Ik had de tijd nodig.

Dit artikel is het vervolg op het artikel van gisteren. Heb je deze nog niet gelezen? Klik dan hier.

Deze middag gaf de doorslag. In de auto terug naar huis besefte ik dat ik die dag echt mezelf heb kunnen zijn. We liepen hand in hand door de stad en James in de kinderwagen. Dit voelde goed, heel goed en vanaf die dag heb ik voor mezelf een keuze gemaakt. 

De liefde was sterker dan het malen in mijn hoofd over van alles en nog wat. Ik wilde Lisa niet alleen in Hoofddorp maar overal en het liefst voor altijd. Ik sprak dit nog niet uit naar haar, dat vond ik nog te eng. Ik wist het voor mezelf en dat vond ik al knap genoeg. Ik was bang dat als ik het Lisa zou vertellen dat zij dan meer van mij zou verwachten dan ik kon waarmaken.

Ik had de tijd nodig om te bedenken hoe ik dit zou aanpakken naar de buitenwereld. We spraken in die tijd steeds vaker af, we zagen elkaar dagelijks en hebben zelfs een keer tussendoor bij een thankstation afgesproken omdat we elkaar niet konden missen. We zagen elkaar maar vijf minuten want we hadden allebei haast maar het waren wel weer vijf intense minuten samen.

Het lot leek te beslissen dat wij elkaar moesten zien.

In die tijd volgende ik een cursus voor mijn vrijwilligerswerk. Dit was in Utrecht en het duurde de hele dag. Op deze dagen hadden wij geen app- contact tot grote frustratie van Lisa. Ik kon niet anders, ik moest mijn kop erbij houden en dat had ik niet als ik met Lisa aan het appen was.

De volgende cursus dag reed ik automatisch naar Lisa haar huis. Dit is totaal de andere kant op waar ik moest zijn maar het gebeurde gewoon. We waren aan het bellen, hands- free, in de auto en ik reed gewoon naar haar. Het was bizar en bijna eng want Lisa was op weg naar haar werk en uiteindelijk hebben we naar elkaar kunnen zwaaien op de snelweg.

Zelfs het lot leek te beslissen dat wij elkaar moesten zien. Het aparte van dit alles was dat wij na weken lang contact op whatsapp en videobellen nog steeds gespreksstof hadden. Dit hield maar niet op, het werd niet saai maar juist steeds leuker.

Ik vertelde het voor het eerst tegen mijn schoonzus.

We keken vaker uit naar de tijd om ons zelf te kunnen zijn zonder dat we ons moesten verstoppen voor de buitenwereld. Niet voor Lisa maar voor mij. Ik was bang dat ik dat mensen die ik kende, ons zouden zien. En dat is natuurlijk verschrikkelijk! 😉

Ik heb als eerst mijn schoonzus in vertrouwen genomen door te vertellen dat ik gevoelens had voor een vrouw en ik niet wist wat ik daarmee moest doen. Zij wist al langer dat ik nieuwschierig was naar een vrouw en dat ik dacht dat ik ooit best iets met een vrouw zou kunnen beginnen.

Dit was een makkie. Het was een verhelderend gesprek. Ik vertelde haar dat ik gelukkig was met Lisa en dat dit veel verder ging dan een beetje uitproberen. Het was echte liefde. En zij vond dat ik voor mezelf moest kiezen maar ik durfde dit nog steeds niet.

Ik sloot het gesprek af met: ‘Ik denk dat ik nooit sterk genoeg zal zijn om het te vertellen tegen mijn ouders’.

Het gaat om mijn geluk. Zelfs als mijn ouders het niet zouden accepteren.

Ik heb verschillende mensen via Facebook aangesproken die in dezelfde situatie hebben gezeten. Ik wilde herkenning, een soort goedkeuring en iets van ‘alles komt goed’ horen’. Dat hielp om voor mezelf te denken dat als mijn familie het niet zou accepteren dat het dan ook goed is. Het gaat om mijn geluk.

