doelen stellen in je leven
De ziekte van crohn &zo

Pillen voor ADHD tegen vermoeidheid?

Vermoeidheid beïnvloed je leven.

Jullie hebben in het artikel van gisteren kunnen lezen dat ik moeite heb met mijn dagplanning. Ik kan mezelf moeilijk concentreren op èèn ding en daarbij ben ik nog steeds enorm snel vermoeid. Een middag slaapje moet ik dan ook doen om de dag door te komen. Als dit niet kan ga ik ’s avonds bijna tegelijkertijd met James naar bed. Tja en aangezien ik ook nog een man heb die zo af en toe wil kletsen is dat ook niet super relaxed voor je relatie. Gelukkig begrijpt hij het en is het soms even niet anders..

Vermoeidheid komt super veel voor en dan zowel lichamelijke als mentale vermoeidheid. Hoewel hersenen net zo’n lichamelijk orgaan zijn als de rest van ons lichaam.. Dus eigenlijk zit er weinig verschil tussen maar je begrijpt wat ik bedoel. Vermoeidheid komt bijna net zoveel voor als pijn en volgens onderzoek is dit een klacht die de kwaliteit van leven bedreigt. Ik kan dit onderzoek beamen, het is vreselijk en het beïnvloed je leven gewoon!

Onderzoeken tegen vermoeidheid.

De oorzaken kunnen natuurlijk verschillen en in mijn geval hangt het samen met mijn chronische ziekte, de ziekte van Crohn & de Bechterew zal ook vast een rol spelen. Echter begrijpen de artsen niet precies waar die vermoeidheid vandaan komt. In een actieve periode is het logisch, je lichaam is dan constant aan het vechten om alle ontstekingen op te lossen maar in een periode van remissie (rust) zou je eigenlijk ook minder moe moeten zijn. Helaas is het tegendeel waar en blijven heel veel mensen ontzettend moe. Ik heb ooit al eens een artikel geschreven over het feit dat die vermoeidheid niet hetzelfde is als vermoeid zijn na een lange werkdag. Het is intense moeheid en in mijn artikel schreef ik dat gewoon op de bank liggen niet helpt. Ik kan wel huilen omdat ik zó moe ben!

Pillen voor ADHD? 

De afgelopen keer bij de MDL- arts heb ik deze klachten nogmaals besproken en als jullie al mijn artikelen lezen dan weet je dat ik Ritalin heb gekregen. Ik geloof dat ik officieel een broertje of zusje heb want het heet ‘Methylfenidaat’. Dit zou de vermoeidheid iets wat moeten afremmen en de scherpe randjes er vanaf moeten halen. Dit zijn dus pillen tegen ADHD en ik vond het dan ook erg vreemd dat juist deze medicijnen zouden helpen tegen vermoeidheid.

Nu ik al een tijdje gebruik maar van deze medicijnen kan ik inderdaad beamen dat het andersom werkt. Als je geen ADHD hebt dan werken deze pillen juist als energieboost. Ik moet wel zeggen dat vermoeidheid altijd als een rode draad door mijn leven wordt en het zijn dan ook absoluut geen wonderpillen. De bijwerkingen zijn ook niet mis dus pas goed op en neem niet zomaar een hogere dosis dan dat je hebt overlegt met je arts!

Last van hartkloppingen!

De bijwerkingen zijn; hoge bloeddruk, hoofdpijn, hartkloppingen, problemen met inslapen en verminderde eetlust. Ik hoopte dat ik de bijwerking verminderde eetlust zou krijgen, er kunnen namelijk nog wel wat kilo’s af! 😉 Helaas heb ik daar niet super veel last van en van de rest trouwens ook niet. Ik heb heel soms wat hartkloppingen maar niks om mezelf zorgen over te maken.

Helpen de medicijnen?

Bij mij helpen deze pillen maar 4 uur. Ik moet dus goed plannen wanneer ik deze medicijnen in neem zodat ik er het meest profijt van heb. Nogmaals het is geen wondermiddel maar het helpt me om de dag redelijk door te komen. Meestal is het zelfs zo dat ik ondanks deze medicijnen alsnog ’s middags ‘moet’ slapen.

