Categorie

Persoonlijk

scheiden
Persoonlijk

Alvast oefenen hoe het is als we straks gescheiden zijn.

Ik wil hem niet van zijn kind weghouden.

Deze twee weken zijn mijn ouders op vakantie. Dit is voor ons een uitgelezen kans om alvast te oefenen in hen huis. Het klinkt misschien gek maar het is voor ons een manier om alvast te wennen aan de aankomende situatie. Een situatie die nog een lange tijd op zich laat wachten maar wel onze toekomst wordt.

Aangezien Merijn fulltime werkt is het voor hem onmogelijk om nu en ook in de toekomst volledig voor James te kunnen zorgen. Dit zal ik, zoals ik al deed, blijven doen. Ik wil echter niet Merijn van zijn kind gehouden en omdat we nog altijd goede vrienden zijn, kunnen we dit in goed overleg waarmaken.

We doen alles op ons tempo.

Ik hoor mensen alweer denken: ‘Zorg dat alles goed op papier staat voor het geval dat de liefdevolle situatie die er nu is, veranderd’. Jep, natuurlijk moet de basis op papier staan en alles omtrent James moet goed vastgelegd worden. Dit is voor ons nu nog niet van toepassing maar gaan we de aankomende maanden stapje- voor stapje, op ons tempo, regelen.

Het is voor zowel James als Merijn lastig dat hij ineens èèn dag in de week zijn vader ziet en om het weekend daar blijft slapen. In theorie hadden we dit nu ook kunnen oefenen maar dat vind ik voor mezelf en voor hen te snel gaan.

Merijn en ik hebben samen een planning gemaakt omtrent James. Hij komt dan bijvoorbeeld soms na zijn werk met James spelen en legt hem hier in bed. We zijn het er overeen dat James de aankomende weken bij ons (mama & Lisa) slaapt zodat het voor hem niet verwarrend wordt.

Apart om elkaar ineens zo weinig te spreken.

Apart is het wel. Alweer iets langer dan een half jaar geleden besloten wij om uit elkaar te gaan. We hebben elkaar daarna twee weken niet gezien om alles te laten bezinken. Wederom met de afspraak dat hij James ten alle tijden mocht opzoeken of hem kon ophalen voor wat qualitytime met papa. Dat is prima verlopen.

Na die tijd hebben we besloten om het samen te doen, voor ons zelf maar zeker voor James en is hij weer teruggekomen. We moesten allemaal even onze draai vinden maar al snel speelde we ’s avonds een bordspel, deden we een potje kaarten en zijn we uiteindelijk samen op vakantie geweest.

Het is dan ook gek om elkaar nu zo weinig te spreken. We hebben iedere dag contact over hoe het met James gaat en aankomende week hebben wij een afspraak bij de peuterspeelzaal, waar wij ook samen naar toe gaan met James. Maar toch, het is een groot verschil met hoe het voorheen verliep. Je zag elkaar iedere dag, vertelde elkaar verhalen over het werk en hadden lol met elkaar.

Alvast oefenen hoe het is als we straks gescheiden zijn.

In deze situatie kunnen wij, Lisa en ik, wennen aan het feit dat we met z’n drieën leven, iets wat in de toekomst hopelijk ook zo gaat zijn. James heeft het helemaal naar zijn zin. Hij vindt het fantastisch om in het huis van opa & oma te zijn, een grote tuin waar hij genoeg plek heeft om zijn energie kwijt te kunnen met zijn fiets en zijn vertrouwde auto’s.

James zijn ontwikkeling gaat snel. Dat ik soms een filmpje stuur naar papa met een aantal woordjes wat hij weer heeft geleerd. Het is voor James twee weken vakantie en morgen wordt het heel leuk want dan komt zijn grote neef Sam spelen. Ik ben benieuwd hoe dat gaat verlopen nu oma niet thuis is en ik kan dan alvast oefenen hoe het is om twee peuters te vermaken & verzorgen 😉

Het voordeel als je bij twee stoere vrouwen woont.

