Browsing Tag

Liefde

Vijf originele kerstwensen
Persoonlijk

Vijf orginele kerstwensen!

Verstuur jij kerstkaarten of niet?

Het is bijna kerst voor iedereen en dat merk ik altijd aan het feit dat de post langzamer is dan normaal. Kerstkaarten, wie verstuurd ze nog? Ik merk dat er toch nog geregelt kerstkaarten verstuurd worden en ik moet zeggen dat ik dit al een tijd niet meer doe terwijl het eigenlijk enorm leuk is.

Ik weet nog goed dat de deur bij mijn moeder altijd vol hing met kerstkaarten en zag er altijd heel vrolijk en leuk uit. Op ieder kaartje staat ongeveer dezelfde tekst: Een gelukkig en gezond nieuwjaar! Zo van, met kerst mag je nog ziek en ongelukkig zijn als je in het nieuwejaar maar weer gezond en gelukkig bent!

Dat moet orgineler kunnen dus ik ging op zoek naar vijf orginele kerstwensen!

Vijf orginele kerstwensen voor op je kerstkaart!

 

  • Ik heb op jouw bankrekening 365 dagen geluk, vriendschap, liefde en gezondheid gestort. Veel plezier ermee!

 

  • Ik wens jou het allerbeste in het nieuwe jaar en veel succes tijdens het opruimen van de vuurwerkresten!

 

 

  • Een Gelukkig 1908. Ik weet dat we in een ander jaar zitten, maar ik heb gisterenavond te veel gedronken.

 

  • Hohoho, ik geef jou al mijn liefde cadeau.

 

Heel veel kerstwensen lijken sterk op kerstbomen, ze zijn afgezaagd maar wellicht heb je inspiratie gekregen door een van de orignele kerstwensen hierboven. Lisa vind het hartstikke leuk om kerstkaarten te versturen, dit jaar slaan we geloof ik over maar anders laat ik dit graag aan haar over. Ik vind een appje of een berichtje net zo liefdevol, goedkoper en net iets efficienter werken!

Op deze dag moet je helemaal geen artikelen lezen en dus heb ik er maar een geintje van gemaakt. Ik wens jullie in ieder geval een gelukkig en gezond nieuwjaar! 😉

25 december 2017 door
Een nieuwe partner een nieuw interieur
Persoonlijk

Een nieuwe partner en een nieuw interieur!

We gaan aan de slag met een nieuwe kleur.

 Lisa en ik zijn nu bijna negen maanden samen. Ja, de tijd gaat snel. We zijn relatief snel bij elkaar ingetrokken en de tijd voor een nieuw interieur is aangebroken. Dit wil niet zeggen dat we alle meubels die we nu hebben staan gaan vervangen voor nieuwe meubels maar we gaan aan de slag met een nieuwe kleur.

De kleur die ik toen der tijd had uitgekozen was groen. Niet knal groen maar een mooie lichte kleur groen. Je ziet het steeds vaker terugkomen in allerlei interieurbladen. Het is tegenwoordig een hippe kleur die vaak wordt gebruikt.

De inrichting van ons huis is strak, gezellig en vooral licht. We houden allebei van een licht getinte kleuren waarbij deze kleur groen een goede optie was geweest. Lisa vindt het fijn om haar inbreng ook in het huis te laten terugkomen en daarvoor gingen we samen bekijken wat leuk is en bij ons huis past.

Een roze kledingkast voor mijn zoon?

In mijn zwangerschap wilde ik persé een babykamer als set. Een set die helemaal bij elkaar past en dezelfde kleuren heeft. Ik ben hiervan teruggekomen toen ik James zijn peuterkamer bij elkaar ging rapen. Het was leuk om bezig te zijn met de inrichting van zijn nieuwe kamer en toen vond ik het juíst leuk om allerlei ‘oude’ meubels op te knappen en hier een eigen versie van te maken.

Het bed uit James zijn peuterkamer is nieuw gekocht. Ik werd direct verliefd op zijn bed wat lijkt op een kist waar hij nu in slaapt. Het is een peuterbed maar hij ligt hier lekker geborgen in doordat de zijkanten hoger zijn dan een normaal bed.

Ik werd hard uitgelachen toen ik thuiskwam met de kast van James. Deze was namelijk knalroze en ik had een kast gekocht die never- nooit via het trappengat naar boven getild kon worden.

