Categorie

Persoonlijk

Ik word deze week geopereerd
Persoonlijk

Ik word deze week geopereerd aan mijn oren!

Lisa schrijft. 

Ik ben een orenkind zoals mijn moeder altijd zegt.

Ik ben een orenkind zoals mijn moeder dat altijd zegt. Ik heb al vanaf dat ik een klein meisje was last van mijn oren en regelmatig oorontsteking. Eind 2016 was het weer zover. Na vele gesprekken en onderzoeken besloten we, mijn arts en ik om voor de 13e keer buisjes te laten plaatsen en mijn keelamandelen eruit te halen.

Ik heb in 2016 4x keelontsteking gehad en verschillende keren een heftige oorontsteking. Ik was het beu en ben naar de huisarts gegaan. Ik kreeg keer op keer antibiotica en druppels voor mijn oren. Tja, na de zoveelste kuur werd ik doorverwezen naar de KNO- arts.

Bij de KNO- arts was er op dat moment geen wachtlijst en kon ik snel terecht. Ik kreeg allerlei gehoortesten en verschillende testen om mijn stembanden te bekijken. Ik klonk heel nazaal en dit zou na mijn operatie 80% verdwenen zijn. Dit was de moeite waard om de operatie te ondergaan.

Ik zakte door mijn benen vlak na de narcose.

Mijn gehoortesten gaven ook afwijkingen aan en dit moest verholpen worden door opnieuw buisjes te laten plaatsen. Ik werd op de wachtlijst gezet voor buisjes en het verwijderen van mijn keelamandelen.

Twee maanden later werd ik gebeld met DE datum. Dit was sneller dan verwacht want er was een uitvaller. Ik kon het op dat moment goed regelen met mijn werk en voordat ik het wist lag ik op de operatietafel.

Ik was superzenuachtig en werd doormiddel van een kapje naar een andere wereld gebracht daarna werd het infuus in mijn hand geplaatst en vanaf toen werd het zwart. 1,5 uur later werd ik wakker gemaakt want ik werd uit mezelf niet wakker. Ik mocht een ijsje, deed mijn mond open en ben opnieuw in slaapgevallen.

Toen ik wakker werd voelde ik me goed. Ik wilde zitten om vervolgens naar het toilet te gaan. Ik was niet misselijk dus ik dacht dat dit wel moest lukken. De zuster had betere dingen te doen en dus besloot ik naar het toilet te wandelen. Dit ging iets te snel en zakte door mijn benen. Ik was nog te zwak door de narcose.

Ik werd geopereerd aan mijn tongamandelen.

Het ging zo goed met mij dat ik mocht gaan als de arts was langs geweest. De operatie was geslaagd met een máár hier aanvast: ‘We hebben uw tongamandelen los moeten pellen van uw keelamandelen en dit betekent dat er nu twee sliertjs in uw keel hangen die moeten slinken.’

Ik wist tot op die dag niet eens dat een mens tongamandelen had. De eerste week ging ik er fluitend doorheen. Ik had wel nog om de vier uur paracatamol nodig maar ik kon alles eten en drinken. De tweede week verliep minder prettig. Ik kreeg overal last van, had veel pijn en een na bloeding. Dit kwam later doordat ik thee had gedronken terwijl dit niet de bedoeling was.

Na zes weken klink ik nog steeds nazaal en had ik me eerste keelontsteking alweer te pakken. Ik was er beroerd van omdat ik dacht dat ik hier nu vanaf zou zijn. Ik werd opnieuw geopereerd. Dit keer lag de oorzaak bij de tongamandelen. Ik kreeg medicatie maar na acht weken nog steeds niet het resultaat wat er moest zijn.

Ik word deze week geopereerd aan mijn oren!

De enige optie om de nazaalheid weg te krijgen was het laten leseren. Een second opinion in het UMC in Utrecht. Ideaal als je vriendin daar ook al loopt, we kende daar de weg!

Deze arts constateerde inderdaad vergrote tong amandelen. Dit was niet de bedoeling en het was mogelijk om het te laten weglaseren maar de nadelen waren groter dan de voordelen. Hij kon mij niet garanderen van deze klachten af te zijn en ik zou dan moeten herstellen van twee grote brandwonden in mijn keel.

Ik heb uiteindelijk besloten om het niet te doen. Ik heb nog steeds een kikker in mijn keel die af en toe vervelend doet en ik voel nog steeds die twee sliertjes in mijn keel hangen maar dat neem ik voor lief. Als het zo blijft kan ik er best mee leven en laat ik het liever niet weglaseren.

