ik wil meedraaien in de maatschappij
Persoonlijk

Ik wil meedraaien in de maatschappij!

Bedrijven moeten het voordeel zien van een chronisch zieke kandidaat!

De meeste van jullie zullen weten dat ik al een langere tijd een uitkering heb. Ik ben afgekeurd doordat mijn zicht verminderd is en door de bijkomende klachten van de ziekte van Crohn.

Het heeft mij op een bepaalde manier rust gegeven maar tegelijkertijd ook een gevoel van falen. Ik kan in mijn ogen niet meedraaien met de Maatschappij doordat ik ziek ben. Het is überhaupt moeilijk om een baas te vinden die accepteert dat er momenten zijn dat je, hoe graag je het ook wil, niet kan komen.

Bedrijven zien de voordelen van een chronisch ziek persoon ook niet. Het is immers zo dat ik niet ‘zomaar’ thuis blijf met een griepje of wat hoofdpijn. In mijn laatste baan sloeg ik een tikkeltje door en zat ik met een longontsteking klanten te bellen maar dat zegt wel iets over mijn doorzettingsvermogen.

Ik weet hoe het ‘spelletje’ werkt.

Ik schreef al eerder over onze ondernemingsfamilie. Dit is om deze reden voor mij ook een stuk moeilijker. Ik weet, dat als een bedrijf de keuze heeft uit een gezonde kandidaat en een iemand die chronisch ziek is dat dit een gemakkelijk keuze is voor een bedrijf. Terwijl de gezonde kandidaat net zo goed ziek kan worden en het is niet per definitie zo dat een chronisch ziek alleen maar ziek in bed ligt.

Het blijft moeilijk voor mij om te beseffen dat ik niet meer fulltime kan werken. Ik wil graag meedraaien in de maatschappij. Ik wil mijn steentje bijdragen. Het verschil kunnen maken om iemand zich weer even fijn te laten voelen of te kunnen helpen. Ik ben selectief geweest in wat ik wilde doen maar uiteindelijk heb ik gekozen voor vrijwilligerswerk.

Ik wil meedraaien in de maatschappij

Ik denk dat ik mezelf hierdoor een stuk beter ga voelen. Ik zal weer meedraaien in de maatschappij en het belangrijkste, ik voel mezelf weer nuttig. Dit is echt belangrijk voor mijn psychische toestand. Het gevoel hebben alsof je er echt toe doet. Dat voelt fijn en dat gevoel heb ik jaren gemist!

Een beetje gezocht op het web en uiteindelijk heb ik iets gevonden wat bij mij past. Ik denk dat ik hier mezelf goed in kan ontplooien en echt hart voor de zaak krijg. Dit moet uiteraard groeien maar dit is ook iets wat ik altijd heb geleerd vanuit mijn familie. Hart voor de zaak, dat ontwikkel ik heel snel als ik het naar mijn zin heb, altijd iets ‘meer’ willen doen dan nodig. Niet omdat het moet maar omdat je het zo voelt.

Het mooiste aan vrijwilligerswerk is, naast het feit dat je andere hiermee kunt helpen en je meedraait in de maatschappij dat je nieuwe mensen leert kennen, je ervaring op doet, je kunt je talenten benutten en je krijgt vaak waardering!

Ik zal het wel moeilijk vinden om James achter te laten. Het is maar voor een paar uurtjes maar dan nog. Ik ben het in tegenstelling tot veel andere moeders niet gewend om hem ‘uit handen te geven’. Het voordeel is dat Merijn kan schuiven met zijn diensten of het zo kan inplannen dat hij kan oppassen.

Op deze manier kan ik in ieder geval alvast oefenen met het ‘loslaten’ voor als hij straks naar de peuterspeelzaal gaat 😉

Er zijn genoeg chronisch zieke mensen die mijn blog lezen. Ik ben benieuwd hoe jullie dit voelen. Zit jij ook thuis en voel je jezelf vaak nutteloos? Of heb je hier geen last? Laat weten in de comments hoe jullie je dag indelen. Er zijn trouwens ook genoeg chronisch zieke mensen die wel kunnen werken, heb je hier moeite mee?

15 maart 2017 door
Een schuldgevoel tegenover mijn kind!
Mama &zo

Een schuldgevoel tegenover mijn kind!

Ik zou eigenlijk een stoma operatie krijgen. 