Wij vrouwen geven niet zomaar op en dus tilde we hup die kast naar boven. Ik belde verdrietig mijn vader op toen ik boven op de trap stond, met een kast in mijn handen die aan alle kanten vast zat in het trappengat.

Oude meubels opknappen.

De kast is uiteindelijk bovengekomen met de hulp van mijn vader. Hij moest de kast met een hele hoop moeite uit elkaar halen voordat hij naar boven kon en toen hij eenmaal boven stond zag mijn vader pas dat ik een roze kast had gekocht voor mijn zoon.

Ik had allang in mijn hoofd welke kleur ik de kast zou gaan verven. Okergeel leek mij een stoere, leuke en vrolijke kleur voor James zijn kledingkast. Ik heb de gehele kast geschuurd en opgeknapt en uiteindelijk was iedereen verbaasd over het resultaat.

Dit bracht mij op het idee om hetzelfde te doen in de woonkamer. Lisa heeft nog een hele uitzet waar we mee kunnen spelen. We kunnen haar meubels mengen met mijn meubels waar we een nieuwe Touch aangeven. Zo hebben we straks een huis met meubels en kleuren die we allebei mooi vinden en waarbij we ons allebei thuis voelen.

Van licht groen naar oker geel!

 We vonden beide de okergele kast van James zo gaaf dat we hebben besloten deze kleur door te trekken naar de woonkamer. Bijna alles wat momenteel licht groen is wordt uiteindelijk okergeel.

Dit is een van de voordelen wat het leven met twee vrouwen zo leuk maakt. Lisa vindt het net zo leuk als ik om naar woonwinkels te gaan om rond te lopen en nieuwe inspiratie op te doen. Het is leuk om samen te kijken wat er in ons huis past en met welke kleuren we gaan werken om ons zo fijn mogelijk te voelen.

Ik vind het belangrijk dat Lisa zichzelf prettig voelt in deze woning. Dit is namelijk nog steeds mijn droomhuis waar ik het liefst tot mijn dood in wil blijven wonen. Het is niet gek- groot maar precies groot genoeg om er alles van te kunnen maken. Een degelijk huis met genoeg mogelijkheden voor uitbouwen etc.

Lisa voelt hetzelfde gelukkig alleen dan met een kleine en eigen- kleur en smaak in de meubels.

Welke kleuren vind jij mooi in een woonkamer? Vind jij okergeel gewaagd?

24 november 2017 door
gescheiden en de feestdagen
Persoonlijk

Gescheiden en de feestdagen? Hoe vieren wij het?

Met kerst niet bij je kind kunnen zijn..

De winter is nog niet begonnen en wij denken al aan de zomervakantie. We hebben allemaal zin in de feestmaanden die we vast en zeker gaan beleven met een lach en een traan. De eerste kerst dat Merijn en ik elkaar één dag niet zullen zien. Dat gaan we vast overleven maar je kind niet zien met kerst is een ‘dingetje’ zeg maar gerust, ding.

Het doel blijft om alles samen te vieren en dat gaat ook zeker gebeuren. Merijn viert samen met James een dag kerst bij zijn kant van de familie en de andere dag gaat hij met ons mee naar mijn familie. Dit jaar willen we het graag op deze manier vieren zodat we toch allemaal bij elkaar zijn met kerst.

In de toekomst zal het best veranderen maar waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? We wonen immers toch nog steeds met z’n alle met veel plezier bij elkaar. Aankomende jaren zal er vast een extra kerstdag worden ingelast anders kunnen we de hele familie niet afgaan. En wat is nou belangrijker dan je familie zien met kerst?

Sinterklaas blijven we samen vieren. Aanhang heeft dat te accepteren!

Oud & nieuwjaar zullen we ook inluiden met z’n drieën bij mijn familie. En James natuurlijk maar die sliep tot vorig jaar nog altijd door het vuurwerk heen. Afkloppen voor dit jaar! Ik ben blij dat dit op deze manier kan. In ieder geval dit jaar nog en in de toekomst zien we wel hoe het gaat lopen.

Sinterklaas zal altijd een feest blijven wat Merijn en ik samen zullen vieren. Aanhang heeft dat te accepteren. We begrijpen uiteraard dat dit voor hen wellicht lastig kan zijn. Maar het is ons kind en we willen allebei zien hoe James geniet als Sinterklaas met zijn Pieten, zwart, wit of rood, binnenkomt lopen en James zijn cadeautjes krijgt.