We zijn inmiddels een jaar verder en word ik volgende week opnieuw geopereerd omdat er nieuwe buisjes geplaatst worden. Dit keer worden het andere buisjes, in een T vorm. De buisjes die ik nu heb zorgen voor problemen in mijn trommelvlies. Dit houdt in dat er veel vocht achter mijn trommelvlies blijft zitten als ik ga douche of zwemmen.

Ik heb zelf gekozen voor een algehele narcose omdat ik het al spannend genoeg vind. Ik zie er niet tegen op omdat ik niks mee krijg van de ingreep. Gezonde spanning is zeker aanwezig maar ik weet dat ik binnen enkele uren weer fijn thuis op de bank zit.

De video van de operatie is overmorgen te zien op ons YouTube- kanaal Hetlevenvantweevrouwen!

Gelukkig kan Lonneke met mij mee en dat geeft rust. Ik ben benieuwd hoe de operatie gaat verlopen en of ik daarna daadwerkelijk van mijn oor- probleem af ben!

9 december 2017 door
Ik ben ban dat ik zijn kind afpak
Persoonlijk

Soms heb ik het gevoel alsof zijn kind afpak. 

Ik hield mezelf bewust op de achtergrond.

Een van de eerste gesprekken die ik met Lonneke had ging over kinderen. Zij vertelde dat ze een zoontje had en vroeg of dit een probleem was voor mij. Mijn kinderwens is zo groot dat ik dit juist hartstikke leuk vond en ik kon niet wachten om mijn liefde te tonen aan James.

Ik leerde James steeds een beetje beter leren kennen. We hebben niet heel veel dates gehad omdat Lonneke haar zoon niet steeds naar een familielid wilde brengen. Logisch. We spraken dus vaak af bij haar thuis en leerde elkaar op die manier steeds beter kennen.

James was toen al een vrolijk blij mannetje. Hij kon af en toe een woordje uitbrabbelen maar het was vooral voor Lonneke en Merijn verstaanbaar. Ik hield mezelf bewust een beetje gedeist als James erbij was. Ik wilde mezelf niet opdringen en hemzelf laten komen. Dit duurde niet lang, steeds vaker kwam hij af en toe naar mij toegelopen met wat speelgoed en kwam dan gezellig op mijn schoot zitten.

Ik voelde mezelf ongemakkelijk bij de eerste keer verschonen.

De eerste dag dat we samen de hele dag weg waren en het gezellig hadden met z’n drieën liep ik aan het eind van de dag mee om zijn kamer te bekijken en te zien hoe het avondritueel gaat. James werd door Lonneke lekker onder de douch gezet, ze droogde hem af en toen zei ze: ‘Nou, doe jij zijn pyama maar aan. Dan kun je alvast oefenen voor later! 😉

Natuurlijk met een dikke knipoog en daar stond ik dan met mijn goede gedrag. Ik had al wat ervaring met kinderen verschonen en aankleden maar ik voelde me toen best ongemakkelijk. Doe ik het wel zoals zij wil dat ik het doe etc maar James hielp goed mee en vond alles wel prima.

James en ik hadden vanaf die dag de grootste lol. Hij kwam steeds vaker met mij spelen én ik kon merken dat hij het leuk vond als ik er was. De naam Lisa was nog te moeilijk om uit te spreken en dus noemde hij mij: Hia. We hebben tranen gelachen om hoe dat mannetje mij naam steeds riep.

We zijn nu een aantal maanden verder en kan hij al hele zinnen vertellen én mijn naam goed uitspreken. Behalve als hij huilt of boos is, dan noemt hij mij Hia omdat dat nou eenmaal wat makkelijker en sneller uit zijn mond komt.

Soms heb ik het gevoel alsof zijn kind afpak.

Soms heb ik het gevoel alsof ik Merijn zijn kind afpak. Ik probeerde mezelf op de achtergrond te houden maar toen we hierover hadden gesproken werd het mij al snel duidelijk dat hij dit helemaal niet zo voelde en juist enorm blij was dat James het zo goed met mij kon vinden.

Merijn heeft dit gelukkig nooit zo gevoelt en regelen we alles met z’n drieën. Ik ben ontzettend dankbaar dat hij zijn kind toevertrouwd aan mij. Dat is niet zo makkelijk als het lijkt. James vindt het helemaal prima als papa en mama aan het werk zijn om gezellig met mij de dag door te brengen en ik geniet met volle teugen van dit mannetje!