Ik ben een aantal weken later naar mijn oudste broer gereden om hem te vertellen dat ik verliefd was op Lisa. Hij dacht in het begin dat het een fase was waar ik in zat maar ik had hem al snel overtuigd. Hij was blij om te horen dat ik gelukkig was en verzekerde mij dat het hem en mijn ouders niks uitmaakt dat het een vrouw is.

‘Je hebt dat toch wel vaker gezegd Lon’. Zei hij.

En dat klopt. Ik ben mijn hele leven al open geweest over het feit dat ik weleens verliefd zou kunnen worden op een vrouw. Het deed er alleen niet toe want ik had een man en een kind.

Ik had een ‘legale’ reden om het gesprek voor me uit te stellen..

Met advies en een goedkeuring van mijn grote broer opzak vertrok ik naar mijn ouders. Dit liep iets anders dan gepland. De kapper was bij ons thuis en ik kreeg geen gelegenheid om het te vertellen. Dat kwam goed uit want op deze manier had ik voor mezelf een ‘legale’ reden om het voor me uit te stellen.

Mijn moeder heeft in die tijd weleens gevraagd of Lisa verliefd op mij was. Zij wisten nog niks, alleen dat wij elkaar vaak spraken en weleens naar de bioschoop gingen. Ik vertelde haar dat ik dat niet wist. Het is niet vanzelfsprekend dat een lesbische vrouw op iedere vrouw valt.

Lisa en ik hebben nog weken met elkaar afgesproken zonder dat iemand wist dat wij meer als vriendinnen waren. De enige die ik in vertrouwen had genomen was Merijn, hij wist alles en met hem voerde ik gesprekken over de toekomst en mijn struggles. Tot Pasen.

‘Denk je dat wij gek zijn?!’ Vroeg mijn moeder.

Ik ging samen met James naar mijn moeder, gezellig bijkletsen. Lisa was die dag voor de derde nacht achter elkaar bij mij blijven slapen. Dit wist mijn moeder maar dacht hier verder niks van, dacht ik.

Lisa reed mee om mij te helpen met de spullen van James af te zetten bij mijn moeder. We liepen even naar binnen waar ik haar vrolijk het huis liet zien. Dit duurde niet lang voordat Lisa weer naar huis ging en ik met mijn moeder aan de bar zat te kletsen.

‘En, ben je verliefd op Lisa?’ vroeg mijn moeder.

‘Ja’ zei ik stil en door mijn tranen heen.

‘Denk je dat wij gek zijn? Wij waren aan het wachten tot je er zelf mee kwam..’ zei mijn moeder.

Mijn ouders hadden het allang gezien aan mijn energie die ik ineens had en mijn ogen die straalde en je kent het wel. Ik ben benieuwd of ik later ook aan James zal zien als hij verliefd is.

Ik kan eindelijk mezelf zijn!

Het was voor mij toen duidelijk. Ik kon mezelf zijn en wij hoefde ons niet meer te verstoppen. Dit voelde heerlijk maar in de eerste weken was het nog best ongemakkelijk om met Lisa bij mijn ouders te zijn en elkaar een kus te geven.

Gelukkig is dat nu niet meer van toepassing, hoort Lisa bij de familie en nu kunnen wij onze liefde een kans geven. Inmiddels zijn we alweer een halfjaar samen en bevalt het prima. Hoewel het soms nog wel onwennig is dat ik nu samen ben met een vrouw. Ik vind het soms nog lastig om mezelf helemaal open te stellen tegenover nieuwe mensen die ik leer kennen en tegen hen te vertellen dat ik een relatie heb met een vrouw.

Ik heb tot nu toe nog helemaal geen negatieve reacties gehad van mijn omgeving. Zelfs niet van mensen op straat die ons hand- in hand zien lopen. Dit zal vast nog wel gebeuren maar dat maakt niet uit. De hele wereld mag weten dat het liefste en leukste meisje van de wereld, mijn vriendin is!

Lees ook: Gescheiden maar toch samen op vakantie?

Zit jij in de knoop met je gevoelens? Of zit je in dezelfde situatie maar kun je nog niet zijn wie je bent. Laat het weten in de comments of stuur een e-mail!

James staat koste wat het kost op nummer één.

Dit artikel is het vervolg op het artikel van gisteren. Heb je deze nog niet gelezen, klik dan hier.

