Gezindewin - Pagina 23 van 121 - Twee moeders die een gezondere levensstijl aangaan!

Mama &zo

Wat doen wij met onze kinderbijslag?

Kinderbijslag is een bijdrage.

Het is oktober en dat betekent dat we allemaal kinderbijslag hebben ontvangen. Met de kinderbijslag betaalt de overheid mee aan de kosten die horen bij de opvoeding van je kind. De hoogte van de kinderbijslag is afhankelijk van de leeftijd van je kind. James krijgt tot zijn vijfde levensjaar 200,59 euro per kwartaal.

Als je een kind hebt met een handicap is het zelfs mogelijk om dubbele kinderbijslag aan te vragen omdat je meer kosten kwijt bent aan de verzorging van je kind.

De kinderbijslag is een bijdrage. Het is als je het mij vraagt, onmogelijk om van dat geld je kind te onderhouden. Dat is ook niet de bedoeling van de kinderbijslag. Dit ontvang je puur als bijdrage om het ons als ouder wat gemakkelijker te maken.

De kinderbijslag komt op de grote hoop.

Wij sparen iedere maand een bepaald bedrag voor op James zijn spaarrekening. Als we kinderbijslag krijgen beland dit meestal op de grote hoop waar de rest van de rekeningen worden afgehouden. De maanden oktober en mei besteed ik echter wel helemaal aan de verzorging voor James.

Het werkt voor ons veel fijner om James zijn verzorging, kleding en schoenen en dergelijke aan te vullen als dat nodig is. Dat is niet altijd per kwartaal nodig. Ik merk dit in de maanden oktober en mei wel nodig is. In oktober schaf ik zijn nieuwe winterkleding aan en in de maand mei, zijn nieuwe zomerkleding.

Het wordt steeds gemakkelijker.

De kinderbijslag gaat hier dan volledig aan uit zodat James er weer even tegenaan kan. Het is allemaal al duur genoeg. Hoewel ik nu steeds vaker naar kinderkleding markten ga om te kijken of er nog wat leuke kledingstukken liggen voor minder geld dan in de winkels.

Ik vind het steeds gemakkelijker worden om de kinderbijslag uit te geven. Niet dat ik hier ooit moeite mee heb gehad maar de verdeling loopt wel soepeler. Ik merk dat James nu niet meer om de drie maanden een nieuwe maat nodig heeft of uit zijn kleding groeit. Dit verloopt iets langzamer waardoor de kinderbijslag beter tot zijn recht komt.

Het verschilt per gezin wat er gebeurd met de kinderbijslag. De een besteed het puur en alleen aan de kinderen terwijl de andere hier anders mee omgaat. Ik ben benieuwd hoe wat jullie doen met kinderbijslag? Laat het weten in de comments!

21 oktober 2017 door Lonnekedewin

Mama &zo

Activiteiten met je peuter! Hoe doen wij dat?

De ochtend staat in het teken om het huis ‘dag’ klaar te maken.

Ik vind het belangrijk om met James samen te spelen en dat merken ze bij de peuterspeelzaal. Hij vindt het soms moeilijk om zelf iets te verzinnen om mee te spelen en mijn ideeën zijn ook niet eindeloos.

James is een peuter van dik twee jaar oud. Hij kan zich redelijk goed zelfvermaken maar James speelt liever samen met mij, papa of Lisa. Het liefst met alle drie zodat hij lekker kan dollen maar dat is niet altijd mogelijk. Een huis met drie volwassenen en een kind vergt nogal wat tijd wat we in het huishouden moeten steken.

In het begin moest ik hier mijn weg in vinden en dan praat ik over 1,5 jaar geleden maar inmiddels gaat dit prima. James heeft wat dat betreft een makkelijke leeftijd. Je bent niet meer de hele dag bezig met flesjes en voedingen. We kunnen hem nu het een en ander uitleggen en hem hierbij betrekken.

De ochtend staat meestal in het teken van de dag opstarten en het huis ‘dag’ klaarmaken. De ramen worden open gezet, de bedden laan we open, de vaatwasser wordt leeggeruimd en de eerste was wordt gedraaid. Als ik benenden bezig ben, speelt James zelf met zijn speelgoed.

Wij betrekken James bij het huishouden.

Als ik naar boven ga, neem ik hem gezellig mee en doen we samen de was. James gaat de ene keer spelen met het speelgoed wat op zolder staat en de andere keer helpt hij mij om de kleding in de wasmachine te stoppen. Super leuk. Wel etxtra opletten geblazen want het kan zomaar zijn dat er ineens een auto in de droger ligt.

Je kind spelenderwijs betrekken bij het huishouden gaat prima en op deze manier heb je een opgeruimd / schoon huis voor zover dat dit kan met een peuter én ze leren er een hoop van. James vindt het bijvoorbeeld hartstikke leuk als ik hem laat afwassen. Ik zet een bak met een laagje water op zijn speeltafel met wat bordjes en pannetjes uit zijn keuken, sopje erbij én afwassen maar!

