Browsing Tag

Liefde

De ziekte van crohn &zo

Relatieproblemen door de ziekte van Crohn

De ziekte van Crohn.

De ziekte van Crohn. Ieder jaar komen er ongeveer 1000 patiënten bij die de diagnose crohn krijgen. De leeftijd verschilt maar je hebt de meeste kans als je tussen de 15 en 30 jaar bent. Ik was 17, best jong en daarom werd er ook niet direct gedacht aan de ziekte van Crohn.

Iedereen gaat anders met zijn of haar ziektes om maar de leeftijd speelt hierbij ook een grote rol. Ik zat in de puberteit hoewel ik nooit écht een puber ben geweest. Ik deed een BBL opleiding, had een leuk vrienden clubje en woonde gezellig bij mijn ouders thuis. Ik had nooit ruzie met mijn ouders en we konden het altijd wel eens worden met de regels in huis.

Iedere emotie kwam aanbod!

Merijn en ik kregen een relatie op 7-9-2007. We zijn aankomend jaar dus al 10 jaar samen. Hij was dan ook al drie jaar in beeld toen bij mij de diagnose Crohn werd geconstateerd. Merijn regelde op zijn toenmalige werk dat hij er ieder bezoekuur kon zijn! Drie keer per dag zat hij voor een aantal uren aan mijn bed, te kletsen, huilen en lachen, iedere emotie kwam aanbod.

Ik heb twee weken in het ziekenhuis gelegen voordat ik naar huis mocht. Ik weet nog goed dat mijn ouders mijn hele kamer hadden verbouwd. Alles was schoon, het rook heerlijk en alles was blauw. Dat scheen goed te zijn voor de rust.. hoe lief?
De eerste dagen thuis vond ik eng. Ik was bang dat ik weer zoveel pijn kreeg en wist me geen houding te geven.

Ik verbrak onze relatie van drie jaar..

Ik kwam heel snel kilo’s aan door de medicijnen en was al snel de oude Lonneke niet meer. Ik wist ook niet of die ooit nog terug zou komen. De diagnose had me veranderd. Het zou nooit meer hetzelfde worden. Ik zat zo in de knoop met mezelf dat ik het uitmaakte met Merijn. We zouden elkaar de eerste paar weken niet spreken en dan konden we wel weer eens bellen. Merijn ging kapot van verdriet.

Als ik nu terug denk aan dat moment vind ik het vooral heel sneu voor Merijn. Iedere dag zat hij aan mijn ziekenhuisbed en wat deed ik? Ik verbrak de relatie!
Ik wilde hem niet belemmeren, ik wilde dat alles hetzelfde zou blijven en dat zou nooit meer het geval worden. Het was toen ook al bekend dat de eerste reeks medicijnen niet voldoende effect had op mijn Crohn. Ik was diep gekwetst door mijn eigen lichaam. Mijn lichaam werd steeds zieker en het veranderde compleet. Ik werd dikker en kreeg lelijke straije op mijn buik.

Ik wilde niet dat Merijn dit zou zien. Dat hij mij überhaupt zó ziek zou zien. Ik dacht voor hem. De grootste fout die je kunt maken in je relatie. Denken voor de ander.. ik dacht, als ik het nu uitmaak is het even moeilijk maar dan kunnen we beide opnieuw beginnen. Hij zou vast snel een leuker vriendinnetje krijgen die niet ziek was. Wat moest hij nou nog met mij? Ik was allang de Lonneke niet meer waarop hij was gevallen. Hij zou het niet uit durven maken omdat hij medelijden zou hebben en ik zielig en ziek was. Ik wilde niet opnieuw gekwetst worden en dus was ik hem voor.. ik verbrak onze relatie.

Ruimte in mijn hoofd..