Het was alsof het zo moest zijn, we werden naar elkaar toe gezogen en het voelde alsof iemand ervoor zorgde dat wij elkaar moesten blijven zien. Ik zat nog altijd met de struggle in mijn hoofd dat het geen relatie kon worden. Ik durfde dit niet. Ik was er nog niet aan toe. Ik kon het niet. Ik wilde niet heel mijn leven omgooien. Ik had al een kind. En dan hebben we het nog niet over wat de buitenwereld er allemaal van zou vinden…

We besloten het beestje geen naam te geven maar elkaar wel beter te leren kennen. In deze tijd hebben we veel leuke dingen gedaan. Samen maar ook met James erbij. De klik tussen James en Lisa was bizar te noemen. Dit ging zo vlekkeloos. Het werden steeds meer echte maatjes en dat was voor mij natuurlijk fijn om te zien. James staat koste wat het koste op nummer één maar het was alsof het zo had moeten zijn…

De eerste nacht dat Lisa bij mij sliep.

Mijn gevoelens voor Lisa werden steeds sterker maar ik probeerde mezelf hiervoor af te sluiten. Ik kon en mocht het niet voelen want ik wilde mijn oude vertrouwde leven niet kwijt. Lisa wist dit maar zij had in principe niks te verliezen en wilde contact houden zolang ik hiervoor open stond.

In de eerste weken van ons intense contact bleef Lisa al slapen. Iets waar je normaal gesproken langer mee wacht maar het voelde zo vertrouwd. Het werd steeds moeilijker om in de avonduren elkaar uit te zwaaien. De eerste nacht dat Lisa naast mij in bed lag voelde dit vreemd.

Dit was het eerste moment dat ik dacht, fuck ik lig nu echt naast een vrouw in bed waar ik smoorverliefd op ben. Ik wilde het niet maar tegelijkertijd wilde ik niets liever dan dat zij naast mij lag. Niet voor één nacht maar voor nog heel veel nachten. Het is grappig om hier nu op terug te kijken. We waren allebei gespannen, gingen na elkaar in de douche omkleden en ik deed de dikste pyjama aan die in mijn kast hing.

Het was voor Lisa duidelijk, zij wilde mij.

Die ene fijne zoen was al gezoend, we hadden beide gevoelens voor elkaar maar er mocht verder niks gebeuren. Ik was bang dat als ik toegaf aan deze gevoelens het te sterk zou worden en nu kon ik het nog enigszins tegenhouden. Die nacht was fijn, we hebben geknuffeld, gelachen, zelfs gehuild en televisiegekeken. Er was verder niks gebeurd. Ik had aan het einde van de nacht nog steeds mijn dikste pyjama aan.

Het gesprek tussen Lisa en mij na de eerste nacht samen:

‘9:33:15: Lisa: Ik dacht vanmorgen als dit is waar ik voor moet vechten en op jou moet wachten dan doe ik dat’

‘9:40:03: Lonneke: Het is voor mij nog lastig. Het heeft zoveel kanten en ik wil je absoluut niet aan het lijntje houden’

‘9; 41:13’ Lisa: Voor mij is het duidelijk’.

‘9:41:44’ Lonneke: Je moet vooral je ding nog blijven doen naast mij. Ik wil je niet kwetsten. Misschien durf ik wel nooit voor je te kiezen. Je mag alles doen wat je wil bij andere vrouwen’.

‘9:43:01’ Lisa: Dan is de keus nog steeds aan mij. Ik kies voor jou hoelang ik ook moet wachten’.

Ik was stik jaloers op het feit dat Lisa naar een feest ging.

Lisa had in die week een feest met vriendinnen. Ik zat stik jaloers thuis op de bank televisie te kijken terwijl ik tegen haar had gezegd dat ik een leuke avond had gehad bij mijn ouders. Het was te egoïstisch van mezelf om tegen haar te zeggen dat ik jaloers was op het feit dat ze daar met zoveel vrouwen op dat feest stond. Ik was immers degene die niet voor haar durfde te kiezen en in combinatie met het feit dat ik had gezegd dat ze gewoon alles met vrouwen mocht doen, zat ik verdrietig thuis op de bank.

