baby 11 maanden
Mama &zo

Met dreumes James naar de dokter!

James liep met 10 maanden los.

De meeste van jullie zullen weten dat mijn bevalling van James best lang op zich liet wachten. Het begon met weeën op het terras en het eindigde in een keizersnee met dik 42 weken. James liet dus lang op zich wachten maar dat heeft hij dubbel en dwars ingehaald toen hij op aarde was. Zo kon hij al vroeg omrollen, kruipen en lopen.

James wilde bijvoorbeeld nooit knuffelend op schoot zitten. Vanaf zijn 2e maand wilde hij alleen maar staan en ging huilen als wij hem lieten zitten. We zijn toen zelfs naar het consultatiebureau gegaan om te vragen of dat wel normaal was en we dit niet op een of andere manier moesten afremmen. Ik wilde niet dat James later last zou krijgen van zijn beentjes. ‘Een baby doet niks wat hij of zij niet aankan, dus afremmen is niet nodig’. En zo liep James met 10 maanden los rond in de woonkamer.

Ik durfde niet naar de huisarts.

Ik bekeek de wereld vroeger een hele lange tijd vanuit de zitstand. Kruipen sloeg ik over, ik vond het handiger om op mijn billen voorruit te schuiven. Merijn daarentegen liep ook met 10 maanden onder de eettafel door. James heeft dit dus niet van een vreemde!

Zodra James kon lopen begon hij met klimmen. Als een echt jongetje klimt hij overal in, op en achter, wat een hoop blauwe plekken veroorzaakt op zijn benen en zijn snoetje. Dit werd zo erg dat ik bang was om naar de huisarts te gaan. Ze zouden vast denken dat ik mijn kind iets aan deed. Gelukkig beheerst hij zijn klimvaardigheden nu een stuk beter maar het blijft een mannetje die graag het onmogelijke mogelijk maakt en dat gaat gepaard met blauwe plekken!

James begon vreemd te lopen..

Ik probeer minimaal eens in de maand naar een klimparadijs te gaan zodat James zich weer even helemaal kan uitleven en overal legaal op kan en mag klimmen. Hij heeft dat op een of andere reden echt nodig zo af en toe en mama vindt het stiekem ook nog steeds leuk om overal op te klimmen. Als mijn moeder mij vroeger kwijt was, keek zo als eerste in alle bomen in de buurt of ik daar niet in hing.

Tot een maandje geleden ongeveer. Ik haalde James ’s ochtends uit bed, nog even knuffelen en wakker worden op de bank en toen ik zijn slaapzak uit deed om vervolgens te kunnen spelen liep James heel vreemd. Ik dacht nog dat hij misschien verkeerd had gelegen in bed maar hij bleef op een gekke manier lopen. Hij zakte door zijn knieën en ging steeds op zijn tenen lopen.

Hij had geen pijn maar het werd niet beter!

Tja, op zulke momenten is Google mijn beste vriend maar ik kon nauwelijks informatie vinden. Sommige baby’s beginnen met lopen op zijn tenen maar James liep al 10 maanden ‘gewoon’. Ik keek hem bij een verschoonbeurt even helemaal na, liet James bewegingen maken met zijn benen maar hij had nergens pijn en leek er zelf geen last van te hebben.

Het werd sinds die dag alleen maar erger. Hij liep bijna de hele dag op zijn tenen. Ik kocht nieuwe (dure) schoenen en rolde zijn broek expres wat hoger op zodat hij hier ook geen last van zou hebben maar niks hielp. Afgelopen week gingen we weer een dagje naar het klimparadijs en ook hier liep hij de hele ochtend op een gekke manier door de attracties.

Toch maar naar de dokter!

Ik besloot toch maar eens naar de dokter te gaan om te vragen of dit kwaad kon. Het duurde toch al een tijdje en ik begon me zorgen te maken. ‘S ochtends toen ik James zijn kleding aantrok vertelde ik hem dat we naar de dokter gingen en wat de dokter waarschijnlijk gaan onderzoeken. Dat is toch wel het voordeel als je zelf al zoveel onderzoeken hebt gehad!