Als ik de tijd nu terug kon draaien had ik het opnieuw gedaan alleen dan samen met Merijn. Hoewel, samen hebben we het alsnog gedaan want we konden niet zonder elkaar.
De eerste dagen voelde fijn, ik was opgelucht omdat ik geen rekening hoefde te houden met zijn gevoelens. Het gaf me ruimte in mijn hoofd om alles een plekje te geven. Maanden lang niet geloofd worden, mijn eerste ziekenhuis opname, eindelijk een diagnose en wat voor een.. ik had het zwaar met mezelf en ondanks alle hulp die ik kreeg van vrienden en familie voelde ik me alleen. Ik moest er tenslotte mee dealen. Andere hadden makkelijk praten, vond ik.

Na vier dagen begon het ‘missen’. We zagen elkaar vanaf het moment dat we samen waren iedere dag. Hij hoorde bij mij en ik bij hem. We begonnen weer met sms’en, msn’en en af en toe belde we.
We hebben zelfs een paar keer stiekem afgesproken. Ik zou naar de bioscoop gaan met een vriendin. Mijn ouders brachten mij weg omdat ik nog te zwak was om met het openbaar vervoer te gaan. Om het hoekje stond Merijn te wachten en toen de film was afgelopen zoende we in een steegje bij de bioscoop terwijl mijn ouders een eindje verderop stonden.

Miste ik Merijn of ‘iemand’ om me heen?

Ik wist niet hoe ik dit allemaal moet uitleggen. Ik had spijt van mijn keuze. Ik nam mijn broer in vertrouwen en hij zei: ‘Lon, je moet goed nadenken of je iemand mist. De aandacht, de liefde of dat je écht Merijn mist’. Wijze woorden van mijn grote broer.. Ik had niet veel tijd nodig om dit te onderzoeken. Ik miste Merijn, MijnMerijn. Maar ja, ik had Merijn natuurlijk ongelofelijk gekwetst door het uit te maken. Hij wilde er samen voor gaan terwijl ik dacht dat hij dat alleen maar zei omdat ik ziek was.

Mijn ouders hadden alles natuurlijk allang door. Ze wisten zelfs dat ik gewoon naar de bioscoop was gegaan met Merijn. Ik zat duidelijk in de knoop door alles wat er was gebeurd. We spraken af om onze relatie rustig op te bouwen en elkaar niet direct iedere dag te zien. Drie keer in de week zou in het begin voldoende zijn maar in de praktijk liep dit totaal anders. Merijn bleef, hij trok bij ons in en we zochten naar een huisje voor ons samen.

Hele diepe dalen maar ook hele hoge ups!

Na drie jaar lang vakanties, opstap gaan, lol trappen en allerlei gekke dingen doen werd ik ziek. Dit vond ik ontzettend moeilijk maar vanaf de dag dat het weer goed was hebben we onze weg samen bewandeld. Hele diepen dalen maar ook hele hoge ups doorstaan en dat laat ons tot de dag van vandaag beseffen dat we alles aankunnen. Als we maar praten over onze gevoelens, lachen maar ook samen kunnen huilen en boven eerlijk zijn over alles wat er in ons omgaat.

Inmiddels zijn we expert geworden in het doorstaan van tegenslagen rondom het ziekenhuis. Dit is een makkie geworden en ieder heeft zijn of haar gevoelens om daarmee om te gaan. Je hoeft niet altijd hetzelfde te voelen om met elkaar oud te worden. Als je deze van elkaar respecteert dan kom je er wel samen. Ik ben blij dat het uiteindelijk is goed gekomen, we nu gelukkig getrouwd zijn en de mooiste liefdesbaby op aarde hebben gemaakt!

Het is niet niks om zulke dingen op zo’n jonge leeftijd samen mee te maken maar daardoor weten we wel precies wat we aan elkaar hebben. Alles is veranderd. Soms pas je samen in het nieuwe plaatje wat je word gegeven en soms niet. Merijn, ik ben zó blij dat jij altijd in ons hebt geloofd!

Struggle jij met je ziekte? Weet je even niet meer hoe het allemaal moet? Je staat er niet alleen voor. Praat!