Het is voor ons, Lisa en ik, heel fijn om nu samen te zijn. Je leert elkaar nu nóg beter kennen omdat je nu helemaal op elkaar aangewezen bent. We waren dit al een tijdje van plan en Lisa wilde voorheen vrij nemen voor deze twee weken. Ik ben blij dat we hiervoor niet hebben gekozen. Op deze manier kunnen we zien hoe het loopt als we allebei ons werk en verplichtingen hebben. Dat geeft een beter beeld weer voor ons allebei!

We zijn dagen thuis, zoals je normaal gesproken ook bent maar we doen ook zeker leuke dingen. Aankomende week staat er op de planning dat we samen met James kikkers gaan vangen bij het vennetje. Echte ‘jongens’ dingen doen, dat is dan weer het voordeel als je bij twee stoere vrouwen woont! 😉

De situatie is goed zoals hij is. Maar ik denk dat Merijn de aankomende twee weken vast een keer ’s avonds een bordspel komt doen. Gewoon omdat het kan!

 

Reageren op negatieve reacties in de Telegraaf
Persoonlijk

Reageren op negatieve reacties in de Telegraaf!

Lees hier het artikel waar het overgaat. 

Reacties kun je verwachten!

Als er een artikel in de krant komt en je stemt daarin mee. Dan kun je reacties verwachten. En zeker in een stuk waarin je verteld dat je samenwoont met je ex-man en nieuwe partner. Dit is overigens niet helemaal waar. Lisa heeft gewoon haar eigenwoning waar zij vaak slaapt.

In het begin van mijn blog- carrière was ik nog niet voorbereid dat mensen überhaupt negatieve reacties kunnen plaatsen. Waarom zou je je eigen tijd verspillen door een negatieve- argumentloze en dus niet- open- staan- voor- een- discussie, reactie te plaatsen? Ik snap dat niet maar ik wil dat denk ik ook niet begrijpen.

Inmiddels weet ik dat iedereen altijd een mening heeft over een situatie en dat is helemaal prima. Het is dan wel zo fair als je het op zijn minst beargumenteert. Ik bedoel, dan kun je er nog over discussiëren en de ander wellicht anders laten denken. Een discussie kan juist heel interessant zijn!

‘Normaal’ betekent voor iedereen iets anders.

Ik begrijp goed dat het geen normale situatie is. We kunnen een discussie voeren over wat er precies normaal is en wat niet maar het komt er op neer dat dit voor iedereen anders is. Je woont over het algemeen niet samen met je ex-man en nieuwe partner, dus snap ik de reacties hierover goed.

De situatie zoals het in het artikel beschreven wordt is natuurlijk maar een klein deel van alles wat er heeft gespeeld of nog speelt. De meeste interessante dingen worden eruit gehaald zodat het voor de mens leuk is om te lezen. Zo werkt dat nou eenmaal!

Reacties zoals: ‘Nee joh, het moet niet gekker worden. ik zou dat nooit doen!’ of ‘Als hen dat zo willen is dat prima. Het is mijn leven niet dus ik maak mezelf daar niet druk om’ en ‘Mensen worden met de dag gekker’. Dit zijn allemaal reacties die ik prima kan begrijpen. De situatie is ook ongebruikelijk en als jij daar anders over denkt, het gek vindt en het zelf niet zou kunnen of willen, is dat je goed recht!

Vrijheid van meningsuiting moet kunnen.

Vrijheid van meningsuiting. Het kan soms pijnlijk zijn maar ach, het is een mening van een ander en die mag er zijn. Net zo goed als ik mijn mening klaar heb over een hele hoop situaties en of gebeurtenissen. Ik vind het niet erg om dit te lezen, juist leuk. Het zou saai zijn als iedereen dezelfde mening had, toch?

In mijn ogen ben je aan het haatzaaien als je zulke reacties plaatst op het web:

‘Ook in dit geval zijn de kinderen weer de dupe van deze gestoordelingen. Triest om in zo’n puinhoop op te groeien. Als jij denkt dat de twee knuffelend uit elkaar gaan, bah!’ 

‘Tja en dan vinden we het gek dat kinderen met zichzelf in de knoop zitten. Vader is een vrouw en moeder is een man maar vader heeft jou op de wereld gezet en regenboog gezinnen alles is normaal tegenwoordig. Het lijkt net hoe gekker hoe beter’. 