Ik heb nu nog niet zo’n hoge dosis dus wellicht wordt het nog beter als ik het wat ga ophogen. Dit ga ik de volgende keer bespreken met mijn arts. Het is jammer dat er niet een specifiek pilletje voor is wat alles oplost. Ik heb mezelf al aangemeld voor studies zodat ik het nieuwe medicijn direct mag proberen. De vermoeidheid kun je nooit helemaal tegenhouden maar het heeft natuurlijk ook te maken met je dagplanning. Heb je mijn vorige artikel toevallig al gelezen? Ik heb namelijk best wat moeite met voorruit denken wat natuurlijk belangrijk is voor je dagplanning.

Heb jij last van vermoeidheid? en wat doe jij eraan?

Leren plannen en vooruitdenken
Persoonlijk

Leren plannen en vooruitdenken!

Mijn moeder is een ster in het plannen en vooruitdenken!

De afgelopen maanden heb ik samen met het hele gezin bij mijn ouders gewoond. Ik heb hier al eerder een artikel over geschreven dus mocht jij dit hebben gemist, klik dan even op deze link.

Het was een gezellige tijd, we deden alles samen en we hoefde nauwelijks tegen elkaar te zeggen welke klusjes er in het huishouden gedaan moest worden. Het ging vanzelf. Mijn moeder verzorgde het eten, daar zeiden wij ook niks van want dan wisten we zeker dat het goed zou smaken.

Mijn vader kan nog net een ei bakken en Merijn en ik kunnen er slechts voor zorgen dat het gaar wordt maar daar is alles mee gezegd. Mama is geen kookprinses maar toch smaken de aardappelen, groente en het vlees lekkerder dan dat wij het doen. Ik hield de was bij en Merijn zorgde voor de honden.

Mijn moeder is echt een ster in het vooruitdenken. Ik denk dat ze dit van oma heeft geleerd. Zij had 7 kinderen en dus was een beetje ‘organisatie’ wel op zijn plaats om alles in goede banen te leiden. Ons gezin bestaat ook uit 6 personen (inclusief mijn ouders zelf) en dan moet je is vooruitdenken wel een prè anders kom je in de knoei met je planning.

Mijn dag planning is om te janken…

Ik ben iemand die totaal niet vooruit kan denken en dus in de knoei kom met mijn planning aan het einde van de dag. Als het om James gaat zorg ik altijd dat ik alles goed geregeld heb. Als we weggaan check ik de tas dubbel na of alles erin zit wat hij nodig heeft.

Mijn dag planning is echter om te janken. Het houdhouden, voor James zorgen, eten koken, afwassen, was erin eruit en oppassen dat ik niet omval van vermoeidheid. Ik denk vaak: Oh dat doe ik straks wel, dat haal ik makkelijk!’ Maar in de praktijk loopt het altijd anders dan dat ik in mijn hoofd heb.

Neem nou gisteren. Het huis stond op zijn kop en Merijn had een lange scholdag. Ik wilde het hele huis stofzuigen, beneden dweilen, de afwas doen, de kerstboom op tuigen en zorgen dat het eten klaar was als Merijn binnen kwam wandelen. Om 3 uur in de middag had ik voor mijn gevoel nog helemaal niks gedaan. Ik lag al een uur met de kerstboom te vechten (kunstboom) en ondertussen was ik James aan het bezighouden. Eenmaal klampjes in de boom, besloot ik dat de andere lampjes (die natuurlijk compleet in de knoop lagen) toch mooier waren en kon ik overnieuw beginnen.

Gelukkig heb ik James toen in bed kunnen leggen en ging ik als een achterlijke door het huis heen om zoveel mogelijk van mijn lijstje af te werken. Merijn kwam thuis en het leek allemaal onder controle. Het eten stond op tafel, kaarsjes waren aan en de boom inclusief lampjes stond op zijn plek. Hij moest eens weten. Maar goed, dan heb ik zelf geen rust genomen, ben ik ’s avonds niks waard en moest ik vroeg naar bed..

Ik moet oppassen dat ik niet omval van vermoeidheid.