Het was mijn eigen schuld. Lisa was namelijk de hele avond aan het appen maar dat wilde ik niet. Ik reageerde nauwelijks of kortaf omdat ik wilde dat zij genoot van haar avond en in mijn ogen kan dat niet als je de hele avond bezig bent met je telefoon. Dat verliep goed, te goed want ze appte inderdaad niet meer die avond.

Lisa kende mij beter dan ik dacht. Ik schrok hiervan.

De volgende morgen wat er al direct app- contact tussen mij en Lisa. Dit was niks nieuws maar ik was nog steeds chagrijnig. Lisa had namelijk die dag daarvoor verteld dat een vriendin van haar naast haar in bed zou blijven slapen. Ik wilde weten of er iets was gebeurd maar dit durfde ik niet te vragen en reageerde nauwelijks op haar appjes. We hadden die avond afgesproken in de bioscoop dus ik besloot het af te wachten. Tot dat ik later op de dag een appje kreeg van Lisa:

‘15:47:23: Lisa: Lisa, ik ben stapelgek op jou en misschien wel te gek voor de tijd die we elkaar kennen. Dat vind ik eng en is nieuw en ik ben jaloers (wat normaal is) je hebt zelfs vannacht gekeken of ik thuis was… je was vergeten om je internet uit te zetten! ;-)’

‘15:47:27: Lisa: Ik vind eik meer dan terecht dat je dan zegt joooh Lisa ik heb liever niet dat je langs een vriendin slaapt…’

Oei, ik wist dat wij goede gesprekken hadden en elkaar al redelijk goed kende maar zo goed? Dat had ik niet verwacht. Ik schrok hiervan. Lisa zei precies wat er op mijn hart lag zonder dat ik dit tegen haar had verteld.

Dit voelde goed, heel goed. Ik deze dag een keuze gemaakt.

Die avond in de bioscoop was het wat ongemakkelijk. De spanning tussen ons was groot door wat Lisa die middag tegen mij vertelde. Zij had gelijk. Moest ik ervoor gaan of niet? Mijn hoofd draaide overuren. Lisa gaf mij alle tijd van de wereld maar ik vond dat ze hier best ergens een grens in mocht trekken.

Ik wilde zelfs een grens want ik had blijkbaar een duwtje in mijn rug nodig om mezelf te kunnen zijn? We spraken af om een middag met James in Hoofddorp naar de stad te gaan. Een stad waar ik niemand die ik goed kende tegen het lijf kon lopen en gewoon even mezelf kon zijn.

Deze middag gaf de doorslag. In de auto terug naar huis besefte ik dat ik die dag echt mezelf heb kunnen zijn. We liepen hand in hand door de stad en James in de kinderwagen. Dit voelde goed, heel goed en vanaf die dag heb ik voor mezelf een keuze gemaakt.

Het laatste artikel lees je morgen. Hierin vertel ik hoe ik dit aan mijn familie heb verteld en allerlei andere hersenspinsels die er voor mijn hoofd gingen.

Ik ben bang voor de gevoelens voor een vrouw. Nee, ik was bang en soms nog wel een beetje. Wat is jouw verhaal? Herken je het? Laat het weten in de comments!

Er was direct een klik tussen ons.

De tijd gaat snel. Lisa en ik zijn alweer een halfjaar samen. Alles is in een treinversnelling gegaan. Vanaf het moment dat ons contact intenser werd waren wij ieder moment van de dag aan het chatten op Whatsapp. Die gesprekken gingen vaak door tot diep in de nacht.

Er was vanaf moment één direct een klik. Het leek alsof ik al jaren bevriend was met Lisa. Ik herkende mezelf in haar en onze visie op het leven is zo ongeveer hetzelfde. We hebben veel gelijkenissen:

Zij voetbalt, ik heb gevoetbald.
Zij tennist, ik heb getennist.
Zij was vroeger een halve jongen, ik ook.
Zij houdt van Nederlandse muziek, ik ook
Zij houdt van vrouwen en ik nu ook…

Mijn ogen werden naar mijn telefoon gezogen.