De keuze om een kindje te willen opvoeden en verzorgen hebben wij heel bewust gemaakt. Mijn ziek- zijn speelde hierin ook zeker een rol en wij zijn dan ook gezegend dat het ons is gegund. De komst van James is een godsgeschenk en een groot wonder.

Het duurde lang, lees: dik 2 jaar, voordat wij een positieve zwangerschapstest in handen hadden. We wilde dus eigenlijk nog jonger ouders worden dan dat we nu zijn. De ziekte van Crohn heeft mij maar ook onze relatie sneller volwassener gemaakt waardoor de drang om een kindje in ons midden te hebben steeds heviger werd.

James kwam uiteindelijk totaal onverwachts in mijn buik terecht, niet helemaal natuurlijk maar het was nogal een verassing. Ik zou een maand later geopereerd worden aan mijn darmen. Een stoma was onvermijdelijk en de afspraak met de chirurg stond gepland.

Lees ook: Waarom worden wij niet zwanger?

De angsten die ik had over het moederschap. 

We hebben nooit getwijfeld over onze kinderwens ondanks dat het aanwezig is dat James nu een vergrote kans heeft op een darmziekte. Die kans is overigens niet eens zeker wat de wetenschappers zijn het er nog niet over eens of de ziekte van Crohn daadwerkelijk erfelijk is of niet.

Nu ben ik niet alleen gekroond met de ziekte van Crohn maar ook met de ziekte van Bechterew en Hydradenitis Suppurativa. De ziekte van Crohn is toch wel de hoofdziekte. Als deze onder controle is dan volgt de rest ook wel redelijk. De kans dat James een immuunziekte krijgt zal wat verhoogd zijn aangezien ik een vakkenpakket aan ziektes beheer!

In het begin van onze kinderwens heb ik wel mijn angsten uitgesproken over het moederschap. Ik was bang dat ik geen volwaardige moeder kon zijn doordat ik niet alle energie heb die een gezonde moeder wel heeft. De eerste periode overleef je op adrenaline, je lichaam, ook mijn ziekte lichaam, werd gezet op de automatische piloot en die eerste periode van James zijn leven kwamen we dus prima door.

De lastige dingen van mijn leven als chronisch zieke moeder… 

Je krijgt handigheid in het moederschap waardoor het je steeds beter afgaat maar ik voel me weleens schuldig tegenover Merijn maar vooral tegenover James. Ik kan niet wachten tot ik het hem beter kan uitleggen maar dat zal mijn schuldgevoel niet minder maken.

Er zijn dagen geweest dat ik alleen maar in bed lag of op het toilet zit. Het zijn de dagen die ik doorbreng boven op bed terwijl ik James beneden MAMM hoor roepen. Ik ben dan te moe om een leuke dag voor James te organiseren. Hierdoor krijg ik het gevoel alsof ik hem te kort doe en dat voelt als moeder vervelend aangezien je alles wil doen voor je kind. Het is voor mij dan moeilijk om te merken dat ik dat niet altijd kan bieden.

Een schuldgevoel tegenover mijn kind! 

Ik weet dat ik er niks aan kan doen en dat ik er alles aan doe om er zoveel mogelijk voor James te zijn. Ik weet ook dat mijn schuldgevoel ongetwijfeld onterecht is maar het is nou eenmaal wel aanwezig. Dit zijn de lastige dingen van mijn leven als chronische zieke moeder!

Het is een feit dat ik moeilijk met mijn dag planning kan omgaan. Ik heb nog steeds, na al die jaren ziekte, niet geleerd om mijn energie voldoende te verdelen. Het gaat steeds beter maar als ik dit onder de knie heb, ben ik ervan overtuigd dat het schuldgevoel ook wat weg ebt.

James en Merijn betekenen ontzettend veel voor mij en ik wil een zo goed mogelijke partner en moeder zijn. Dit is eigenlijk niet te combineren als je ziek bent. Dit zorgt ervoor dat als ik mezelf goed voel, ik de dag te vol in plan met leuke dingen om mijn schuldgevoel tegenover hen weg te moffelen.

Lees ook: Leren plannen en vooruitdenken! 

Ben jij chronisch ziek en heb je hetzelfde ‘probleem’. Laat het dan vooral weten in de comments. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.

14 maart 2017 door
ruzie met je partner
Persoonlijk

Ruzie met je partner hoort erbij!

Ruzies bij kalverliefde zorgt voor een stoplicht relatie..

We kunnen allemaal wel doen alsof we nooit ruzie maken en de relatie met je partner rozengeur en maneschijn is maar zo werkt het natuurlijk alleen maar in sprookjes. Iedereen heeft conflicten, maakt ruzie en laat zich soms weleens een beetje (te ver) gaan in een ruzie.