James slaapt soms nog twee keer op een dag. Ik wil het liefst de ochtend alles doen zodat ik in de middag, tijdens zijn slaapje, ook kan rusten. Het streven is ook om iedere dag naar buiten te gaan om te wandelen en dat allemaal past niet in mijn dag planning.

Ik vind het gezellig om met z’n drieën te eten en aangezien Merijn altijd rond 17:30 thuis is, wil ik graag het eten klaar hebben staan. Merijn en James kunnen na het eten nog even samen spelen terwijl ik de tafel afruim, Max eten geef en dan is het alweer tijd om James naar bed te brengen. We douche meestal samen zodat ik dat ook weer achter de rug heb. Lekker uitgebreid douche in de ochtend is geen optie meer sinds er een kind rondwandelt. Dat heb ik allang opgegeven!

James ligt altijd om 19:00 uur in bed. Het is dan tijd om het speelgoed op te ruimen, de was op te vouwen en of te strijken en dan mag ik blij zijn als ik om 20:00 uur op de bank zit om vervolgens om 21:30 zelf naar bed te gaan zodat ik de volgende dag hetzelfde riedeltje kan afgaan zonder om te vallen van vermoeidheid.

Leren plannen en vooruitdenken!

Met een goede dag planning ben ik er zeker van dat ik de dagen makkelijker door kan komen. Inclusief genoeg aandacht voor James. We hebben nu op iedere verdieping van ons huis wat speelgoed staan zodat hij kan spelen als ik boven bezig ben met de was. Hey, goed vooruitgedacht he?!

Iedereen met kinderen zal de cream tijdens etenstijd wel herkennen. Het is een lastig moment. Gelukkig gaat dat deel nu wat beter omdat hij ouder wordt maar het vergt wel wat organisatie. Ik snijd het liefst de aardappelen in de ochtend zodat het alvast klaar staat. Dat scheelt weer als het moment aanbreekt om te koken! Bedankt mam, voor de tip.

Help! Ben ik de enige die niet goed is om een dag planning te volgen? Tips zijn welkom en ik ben benieuwd hoe dit bij jullie zit. James heeft wel zijn vaste tijden als het gaat om zijn eet en slaapmomenten maar ik zelf bungel daar wat omheen…

Ben jij altijd consequent in de opvoeding?
Mama &zo

Ben jij altijd consequent in de opvoeding?

Samen boodschappen doen!

Ik was laatst in het winkelcentrum om een boodschap te doen samen met James. We liepen hand in hand naar alle sinterklaas en kerstversiering te kijken terwijl we een boodschappenwagentje aan het zoeken waren. Halve wegen onze route zag James een leuke Koekiemonster auto. Je weet wel, zo’n auto die een paar seconde op en neer beweegt als je er een centje in gooit. Gelukkig weet James nog niet dat het zo werkt 😉 en is het voldoende om er even in te zitten en aan het stuur te rammen.

Ik liet hem even spelen maar dan is het tijd om even een boodschap te gaan doen. We doen nu voortaan wekelijkse boodschappen. Ideaal als je het mij vraagt! Nu moet ik wel zeggen dat we dan eens per week nog een keer naar de supermarkt gaan om wat vers brood te kopen. Hoewel het prima is om het uit de vriezer te halen en dat doen we ook al vaak, vind ik het fijner om eens per week nog een vers brood in huis te hebben!

Consequent zijn helpt?

Maar goed, James vond die Koekiemonster auto een stuk leuker als op zoek gaan naar een winkelwagentje. Logisch en aangezien zijn vocabulaire nog niet beschikt over voldoende woorden om duidelijk te maken dat hij absoluut nog niet uit die auto wil, liet hij merken met boze geluiden en de welbekende hakken in het zand. Ik pakte zijn handjes vast en zei: ‘James, wij gaan nu boodschappen doen en als we klaar zijn mag jij nog even in de auto’. Nou, dat ging heel simpel. Hij liep meteen mee!

James is trouwens echt een sjansbal in de supermarkt. Als een koning met een bigsmile zit hij naar iedereen te lachen terwijl hij in het winkelwagentje zit (met name kassameisjes). Laatst had hij contact gezocht met een oudere man. James keek steeds langs mij af naar de man die achter mij liep. Dan weer de ene kant dan weer de andere kant, een soort kiekeboe. Die man was zich van geen kwaad bewust en deed gewoon zijn boodschappen tot dat hij in de gaten keek dat mijn zoon wel lol had om steeds naar hem te kijken.

