Browsing Tag

de ziekte van Crohn

gastroscopie
De ziekte van crohn &zo

Een actieve Crohn, een opvlamming!

Een actieve Crohn.

Een actieve Crohn, een opvlamming is helemaal bagger! Ik voel het altijd een beetje rustig aan opkomen. Het is nooit zo dat ik plots, uit het niks, ineens ontzettend veel ‘Crohn buikpijn’ krijg. Bij mij wordt het dus altijd geleidelijk erger. Op zich handig, want dan kan ik direct aan de bel trekken.

Hoewel… Op dit moment biedt die ‘bel’ niet echt iets meer omdat ik werkelijk alle medicatie die voor mij geschikt is al heb gehad. Ik ben momenteel bezig met het infuus Vedolizumab. In het begin kreeg ik dit infuus iedere vier werken, dit was eigenlijk niet de bedoeling maar mijn Crohn werd maar niet onderdrukt en daardoor mocht ik twee keer de opstartfase doorlopen.

De nachten zijn vreselijk.

Als je Crohn hebt, weet je precies wanneer het een buikgriepje is of daadwerkelijk de Crohn. Althans, dat is mijn ervaring! Ik herken het meestal aan het feit dat als ik in bed lig pijn krijg bij het draaien of mezelf verliggen. Ik moet dan direct naar het toilet. Als dat gebeurd weet ik dat het foute boel is. De buikpijn wordt dan steeds erger en vooral ’s nachts he bik dan veel klachten. Op zich logisch want je darmen veranderen van plek wanneer je draait en als daar allerlei ontstekingen zitten dan kun je wel raden dat het niet echt relaxed is.

Ik heb nog nooit bloed bij mijn ontlasting gehad. Dit was dan ook de reden waardoor ze mijn diagnose niet direct konden stellen. Bloed bij je ontlasting ‘moest’ er kennelijk bij horen, anders had je geen Crohn. Iedere Crohnpatient is anders en je hoeft dus niet direct alle symptomen te hebben om de diagnose te krijgen.

Ik heb altijd diarree

Als ik een actieve Crohn heb dan moet ik direct naar het toilet. Het is geen optie om langer te wachten. Iedereen moet aan de kant zodat ik naar het toilet kan, anders gaat het mis. Het is ook heel vaak vals alarm. Dat wil zeggen dat ik ergens wel weet dat ik niet echt naar het toilet moet maar dat de kramp zo heftig is dat ik mezelf geen raad weet als ik gewoon blijf liggen. Ik moet dan naar het toilet en knijp mijn buik helemaal fijn zodat het wat verlicht.

Diarree is voor mij sowieso altijd het geval, dus dat is ook geen specifiek teken dat het actief zou zijn. Ik merk wel aan mezelf dat ik dan nog minder energie heb dan dat ik normaal gesproken heb. En geloof me, dat is al enorm weinig. Op het moment van een actieve Crohn is het voor mij ook lastig om volledig voor James te zorgen. Ik heb dan vaak hulp nodig van mijn ouders of Merijn om de dag door te komen.

Ontstekingswaarde in je bloed?

Ik bel mijn MDL- arts op om te vragen naar een bloedprik formulier zodat ik niet meteen helemaal naar het UMC hoef te rijden. Ik kan in mijn eigen woonplaats mijn bloed laten controleren wat zij dan door faxen naar het UMC. We hebben dan even telefonisch contact over de stand van zaken. Het is bij mij overigens ook niet altijd het geval geweest dat ik hoge ontstekingswaarde in mijn bloed heb als de Crohn actief is. Soms is mijn Crohn wel actief maar laten de ontstekingswaarde niet veel zien in mijn bloed. Dat is enorm frustrerend want de pijn is er dan wel!

Hoe de stand van zaken is, daar kom ik later op terug! Ik ben erg benieuwd hoe jullie een actieve Crohn ervaring? Wat zijn jouw klachten op dat moment?

second opinion
De ziekte van crohn &zo

De ziekte van Crohn en een second opinion!

Ik was uitbehandeld in mijn toenmalige ziekenhuis.

