onderzoeken zijn geweest of nog gaan komen maar het gaat vooral om jouw gevoel als ouder zijnde. Niemand precies kan weten wat goed is voor jouw kind en op welke manier je moet handelen. Het komt erop neer dat niemand weet hoe je precies moet handelen maar hoe je handel, altijd goed is als je dit vanuit je hart zo voelt.

Ik heb in mijn zwangerschap meerdere boeken versleten over de opvoeding. Adviezen en tips bijwijze van opgeschreven in een een schrift zodat dit mij altijd bij zou blijven en ik een wegwijzer had voor het moederschap. In de praktijk werkt dat niet zoals het in eerste instantie doet blijken.

Alles loopt anders in de praktijk omdat jij en jouw kind anders zijn dan hen.

Je wordt op internet gebombardeerd met tips en tricks maar dit is niet gebaseerd op jouw kind. Mits je jouw kind hebt uitgeleend voor zo’n soort onderzoek of aan een andere moeder die het blijkbaar beter denkt te weten. De opvoeding van mijn ouders was in mijn ogen geweldig. Ik had mezelf voorgenomen een mix te maken tussen de opvoeding die de vader van James heeft gehad, daar de positieve uit te halen en die toe te passen bij James.

Dit loopt ook anders in de praktijk want jij bent een ander persoon dan dat je ouders zijn. Mijn moeder vindt mij bijvoorbeeld consequenter tegen James dan dat zij ooit tegen ons heeft gedaan. Dit is iets waar ik mezelf prettig bij voel en waarbij ik merk dat dit voor James en mezelf, het beste is. Je leest overal dat consequent zijn belangrijk is maar iedereen doet het op een andere manier en op een ander moment.

In tegenstelling tot de vrouw van mijn cursus, vond ik het juist belangrijk om James aan zijn eigen kamer te laten wennen, om hem een plekje te geven waar hij zichzelf veilig kan voelen. Een plekje, waar wat van hem is en waar ik niet altijd ben. Ik wil hem hiermee een stukje zelfvertrouwen geven en ik voel mezelf hier fijn bij. James overigens ook, die slaapt iedere nacht als een roosje in zijn eigen stoere kisten- bed.

Volg je hart, want dit klopt!

Moeders, ouders, mensen, denk zelf na over wat je prettig vindt of niet. Kijk niet na alle artikelen die op het web te vinden zijn over hoe je het beter kunt doen. Als jij je hart volgt, klopt dat en maak jij goede keuzes die voor jou op dat moment zo voelen. Het kan dat je hier later anders overdenkt. Dit pas je toe zodra dit voor jou goed voelt.

De meningen van andere doen er niet toe zolang jij je prettig voelt. Ik vind het interessant om met mensen te praten die juist anders denken zoals ik. Het filosoferen over onderwerpen en de andere denkwijze fascineert mij. Hoe zit dat bij jou? Loop jij een kudde achterna of bewandel jij je eigen weg met vallen en opstaan?

8 oktober 2017 door