Eenmaal bij de dokter liep James vrolijk rond en natuurlijk liep hij nu gewoon heel netjes op zijn hakken. Gelukkig begreep de huisarts wat ik bedoelde en zei: ‘Jeetje wat knap dat hij al op zijn tenen kan lopen en zijn evenwicht kan bewaren’.

Beter een keer teveel dan te weinig, toch?

Nou daar zit je dan.. ik heb er zelf echt een hekel aan om naar de huisarts te gaan terwijl er niks aan de hand blijkt te zijn maar mijn omgeving zegt altijd: ‘Beter een keer te veel dan te weinig’ en daar hebben ze natuurlijk ook gelijk in.

Ik hoef me dus geen zorgen te maken en het schijnt juist erg vroeg te zijn dat hij die vaardigheden al zo goed ontwikkeld heeft. Nu is James dus altijd al extra bezig geweest met zijn grove motoriek en hij is deze duidelijk aan het optimaliseren!

Gelukkig is er verder niks aan de hand en kunnen we hem voorlopig zijn gang laten gaan. Hij zal uiteindelijk zelf merken dat het handiger is om zijn hakken te gebruiken bij het lopen!

6 januari 2017 door
Persoonlijk

De beste wensen voor 2017!

2016 is alweer verledentijd. Vanaf nu moeten we op ieder formuliertje 2017 intypen. Dit gaat standaard nog een paar maanden fout bij mij.. hoe dan ook wens ik jullie allemaal de beste wensen voor 2017!

Met héél véél liefde en gezondheid want dat is toch het allerbelangrijkste, toch?

31 december 2016 door
Kerst met kinderen
Mama &zo

Kerst met kinderen!

De afgelopen twee dagen zijn letterlijk omgevlogen! Jeetje, wat gaat het snel. Kerst 2016 zit er alweer op en nu kunnen we ‘rustig’ toeleven naar 2017. Het einde van 2016 is nu ècht inzicht! Hopelijk hebben jullie twee geweldige liefdevolle dagen gehad, laat het me vooral weten wat jullie hebben gedaan?!

Familie dagen!

Kerst is een heerlijke familie tijd als je het mij vraagt! Je komt weer met de ‘hele club’ bij elkaar om er een gezellige dag van te maken. Meestal gaat dit gepaard met een hele hoop (ongezond) eten en met eventueel een familiespel. Wij gaan meestal de ene kerstdag naar mijn ouders en de andere kerstdag naar mijn schoonouders. Helaas lukt dit niet altijd omdat we met een hele hoop huishoudens daarachter rekening moeten houden. Dit jaar was zo’n jaar dat het op dezelfde dag viel. Gelukkig hebben we het kunnen oplossen door de dag erna de opa & oma van Merijn te ontvangen & zelf naar zijn ouders te gaan.

Ik heb alleen maar fijne en leuke herinneringen aan kerst.. Hoewel mijn opa is zoveel jaar geleden overleden op eerste kerstdag. Dat is zolang geleden dat ik het zelf niet eens meer kan herinneren. Ik was 3 jaar. Alsnog komt dit ieder jaar even naar boven en halen we samen herinneringen op. Ieder jaar bij het eten krijgen we een soort van ‘gelukskoekje’. Ik heb geen flauw idee hoe het heet want er zat geen koekje in maar een mooie spreuk in allerlei talen en een grappige kroon. De rest van avond lopen dan allemaal met die kroontjes op ons hoofd. toen de oma’s nog leefde, was zij vergeten dat ze haar kroon nog om had. Wat hebben we gelachen die avond! Helaas zijn de oma’s ook niet meer in ons midden maar ook zij komen ieder jaar even extra terug met kerst als herinnering.

Kerst zonder kinderen..

Vroeger toen de kratten bier nog van hout waren 😉 vierde we kerst op een hele andere manier dan dat we nu doen. Met een biertje, wijntje en hapjes op tafel speelde we die gehele dag allerlei leuke bordspellen. De muziek ging op zo’n dag dan vaak steeds harder en werd er af en toe een dansje gemaakt. Het avondeten verzorgde we samen zo ongeveer 5 gangen.. we waren dus erg lang bezig met het avondeten terwijl we tussendoor genoten van elkaar en dat is nu wel even anders!!

Kerst met kinderen..