Een van de verschillen tussen ons was dat Lisa op vrouwen viel, dit voor haar allang duidelijk was en zij hier vrij open over vertelde. Ik vond dat bijzonder en interessant. Ik wilde alles weten op dat gebied. Ik was benieuwd wanneer zij erachter was gekomen voor haarzelf dat zij vrouwen leuker vond dan mannen, wat de reacties waren van haar opgeving en of hoe zij uit de kast is gekomen.

Het WhatsApp gesprek werd steeds persoonlijker en de eerste avond begonnen wij met spraakberichten en videobellen. Dit deden wij dan de hele dag door als daar de mogelijkheid voor was en zelfs als daar eigenlijk de mogelijkheid niet toe was. Mijn ogen werden naar mijn telefoon toe gezogen.

De spanning tussen ons werd steeds groter.

De spanning tussen ons werd steeds groter. We wilde elkaar graag zien maar ik vond het gevoel dat ik had bij ons WhatsApp, bel en spraakbericht- contact zo fijn.. Ik wilde dat gevoel, die spanning blijven voelen en ik was bang dat dit over zou gaan als ik haar zou zien.

Drie dagen hield ik dat vol. Nauwelijks slapen en weinig eten, de spanning was zo groot dat ik haar nu wel moest zien. Ik besloot te vragen of we dezelfde avond konden afspreken en dat kon. Ik was bang dat het ongemakkelijk zou zijn na onze intense gesprekken op WhatsApp en we besloten de Wii aan te sluiten om het niet té ongemakkelijk te laten zijn.

Ik liep binnen en we begonnen direct met kletsen. Er was geen spraken van ongemakkelijkheid, de Wii werd binnen 10 minuten uitgezet. Lisa bleek hier slechter in te zijn dan ik dacht 😉 En we gingen door met praten en elkaar leren kennen. Ik had toen nog geen flauw benul van het feit dat zij ooit mijn vriendin zou worden.

In de auto gingen de WhatsApp gesprekken alweer verder en de spanning bleef. Ik had gehoopt dat dit een beetje zou afnemen. Mijn slaaprust had ik hard nodig maar daar was geen sprake van. Ik vond het veel- te leuk om met Lisa te kletsen en te bellen.

Alsof ik met een jongere versie van mezelf aan het praten was.

Het voelde alsof ik met een jongere versie van mezelf aan het praten was. Ik had precies hetzelfde leven en was net zo impulsief als Lisa toen ik nog geen kind had. Mijn kledingstijl was precies hetzelfde, een beetje stoer en om even in hokjes te praten: ‘mannenlijk’. Een stoere houding wat bij andere mensen vaak als ongeinteresseerd overkomt en een beetje onbezonnen.

Dit is bij mij veranderd toen ik James op de wereld had gezet. Ik was moeder geworden en ik vond dat ik mezelf zo ook moest gedragen. Natuurlijk op mijn eigen manier maar toch. De wilde haren vervlogen voor een deel en er komt nou eenmaal een hoop levenservaring bij door het opvoeden van een kind.

Je gaat over bepaalde vlakken anders nadenken doordat je nu de zorg hebt voor je kind. Je wil dat je kind gelukkig is en daar ben je als ouder tot veel toe in staat. Als dat betekent dat je zoon ballet wil gaan doen, is dat prima. Lisa dacht hier duidelijk anders over:

‘Mijn zoon mag niet op ballet hoor!’. zei Lisa.

Een van de eerste keren dat wij elkaar zagen besloten we een balletje te trappen op het veldje in mijn oude buurt. We hadden het over de toekomst van James en hoe leuk het zou zijn als hij later ook zou gaan voetballen. Ik vertelde Lisa dat ik het belangrijk vind dat James later gaat sporten maar het mij niet uit maakt welke sport.

Ieder kind is anders en als James later graag op ballet wil, is dat helemaal goed. Het liefst in een blauw tuniekje maar zelfs als hij een roze aan wil, valt daarover te praten. Ik ga mijn kind absoluut niet verplichten tot een sport. Dit moet hij zelf ondervinden en hierbij zal ik hem ondersteunen.

