De eerste ontmoeting! 

Op 6 september 2007 heb ik voor de eerste keer mijn vrouw ontmoet op het station in Eindhoven. We hadden daar een afspraak nadat we contact hadden via toen nog msn.

Ik zeg wel voor de eerste keer, maar eigenlijk zijn we er later achter gekomen dat we elkaar al vaak gezien zouden moeten hebben in hetzelfde wijkcentrum toen we nog kind waren.

Al met al hadden we direct een klik en gingen we 7 september al over tot een kusje bij de La Place in Eindhoven. Even later die avond sms-te we al met elkaar en was het ‘aan’. Sindsdien zijn we eigenlijk onafscheidelijk, we wilden elkaar elke dag zien en dat lukte meestal ook wel. In het begin soms maar op het station voor een half uurtje, en later elke dag.

Op wie ben ik gevallen?

We hadden dezelfde schoenen aan, het was liefde op het eerste gezicht. Voor mij klopte alles meteen en dat terwijl we nog zo jong waren. Ik dacht, dit is de vrouw waar ik bij wil blijven voor de rest van mijn leven.

Haar gevoel voor humor, makkelijk praten en oprechte interesse waren voor mij de dingen die me in haar trokken. En dan natuurlijk ook haar uiterlijk, maar dat spreekt voor zich!

We hebben veel leuke dingen worden gedaan en die zijn we ook altijd blijven doen. Mijn vrouw is een echte levensgenieter en terecht want elke dag kan het zomaar ineens allemaal veranderen.

Dat hebben wij gemerkt tijdens onze eerste vakantie samen waar Lonneke voor het eerst last kreeg van de ziekte van Crohn.

Een echte doorzetter

Als er iemand is die een perfect voorbeeld is van leven met de dag en toch naar de toekomst kijken is het mijn vrouw.

Elke dag kan zij plezier hebben op iets waar ze zich op verheugd in de toekomst. Dat vind ik ook zo mooi aan haar, die vechtlust om altijd te bereiken waar zij gelukkig van wordt.

Als er iemand een doorzetter is dan is het Lonneke wel, daar is iedereen het denk ik wel mee eens.

Altijd een luisterend oor

Betrokkenheid en belangstelling voor een ander zijn ook haar sterke kanten. Vaak komen veel mensen naar mijn vrouw toe voor advies of een luisterend oor. Dat is precies wat ze mij ook biedt.

Bij het maken van een moeilijke beslissing of een grote verandering, luistert zij goed en trekt daar haar eigen sterke conclusie uit. En die conclusie is meestal zo gek nog niet. Waar ik zelf nog niet aan heb gedacht vult zij mij aan.

Samen zijn wij een goed team, en heb je mij nooit in de kou laten staan als ik je nodig had.

Een ode aan mijn vrouw

Naast een geweldige partner voor mij ben je ook een super moeder voor James. Toen we ons eerste kind kregen veranderde ons leven natuurlijk behoorlijk.

Niet dat wij in een onstabiele situatie zaten, maar toch was het voor ons allebei helemaal nieuw. Jij was wel al mijn vrouw, maar toch ook nog steeds mijn meisje. Dat meisje heeft ineens ons kind op de wereld gebracht en vanaf het begin alles tot in de puntjes uitgedacht.

Vele boeken en websites kwamen voorbij in de negen maanden dat jij zwanger was van onze zoon. Je was overal van op de hoogte en wist dit mij haarfijn uit te leggen. Ondanks dat je lichaam niet altijd meewerkt ben je er altijd voor James en voor mij!

Mijn steun en toeverlaat, in voor en tegenspoed, ben jij er altijd voor mij geweest. Daarom deze Ode aan jou, mijn mooiste en liefste vrouw!