Inmiddels zijn er een aantal kinderen bijgekomen en dat veranderd een hoop. Kerst met kinderen vier je natuurlijk heel anders! Nu draait het niet meer om ons maar om de kinderen. Want ja, als de kids het naar hen zin hebben dan is het voor ons als ouders al snel goed. De huiskamer ligt vol met slabbers, luiers, troep, iets wat verantwoordelijke koekjes en het speelgoed vliegt om je oren!

Wij als volwassene hebben nauwelijks kunnen bijkletsen en als je eenmaal in gesprek bent dan komt er sowieso íets tussen. Is het geen poepbroek? Dan is het een ruzie die uitgesproken moet worden. Dus, Sjef, Bram en Pim hoe is het eigenlijk met jullie? 😉 Een bordspel voor volwassenen kun je niet spelen met 7 kids onder de 10. Dat is onbegonnen werk! Het huis is omgetoverd als speelpaleis. De Wi-u is aangesloten, de poppen liggen in de hoek en ook de knutselspullen liggen paraat. Een vijfgangenmenu is verledentijd en het eten moet nu het liefst rond 17:30 op tafel staan.

Niks is mooier dan je kind gelukkig zien!

Het vergt dus best wat organisatie en geduld maar het is fantastisch. Niks is mooier dan het geluk van je kind en als dat betekend dat we om 17:30 aan tafel moeten om even snel wat te eten of als het huis vol ligt met speelgoed waar je nauwelijks tussendoor kan lopen, is dat zo! Kerst wordt nooit meer hetzelfde als vroeger maar hoe meer zielen hoe meer vreugde, toch?!

James lag heerlijk om 19:00 uur te slapen in zijn bedje bij mijn ouders waardoor we nog een leuke avond hadden met de volwassenen en een leuk spel deden. Het werd 01:00, even de auto warm draaien, alles inpakken, James uit bed halen en hup thuis er weer in. Ging perfect!

Ik ben benieuwd of jullie deze verschillen ook merken nu je kinderen hebt waar je rekening mee moet houden?! Wat zijn voor jou de grootste verschillen?

27 december 2016 door
familie
Persoonlijk

10 vragen over mijn familie! #SOSfamilietag

Foto is gemaakt door Lisette v Aerle. 

December, dat is toch wel de maand wat centraal staat voor ‘Liefde’ en ‘Familie’. Alles is liefde. Onze familie app heet bijvoorbeeld: ‘Alles is familie’ en waarom? Omdat het zo voelt. Niemand kan opgroeien zonder liefde en als dit wel gebeurd zijn de gevolgen niet te overzien. Gedrag en identiteitsontwikkeling, passief of juist erg agressief of kinderen met een zeer laag zelfbeeld. Wist je bijvoorbeeld dat als een kind zonder liefde opgroeit meer kans heeft op een groeiachterstand?

Laura en SOS Kinderdorpen hebben een #SOSfamilietag bedacht, waarbij we stil staan bij jouw familie of bij de mensen om jou heen die voelen als familie.

Ieder kind verdiend een liefdevol en veilig thuis. Dat is het doel van SOS Kinderdorpen. Wil je hen steunen of meer informatie? Klik dan hier.

1. Kun je jouw familie omschrijven? 

Mijn Familie is eigenlijk met geen pen te beschrijven maar ik zal het proberen! Ik kom uit een gezin van totaal 6 mensen. Mijn vader & Moeder, die nog bij elkaar zijn en dat is in deze tijd best een kunst in deze tijd en 3 oudere broers. Ik ben de jongste en scheel 10 jaar met mijn oudste broer. Inmiddels hebben we allemaal ons eigen plekje en inclusief aanhang + de bijbehorende kids (7) zijn we dus een hele grote gezellige liefdevolle familie!

Merijn, ik & James vormen natuurlijk ook zelf een familie!

2. Beschrijf in èèn woord wat familie voor jou betekent.

Onvoorwaardelijk.

3. Hoe vaak zie jij jouw familie? 

Mijn ouders zie ik minstens 3 keer in de week. Mijn oudste broer zie ik 1x in de week als hij zijn zoontje komt ophalen. Mijn middelste broer woont helaas in Amerika, maar ik spreek hem wekelijks via de app en we Skype minimaal 1x in de maand. En de jongste broer zie ik soms een maand niet en soms een paar dagen achter elkaar!