8 januari 2017 door
Kerst met kinderen
Mama &zo

Kerst met kinderen!

De afgelopen twee dagen zijn letterlijk omgevlogen! Jeetje, wat gaat het snel. Kerst 2016 zit er alweer op en nu kunnen we ‘rustig’ toeleven naar 2017. Het einde van 2016 is nu ècht inzicht! Hopelijk hebben jullie twee geweldige liefdevolle dagen gehad, laat het me vooral weten wat jullie hebben gedaan?!

Familie dagen!

Kerst is een heerlijke familie tijd als je het mij vraagt! Je komt weer met de ‘hele club’ bij elkaar om er een gezellige dag van te maken. Meestal gaat dit gepaard met een hele hoop (ongezond) eten en met eventueel een familiespel. Wij gaan meestal de ene kerstdag naar mijn ouders en de andere kerstdag naar mijn schoonouders. Helaas lukt dit niet altijd omdat we met een hele hoop huishoudens daarachter rekening moeten houden. Dit jaar was zo’n jaar dat het op dezelfde dag viel. Gelukkig hebben we het kunnen oplossen door de dag erna de opa & oma van Merijn te ontvangen & zelf naar zijn ouders te gaan.

Ik heb alleen maar fijne en leuke herinneringen aan kerst.. Hoewel mijn opa is zoveel jaar geleden overleden op eerste kerstdag. Dat is zolang geleden dat ik het zelf niet eens meer kan herinneren. Ik was 3 jaar. Alsnog komt dit ieder jaar even naar boven en halen we samen herinneringen op. Ieder jaar bij het eten krijgen we een soort van ‘gelukskoekje’. Ik heb geen flauw idee hoe het heet want er zat geen koekje in maar een mooie spreuk in allerlei talen en een grappige kroon. De rest van avond lopen dan allemaal met die kroontjes op ons hoofd. toen de oma’s nog leefde, was zij vergeten dat ze haar kroon nog om had. Wat hebben we gelachen die avond! Helaas zijn de oma’s ook niet meer in ons midden maar ook zij komen ieder jaar even extra terug met kerst als herinnering.

Kerst zonder kinderen..

Vroeger toen de kratten bier nog van hout waren 😉 vierde we kerst op een hele andere manier dan dat we nu doen. Met een biertje, wijntje en hapjes op tafel speelde we die gehele dag allerlei leuke bordspellen. De muziek ging op zo’n dag dan vaak steeds harder en werd er af en toe een dansje gemaakt. Het avondeten verzorgde we samen zo ongeveer 5 gangen.. we waren dus erg lang bezig met het avondeten terwijl we tussendoor genoten van elkaar en dat is nu wel even anders!!

Kerst met kinderen..

Inmiddels zijn er een aantal kinderen bijgekomen en dat veranderd een hoop. Kerst met kinderen vier je natuurlijk heel anders! Nu draait het niet meer om ons maar om de kinderen. Want ja, als de kids het naar hen zin hebben dan is het voor ons als ouders al snel goed. De huiskamer ligt vol met slabbers, luiers, troep, iets wat verantwoordelijke koekjes en het speelgoed vliegt om je oren!

Wij als volwassene hebben nauwelijks kunnen bijkletsen en als je eenmaal in gesprek bent dan komt er sowieso íets tussen. Is het geen poepbroek? Dan is het een ruzie die uitgesproken moet worden. Dus, Sjef, Bram en Pim hoe is het eigenlijk met jullie? 😉 Een bordspel voor volwassenen kun je niet spelen met 7 kids onder de 10. Dat is onbegonnen werk! Het huis is omgetoverd als speelpaleis. De Wi-u is aangesloten, de poppen liggen in de hoek en ook de knutselspullen liggen paraat. Een vijfgangenmenu is verledentijd en het eten moet nu het liefst rond 17:30 op tafel staan.

Niks is mooier dan je kind gelukkig zien!