In je kinderjaren wordt je al geconfronteerd met ruzie maken. Het is belachelijk dat jij niet mee mag spelen of je per ongeluk expres een duw in je rug krijgt en dan begint de ellende. ‘Jij bent stom!’ of ‘Ik ben je vriend niet meer!’ en ‘Jij mag niet meer op mijn feestje komen!’ Deze uitspraken hebben we allemaal weleens laten vallen in een ruzie om vervolgens de volgende dag weer hartsvriendinnen te zijn.

De ruzies op latere leeftijd worden meestal al iets serieuzer. Althans, dat denken we want we voelen ons super groot als we puber zijn. De kinderjaren zijn voorbij en je denkt al bij de ‘grote mensen’ te horen. Nu ben je natuurlijk al goed op weg als puber zijnde maar je bent er nog lang niet. Geniet daar nog maar even van!

Ik weet nog goed dat ik verkering had met mijn eerste vriendje en het om de haverklap uitging omdat we ‘ruzie’ kregen. Een paar dagen later ging het dan weer aan omdat een van de twee spijt kreeg. Als we hadden afgesproken en hij wilde opstap gaan terwijl ik een romantisch avondje voor de buis in gedachte had, kon hier al een zodanige ruzie door ontstaan waardoor het dan weer even uit ging.

Ruzie hoort tot een van de behoeftes van de mens!

Je zult het wellicht niet verwachten maar ruzie behoort tot een van de behoeftes van de mens. Wij mensen willen gehoord of gezien worden en daar komt vaak de ruzie uit voort. Ruziënde mensen gaan ervan uit dat je ruzies alleen kun beëindigen door ze ‘uit te vechten’, door te winnen of gelijk te krijgen.

Ik zal je wat vertellen. Ruzie maken heeft geen enkele zin. Niet op deze manier. Geen enkele verliezer wil tegenover een winnaar staan. Onbewust gaat deze strijd dus nog verder en op deze manier wordt het een machtsstrijd die eindeloos door kan gaan. Dit is vooral zo, als je een relatie hebt samen omdat je hierin gelijkwaardig behandeld wil worden.

Het is ook vaak zo dat ruzies niet gaan over het gespreksonderwerp. Ik bedoel, laten we eerlijk zijn vrouwen. Is het ècht zo belangrijk dat de man het dopje van de tandpasta terug doet na gebruik? Nee, natuurlijk niet. Het gaat in zo’n ruzie allang niet meer over dat dopje maar er volgt een opsomming irritaties van de afgelopen tijd.

En dan heb je nog de welbekende koeien die regelmatig uit de sloot worden gehaald in een ruzie. Het dopje van de tandpasta kan hiertoe makkelijk tot een schreeuwende ruzie eindigen waar we uiteindelijk ruzie maken over de ruzie. ‘’Je luistert niet naar me of ‘’Je moet niet zo zeuren!’’en ‘’Het is altijd hetzelfde!’’

Natuurlijk is ruzie over vreemdgaan een groot verschil met een tandpasta dopje en is praten na een ruzie soms geen optie. Merijn wil alles altijd direct uitpraten terwijl ik het fijn vind om de ruimte te krijgen. Even nadenken over wat er is gezegd om het op een later moment eventueel nog te bespreken of het gewoon te laten voor wat het is.

Ruzie maken met je partner hoort erbij!

Mensen die samenleven maken ruzie en het is daarin belangrijk dat je accepteert dat die ruzies er mogen zijn, je luistert naar de ander en je partner vooral respecteert. Je hebt niks aan een onfatsoenlijk scheldpartij. Hoewel het soms weleens kan opluchten, heeft het absoluut geen meerwaarde.

En door de jaren heen, oh nu klinkt het echt alsof ik stokoud, wijs en nooit ruzie maak en dat is absoluut niet het geval maar je leert ook dingen van elkaar te accepteren. Merijn laat altijd zijn kleding naast zijn bed liggen totdat hij na een week geen kleding meer heeft. Ik krijg dan op mijn dak dat ik de was niet bij houd. Of dat hij altijd de deur van de kast openlaat staan zodat James overal bij kan.