Het is even iets anders dan al zijn politiewagens, brandweerauto’s en zijn ambulance waarvan het geluid het liefst de hele dag aan staat. Lucky me! James trapt er nu nog af en toe in als wij zeggen dat de auto’s even slapen, dat ze moe zijn van de stukken rijden maar binnenkort vindt hij zelf het aan en uit knopje! 😉

Modder maken en een wandeling in het bos is favoriet.

James helpt ook altijd met het avondeten voorbereiden. Hij vindt het leuk om de aardappelen aan te geven, de groente te wassen onder de kraan en de borden klaar te zetten op tafel. Als het even kan ga ik samen met hem naar buiten, pak in een grote pan of bak waar ik water bij doe, hier doe ik wat zand bij en roeren maar!

Hij vindt het geweldig want het is na zijn idee eten wat hij aan het maken is, net zoals mama, ehm Lisa altijd doet. Je bent zeker weer een half uur verder en James vindt het fantastisch om, letterlijk, wat aan te ‘modderen’.

Goed, het feit dat de herfst is aangebroken en de winter voor de deur staat wil nog niet zeggen dat we niet meer naar buiten kunnen. Weliswaar met een jas aan maar dit houdt ons niet tegen om even een frisse neus te halen buiten. Een wandeling in het bos is momenteel favoriet. James geniet van de gekleurde bladeren aan de boom en de paddestoelen in het bos.

Activiteiten met je peuter, hoe doen jullie het?

De normale activiteiten wat je met je peuter kunt doen zoals verven, tekenen, knutselen, zingen of dansen kun je natuurlijk ook wat aanpassen. We hebben laatst een grote denneappel uit het bos gehaald om die vervolgens samen te verven. Het wordt dan een heel proces en een leuke activiteit!

James leert op de peuterspeelzaal stapje voor stapje om zichzelf te vermaken. Hierin hebben wij natuurlijk ook een aandeel maar dat valt niet mee. Als hij even zelf speelt komt hij naar ons toegelopen en neemt hij ons aan de hand mee. Het ziek zijn heeft hierin ook een groot aandeel. Hij was toen gewend om extra veel te knuffelen en aandacht te krijgen waardoor het nu lastiger wordt om dat af te bouwen.

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en activiteiten met je peuter! Laat het weten in de comments. Zo kunnen we ervaringen uitdelen.

20 oktober 2017 door Lonnekedewin

Persoonlijk

Ik heb vier keer een keizersnee gehad!

Mijn vliezen braken maar de weeën bleven uit.

Ik heb op mijn werk nogal te maken met collega’s die zwanger zijn en dan mijmer ik zo nu en dan terug naar mijn zwangerschappen en bevallingen.

Jos en ik trouwde in 1981 en in het jaar 1983 kwam onze eerste zoon, Sjef ter wereld. Het begon doordat mijn vliezen braken. De weeën bleven echter uit. Een hele nacht wachten maar er kwamen geen weeën. Ik moest naar het ziekenhuis om het te laten opwekken. Het duurde immers te lang!

De hele dag heb ik weeën gehad in het ziekenhuis maar er kwam nauwelijks of geen ontsluiting. In de avond werd er besloten om een keizersnee uit te voeren. Dit was onder algehele narcose. Ik zag Sjef drie keer toen ik wakker werd maar wat was ik blij dat alles achter de rug was.

De tweede keizersnee onder algehele narcose.

Ik moest een week in het ziekenhuis bleven. Dat vond ik super moeilijk. Ik had in die tijd enorm veel last van heimwee. Als mijn moeder langskwam vroeg ik aan haar of ze aan de zuster wilde vragen of ik naar huis mocht. Ik bleef wachten in mijn ziekenhuis bed maar mijn moeder kwam niet terug met een antwoord. Ze was naar huis gegaan omdat ze wist dat ik toch niet naar huis mocht gaan en ze vond dit erg vervelend voor mij.

De bevalling van mijn tweede zoon Bram, begon ook met het breken van mijn vliezen en ook bij deze bevalling bleven de weeën uit. We gingen direct naar het ziekenhuis. Ik mocht wachten op de weeën maar als het te lang zou duren moest het opnieuw een keizersnee worden dus wij besloten om het dan maar meteen te doen.

Ik wilde zo snel mogelijk mijn kindje vasthouden. Ze stonden er versteld van dat ik mijn sierraden en nagellak al ging afdoen. Dit wist ik natuurlijk nog van de eerste keer dat ik een keizersnee kreeg. Dit keer was de keizersnee wederom onder algehele narcose want van een plaatselijke verdoving was op dat moment nog geen sprake. Of ja, misschien wel maar in mijn geval kreeg ik beide keren een spoedkeizersnede.