Ik had voordat ik Lonneke leerde kennen weinig verantwoordelijkheden. Misschien had ik ze wel maar nam ik ze niet altijd. Behalve mijn werk en huishouden maar ja, dat heeft iedereen. Nu James rondloopt is mijn verantwoordelijkheidsgevoel veruit gestegen.

Ik kan James niet meer uit mijn leven denken. Als ik twee dagen James niet zie is dat zo raar en onwennig. Ik mis hem dan. James is echt een toevoeging aan mijn leven!

De ouders van James zijn Lonneke en Merijn en daar blijf ik absoluut buiten in ieder opzicht. Bepaalde opvoedingskeuzes of afspraken wat over de voortgang van James gaat, laat ik compleet aan hen over. Dit is hen taak en niet die van mij.

Aankomende december heeft James zijn eerste kerstviering en daarna een kerstbrunch op de peuterspeelzaal. Lonneke gaat sowieso mee en zij vraagt altijd eerst aan Merijn of hij kan of mee wil. Als dit niet het geval is dan bekijk ik of ik op dat moment mee kan. Altijd in overleg met Merijn omdat ik hem nooit voor de voeten wil lopen!

Het is allemaal bizar snel en soepel verlopen. Ik ben blij met deze situatie en vooral blij met de klik tussen mij en James dat had immers ook anders kunnen lopen.

8 december 2017 door
Ik zit onder bewindvoering
Persoonlijk

Mijn ervaring met een bewindvoering!

Mijn bewindvoerder maakte nieuwe schulden.

Drie jaar geleden begon de ellende. Ik kwam erachter dat we, met mijn toenmalige relatie, schulden hadden opgebouwd. AU! Dit wil niemand. We hebben geprobeerd om het zelf op te lossen maar dit was moeilijker dan ik had verwacht. Ik trok aan de bel en via de gemeente sta ik uiteindelijk onder vrijwillige bewindovering.

Dit ging trouwens niet zo snel dan dat ik het nu op schrijf. Er gingen vele gesprekken aan vooraf en na vijf maanden kreeg ik de hulp die nodig was. Dacht ik. Deze bewindvoerder maakte er namelijk een zoontje van. Ik kreeg geen cent extra en er was nooit geld over.

Opzich begrijpelijk want er moeten schulden afgelost worden maar ik kreeg hiervan geen bewijzen en toen ik uiteindelijk de stukken toegestuurd kreeg bleek dat hij soms drie keer dezelfde schuldeisser betaalde terwijl dit niet de bedoeling was.

Het vertrouwen was weg en opnieuw ging ik opzoek naar een nieuwe bewindvoerder. Via via kwam ik terecht bij een bewindvoerster waar het in eerste instantie goed mee klikte. Er werd een plan van aanpak gemaakt waar ik mezelf in kon vinden en we konden door. Helaas niet voor lang want door mijn scheiding moest een van ons naar een andere bewindvoerder en aangezien het inmiddels een stuk minder klikte als in het begin, zocht ik naar een andere bewindvoerder.

Ik heb al drie jaar geen extra geld waar ik hard voor werk.

Ik ben ontzettend blij met deze nieuwe overstap. Mijn schulden worden iedere maand betaald. De communicatie verloopt vlekkeloos en er is af en toe (in overleg) ruimte voor extra geld. Het is ideaal dat ik dit ook online in kan zien dus op deze manier kan ik alsnog altijd zien wat er met mijn geld gebeurd en dat moet de bedoeling zijn!

Al drie jaar lang zit ik aan een bewindvoerder vast. Dat is verschrikkelijk. In de eerste jaren vond ik dit prima maar inmiddels besef ik mezelf dat ik ervoor moet vechten om zo snel mogelijk schulden vrij te zijn om mijn leven te kunnen opbouwen. Ik ben nog jong genoeg dus dat móet kunnen alleen vergt dat doorzettingsvermogen.

Het is niet tof om 32 uur in de week te werken en niks van je salaris te zien binnen komen. Ik heb zelf geen zeggenschap over mijn verdiende geld. Dat is nu inmiddels anders want alles wat ik kan verantwoorden krijg ik als die mogelijkheid er is maar ja, het moet wel realistisch zijn.

Het leven van minimale inkomsten is niet makkelijk.

Het leven van minimale inkomsten dat is niet makkelijk. Je weet dat er meer geld is maar dat hiervan schulden afbetaald worden. In een ander artikel schrijft Lonneke over het feit dat we een sport maken van onze boodschappen zodat we hier zoveel mogelijk op kunnen besparen en op deze manier af en toe wat extra’s overhouden.