‘En het kind is weer de dupe!’ 

De reacties waren anders geweest als je ze beargumenteert. Waarom is het kind de dupe van onze situatie? Ik ben hier namelijk super benieuwd naar! Je kunt mij niet vertellen dat bijvoorbeeld, een vechtscheiding beter is dan de situatie waarin je liefdevol met elkaar omgaat. Wij kunnen met zekerheid stellen dat James nooit het gevoel krijgt dat hij moet kiezen tussen papa of mama.

Een programma zoals ‘uit de kast’ vind ik verschrikkelijk.

Een programma zoals ‘uit de kast’ vind ik prachtig om te zien maar het is toch te verschrikkelijk voor woorden dat je überhaupt uit de kast moet komen omdat je verliefd bent geworden op iemand van hetzelfde geslacht en dit niet tegen je eigen ouders of omgeving durft te vertellen?

Het zou mij diep kwetsen als James, of mijn eventuele toekomstige kinderen, een programma nodig heeft om tegen mij te vertellen dat hij is zoals hij is. Op het feit dat je kind een vader en moeder nodig heeft ga ik niet eens reageren. Als je zo denkt lijkt mij dat een grotere beperking dan homo of lesbisch zijn.

Iedereen mag zijn of haar reactie plaatsen maar als je er iets mee wil bereiken, argumenteer het dan zodat we kunnen discussiëren. De bovenstaande reacties zijn slechts haatzaaiende reacties zonder enige toevoeging. Ik hoop dat het de personen in kwestie oplucht. Dan is het in ieder geval nog ergens goed voor!

Mijn kind de dupe van onze situatie?

Oh ja en dan nog even over het feit dat mijn kind de dupe zou zijn van deze situatie. Ik denk dat iedere ouder doet waarvan hij of zij denkt wat goed is voor je kind. Iedere beslissing wordt uit liefde gemaakt. Er zal vast ooit een verkeerde keuze tussen zitten. We zijn immers allemaal mensen als de basis maar goed is. liefde. Daar draait alles toch om? Nou en dat heeft James momenteel van heel veel mensen!

Leven en laten leven.

Hoe ga jij om met negatieve reacties op je blog? Of überhaupt, is het meteen einde hoofdstuk of ga jij graag de discussie aan?

flauwvallen
Persoonlijk

Ik viel wel tot zes keer per dag flauw!

Ik moest meer drinken, dachten wij.

De meeste van jullie hebben kunnen lezen dat wij een top- vakantie hebben gehad in Frankrijk. We zijn zelfs nog doorgereden naar Spanje waar we nog drie dagen van de zon en de zee hebben kunnen genieten.

Mijn gezondheid was heel goed op dat moment. Ik had nauwelijks last en met de nodige medicijnen, een beetje opletten qua eten want dat is altijd moeilijker op vakantie, dan zou het wel goed komen.

Wij zaten in Frankrijk boven op een berg met onze camping. Die berg was niet hoog maar de weg daarnaartoe was niet super relaxed. Je moest goed uitkijken want als je daar met z’n tweeën reed was het onmogelijk om naast elkaar te rijden.

Ik heb normaal gesproken vrij weinig last van hoogtes of het autorijden. Deze vakantie kennelijk wel. Samen met Lisa deden wij een boodschap en toen wij op de terugweg aankwamen bij onze stacaravan, werd alles zwart voor mijn ogen en viel ik flauw.

Dat kan gebeuren. Het was warm, klam en misschien had ik iets meer moeten drinken. Ik probeerde in het vervolg meer op mijn eet en vooral drinkpatroon te lette zodat dit niet meer kon voorkomen.

Ik viel flauw midden op een berg en Lisa vergat de handrem erop te zetten!

We reden opnieuw de berg af om boodschappen te doen en op de terug weg viel ik midden op de berg flauw. Natuurlijk op het vervelendste punt van die hele berg. Lisa moest snel handelen, alleen vergat ze de handrem op de auto te doen waardoor wij nog een stuk naar beneden kachelden.