De spanning op zijn gezicht, de enthousiasme over de cadeautjes en zijn liefde volle tevreden gezicht op zo’n avond is onbetaalbaar. Dit willen we persè als ouders samen met James meemaken. Ik vind het fijn dat James later op school verteld dat hij een geweldige Sinterklaasavond heeft gehad met papa, mama, Lisa en de rest.

De feestdagen vieren met een lach en een traan.

Dit jaar gaan Lisa, Merijn en ik ‘loodjes trekken’ maar toen we dit afgelopen week gingen proberen kwamen we er al snel achter dat iedereen van elkaar weet wie je hebt. Dat werkt dus niet. Het idee is nu dat we allemaal twee knutselwerkjes maken voor elkaar met een klein cadeautje. Met Lisa komt het wel goed maar Merijn en ik kunnen allebei totaal niet knutselen. De foto volgt mits hij voldoet aan de eisen voor het internet 😉

Het knutselwerk en een cadeautje is bijzaak. Het gaat om een gezellige avond met z’n allen met een hapje, een drankje en een hoop lol.

Tja, het duurt niet lang meer voordat de Sint in ons land arriveert en we een aantal weken later de kerstboom kunnen ophalen. Het is een liefdevolle tijd maar zoals ik in het begin van dit artikel vertel. Het zullen dagen zijn met gemengde gevoelens. Ik hoop vooral een lach maar een traan valt er zeker.

One Happy Family

De situatie die hij nu is, is prima. Het loopt. Het is gezellig. Het is fijn. Het is liefdevol. Maar het blijft een feit dat het de eerste kerst is, na tien jaar, die ik zonder Merijn als partner zal vieren. Dat klinkt best heftig toch? Precies. Ik denk dat deze gevoelens ook normaal zijn en dit gevoel er ook mag zijn. We zijn beide een groot- deel van elkaars leven geweest, relatie of niet, dat doet iets met je.

We zijn One Happy Family. Hoe je het ook went of keert we hebben allemaal met elkaar te maken. Als Merijn een nieuwe partner krijgt hoop ik dat zij voelt in een warm- bad te komen bij ons. Geen haat of nijd, slechts een liefdesbaby waar we beide voor verantwoordelijk zijn en voor willen zorgen. Zoveel mogelijk samen. Daarnaast blijven we naast het ouderschap ook nog steeds beste maatjes!

 

30 oktober 2017 door
Het effect van de scheiding op ons kind
Persoonlijk

Het effect van de scheiding op ons kind!

Scheiden voelt voor mezelf als falen.

Het is al enige tijd bekend dat de vader van James en ik gaan scheiden. Een stap die wij allebei ontzettend moeilijk vonden om te maken maar uiteindelijk onvermijdelijk werd. Dit is een van de redenen dat we er alles aan hebben gedaan om er met elkaar uit te komen. Het alsnog te laten slagen. Dit is niet gelukt en dit voel ik als ik vanuit mezelf spreek als falen.

Wij kunnen dan wel gelukkiger zijn zonder elkaar maar hoe is dat voor een kind van twee jaar? Een scheiding is nooit leuk en een kind is altijd de dupe van een scheiding of je het nou zo gezellig mogelijk aanpakt of in een vechtscheiding beland. Er zit wel degelijk verschil maar het staat voorop dat scheiden effect heeft op een kind.

Wij krijgen vaak de vraag hoe James hierop reageert. Deze vraag kunnen wij echter nog niet beantwoorden omdat wij nog steeds samenwonen. Dit is een bewuste keuze die wij als ouders hebben gemaakt en dit zorgt ervoor dat James het bovenal als gezellig ervaart omdat hij een goede klik heeft met Lisa.

James is ongetwijfeld een liefdesbaby geweest en nog steeds!

Het besef dat papa straks ergens anders gaat wonen, is er nog niet. Deze knauw krijgt hij pas op het moment dat het zover is en het is aan ons de taak om die knauw, die hij ongetwijfeld krijgt, zo compact mogelijk te houden. Een van de voordelen die wij hebben is dat James nog maar twee jaar is en hij deze periode (helaas & gelukkig tegelijk) zich later hoogstwaarschijnlijk niet meer kan herinneren.