In 2010 is na jarenlang buikklachten eindelijk de diagnose gesteld. Ik heb de ziekte van Crohn. Helaas werd het meteen duidelijk dat ik een ernstige vorm had meteen heftig behandeld moest worden.

Ik heb verschillende pillen geslikt zoals Imuran, Bunofalk, Allopurinol en nog veel meer van dit soort ontstekingsremmers. Het mocht niet baten.

In mijn toenmalige ziekenhuis was er net Remicade, ofwel Infliximab, op de markt. Dit hielp het eerste halfjaar prima maar daarna speelde de Crohn op. Alweer een opvlamming. Deze keer kreeg ik Humira spuiten, deze waren in het begin vrij pijnlijk maar ik kon het in ieder geval thuis doen.

De Humira spuit heeft ook ongeveer een half jaar mijn Crohn rustig weten te houden. Daarna kreeg ik voor de zoveelste keer een opvlamming. Mijn toenmalige MDL- arts kon eigenlijk niks meer voor mij doen. Een operatie was lastig omdat de gehele darm ontstoken was maar tussen de ontstoken stukjes ook nog een gezonde darm was te zien.

Een second opinion was onvermijdelijk.

Een second opinion was toen onvermijdelijk. In een academisch ziekenhuis zou veel meer mogelijk zijn om mij te kunnen helpen en daarbij komen in deze ziekenhuis ook de meeste medicijnen het snelst op de markt.

Die overstap vond ik moeilijk. Ik had een vertrouwensband met mijn arts opgebouwd. Hij wist dat als ik belde, het serieus was. Als de pijn ondraaglijk was en ik zo snel mogelijk geholpen moest worden.

In een nieuw ziekenhuis is dat nog maar de vraag en zeker in een academisch ziekenhuis zijn er veel meer en ernstigere gevallen dan ik ben.

Na zoveel ziekenhuis jaren heb ik ook een bepaalde angst ontwikkeld. Ik vind het bijvoorbeeld ontzettend moeilijk om artsen mijn lichaam toe te vertrouwen. Dit is iets wat voor de meeste artsen routinewerk is maar voor mij is het veel meer dan dat. Ik had een hekel gekregen aan mensen die aan mijn lichaam zaten. Het was toen der tijd zelfs een probleem in mijn relatie.

De ziekte van Crohn en een second opinion!

Uiteindelijk ben ik overgeplaatst met het UMC waar ik inmiddels zit met verschillende artsen zoals: Dermatoloog, oogarts, reumatoloog, longarts, MDL- arts en ik ben er vast wel een vergeten..

Het UMC bekijkt mijn plaatje wat groter dan het plaatselijke ziekenhuis waar ik zat. Ligt er een verband tussen de ziektes? Hoe zit het met medicijnen? Versterkt het elkaar?

Ik heb nu echt een top team die samen overleggen voordat ze met mij in gesprek gaan. De medicatie wordt op elkaar afgestemd en ze hebben regelmatig teamoverleg waarin patiënten zoals ik (met meer artsen) worden besproken.

Achteraf had ik deze stap al veel eerder moeten maken. Ik zeg je eerlijk. Als de MDL- arts die ik nu heb weggaat naar een ander ziekenhuis, dan ga ik met haar mee. Zij is de enige die het darmonderzoek mag uitvoeren en betekent veel meer voor mij dan ik van te voren had gedacht. Ik vertrouw haar en voel me prettig bij het behandelplan wat we samen maken.

De ziekte van Crohn en een second opinion. Dat is soms nodig om de juiste medicijnen te kunnen krijgen. De plaatselijke ziekenhuizen krijgen de nieuwste medicijnen ook wel alleen wat later en dat kan net het verschil maken.

Ben jij naar een ander ziekenhuis gegaan toen je de diagnose kreeg? Wat was de reden en hoe is het nu met je?

 

Laxeren voor een darmonderzoek
Persoonlijk

Ik ga aan een DETOX KUUR?!