Het vergt dus best wat organisatie en geduld maar het is fantastisch. Niks is mooier dan het geluk van je kind en als dat betekend dat we om 17:30 aan tafel moeten om even snel wat te eten of als het huis vol ligt met speelgoed waar je nauwelijks tussendoor kan lopen, is dat zo! Kerst wordt nooit meer hetzelfde als vroeger maar hoe meer zielen hoe meer vreugde, toch?!

James lag heerlijk om 19:00 uur te slapen in zijn bedje bij mijn ouders waardoor we nog een leuke avond hadden met de volwassenen en een leuk spel deden. Het werd 01:00, even de auto warm draaien, alles inpakken, James uit bed halen en hup thuis er weer in. Ging perfect!

Ik ben benieuwd of jullie deze verschillen ook merken nu je kinderen hebt waar je rekening mee moet houden?! Wat zijn voor jou de grootste verschillen?

27 december 2016 door
familie
Persoonlijk

10 vragen over mijn familie! #SOSfamilietag

Foto is gemaakt door Lisette v Aerle. 

December, dat is toch wel de maand wat centraal staat voor ‘Liefde’ en ‘Familie’. Alles is liefde. Onze familie app heet bijvoorbeeld: ‘Alles is familie’ en waarom? Omdat het zo voelt. Niemand kan opgroeien zonder liefde en als dit wel gebeurd zijn de gevolgen niet te overzien. Gedrag en identiteitsontwikkeling, passief of juist erg agressief of kinderen met een zeer laag zelfbeeld. Wist je bijvoorbeeld dat als een kind zonder liefde opgroeit meer kans heeft op een groeiachterstand?

Laura en SOS Kinderdorpen hebben een #SOSfamilietag bedacht, waarbij we stil staan bij jouw familie of bij de mensen om jou heen die voelen als familie.

Ieder kind verdiend een liefdevol en veilig thuis. Dat is het doel van SOS Kinderdorpen. Wil je hen steunen of meer informatie? Klik dan hier.

1. Kun je jouw familie omschrijven? 

Mijn Familie is eigenlijk met geen pen te beschrijven maar ik zal het proberen! Ik kom uit een gezin van totaal 6 mensen. Mijn vader & Moeder, die nog bij elkaar zijn en dat is in deze tijd best een kunst in deze tijd en 3 oudere broers. Ik ben de jongste en scheel 10 jaar met mijn oudste broer. Inmiddels hebben we allemaal ons eigen plekje en inclusief aanhang + de bijbehorende kids (7) zijn we dus een hele grote gezellige liefdevolle familie!

Merijn, ik & James vormen natuurlijk ook zelf een familie!

2. Beschrijf in èèn woord wat familie voor jou betekent.

Onvoorwaardelijk.

3. Hoe vaak zie jij jouw familie? 

Mijn ouders zie ik minstens 3 keer in de week. Mijn oudste broer zie ik 1x in de week als hij zijn zoontje komt ophalen. Mijn middelste broer woont helaas in Amerika, maar ik spreek hem wekelijks via de app en we Skype minimaal 1x in de maand. En de jongste broer zie ik soms een maand niet en soms een paar dagen achter elkaar!

Het mooiste aan familie is dat het niet uit maakt wanneer je elkaar ziet. Het is namelijk altijd goed. Je bent altijd geïnteresseerd in elkaar. Je steunt elkaar en je lacht met elkaar. Je voert goede gesprekken en wanneer je elkaar op een vaste dag ziet gaat de spontaniteit er vanaf.

Merijn & James zie ik gelukkig iedere dag!

4. Wat maakt jouw familie bijzonder? 

Ik denk dat onze liefde voor elkaar ons bijzonder maakt. Althans, dat krijgen we vaak te horen. We zijn hecht met elkaar. We kunnen elkaar alles vertellen, we helpen elkaar graag en hebben dezelfde humor!