Dit heb ik mij laten vertellen. Ik was toen blijkbaar de binnenkant van mijn ogen aan het bekijken. Lisa heeft mij aan mijn haren vast gehouden, lijkt me best pijnlijk, maar ik werd nog steeds niet wakker. Dat gebeurde pas toen ik een plens water in mijn gezicht kreeg. En daar was ik weer, iets wat suf en duizelig maar het ging wel oké.

De reden dat ik steeds flauwviel was op een gegeven moment niet meer te verklaren. Op internet hadden we tips nagelezen en uitgevoerd maar het mocht niet baten. Ik viel wel zes keer per dag flauw en had daarna knallende koppijn!

Ik heb gelezen dat koppijn logisch kan zijn in een ander land door het andere klimaat en de hoogteverschillen. Fijn was het niet. Ik kon nauwelijks functioneren als ik zo’n hoofdpijn had en was dan ook blij als ik eindelijk in slaap was gevallen in de auto. Dan voelde ik even helemaal niets.

Flauwvallen kan geen kwaad als je in de juiste omgeving bent.

Eenmaal thuis aangekomen ben ik nog een aantal keren flauwgevallen. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. Wij dachten dat het te maken had met allerlei factoren in Frankrijk maar in Nederland ging het dus gewoon door. Mijn ouders gaven aan dat ik naar de dokter moest gaan en dat deed ik.

Bij de huisarts hebben we het een en ander besproken. Het flauwvallen kan op zich weinig kwaad. Het enige wat gevaarlijk is, is dat ik met mijn hoofd ergens tegen aankan vallen waardoor ik nog verder van huis ben.

Ik heb 24 uur met een hartkastje rondgelopen maar buiten het feit dat mijn hart nogal overslaat was dat allemaal prima. Aankomende week heb ik een afspraak bij de neuroloog. Mijn huisarts leek het toch verstandig om het een en ander uit te zoeken.

Gelukkig is het nu alweer een tijdje geleden maar het is nog niet helemaal over. De laatste keer vond Lisa mij boven in de badkamer. Mijn voeten staken uit de deuropening waardoor het akelig was voor haar om te zien hoe ik er aan toe was. Op een aantal blauwe plekken na, viel alles mee.

Mijn huisarts heeft uitgelegd dat het goed te maken kan hebben met stress. Ik hoop dat de oorzaak bij stress ligt, dat lijkt het makkelijkst verholpen te zijn maar we wachten rustig af wat de neuroloog zegt en uitzoekt!

peuterpubertijd
Persoonlijk

De peuterpubertijd, hij vraagt om grenzen!

James is de hele dag op onderzoek uit!

Ik schreef al eerder een artikel over James die ineens moeilijk in slaap viel. Het is een combinatie van overprikkelt zijn maar ook zeker van de peuterpubertijd.

James is een rustig, vrolijk en stoer mannetje die de hele dag bezig is om alles wat hij niet kent, te onderzoeken. Af en toe komt hij naar je toe met een paar stenen die hij heeft gevonden in de tuin of maakt hij duidelijk dat de hond dorst heeft en op deze manier vult hij zijn dagen.

Het komt steeds vaker voor dat we James moeten corrigeren omdat hij dingen doet, die wij liever niet hebben maar die hij juist enorm interessant vindt. Ik zal zo’n situatie eens beschrijven.

In dit huis worden niet met stoelen gegooid, ook niet door James.

Laatst zat ik met Lisa op de bank. James was boos omdat oma, te vroeg naar zijn zin, weer naar huis ging. Hij was aan het jammeren en wilde niet getroost worden. In de meeste gevallen laat ik het even voor wat het is en komt hij daarna vanzelf een knuffel vragen.

Dit keer liep het anders. James was boos op alles en iedereen en gooide zijn stoeltje op de grond. Dat gaat wat mij betreft te ver. Er wordt hier in huis niet met stoelen gegooid, ook niet door James.
Ik vroeg hem vriendelijk of hij de stoel even wilde oprapen omdat het niet de bedoeling is dat hij met spullen gooit en het anders stuk gaat. Als hij 18 was geweest was hij op dat moment met stampende voeren naar zijn kamer gelopen en kei hard de deur dicht gesmeten.