Detoxen, wat is dat nou eigenlijk? Iedere dag wordt ons lichaam blootgesteld aan allerlei giftige stoffen, variërend van uitlaatgassen en sigarettenrook tot bewerkte voeding vol kunstmatige geur, kleur en smaakstoffen. Ons lichaam heeft een natuurlijk reinigingsproces waarmee schadelijke stoffen uit ons lichaam worden verwijderd maar als we te veel giftige stoffen in ons lichaam hebben kan ons lichaam het meer meer aan om al deze stoffen af te voeren.  Lees verder

Bewust leven
Persoonlijk

Je kind opgeven als orgaandonor?

Ik wil graag bloeddonor worden.

Het geeft de mens een prettig gevoel om de medemens te helpen. Ik voel dat zo. Het voelt voor mij fijn als mensen iets hebben aan de artikelen die ik schrijf. Een bakfruit of een leuk tijdschrift valt bij de meeste wel in de smaak. Ik wil altijd een stapje verder…

Ik wil bijvoorbeeld graag bloeddonor worden. Mensen helpen met een zak bloed die ik makkelijk kan missen. Helaas is dat voor vele mensen net zoals ik, die al chronisch ziek zijn, lastig en vaak zelfs onmogelijk om zoiets te kunnen doen.

Een lange tijd heb ik nagedacht over orgaandonorschap. Ik vroeg me altijd af wat mensen in vredesnaam nog aan mijn organen hebben als het zo ver is. Ik mankeer van alles dus ik heb altijd gedacht dat de artsen vast niks met mijn organen zouden kunnen doen. Tot ik de lijst zag!

Van mijn darmen wordt niemand blij.

Het besluit had ik snel gemaakt. Mocht mij iets overkomen dan heb ik liever dat mijn medemens er beter van wordt. Letterlijk. Het leven is veel te leuk om hierover na te denken maar juist als jezelf ziek bent sta je hier eerder bij stil.

Op het formulier kun je kiezen wat ze van jouw lichaam mogen ‘afpakken’. Ik heb mijn darmen maar uit gevinkt. Daar wordt niemand blij van. Mijn huid en hoornvlies vind ik ook prettig om te behouden. Mijn hoornvlies is zodanig beschadigd dat niemand daar met een zonnige blik doorheen kan kijken.

Merijn is allang orgaandonor en van hem mogen ze alles gebruiken. Als je 18 bent geworden ontvang je zo’n formulier. Je kan altijd NEE invullen maar ik raad je aan om dit wel te laten weten zodat dit geregistreerd kan worden.

Je kind opgeven als orgaandonor?

Wist jij dat kinderen vanaf 12 jaar hen keuze kunnen registreren. De ouders bepalen uiteindelijk of het doorgaat of niet. Als je kind het prima vindt en jij niet, gebeurd het niet. Als je kind het niet wil en jij zou het wel willen, gebeurt het ook niet. Begrijp je het nog?

Met de leeftijd onder 12 jaar kun en hoef je het niet te registreren. Hier wil je natuurlijk ook nooit over nadenken. De artsen vragen op het moment zelf aan de ouders of zij hier voor open staan of niet. Het lijkt mij overigens ook ontzettend moeilijk voor artsen om dit te vragen aan ouders die net hen kindje zijn verloren.

Ik ben blij dat mijn keus vast staat maar ik begrijp dat het moeilijk is om hierover na te denken. Ik kan mezelf voorstellen dat je dit zolang mogelijk wegstopt en hier niet over na wil denken zolang je midden in het leven staat. Je kunt altijd donor worden, zelfs als je 80 jaar bent kunnen de artsen je nieren nog gebruiken.

Ben jij orgaandonor of bloeddonor? Waarom wel en waarom niet? Ik ben benieuwd. Laat het weten in de comments.

ik mis mijn nichtje
Gastblogs

Ik mis kroketten en mijn nichtje!

Het is tijd voor een gastblog. Mijn oom, Leo, schrijft over hoe het is om in een ander land te wonen terwijl je familie allemaal nog in Nederland woont. Ondanks dat ze daar al een lange tijd hun leven op hebben gebouwd en het daar ontzettend naar hun zin hebben valt het soms tegen als er in Nederlands allerlei gezondheidsproblemen opspelen. Hij kan niet even op ziekenhuisbezoek en dat is niet altijd makkelijk. Benieuwd naar het verhaal van Oooooome Leo, lees dan verder!  Lees verder