5. Wat is je verdrietigste familieherinnering? 

Nou, afgelopen jaar was nou niet dat je zegt het makkelijkste jaar. Het was zelfs een enorm moeilijk jaar dus heb je even? Ik denk niet dat ik kan bepalen voor de rest van de familie wat nou ècht het verdrietigste was. Ik zou willen zeggen het feit dat onze oma’s er niet meer zijn maar ik weet tegelijkertijd ook dat we er allemaal heel erg vrede mee hebben dat ze nu op een mooiere plek zijn.. Ondanks dat we er vrede mee hebben is het natuurlijk wel heel erg verdrietig dus ik denk dit!

6. Wat is jouw mooiste familieherinnering? 

Oh nee, ik wist bij de vorige vraag dat deze vraag zou komen en ik kan niet kiezen! We hebben zoveel mooie momenten meegemaakt. Maar als ik nu moest kiezen was het ons familieweekend van afgelopen jaar waar ook mijn broer uit Amerika bij aanwezig kon zijn. Het voelde geweldig om even ‘compleet’ te zijn en compleet tussen aanhalingstekens omdat mijn schoonzus er helaas niet bij kon zijn!

Mooiste familieherinnering met Merijn is natuurlijk het feit dat onze familie geboren werd. De geboorte van James!

7. Wie uit de familie laat jou het meest lachen? 

Simpel, dat is ongetwijfeld James en hij hoeft er niet eens iets voor te doen! Ik kan moeilijk naar hem kijken zonder te lachen.. Hij is zo eerlijk, onschuldig, grappig, lief en ondernemend. Oké, ik stop hier met slijmen want anders ben ik morgen nog niet klaar met typen! 😉

Als ik zou moeten kiezen tussen mijn ouders & broers is dat toch wel mijn moeder. Onze humor is gewoon èèn en er gaat werkelijk geen dag voor bij als ik haar zie dat we niet dubbel hebben gelegen van het lachen. Maar sorry mam, James wint het!

8. Hebben jullie een geliefd familierecept? 

Bier, Wijn, Gin Tonic, Whisky en de oliebollen van oma!

9. Wat zou jij in 2017 het liefst met de familie willen doen? 

Al die miljoenen verdelen die we winnen met oudjaar!

10. Wat is jouw familiewens voor 2017?

Ik wens mijn familie heel veel plezier, een goede gezondheid en super veel liefde toe. Want, Alles is familie!

21 december 2016 door
Mama &zo

Lieve James, mijn zoon.

James, je bent jarig vandaag!

James, mijn lieve zoon. 17-06-2015 werd ons kleine mannetje geboren en dat betekent dat hij aankomende nacht transformeert in een dreumes! Alweer één jaar oud en zijn verjaardag hebben we afgelopen weekend gevierd met allemaal lieve vrienden en familie. Deze dag hebben we uiteraard zoveel mogelijk vastgelegd en de video zal morgen, op zijn verjaardag online komen! Abonneer vast op LonnekeFilmt.

Wij vieren vandaag jouw verjaardag! Het is een hele speciale dag want vandaag ben je één jaar geworden. Slik. Precies een jaar geleden zag jij ’s ochtends om 5:31 voor het eerst het levenslicht en veranderde ons leven compleet.

Je had het wel naar je zin in mama’s buik want je zat er na 41,5 week nog steeds niet op te wachten om eruit te komen. Ik snap het wel hoor, je zat daar zo geboren en warm in mama’s buik maar wij, papa en ik, waren op van de zenuwen en wilde je onderhand wel eens ontmoeten.

Ik genoot van je schaapjes maar ik wilde je zien..

Ik had natuurlijk al een lange tijd kunnen genieten van je schopjes in mijn buik maar inmiddels was je zo groot gegroeid dat ze niet altijd meer als ‘fijn en teder’ aanvoelde. En papa, die kletste iedere ochtend en avond tegen mijn buik. Hij wilde je nu ook wel eens voelen, ruiken en vooral voor kusjes en knuffels geven.