Dit zijn van die dingetjes waarover wij in het begin van onze relatie ruzie over konden maken en het nu gewoon laten voor wat het is. Ik vraag mezelf dan vaak af: Is het nou echt zo erg om die kastdeur dicht te doen zonder daar wat over te zeggen? Of als ik de was bij elkaar raap, ook even naast zijn bed kijk? Nee. Heeft een ruzie hierover zin? Nee. Soms moet je dingetjes ook gewoon laten en het accepteren zoals het is.

Ik ben trouwens ook een draak hoor. Zo ga ik bijvoorbeeld altijd een stapje verder dan Merijn leuk vindt als we aan het dolle zijn. We hebben een watergevecht. Het is even grappig en op het moment dat het eigenlijk klaar hoort te zijn, gooi ik nog een emmer water over hem heen. Snap je wat ik bedoel?

Het goedmaken is minstens zo belangrijk! 😉

Niemand is perfect, maak ‘lekker’ ruzie maar houd het wel netjes. Ga niet dreigen met het eindige van de relatie als hij voor de zoveelste keer het dopje van de tandpasta vergeet terug te doen. Ben redelijk en als je relatie goed zit, is ruzie maken helemaal niet zo erg!

Dus, we maken allemaal weleens ruzie. Dat is helemaal niet erg. Als je elkaar maar niet in de ruzie verliest en je ook weet hoe je het goed kan maken met elkaar. Nu heb ik wel wat tips maar daar zal ik mezelf in deze blog niet verder over uitweiden! 😉

En hoe zit het bij jullie? Hebben jullie nóóit ruzie of wil het ook weleens escaleren? Ik ben benieuwd wie hier zijn of haar ervaring hierover durft te delen. Het is immers een onderwerp wat niet vaak wordt besproken!

 

13 maart 2017 door
je opleiding combineren met je gezin
Mama &zo, Persoonlijk

Een opleiding combineren met je gezin!

Terug naar school

In 2015 werd ik vader van onze zoon James. Ik was toen aan het einde van mijn eerste jaar in de schoolbanken. Voordat ik begon aan de opleiding tot Verzorgende- IG, had ik al een hele hoop gedaan. HBO- opleidingen, fietsen verkopen, horeca manager maar dit was het allemaal niet wat ik ècht wilde.

Lonneke had mij er al vaker op geattendeerd dat de zorg wellicht wel iets voor mij zou zijn. Zij had hier wat verhalen over wat mij wel aansprak en toen besloot ik een proefdag aan te vragen. De eerste paar dagen meelopen in de zorg, wist ik het direct. Werken in de zorg, daar lag mijn hart.

Ik had nog totaal geen ervaring in de zorg en dus zocht ik hier een opleiding bij. Al snel werd ik aangenomen bij diverse instellingen waarna ik uiteindelijk bij mijn huidige werkgever terecht kwam.

Werk en privé is goed te combineren.

‘Gelukkig’ staat werken in de zorg voor onregelmatigheid in diensten. Iets wat als kersverse vader wel goed uitkomt. Ik ben tamelijk vroeg thuis als ik een ochtenddienst heb en ook met een avonddienst breng ik overdag redelijk wat tijd met James door.

De weekenden bieden de mogelijkheden om afspraken door de weeks vrij te kunnen zijn zonder dat James daarvoor naar een oppas hoeft. Papa is er dan gewoon en dat vind ik heel fijn!

Vanaf het moment dat James geboren is hebben we samen als ouders de tijd zo goed mogelijk ingedeeld. Dit was een stuk moeilijk geweest als ik nog fietsen had verkocht van dinsdag t/m zaterdag van negen tot zes. Ik zou dan een stuk minder tijd met James kunnen doorbrengen.

Natuurlijk zijn er niet alleen maar voordelen. Ik ben namelijk verplicht om het weekend te werken wat er voor zorgt dat ik er niet altijd bij ben met verjaardagen. Het is ook zo dat ik niet standaard vrij ben op de feestdagen.

Kost een opleiding naast je werk veel energie?

Ja, er komt natuurlijk een hele hoop bij kijken. Ten eerste zijn dat de uren. Mijn werkgever betaald slechts een gedeelte van mijn uren die ik op school doorbreng. Dit wil zeggen dat ik 3,11 van vaak twee volle schooldagen betaald krijg. Daarnaast heb ik een contract van 28 uur waarbij ik op mijn werkplek aanwezig moet zijn.