Je hebt van die mensen die dan extra chagrijnig gaan kijken tegen een kind, like wtf? Maar deze man die ging het spelletje meespelen en terwijl ik mijn wekelijkse boodschappen aan het uit zoeken was, deed mijn zoon kiekeboe met een vreemde man. Ik liep niks vermoedend een andere gang om het fruit in te laden. ‘NEE NEE NEE!’ James werd boos omdat ik weg liep van die man en zijn spelletje stopte. Jep we zitten in de, ‘ik zeg nee maar ben nog lang geen twee!’ fase.

Ik wil dat James op mij kan bouwen en vertrouwen.

Oké, de boodschappen binnen en we liepen samen met het karretje naar de auto om alles op te bergen. Ik zag dat er letterlijk naast mijn auto een rij winkelwagentjes stonden van de supermarkt waar ik boodschappen deed. Ik had dus binnen 5 minuten thuis kunnen zijn maar ja, ik had James nog beloofd dat hij nog even in de Koekiemonster auto mocht zitten. Het schoot door me heen om gewoon naar huis te rijden, het was koud en hij zou het toch nog niet begrijpen.. toch? Uiteindelijk ben ik toch maar naar die Koekiemonster auto gelopen want ja ik had het beloofd. Ik vind het belangrijk dat hij mij kan vertrouwen en leert dat als ik zeg dat iets wel of niet mag, ik mijn woord houd.

Een tijdje gelegen hielden we de glazen hoog, de glazen waxinelichtjes zover mogelijk naar achtere en ook een mooie plant in huis was geen optie. Althans, dat dacht ik. Op een gegeven moment was ik het zat, er moest wat sfeer komen in huis en ik wilde niet steeds alles moeten verzetten. Het blijkt nu dat het ook helemaal niet nodig is. James begrijpt prima wat wel en niet mag. Hij is het niet altijd met me eens hoor en hij wil het ook nog weleens proberen om toch die ene kaars van de vensterbank te trekken maar dat hoort vast bij zijn leeftijd! 😉 Ik zeg nee maar ben nog lang geen twee!

Ben jij altijd consequent in de opvoeding?

Beloof jij wel iets aan je kind waar je later spijt van hebt? En ben jij altijd even consequent? Het consequent zijn gaat me tot nu toe redelijk makkelijk af maar goed hij is natuurlijk pas 1,5 dus ik ben benieuwd wat me allemaal nog te wachten staat wat dat betreft. Huilen en krijsen in de supermarkt om een koekje. Lukt het dan nog steeds om consequent te blijven of geef je dan toch maar toe om de lieve vrede te bewaren? Ben jij consequent of vind je het lastig? Let me know, ik ben benieuwd.

 

Sinterklaascadeautjes
Persoonlijk

Is een zak vol Sinterklaascadeautjes nou nodig?

De duurste maan van het jaar!

De duurste maand van het jaar is aangebroken! Sinterklaas, kerst & oudjaar staat weer voor de stoep en dat betekent vaak, een hoop cadeautjes. Wij vieren dit jaar Sinterklaas in ons nieuwe huisje. Jep, het is ons gelukt! We wonen er pas een week maar we hebben de deadline gehaald. Merijn zijn ouders, zusje & mijn ouders komen langs om er een gezellige middag en avond van te maken. We hebben morgenochtend nog genoeg tijd om ons huisje zo gezellig mogelijk aan te kleden en kan ik samen met James tussen al die leuke sinterklaasliedjes, een stoel versieren! Wie weet komt de Sint met zijn pieten wel een zak vol Sinterklaascadeautjes brengen. Ik heb ons nieuwe adres doorgegeven dus het moet vast lukken!