Als James oud genoeg is kan hij mijn blog erbij pakken. Hij kan dan lezen dat zijn vader en ik alles hebben gedaan vanuit liefde. Beslissingen hebben genomen en gaan nemen met het welzijn van James voorop.
Het is lastig om met James hierover te praten, buiten het feit dat hij hier nog te weinig van zal begrijpen, is het ook nog niet concreet genoeg. Dit wordt pas noodzakelijk als papa daadwerkelijk weggaat.

De eerste weken was dit lastig, de vader van James is een week of twee weggeweest zodat we beide konden nadenken. James heeft zijn vader om de dag gezien zodat hij hiervan zo min mogelijk mee kreeg. Het is vaak de emoties van de ouders die het kind voelen en wat nadelige gevolgen zouden kunnen hebben op het kind.

Een omgangsregel, bah!

Ons geluk is dat wij nu nog steeds beste maatjes zijn en precies hetzelfde over de opvoeding van James denken. Dit is uiteraard geen garantie voor de toekomst maar zeker een goed begin van iets wat helemaal niet leuk is en nooit zal zijn. Het is ons doel om James te laten voelen dat het niet zijn schuld is en dat hij ongetwijfeld uit liefde is geboren.

Ik denk dat ons voordeel is dat wij het langzaam aan doen en papa niet abrupt weg is. Dat wij straks samen naar woningen gaan kijken, James hierin betrekken en hem op dat moment kleine beetjes gaan uitleggen. Een omgangsregel, daar heb ik de grootste hekel aan als het gaat om scheiden. Ik vind het verschrikkelijk om James op bepaalde dagen naar zijn vader te brengen omdat dit zo op papier staat.

James hoeft niet te kiezen, dat is ons uitgangspunt.

Het is ongetwijfeld nodig om het op papier te zetten. Je weet immers nooit wat de toekomst brengt maar het gaat op ieder vlak in tegen mijn gevoel. Papa houdt evenveel van James als ik dat doe. Ik vind het vervelend om hier dagen voor af te spreken. Als James papa wil bellen of wil zien, moet dat kunnen en het doel is op dit moment om hierna te streven.

We hebben nog steeds een goede verstandhouding. Ik heb het gevoel dat dit zal blijven als het gaat om onze zoon. Scheiden heeft altijd effect op een kind. Wij proberen dit zo klein mogelijk te houden en de eventuele schade te beperken.

Sinterklaas en kerst wordt samen gevierd, voor James. Wij willen dat hij niet hoeft te kiezen tussen papa of mama. Dat wij ondanks we gaan scheiden altijd aan elkaar verbonden zijn. Een familie blijven alleen dan apart van elkaar maar als het ertoe doet, samen mét elkaar.

Lees ook: Ben ik lesbisch?

Hebben jullie hier ervaring mee? Zo ja, vertel het ons! We kunnen niet genoeg tips en tricks gebruiken om de gevolgen zo klein mogelijk te houden.

10 oktober 2017 door
chronisch ziek en nieuwe partner
De ziekte van crohn &zo

Chronisch ziek en een nieuwe partner!

Een relatie met iemand die chronisch ziek is, loopt nou eenmaal anders!

Lisa en ik kende elkaar al een tijdje voordat wij een relatie kregen. Ik heb haar meteen verteld dat ik chronisch ziek ben. Het is geen geheim. Ik kan er niks aan doen dat ik gekroond ben met de ziekte van Crohn en de daarbij komende klachten.

Ik kan mezelf wel voorstellen dat je dit mee weegt in de keuze om een relatie aan te gaan. Nee, gevoelens kun je dan misschien niet onderdrukken maar je moet proberen om wel realistisch na te denken over de toekomst.

Een relatie met iemand die chronisch ziek is, loopt nou eenmaal anders dan dat je allebei gezond bent. Ik kan bijvoorbeeld niet van te voren zeggen of ik aanwezig kan zijn op een feest. Het kan zijn dat ik mezelf helemaal top voel op de dag dat dit aan mij wordt gevraagd maar als het feest eenmaal is aangebroken, helemaal brak ben.

Het vergt geduld en een klein beetje planning maar zelfs dan heb je het niet altijd in de hand. Dit moet je partner in crime accepteren en daar moet je allebei een weg in vinden. Ik ben het inmiddels gewend om niet bij ieder feestje aanwezig te kunnen zijn. Lisa niet.

Praten met elkaar is de sleutel.