Het was hoog tijd om jou eruit te halen en gelukkig kregen we hulp van een paar goed gestudeerde smurfen in blauwe pakjes met allerlei instrumenten. Hoe dat precies gebeurde leggen wij later wel aan je uit! 😉 Jouw leven moet zolang mogelijk een mooi sprookje blijven!

Je hield het nog even spannend want ‘normaal gesproken’ hoort een baby direct te huilen bij de geboorte. Jij deed dit niet maar inmiddels weten we dat jij wel een heel bijzonder jongetje bent. Vanaf het eerste moment heb ik mezelf verantwoordelijk gevoelt om jou zo goed mogelijk te verzorgen en bovenal eindeloos veel van je te houden. Jouw papa heeft gelukkig hetzelfde, hij was naast mijn vriendje, steun, toeverlaat, man, ook jouw papa en wat kon hij ervan genieten als jij lekker op zijn buik in slaap viel.

De eerste nachten samen in het ziekenhuis.

De eerste nachten in het ziekenhuis hebben we samen doorgebracht. Best spannend want weet je? Ik wist niet eens hoe je een baby moest verschonen! Laat staan mijn eigen zoon, want bij jou moest alles natuurlijk helemaal perfect gaan. Gelukkig kreeg ik hulp van de verpleegsters. We hebben de hele nacht geknuffeld met elkaar. Ik kon niet stoppen naar je te kijken, wat was je mooi, klein en vanaf het eerste moment al duidelijk een jongetje!

Na de derde dag was mama er wel een beetje klaar mee. Ik wilde jou je kamer laten zien en genieten in ons huisje samen met jou. We moesten een beetje aandringen maar uiteindelijk is het gelukt. Jouw eerste en meteen lange rit naar huis met de auto. Ik vond het heel spannend, jij niet, je sliep als een roosje.

Je bent een tevreden, lief, klein, boefjes mannetje die eigenlijk altijd vrolijk is. Heerlijk om jou uit bed te halen. Iedere dag sta jij op papa of mama te wachten in je bed met een glimlach van oor tot oor. We vergeten spontaan hoe vroeg het dan wel niet is, dat is je direct vergeven!

Het gaat allemaal zo snel!

Rollen, kruipen, kletsen, staan, lopen, poepen, plassen, spugen, kwijlen, high five, zwaaien, hiep hiep hoera, je doet het allemaal én goed. Oh ja, we mogen ook niet vergeten dat je al 8 tandjes hebt, dus eten kun je ook als de beste!

Je bent pas één jaar oud maar wat hebben we al een hoop mooie momenten meegemaakt samen. Het is jammer dat je van deze tijd later niets meer kunt herinneren want we lachen wat af! Ik hoef maar ‘pakken pakken’ te zeggen en je rent er schaterend vandoor of de momenten dat we samen met papa naar Centerparcs gaan, jij bent een echte waterrat en vindt het heerlijk om met ons in het water te spelen en te kijken naar alles wat er om je heen gebeurd. Max vind jij ook geweldig. Het allereerste schaterlachje was namelijk niet tegen papa of mama maar tegen de hond. Jij kwam niet meer bij van het lachen!

Gefeliciteerd met je allereerste verjaardag lieverd, papa & mama zijn onwijs trots op je. We gaan er opnieuw een onvergetelijk jaar van maken met z’n drietjes. Laten we hopen dat je aankomend jaar het woordje ‘mama en papa’ gaat zeggen. Daar kijken we stiekem ook wel erg naar uit hoor!

We maken er een feestje van vandaag, zoals we iedere dag doen!

James, i love you to the moon and back! 

16 juni 2016 door
Mama &zo

En, komt er nog een tweede kind?

En, komt er nog een tweede kind?

En en en? James is nu één jaar oud dus wanner komt de tweede? Willen jullie nog een tweede? ben je al zwanger? Heb je al plannen? En, wanneer komt er gezinsuitbreiding? Dit zijn de meest normale vragen als je eerste kind nét een jaar is geworden.