Ik heb er super veel zin in en ook al is James nog maar 1,5 merk ik aan hem dat hij deze hele sfeer wel gezellig vindt. Het is toch onwijs kicken dat er af en toe gewoon snoep in je schoen zit? De functie van Sinterklaas ziet hij nog niet zo, ik bedoel; een man met best wel leuke kleren en een hoed met een super lange baard die alleen maar lacht en uit zijn boek leest hoe goed hij wel niet kan kletsen, klimmen en spelen. Dat weet hij ‘zelluf’ ook wel! Nee, geef James maar pieten en het liefst zoveel mogelijk. Die hebben namelijk altijd pepernoten bij! Jammie.

Sinterklaas is voor ons speciaal omdat..

Wij als familie hebben altijd iets speciaals gehad met het Sinterklaasfeest. Toen mij het grote geheim verteld werd, liep ik mee naar de zolder en kreeg ik allerlei pakken, zakken en snoepgoed te zien. Ieder jaar maakte en maken we een film voor een basisschool en komen we daar langs met leuke trucs. Het vaste team gaat ieder jaar de geboekte bezoeken langs en daar zijn wij er hopelijk morgen een van!

In de jaren dat ik nog geloofde in dit geweldige sprookje kan ik me immens veel cadeautjes herinneren. Zakken vol! Geen paard, auto, skelter of andere grote cadeaus maar playmobile, lego, slijmie en Sinterklaas probeerde me ieder jaar een pop te geven in de hoop dat ik er leuk mee zou spelen. Helaas voor Sinterklaas, ik was niet zo’n meisjesmeisje!
Ik gun James natuurlijk dezelfde ervaring maar ik besef nu pas heel goed hoeveel geld dat wel niet heeft gekost en dan te bedenken dat wij er nog maar eentje hebben en mijn ouders voor 4 kinderen moesten inkopen. Ja wij werden wel verwend wat het Sinterklaasfeest betreft en pas nu ik zelf een kind heb zie ik dat het eigenlijk helemaal niet zo ‘normaal’ is een zak vol Sinterklaascadeautjes te krijgen.

Is een zak vol Sinterklaascadeautjes nou nodig?

Toch heb ik mijn best gedaan om dit jaar ook voor James een zak vol cadeautjes te kopen. Ik ben in de zomer al begonnen met het inslaan van goedkope cadeautjes die bij zijn leeftijd horen. We hebben afgelopen week een routeplanning gemaakt en zijn zo twee dagen onderweg geweest om leuke cadeautjes op te halen via Marktplaats. Ik denk dat die volle zak cadeautjes nog geen 100,- euro heeft gekost en nu besef ik ook dat dit voor heel veel mensen nog steeds enorm veel geld is (inclusief mezelf) maar als je het verdeeld over een heel jaar is het voor ons te doen en blijft het leuk voor zowel James als voor ons!

Ohja mijn ouders gaven ons ook altijd een pyjama, dekbed overtrek of bijvoorbeeld een badjas, iets wat we toentertijd ook daadwerkelijk nodig hadden. Dit heb ik voor James ook gedaan! Zijn winterschoenen zitten in een leuke verpakking, een potje voor de toekomst & een leuke pyjama.

Een zak vol Sinterklaascadeautjes, is dat nou echt nodig? Nee! (maar het is wel leuk!) Het is maar net wat je bent gewend, wat je kunt en waar waarde aan hecht. Ik vind het een heerlijk gevoel dat we James morgen, op onze manier, een zak vol leuke cadeautjes kunnen geven. Als we naar de speelgoedwinkel waren geweest mag je blij zijn als je een cadeautje kunt vinden voor 30,- euro, nee laat mij het maar verdelen over het gehele jaar. Het is leuk & de cadeautjes zijn er zeker niet minder om.

Ik besef me ontzettend goed dat er heel veel ouders zijn die dit niet kunnen doen voor hun kind. Hoe ga jij om met deze feestdagen? Hoe koop jij je speelgoed in? Ik ben benieuwd!

Let op, ik wil niemand voor zijn of haar hoofd stoten met dit artikel. Dit is onze aanpak en hier voelen wij ons prettig bij. Jij kan dit wellicht anders zien, dat mag en kan! Ik ben juist benieuwd naar jullie aanpak/mening. 

 

Ik heb de drang om mezelf te bewijzen
De ziekte van crohn &zo

Ik heb de drang om mezelf te bewijzen

Ik was altijd al fanatiek.