De opdrachten zoals huiswerk en leren voor toetsen gaat mij vrij gemakkelijk af. Ik ben hier meestal niet zoveel tijd mee kwijt. De theorie is in mijn geval gemakkelijk omdat ik gekozen heb voor een MBO- opleiding terwijl ik mijn HAVO al opzak heb. Dit leek ons verstandiger omdat ik al zoveel had gedaan, niet precies wist of dit vak mij goed lag en omdat het mij dan minder tijd zou kosten.

Dit is een juiste keuze geweest aangezien ik nu niet heel veel tijd kwijt ben thuis aan school. Ik ben natuurlijk wel erg blij als ik klaar ben en mijn diploma heb.

Uiteindelijk werken als Verzorgende- IG of nog verder leren?

Als ik over een tijdje mijn diploma heb kan ik natuurlijk het werk doen wat ik leuk vind. Echter ben ik iemand die wel blijft zoeken naar nieuwe uitdagingen en daarom zou ik toch graag verder willen studeren als verpleegkundige!

Dit zal dan zeker een stuk intensiever zijn als het nu is en mijn schoolperiode zal dan weer verlengt worden met 2,5 jaar maar het biedt ook weer een hele hoop mogelijkheden als ik klaar ben. Ik denk dat ik theoretisch gezien deze vervolgopleiding wel aan kan en wij moeten tegen die tijd bepalen of het ook aantrekkelijk blijft voor ons als gezin.

Een opleiding combineren met je gezin!

De vorm van de opleiding is wel ideaal. Ik volg de opleiding namelijk in BBL- variant wat er voor zorgt dat ik iedere maand betaald krijg en eens per twee weken naar school moet. Het voelt allemaal wat vrijer dan wanneer je voor de BOL- variant zou kiezen. Hierbij krijg je dan vaak ook niet betaald en de kosten gaan door, zeker met kinderen!

Ik raad zeker iedereen aan die zich wil laten omscholen om verder te studeren. Bekijk de mogelijkheden en bespreek met je gezin of het te combineren is met thuis. Wellicht is een niveau lager beginnen dus nog helemaal niet zo’n gek idee. Ik heb hier heel veel profijt van gehad.

Het vergt soms wat van je planning maar het is best te doen en vooral als je jezelf hebt hebt gevonden in het werk wat je doet. Pak een ouderwetse agenda, schrijf je afspraken hierin op en plan je huiswerk in zodat je de overige tijd goed kunt besteden aan je gezin!

Een opleiding combineren met je gezin, hoe doe jij dat? Ik ben benieuwd. Laat je het achter in de comments?!

12 maart 2017 door
James aan het woord
Geen categorie

James aan het woord. Zo mama zo zoon! (deel 2)

Ik heb laatst een brokje van Max gegeten.. 

Hallo allemaal. Ik ben James en ik heb eindelijk de tijd gevonden om jullie weer even bij te kletsen. Ja, een dreumes zijn is ongelofelijk zwaar hoor. Ik heb het iedere dag druk met mijn auto’s poetsen, de brokken van Max in zijn waterbak gooien en ik heb afgelopen week zelfs een keer en brokje geproefd.

Het zag er zó lekker uit en ik mocht van mama geen koekje hebben. Heel flauw! Mama was in de keuken bezig. Ik weet niet wat ze aan het doen was maar toen had ik even de tijd om een brokje te proeven van Max. Alle dreumesen die dit nu lezen, doe dit thuis niet na, want het is heel vies!

Ik kan best goed praten, al zeg ik het zelf. Maar ik heb ook geheime taal. Sommige woorden houd ik liever voor mezelf, snap je? Papa en mama weten ook niet wat ze betekenen. Ik zeg bijvoorbeeld vaak: ‘Bamboeja, Zibo, Pam en Puta’. Ik weet zelf heel goed waar ik het over heb maar ik zeg het ook liever niet tegen jullie. Het is echt mijn eigen geheime taal!

Mama is al een paar weken ziek. Ze heeft mij uitgelegd dat haar darmen ziek zijn. Best vervelend maar ik vermaak mezelf ook best wel met papa. Een andere dag als deze is, kwam mama thuis van het ziekenhuis en ze wilde nog graag iets leuks doen. Het was de hele dag al aan het regenen maar mama had een goede oplossing. Ik mocht mijn kaplaarzen aan en samen gingen we in de plassen stampen. Dat vond ik zó leuk dat ik niet meer naar binnen wilde!

Ik werd gekust door een dreumesmeisje! 

De afgelopen tijd is er voor het eerst een echte meisjesdreumes op bezoek geweest. Ik heb best veel moeite om mijn speelgoed te delen dus in het begin was het even lastig hoor. Ik vind het gewoon niet leuk als iemand aan mijn speelgoed zit. Het is niet voor niks mijn speelgoed! Mama heeft mij uitgelegd dat we samen moeten spelen en delen.