Ik kreeg een boze blik toegeworpen. Het is natuurlijk ook belachelijk van mij om te vragen of hij zijn stoel wil oprapen! 😉 Die moeders toch altijd!

Consequent blijven is belangrijk!

Stampvoetend inclusief pruillip zoals alleen James die kan doen, liep naar Lisa om daar te proberen of zij nog met hem wilde spelen. Gelukkig zei Lisa precies hetzelfde als ik. ‘Als jij jouw stoeltje hebt opgeruimd, gaan we samen een boekje lezen’.

Dit pubergedrag heeft zo ongeveer een kwartier geduurd dus volgens mij mag ik nog in mijn handjes klappen. Ik bleef consequent door geen gehoor te geven aan een boekje wat hij heel nonchalant voor mijn neus schoof als hint. En uiteindelijk zette hij zijn stoel recht, rende hij naar ons toe, klom hij bij ons op schoot om het verhaaltje van Nijntje aan te horen.

Ik heb hier persoonlijk geen moeite mee. Het hoort erbij en ik voel bij mezelf dat ik sterk genoeg in mijn schoenen sta om zo te handelen. Ik geef nooit toe, ook al komt er weleens een situatie voor waarin ik later denk, oeps super redelijk ben ik nu niet.. dan nog houd ik me vast aan wat ik heb gezegd zodat James hier niet mee kan ‘spelen’ en er geen ruimte ontstaat om zijn gedrag te accepteren.

De peuter pubertijd, hij vraagt om grenzen!

Het verhaal wordt iets anders als hij net zoals laatst in een restaurant zijn zin niet krijgt. Het was ook een beetje flauw want hij kreeg een auto bij zijn pannenkoek en in de plaats dat de ober denkt, dat geef ik wel nadat hij gegeten heeft, lag die auto boven op de pannenkoek. Ik snap best dat James dan met die auto wil spelen in plaats van zijn pannenkoek te eten!

Lisa pakte zijn auto aan maar daar was James het niet mee eens. Ik zei iets te snel, omdat hij begon te krijsen, dat hij zijn auto terug mocht hebben. Ik pakte zijn auto en bedacht mezelf ineens dat hij dan eerst een hapje moest eten. Pure chantage maar soms werkt het gewoon!

James heeft wel zo’n 5 minuten het hele pannenkoekenhuis bij elkaar gekrijst omdat hij eerst zijn auto wilde, opzich had hij gelijk maar ik wilde dat hij eerst een hapje van zijn pannenkoek at.

De aanhouder wint en dat is mama, hij at een stukje pannenkoek, kreeg daarna zijn auto terug en spulde onder het spelen lekker zijn pannenkoek op!

Het is wat die peuterpubertijd. Ik kan er vaak wel op lachen en vooral omdat hij bijna schreeuwt: ‘Mama, geef mij alsjeblieft duidelijkheid!’. Hij zoekt de grenzen op, zoals ieder kind en wij als ouders hebben de taak om deze te geven. Tot nu toe lukt dat prima, ik ben benieuwd hoe dat gaat als hij 16 is! 😉

Hoe ervaring jullie de peuterpubertijd? Laat het weten in de comments!

Samenwonen met je nieuwe partner en ex- man
Persoonlijk

Samenwonen met je nieuwe partner en ex- man! – Bizarre situaties!

Lisa werd wakker met pijn op haar borst.

In een vorig artikel beschreef ik dat een kind niet altijd de dupe hoeft te zijn van een scheiding. Wij wonen nog steeds bij elkaar. Merijn had een nieuwe vriendin maar dit is inmiddels over en Lisa en ik zijn nog steeds bij elkaar. Gelukkig gaat dit nog altijd prima maar dat brengt soms bizarre situaties tot stand.

Wij zijn nog steeds getrouwd. Het scheiden is een lang proces waar wij de tijd voor willen nemen, vooral voor James om het zo goed mogelijk te regelen. Het is soms nog ingewikkeld voor de buitenwereld om de situatie te begrijpen en daarom komt het weleens voordat we voor het gemak zeggen, dat we gewoon nog bij elkaar zijn.