Het mooiste aan familie is dat het niet uit maakt wanneer je elkaar ziet. Het is namelijk altijd goed. Je bent altijd geïnteresseerd in elkaar. Je steunt elkaar en je lacht met elkaar. Je voert goede gesprekken en wanneer je elkaar op een vaste dag ziet gaat de spontaniteit er vanaf.

Merijn & James zie ik gelukkig iedere dag!

4. Wat maakt jouw familie bijzonder? 

Ik denk dat onze liefde voor elkaar ons bijzonder maakt. Althans, dat krijgen we vaak te horen. We zijn hecht met elkaar. We kunnen elkaar alles vertellen, we helpen elkaar graag en hebben dezelfde humor!

5. Wat is je verdrietigste familieherinnering? 

Nou, afgelopen jaar was nou niet dat je zegt het makkelijkste jaar. Het was zelfs een enorm moeilijk jaar dus heb je even? Ik denk niet dat ik kan bepalen voor de rest van de familie wat nou ècht het verdrietigste was. Ik zou willen zeggen het feit dat onze oma’s er niet meer zijn maar ik weet tegelijkertijd ook dat we er allemaal heel erg vrede mee hebben dat ze nu op een mooiere plek zijn.. Ondanks dat we er vrede mee hebben is het natuurlijk wel heel erg verdrietig dus ik denk dit!

6. Wat is jouw mooiste familieherinnering? 

Oh nee, ik wist bij de vorige vraag dat deze vraag zou komen en ik kan niet kiezen! We hebben zoveel mooie momenten meegemaakt. Maar als ik nu moest kiezen was het ons familieweekend van afgelopen jaar waar ook mijn broer uit Amerika bij aanwezig kon zijn. Het voelde geweldig om even ‘compleet’ te zijn en compleet tussen aanhalingstekens omdat mijn schoonzus er helaas niet bij kon zijn!

Mooiste familieherinnering met Merijn is natuurlijk het feit dat onze familie geboren werd. De geboorte van James!

7. Wie uit de familie laat jou het meest lachen? 

Simpel, dat is ongetwijfeld James en hij hoeft er niet eens iets voor te doen! Ik kan moeilijk naar hem kijken zonder te lachen.. Hij is zo eerlijk, onschuldig, grappig, lief en ondernemend. Oké, ik stop hier met slijmen want anders ben ik morgen nog niet klaar met typen! 😉

Als ik zou moeten kiezen tussen mijn ouders & broers is dat toch wel mijn moeder. Onze humor is gewoon èèn en er gaat werkelijk geen dag voor bij als ik haar zie dat we niet dubbel hebben gelegen van het lachen. Maar sorry mam, James wint het!

8. Hebben jullie een geliefd familierecept? 

Bier, Wijn, Gin Tonic, Whisky en de oliebollen van oma!

9. Wat zou jij in 2017 het liefst met de familie willen doen? 

Al die miljoenen verdelen die we winnen met oudjaar!

10. Wat is jouw familiewens voor 2017?

Ik wens mijn familie heel veel plezier, een goede gezondheid en super veel liefde toe. Want, Alles is familie!

21 december 2016 door
Sinterklaas
Persoonlijk

Liegen tegen je kind over Sinterklaas en kerstman is slecht?

Mijn ervaring met Sinterklaas,

Ik heb Sinterklaas altijd geweldig gevonden. Logisch, ik denk dat bijna ieder kind goede herinneringen heeft aan Sinterklaas. Het is DE man die gratis cadeautjes weggeeft aan de lieve kinderen en welk kind wil dat nou niet?

In het jaar dat er tegen mij verteld werd dat het allemaal èèn groot toneelspel was vond ik het stoer dat ik als een van de weinige kinderen uit mijn klas het grote geheim al wist. Ik was wel een beetje bang dat de tijd van zakken vol met cadeautjes nu over zou zijn maar ik hoopte er stiekem nog wel op.

Het eerste jaar dat Sinterklaas kwam terwijl ik al wist dat hij niet bestond geloofde ik gewoon weer. Ik was er notabene bij toen Sinterklaas zich omkleedde en mijn broers zich gingen sminken als Piet voordat ze bij mij op school aankwamen. En toch geloofde ik weer compleet in Sinterklaas toen hij voor mijn neus stond.