Ik heb het geprobeerd. Ik gaf haar een beetje van mijn speelgoed (waar ik zelf het minst graag mee speel) en weet je wat ze deed? Ik kreeg gewoon een kusje op mijn dreumeswang! Ik denk dat ze een beetje verliefd is geworden op mij. Het was best schrikken want dit had ik nog nooit meegemaakt. Mijn neef Sam doet dat namelijk nooit. Maar ik ben daar allemaal nog niet aan toe hoor. Ik wil voornamelijk nog trouwen met mama en mama vindt dat een verstandige keuze van mij. Ze zegt alleen wel dat de foto’s leuk zijn voor later maar dat betwijfel ik, wat denk jij?

Samen met mama gymmen vind ik leuk. 

Oh ja, ik doe sinds kort met mama gymmen. Dit vind ik het leukste wat er is. Ik wil het liefst de hele dag overal op klimmen. Mama zegt dat ze dit vroeger ook leuk vond. Nu doen we het samen want ik heb het liefst wel dat mama erbij is. Maar weet je wat ik stom vind? Iedere keer beginnen ze met een liedje terwijl ik dan al meteen wil klimmen. Ik moet dan persè mee doen en dat vind ik niet leuk. Ik doe vaak alsof ik mee doe maar loop dan stiekem naar de klimtoestellen om alvast te beginnen.

Als mama en papa thuis een liedje op zetten vind ik dat wel leuk. Mama mag alleen niet hard op zingen, dat vind ik vreselijk en dan knik ik ook gewoon met mijn hoofd, nee. Ik vind het nog wel moeilijk om ‘ja’ te knikken. Nee, is makkelijk dat heb ik wel onder de knie. Als ik ‘ja’ bedoel dan zeg ik niks en lach ik gewoon. Mama en papa begrijpen dan wat ik bedoel!

Mijn lievelingsdier is de Tijger. Iedere morgen word ik wakker en doe ik meteen een tijger na. Ik vind ze mooi en ze maken een leuk geluid. Ik kan dat heel goed na doen. Net zoals een aapje en een paard! Knap he? Ik slaap het liefst met mijn aap, konijn en tijger in bed. Als een van mijn knuffels er niet is dan ben ik verdrietig en kan ik niet goed slapen..

James aan het woord. Z0 mama zo zoon! 

Ik kan nog veel meer vertellen hoor zoals: vies, ook, op, mama, papa, opa, oma, fiets, boom, eend, aap, haas, huis, appel, kraai, vis, boek, heet, Oeeh koud, heet, au, ojeej, nijn, konijn en natuurlijk eten. Eten is nog steeds wel een woord wat ik graag zeg! Ik vind eten en voornamelijk koekjes gewoon heerlijk.

Het is ook leuk dat ik over een half jaartje, ik weet niet wat dat betekent maar geeft niet, naar de peuterspeelzaal ga. Mama zegt dat ik dan met allemaal kindjes kan spelen en dat dit heel erg leuk is. Ik vind het leuk om naar andere kindjes te kijken maar ik kan nog niet zo goed met ze samen spelen. Dat ligt aan mijn leeftijd zegt mama, want ik ben een lieve jongen. Samen met mijn neef Sam kan ik wel goed spelen. Ik zie hem iedere week en dan gaan we altijd samen van de glijbaan, met de auto’s spelen, puzzelen of op de wip zitten. Dat is heel erg leuk.

Ik slaap nog maar 1x per dag. Soms probeert mama mij nog weleens twee keer in bed te liggen maar daar trap ik heus niet meer in. Ik ben al groot. Soms ben ik wel heel erg moe in de avond maar dat geeft niet. Dan ga ik lekker douche, ik vind douche fijn. Ik vind het alleen vervelend als ik onder het warme water vandaan moet. Dan krijg ik het zo koud!

Nog maar heel eventjes en dan word ik een peuter. Ik ben benieuwd wat ik dan allemaal ga leren!

Nu ga ik weer met mama spelen. Ik hoop dat jullie het leuk vonden. James aan het woord deel 2, wil jij deel 1 lezen dan moet je even hieronder op het linkje klikken.

Lees ook: James aan het woord deel 1 – Zo mama zo zoon! 

Lees ook: Ouder & kind gym samen met mama!

10 maart 2017 door