Ik ben altijd al een fanatiek meisje geweest, een doorzetter. Ik ging net zo lang door dat het lukte, eerder stopte ik niet en dit is alleen nog maar versterkt toen ik ziek werd en James kreeg. Ik moet doorzetten en vervelende onderzoeken doorstaan voor mijn zoon. Hij moet opgroeien met een moeder en dus moet ik gezond eten en leven. Ik heb moeite om binnen mijn grenzen te blijven en ga er eigenlijk altijd overheen.

Dit is lastig want ik eis om die reden veel van mezelf. Ik wil niet ‘zomaar of te snel’ naar te dokter en dus eis ik van mijn lichaam om de klacht in kwestie langer uit te houden tot dat het echt niet meer gaat en dan is het vaak lastiger om er snel iets aan te doen.

In mijn jeugd en eigenlijk stiekem nog steeds ben ik erg fanatiek met welk spelletje dan ook. Was jij degene die vroeger op school bij gym nooit mee deed? En als je mee deed nooit echt bezig was met het spel en  slechts bezig was met je nagels of je haren? Dan had ik me hoogstwaarschijnlijk groen geïrriteerd aan jou. Jep, sorry! Ik was degene die altijd in alles fanatiek was.

Een knop die je moet omzetten.

Jullie hebben mijn vorige artikelen kunnen lezen over mijn ervaring met sporten. Al het begin is moeilijk maar inmiddels gaat het een stuk beter. Mijn personal trainer ging op vakantie en dus moest ik het een aantal weken zelf doen. Ik wilde graag laten zien dat ik het heus wel alleen kon en was iedere dag zo’n 1,5 uur in de sportschool. Op zich niks mis mee maar voor mijn lichaam veel te zwaar. Wederom te fanatiek.

Het is best lastig omdat ik vroeger alles kon wat ik wilde. De hele dag werken en ’s avonds sporten & daarna opstap gaan was echt geen enkel probleem. Nu mag ik blij zijn als ik de avond haal zonder ’s middags te gaan slapen. Het is best wel een knop die je moet omzetten als je plots chronisch ziek wordt en dat is mij op dit vlak na 8 jaar nog steeds niet gelukt. Je lichaam veranderd en je geest op bepaalde vlakken natuurlijk ook wel maar je blijft wel dezelfde persoon als voorheen. In mijn hoofd kan ik dus nog veel meer dan ik fysiek aankan.

Alles waar ’te’ voor staat is niet goed..

Ik raak hiervan vaak de klus kwijt en daarom heb ik sinds kort hulp van een ergotherapeut, zij helpt mij met een dagplanning en het opbouwen van bepaalde activiteiten. Als ik eindelijk een dag heb waar ik mezelf helemaal top voel dan ben ik geneigd om alles wat ik normaal gesproken in een week doe nu in een dag te doen. Te fanatiek dus en alles waar ’te’ voor staat is niet goed.. behalve teveel geld, daar zie ik het nadeel niet van.

Ik heb de drang om mezelf te bewijzen

Op een of andere manier wil ik dan bewijzen en dan vooral tegenover mezelf dat ik nog steeds alles kan wat ik vroeger ook kon en dat terwijl ik heus wel weet dat dat het geval niet meer is. Het lijkt wel alsof dit gevoel van ‘falen’ nooit helemaal over zal gaan. Ik weet dondersgoed dat het nooit meer wordt zoals het was maar toch blijft er een klein stemmetje in mijn hoofd schreeuwen ‘Lon, jij kan dat gewoon hoor, kom op!’. Helaas is het tegendeel waar en is het vooral nu met de verbouwing/verhuizing passen en meten met mijn energie. In mijn hoofd vind ik de rust niet om te gaan slapen omdat ik nog zoveel ‘moet’ doen maar tegelijkertijd heeft mijn lichaam die slaapjes tussendoor zó hard nodig!

Zal dit ooit anders worden? Ik weet het niet! Ik denk dat dit altijd mijn strijd (tegen beter weten in) zal blijven en wellicht slijten deze gevoelens met de jaren.. herkennen jullie dit?