Ik heb onze keizersnee kunnen laten filmen!

Bij onze derde zoon Pim, had ik moeite met het feit dat ik mijn kind niet bewust geboren zag worden. Ik besprak deze struggle met mijn gynaecoloog en hij vond het handig om de keizersnee deze keer te plannen. Ik kon dan een plaatselijke verdoving krijgen doormiddel van een ruggenprik waardoor ik alles zag gebeuren.

Dit was voor mij spannend maar een geweldige ervaring. Ik kreeg hem direct in mijn armen en kon meteen genieten van dat moment. Jos en de andere twee broers mochten al meteen komen kijken. Een bijzonder moment.

Ik was al eerder toe aan een vierde kind maar Jos dacht dat ik het liefst een meisje zou willen. Hij was bang dat ik teleurgesteld zou zijn als het opnieuw een jongen bleek te zijn. We besloten een tijd te wachten en maar liefst acht jaar verder begon het opnieuw te kriebelen. Negen jaar na Sjef, kwam onze enige dochter Lonneke.

Een vriend van ons werkte in het ziekenhuis en die heeft de keizersnee helemaal gefilmd zodat de kinderen, als ze dit zouden willen, ooit de bevalling kunnen zien. Lonneke wilde dit als enige graag bekijken. Het is niet niks om je moeder te zien liggen terwijl er zeven lagen diep in buik werd gesneden. Alsnog is het mooi om te hebben natuurlijk!

Ik besef dat mijn taak om kinderen te krijgen al een lange tijd geleden is gestopt. Het is op dit moment een fantastische ervaring om mee te mogen maken dat je eigen kinderen, kinderen krijgen. Wij genieten met volle teugen van onze lieve kleinkinderen.

Dit artikel is geschreven door mijn moeder, Monique.

19 oktober 2017 door Lonnekedewin

De ziekte van crohn &zo

Sporten met IBD, kan dat zonder problemen?

Als IBD-er sporten kan best, toch?!

Sporten is gezond voor iedereen. Dat is niet anders als je chronisch ziek bent maar als IBD-er is het een stuk lastiger. Je zit vaak te kampen met een lage conditie en weinig energie. In mijn geval spelen mijn gewrichten ook een grote rol waar ik zeker voor moet waken. Ik ben ooit uit een auto gestapt en alleen door dat te doen heb ik mijn achillespees gescheurd. Ik kijk dus wel uit!

Het betekent niet dat je helemaal niets kunt doen aan sport of bewegen. Je moet alleen het juiste moment kiezen en accepteren dat je misschien niet in staat bent om drie keer in de week naar de sportschool te vliegen, je daar uit te sloven en dat de volgende dag kunt herhalen.

Een goede planning en een beetje begeleiding is op zijn plaats. De meeste mensen in de sportschool hebben tot op zekere hoogte verstand van waar jij extra op moet letten als IBD-er. Ga het gesprek aan, spreek open over je situatie zodat zij je wellicht kunnen helpen. Een beetje sportschool helpt hieraan mee.

Zoek een sport wat bij je past en wat je lichaam aan kan!

Sporten moet leuk zijn maar je moet sporten ook leren. Het is niet vanzelfsprekend dat iedereen houdt van sporten. Verre van zelfs. De meeste liggen liever ’s avonds op de bank naar een slechte soap te kijken dan in de sportschool te hangen. Ga iets doen wat je leuk vindt of wat je leuk lijkt en geef het ook daadwerkelijk een kans. Je houdt sporten immers langer vol als je er plezier in hebt. Zoek desnoods een sportmaatje zodat je elkaar kunt stimuleren!

Je hebt verschillende soorten sport. Ik heb bijvoorbeeld jaren getennist en gevoetbald, ik vond het geweldig en zou er voor tekenen als ik dit nu weer fulltime zou kunnen doen. Dat lukt niet meer. Ben realistisch in wat je wel of niet kunt en volhoud. Ik kan best een potje tennissen of een balletje trappen maar vaak zie je bij contactsporten dat je dit minder lang volhoudt omdat het intensiever is.

Contactsport kan ook lastig zijn als je een stoma hebt. Het is absoluut niet onmogelijk want je hebt speciale zakjes en middelen waardoor het geen probleem moet zijn maar ik kan me voorstellen dat je hier niet op zit te wachten als je net begint met een beter leven door te gaan sporten.

Heb jij IBD en wil je sporten, overleg met je arts!

Begin met iets wat je langer kunt volhouden, denk aan: hardlopen, fietsen, wandelen of zwemmen. Zorg ervoor dat je niet meteen volgas in de sportwereld springt maar dat je het rustig aan doet. Je hebt er niets aan om na twee dagen intensief sporten op de bank te liggen omdat je jouw lichaam hebt overbelast.