Praten is de sleutel. Ik zal er altijd alles aan doen om overal bij te zijn en leuke dingen te ondernemen maar soms zijn mijn lepels op en moet ik mijn rust houden. Lisa heeft een stuk meer lepels (energie) dan ik heb en dat houdt in dat je elkaar in dat soort dingen ook soms moet loslaten.

Als je nèt verliefd bent op elkaar vind je daar makkelijk een weg in en als die weg soms minder mooi is, zet je gewoon die bekende ‘roze verliefdheidsbril’ weer op waardoor alles toch net wat zonniger lijkt dan het werkelijk is.
Dat was bij ons ook het geval. Ik had natuurlijk alles verteld tegen Lisa maar het blijft moeilijker te bevatten als het op dat moment niet aan de orde is. Dat is het inmiddels helaas wel en dat maakt het soms lastig.

Je moet alles tegen elkaar durven vertellen.

Juist in het begin van je relatie wil je intens genieten van ieder moment dat je samen bent. Je wil niet om 10:00 uur in bed MOETEN slapen omdat je het de dag erna  anders niet trekt. Het is weleens voorgekomen dat Lisa ’s avonds een gesprek begon terwijl ik daar op dat moment de energie niet meer voor had. Je moet dat tegen elkaar te durven vertellen.

Ik heb haar middels de lepeltheorie duidelijk proberen te maken, hoe het is als je chronisch ziek bent. Het was voor Lisa fijn om te lezen. De uitleg is simpel en heeft alles met mijn ‘energie’ level te maken. Als ik ’s ochtends opsta en mezelf verzorg kost dat een bepaald aantal lepels. Dit verschilt bij mij per dag.

Het voelt fijn om samen keuzes te maken rondom mijn ziekteproces.

Het was en is soms nog steeds moeilijk om mezelf helemaal open te stellen voor mijn ‘ziekteproces’. Dit is het meest kwetsbare wat er aan mij te vinden is en ook weer niet want het heeft mij gemaakt zoals ik nu ben. Hoe moeilijk het is ook, betrek je (nieuwe) partner bij dat proces. Het is immers iets wat je samen moet doen. Het voelt voor mij heel fijn om alle moeilijke keuzes, bijvoorbeeld over mijn medicijnen, te kunnen overleggen met Lisa en daarin uiteindelijk zelf een beslissing te maken.

Lisa is tot nu toe alle ziekenhuisbezoeken mee geweest. Ik probeer het op dagen te plannen dat ze vrij is. Op deze manier kan ze alles mee krijgen wat de artsen tegen mij vertellen. Dat is voor mij heel prettig omdat ik niet altijd zin heb om iedere keer na een ziekenhuisbezoek alles opnieuw te moeten vertellen. De reden dat ik ooit, in 2010, een blog ben gestart was omdat ik geen zin had om iedere dag met bezorgde familie te bellen over mijn situatie. Ik wil het vertellen als ik daaraan toe ben, een blog starten is daarom ideaal.

Chronisch ziek en een nieuwe partner, betrek je partner hierin!

Gelukkig neemt het ziekenhuis dit ook serieus. Zij leggen Lisa alles uit wat ze wil weten. En mocht de eerste keer bij mijn Vedolizumab- infuus aanwezig zijn om te kunnen zien wat er dan op dat moment allemaal gebeurd met mij. Het klinkt misschien gek maar net zoals ‘samen zwanger’ zijn, ben je ook ‘samen ziek’. Natuurlijk tot een bepaalde hoogte want zij heeft de fysieke klachten niet maar wordt daarin wèl meegetrokken. Het is niet fijn om je partner te zien lijden, aan het infuus te zien hangen of in de rolstoel voorruit te duwen.

We doen alles samen en het is misschien zelfs wel gunstiger om chronisch ziek te zijn, je bent genoodzaakt om eerder met elkaar te praten en dieper op bepaalde onderwerpen in te gaan. Op deze manier wordt je band natuurlijk binnen een korte tijd een stuk hechter dan dat het gaat als je nergens rekening mee moet houden.

Ik krijg vaak e-mailtjes of ik tips heb om een partner uit te leggen dat zij of zij ècht heel moe is door de ziekte van Crohn of door bepaalde medicijnen. Dat kan ik niet, dat moet je juist zelf doen want dat maakt jullie band sterker. Praat met elkaar en probeer elkaar daarin te begrijpen.

28 augustus 2017 door