Mijn ervaring met de Kerstman.

Kerst heb ik altijd gezien als een gezellige tijd. We deden vroeger nooit iets speciaals aan Kerst. Heel af en toe kregen we alsnog een cadeautje met Kerstmis maar we vierde eigenlijk altijd Sinterklaas. Toen we ouder werden ging het Sinterklaasfeest iets meer naar de achtergrond en deden we met Kerst een leuk spel met cadeautjes. Nu wij als kinderen zelf kinderen krijgen is het weer meer Sinterklaas.

Ik heb zelf nooit in de Kerstman gelooft. Mijn moeder zei dat Sinterklaas in Nederland kwam om cadeautjes te geven en dat de Kerstman ditzelfde deed in Amerika. Kerst is een gezellige tijd, waarin je extra waardeert hoe belangrijk je geliefde en familie is. Daarbij zijn al die lampjes en over de top kerstbomen natuurlijk heel erg mooi en knus.

Liegen tegen James? Liever niet..

James is nu 1,5 jaar en begrijpt nog helemaal niks van Sinterklaas. Hij vindt Piet wel tof omdat hij hem altijd pepernoten geeft maar verder ziet hij de link nog niet dat Sinterklaas hem allemaal cadeautjes heeft gegeven. Hij vond het overigens wel geweldig om zijn cadeautjes uit te pakken. Even leek het wel een kind van 3 die enthousiast stond te trappen als hij weer een pakketje kreeg. Ik betwijfel of hij volgend jaar al wel ‘echt’ geloofd. Ik denk dat hij met 2,5 ook nog niet precies weet hoe het werkt.

Hoe dan ook ben ik me ervan bewust dat er een tijd komt dat ik tegen James ‘moet’ liegen. Dat doe ik liever niet. Ik wil vooral het gevoel geven dat James altijd op mij kan vertrouwen maar goed, ik denk dat iedereen wel eens een leugentje om eigen bestwil verzint. ‘Als je jouw spinazie niet op eet, dan wordt je ook niet sterk!’ dit zijn allemaal van die zinnetjes die er weleens uitfloepen. Je wil immers gewoonweg dat je kind genoeg groente eet. Ik sta dan niet echt stil bij het feit dat ik dan ook echt lieg.

Liegen tegen je kind over Sinterklaas en de Kerstman, slecht?

Er zijn steeds meer onderzoeken over ‘liegen tegen je kind’. Je zou kunnen bereiken dat je kind je niet meer vertrouwd of dat ze zelf ook meer gaan liegen. Als een volwassen persoon kan liegen dan is het vast niet zo erg als een kind het ook doet!

Ik kan ouders heel goed begrijpen als je de keuze maakt om niet te willen liegen tegen je kind en dus ook verteld dat Sinterklaas niet ècht bestaat. Ik heb respect voor het feit dat je de situatie zo bekijkt. Het is dan weer wel jammer dat de kinderen die niet geloven het verpesten voor kinderen die wel geloven. Dat hoeft in mijn ogen niet de bedoeling te zijn. Je kunt je kind prima vertellen dat niet iedereen het grote geheim weet en je daar dus met leeftijdsgenootjes beter niet over kunt praten.

Persoonlijk denk ik dat de klachten van kinderen die worden voorgelogen over Sinterklaas wel meevallen. Ik ben er immers zelf ook goed vanaf gekomen! 😉 En als ik terug denk heb ik als kind er nooit bij stil gestaan dat mijn ouders daadwerkelijk hadden gelogen tegen mij. Ik heb me in ieder geval nooit belogen en bedrogen gevoelt.

Ik denk dat ik James gewoon het verhaal vertel en het niet perse heb over de waarheid of niet. Ik zal me in ieder geval niet in allerlei bochten wringen om hem maar te laten geloven. Als hij vermoedens krijgt, dan is dat zo en zal ik niet blijven liegen om die magische wereld langer te laten duren.

Hoe denken jullie hierover? Beseffen jullie dat je eigenlijk kei hard liegt tegen je kind? Ik ben erg benieuwd hoe jullie hierover denken.

19 december 2016 door