Een goede warming- up ziet er misschien ongemakkelijk uit maar het helpt echt om je spieren op te warmen voor wat er gaat komen. En vooral in het begin, je moet alles opnieuw opbouwen wat tijd kost. Drink goed. Ik neem meestal een liter water mee en aldus mijn personal trainer móet deze helemaal op zijn aan het eind van de training.

Sporten is gezond. We doen niet alleen onze darmen een groot plezier met sporten maar ook onze botten. Het is goed om te sporten en zeker als je prednison gebruikt, je hebt dan als bijwerking botontkalking. Je moet echter wel verantwoord bewegen en als je twijfelt, overleg met je arts over hoe je dit het beste kunt aanpakken. Met Prednison moet je bijvoorbeeld ook uitkijken. Je hebt meer kans op botbreuken dus in die zin is een contactsport misschien een minder strak plan.

Bewegen is goed voor je conditie, verminderd vermoeidheidsklachten mits je de juiste balans vindt. Bepaalde voeding of drankjes die men vaak gebruikt na het sporten kunnen dan wel weer darmklachten veroorzaken. Wees bewust van wat je doet. Jij kent je lichaam het best!

Ben jij IBD-er en sport jij regelmatig? Laat jouw ervaring achter in de comments. Op deze manier kunnen we ervaringen uitdelen en elkaar helen.

18 oktober 2017 door Lonnekedewin

Persoonlijk

Het afvallen wil maar niet lukken!

Ik was altijd al een flinke meid.

Ik heb weleens gezegd als mijn gewicht ter sprake kwam: ‘De zestig kilo heb ik gewoon overgeslagen!’. Als jong kind was ik altijd al een flinke meid en hoe dat kwam? Geen idee!

We hebben als familie allemaal dezelfde moeder gehad die heerlijk kon koken en het gezellig vond om taarten en een cake te bakken. Toch zijn niet al mijn zussen en broers flink. Toen we nog in Leiderdorp woonden weet ik me nog te herinneren dat ik een vriendin had waarvan een vriendin een slagerij hadden. We spraken vaak af en haar van haar ouders kregen we dan geld om in de stad een frietje te eten. Dat was zo lekker! Ik denk dat het toen is begonnen, hihi.

Ik viel flauw door een streng dieet.

Door de jaren heen heb ik veel pogingen gedaan om af te vallen. De ene keer lukte dit en de andere keer gaf ik om een onbegrijpelijke reden, op. Ik mijn jeugd had ik een bepaald dieet. De naam hiervan ben ik kwijt maar hierdoor viel ik vaak flauw waardoor mijn ouders het toen verboden om hiermee verder te gaan.

Dit dieet wat te streng en zeker als je pubertijd zit, heb je bepaalde voedingsstoffen écht nodig. Met mijn menstruatie viel ik ook regelmatig flauw, dat vonden mijn ouders al zorgelijk dus dat dieet moest ik laten varen ondanks de kilo’s eraf vlogen!

Jaren later ben ik met een vriendin fanatiek op gym gegaan. We hadden de grootste lol en kletste wat af daar op die mat maar van sporten kwam het niet. De zoveelste poging mislukte opnieuw.

Ik geef mijn zwangerschappen de schuld.

De wight watchers waren hierna aan de beurt en ik moet zeggen dat ik toen enorm veel ben afgevallen. Ik kreeg veel complimenten maar moest eraan wennen dat ik mijn kleding hierdoor moest veranderen. Helaas is het om wat voor reden dan ook opnieuw mislukt om de kilo’s eraf te houden.

Ik geef vaak mijn zwangerschappen de schuld. Het zijn er vier geweest en bij ieder kind zijn er een aantal kilo’s blijven hangen dus dan schiet het op met je gewricht. Onzin natuurlijk, er zijn genoeg vrouwen die een mooi lijntje hebben na een zwangerschap. Ik viel dan altijd weer terug in mijn oude eet- patroon waardoor de kilo’s eraan vlogen.

Oh ja, ik heb ook nog met een vriendin gesport in een cabine. Liggend. Dat was ontzettend intensief en haalde daar ook goede resultaten. Het was duur maar je zag de centimeters eraf vliegen.

Een nieuwe poging!

Bij alle pogingen is gebleken dat ik het jojo- effect heb, is dat een ziekte? Ik kom aan en val weer af. Het blijft door mijn hoofdspelen dat ik graag een lichter gewricht wil bereiken. Het lijkt me makkelijk om in kledingwinkels de gangbare maten te kunnen kopen en niet moeten zoeken in het rek of het nog in je maat verkrijgbaar is.

Ik heb nu in mijn hoofd om mezelf te gaan verdiepen in eten zonder koolhydraten en kijken hoelang ik dat volhoud. Ik beloof dat als het lukt, ik hier in een latere blog op terug kom!