‘Mijn zoon mag absoluut niet op ballet hoor’ zei Lisa ‘Dat is echt een meiden sport!’ vulde zij aan.

Ik vond dat egoistisch. Juist degene die ooit besloot om voor zichzelf te kiezen door uit te spreken dat zij op vrouwen valt, verplicht haar zoon in principe om niet zichzelf te mogen zijn. Dit bracht haar tot nadenken en een aantal dagen later kwam ze hierop terug en gaf mij gelijk.

We hebben hier later en kunnen hier nog steeds hard om lachen. Ik herkende mezelf in Lisa want zo’n uitspraak zou ik jarengeleden ook doen. ‘Mijn zoon moet op voetbal want dat is stoer’.

Ik weet niet waarom maar je gaat over bepaalde vlakken anders nadenken doordat je nu de zorg hebt voor je kind. Je wil dat je kind gelukkig is en daar ben je als ouder voor veel toe in staat. Ook als dat betekent dat je zoon op Ballet wil!

De vonk sloeg over.

We spraken steeds vaker af, we bleven elkaar de hele dag door WhatsAppen en bellen en de vonk sloeg uiteindelijk over bij die ene hele fijne zoen. Het was bizar wat ik toen voelde. Dat was voor mij totaal onbekend en vooral om gevoelens te krijgen voor een vrouw.

Ik was bang dat ik haar te kort zou doen in het feit dat het bij mij misschien alleen seksuele spanning zou zijn. Ik was nieuwsgierig over hoe het zou zijn met een vrouw maar wilde haar niet kwetsen. Ik dacht verliefd te zijn maar wist diep van binnen dat ik nooit sterk genoeg zou zijn om hiervoor uit te komen, althans niet voor de buitenwereld.

Lisa wist namelijk wel dat ik gevoelens voor haar had. Zij had deze ook al uitgesproken naar mij toe maar dat maakte het juist ingewikkelder. Ik wilde haar geen pijn doen en ik vond haar dan ook niet het geschikte meisje om iets mee uit te proberen. Stel je voor dat ik dit helemaal niet zag zitten, dan had ik Lisa hier ontzettend veel pijn meegedaan. Ik was hier eerlijk over naar Lisa toe, zij begreep dit en wilde mij deze kans geven.

Ik wilde haar geen pijn doen.

Ik sloot het voor mezelf af. Ik vond haar zo’n leuk en mooi persoon dat ik haar niet kwijt wilde en ik was bang dat dit wel zou gaan gebeuren als ik uiteindelijk niet voor haar koos. Ik dacht dat ik deze verliefde gevoelens wel uit kon zetten zodat ik haar in ieder geval als ‘gewone’ vriendin zou kunnen houden. We hadden immers zulke fijne gesprekken en super veel lol dat ik dit liever wilde houden dan dat het straks fout zou gaan als ik voor haar zou kiezen.

We hadden afgesproken dat we elkaar even een tijdje niet zouden spreken. Dan kon het gevoel van ons allebei zakken zodat we daarna hopelijk op een vriendschappelijke manier verder konden gaan. Maar ja, die ene fijne zoen kon ik niet ineens verbannen uit mijn hoofd.

Ik stuurde midden in de nacht per ongeluk- expres een locatie waar ik was. Dit was gewoon thuis maar dan zou er in ieder geval weer een gesprek plaats vinden en dit was het geval. Lisa hapte en de gesprekken gingen eindeloos verder. Geen contact was dus geen optie.

Het was alsof het zo moest zijn, we werden naar elkaar toe gezogen en het voelde alsof iemand ervoor zorgde dat wij elkaar moesten blijven zien. Ik zat nog altijd met de struggle in mijn hoofd dat het geen relatie kon worden. Ik durfde dit niet. Ik was er nog niet aan toe. Ik kon het niet. Ik wilde niet heel mijn leven omgooien. Ik had al een kind. En dan hebben we het nog niet over wat de buitenwereld er allemaal van zou vinden..

LEES NU deel twee hier.

LEES NU deel twee hier.

Like mijn Facebookpagina LonnekeSchrijft om op de hoogte te blijven van mijn nieuwste artikelen.