Laatst, een tijdje terug, werd Lisa wakker met pijn op haar borst. Door mijn medicijngebruik sliep ik diep en heeft ze mij uiteindelijk wakker gemaakt omdat de pijn onhoudbaar was. Ik vroeg haar wat ik moest doen maar het werd al snel zo heftig dat ik 112 aansloeg.

Merijn werd hierdoor wakker en ik vroeg hem of hij even bij Lisa wilde blijven. Onze hond slaat hoe dan ook aan als er midden in de nacht iemand aanbelt. Ik zei tegen Lisa ‘We doen gewoon even alsof je een vriendin bent, anders is het zo ingewikkeld om uit te leggen voor de ambulancebroeders’.

Lees ook: Lachen met Lon – deel 2

Onze situatie is niet ‘even’ uit te leggen..

Lisa staat hier momenteel nog niet ingeschreven, het huis staat nog op onze naam dus het zou alleen maar verwarrend zijn. Daarbij ben is de situatie ook niet ‘even’ uitgelegd en we hadden haast want Lisa had veel pijn.

Prima, ze was gewoon een vriendin die een nachtje bleef slapen. Ik deed mijn kleding aan en strompelde naar beneden om de ambulancebroeders te ontvangen. Het duurde niet lang voordat er een ambulance voorreed, ik liet ze naar binnen en wees de weg naar boven.

Oke, probeer het even in te beelden. Merijn stond in onze slaapkamer met zijn slaaphoofd in zijn boxershort, hij werd immers net wakker. Lisa lag in ons bed te creperen van de pijn en ik strompelde achter de ambulancebroers aan naar boven en ging naast Lisa op bed zitten.

De ambulancebroeders zag je kijken van, ‘huh?!’

‘Wat is zij van jou?’ vroeg de ambulancebroeders. ‘Ehm, de situatie is ingewikkeld’ zei ik aarzelend. Geen idee waarom ik dat zei, ik had gemakkelijk kunnen zeggen dat ze ‘gewoon’ een vriendin was maar dat kwam er op dat moment niet uit. Het was laat oke!

Zij begonnen direct tegen Lisa te praten en haar borst vol te plakken met allerlei stickers om te kijken of haar hart nog goed functioneerde. Lisa had zoveel pijn dat ze nauwelijks kon antwoorden en kreunde van de pijn. ‘Schatje, rustig blijven. Probeer even stil te liggen zodat ze het goed kunnen meten’. De ambulancebroeders fronste met hen wenkbrauwen. Je zag ze denken, huh?!

‘Wat is het adres?’ vroege zij en terwijl wij ons adres opnoemde kwamen zij er al snel achter dat hier niemand woonachtig was met haar achternaam. ‘Ehm, nee ze woont ergens anders maar is hier op bezoek’ antwoordde ik. Slaat nergens op, ik lag naast haar in bed en zou daarvoor mijn man naar boven sturen.. Ik noemde haar constant ‘schatje’ terwijl Merijn nog altijd met zijn slaaphoofd in de slaapkamer stond.

Samenwonen met je nieuwe partner en ex- man!

Het verhaal werd steeds complexer. ‘Wie woont hier dan?’ vroeg de ambulancebroeder. ‘Ik woon hier met mijn man en Lisa is op bezoek’ Ehhh Schatje, rustig maar. Het komt goed! riep ik weer naar Lisa. Je zag ze ècht kijken van wat is hier in godsnaam aan de hand!

Gelukkig hadden de klachten van Lisa niks met haar hart te maken maar met haar maag wat uiteindelijk is opgelost door pijnstillers. Achteraf hebben we ons kapot gelachen over de situatie en wat die ambulancebroeders wel niet zouden denken.

Samenwonen met je nieuwe partner en ex-man brengen bizarre situaties tot stand. Het is soms geniaal om de reacties van mensen te zien op onze situatie. Dit is zo’n verhaal waar je eigenlijk bij had moeten zijn om er ook kei hard om te kunnen lachen.

Lees ook: Lachen met Lon – deel 1

Samenwonen met je nieuwe partner en ex- man zou jij dat kunnen?