Jeetje, ik ben nog bezig om de eerste bevalling te verwerken. Oke, dat is een grapje maar het lijkt allemaal nog als de dag van gisteren zo dichtbij. Het is voor mij ook nog niet helemaal te bevatten dat James nu echt aan zijn dreumes jaar gaat beginnen maar goed, het levende bewijs loopt hier vrolijk rond.

Ik heb nooit beseft dat een kind krijgen zo heftig en intens kan zijn dan dat het is. Althans, voor ons en daar heeft mijn gezondheid eigenlijk helemaal niks mee te maken. De eerste periode, na de bevalling, was de allermooiste maar ook de allerheftigste periode van mijn hele leven en dat zegt nogal veel in mijn situatie denk ik zo! 😉

Het is natuurlijk ook ‘leuk heftig’ want het kindje dat je samen, uit liefde hebt geknutseld kun je eindelijk vasthouden en liefde geven. Toch heb ik mezelf daar op verkeken en dat terwijl James eigenlijk een hele makkelijke baby was als ik het vergeleek met andere gezinnen.

Hoezo genieten van zwangerschap, ik wil hem zien!

Als je geen kinderen hebt weet je nou eenmaal niet wat je te wachten staat en dan kun je nog zoveel verhalen lezen, op Google zoeken en mensen kunnen het nog zo vaak tegen je zeggen maar je kunt jezelf er dan op dat moment gewoon nog niks bij voorstellen.

Toen ik 41,5 weken zwanger was, zei iedereen: ‘Geniet er nog maar even van hoor, als hij er straks uit is dan kan je niet meer lekker uitslapen of een filmpje kijken’ en ik dacht: ‘Genieten? met zo’n buik? HOE DAN?!’ en ik dacht: Hij moet eruit, ik wil hem zien en dan kunnen we pas beginnen met genieten.

Dat laatste is zeker zo. Ik was opslag verliefd op James maar dat neemt niet weg dat je hele leven van de een op de andere dag compleet veranderd. Je hebt een grote verantwoordelijkheid en kinderen hebben is zorgen hebben. Dat zou zo een synoniem kunnen zijn. Hoewel je kind kerngezond is, zijn kinderen ook zorgen en dat zal altijd zo blijven als ik mijn ouders moet geloven.

Minder snel dingen ondernemen met twee kids?

Kleed ik hem nu te warm aan? Heeft hij het nu toch koud? Zal hij honger hebben? Is hij moe? Is hij nu blij of juist niet? Wat is dit vlekje nou weer? Plast hij wel genoeg en ziet zijn poepluier er wel gezond uit? Je moet werkelijk alles van je kind leren kennen.
De eerste nacht thuis met James was echt heel zwaar. Hij was nauwelijks te troosten, wilde niet in zijn wiegje liggen, ik lag erbij als een verrotte zoutzak door de operatie en Merijn was helemaal kapot door de hele hele ziekenhuisweek.

Na mate de tijd vordert en je je kind beter leert kennen wordt alles nou eenmaal een stuk makkelijker James is nu één jaar oud en kan alles prima duidelijk maken, slaapt altijd de klok rond, mits hij ziek is, eet en drinkt prima en we kunnen overal gaan en staan waar we willen. Dit zal je toch minder snel doen als je twee kids hebt, toch? of niet?

Wij willen zeker weten nog kind(eren) als het zo mag zijn want zwanger worden is en blijft een groot wonder. Voorlopig vinden we het zo wel prima en daarbij wil ik eerst echt de hoognodige kilo’s afvallen voordat ik opnieuw zwanger word. Voor nu genieten we intens iedere dag van James en alles wat bij het ouderschap komt kijken maar mochten het ooit lukken dan willen we zeker een broertje of zusje voor James in elkaar knutselen.

Wanneer voel je dat het goed is zoals het is? En wat zijn voor jou nou eigenlijk rammelende eierstokken?

12 juni 2016 door