Bepaalde keuzes die ik graag zou willen maken kan ik nu niet maken omdat ik onder bewindvoering sta. Als ik op vakantie wil gaan moet ik dit overleggen. Je moet het vroeg aangeven zodat hen hier rekening mee kunnen houden. Het is allemaal begrijpelijk maar na drie jaar in bewindvoering zitten heb ik het wel gehad.

Administratie is voor mij altijd lastig geweest. Deze bewindvoerder gaat mij uiteindelijk leren om met mijn financien om te gaan. In die zin, dat ze nog een tijdje meekijken of alles nog gaat zoals het hoort te gaan en er geen nieuwe schulden komen. Lonneke helpt mij hier ook mee, zij is degene die de post bij elkaar raapt en in mijn postvakje doet. Eens in de week gaan we samen zitten, alles bekijken en het in de juiste mappen doen. Het is eigenlijk heel simpel..

Mijn ervaring met een bewindvoering!

Ik kijk uit naar de tijd dat ik zelf mag beslissen wat er met mijn geld gebeurd en ik kan genieten van het getal op mijn bankrekening. Geld is niet alles maar het leven zal voor mijn gevoel dan toch wat minder stressvol verlopen.

En nu hoor ik jullie allemaal denken, wie zijn billen brand moet op de blaren zitten en daar ben ik het helemaal mee eens. De schulden die ik in mijn vorige relatie heb gemaakt ben ik evengoed schuldig aan. Het is in ieder geval een goede les voor mij geweest en zover zal ik het nóóit meer laten komen.

Zit jij in bewindvoering en geeft het rust of juist niet? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen laat het weten in de comments zodat we hierover kunnen kletsen!

7 december 2017 door
Persoonlijk

Wij maken een sport van boodschappen doen!

Een tandje terug wat betreft de financiën.

Nee, we rennen niet serieus achter een winkelwagentje in onze sportkleding om zo onze calorieën te verbranden zoals je op de foto ziet. We maken een sport van goedkoop boodschappen doen door zo min mogelijk geld uit te geven in de winkel en soms zelfs geld over te houden in ons huishoudpotje.

Een huishoudpotje hebben we al vaker geprobeerd maar hier hielden we ons vervolgens niet aan. Tja, wat heeft het dan voor zin? Inmiddels zijn we alvast begonnen met onze goede voornemens want het lukt al een maand om goed op de centen te letten.

Het vergt wat gereken als je met drie volwassenen en een kind samenwoon. Iedereen moet zijn of haar rekeningen betalen. Merijn en ik kozen er tussendoor voor om te scheiden wat ook ontzettend veel geld kost dus het was zaak om een tandje terug te doen wat betreft de financiën.

Bewust worden van wat je uitgeeft is belangrijk.

Maar hoe doe je dat? De rekeningen moeten betaald worden want op deurwaardes zitten we niet te wachten. Wij kozen ervoor om een huishoudpotje te maken waarin wekelijks geld stoppen mocht er iets over zijn van de wekelijkse boodschappen. Inclusief de bonnetjes zodat we aan het eind van de maand alles kunnen nakijken.

Het klinkt misschien kinderachtig maar het helpt ons bewust te worden van wat we uitgeven. Dit sloeg soms nergens op. Het geld rolde er met de dag uit en dat is niet wat we uiteindelijk willen. Ons doel is om uiteindelijk uit elkaar te gaan met allebei evenveel ‘spaargeld’ zodat je altijd iets achter de hand hebt.

Met grote meubels voor Merijn zijn nieuwe woning zijn we een heel eind maar er komen altijd extra kosten bij. Je hebt nooit alles wat je moet hebben en daar kom je vaak pas achter op het moment dat je daadwerkelijk gaat verhuizen. Zo stond ik nooit stil bij lampen.. en vooral niet hoe gruwelijk duur dit kan zijn.

Lisa wil op dat moment van ons huis ook een beetje ons thuis maken. Dat snap ik wel. Zij leeft nu tussen de kleuren en meubels die ik samengesteld heb met Merijn. Nieuwe meubels hebben we niet nodig maar zijn vooral bezig om de meubels die we hebben te pimpen met een nieuwe kleur!

Een sport maken van boodschappen doen!

We hebben een excel- bestand gemaakt met al onze inkomsten en uitgaves. Het komt er op neer dat we het eerste jaar niet teveel gekke dingen kunnen doen en we hard moeten werken om rond te kunnen komen. Dat is niet gek. Lisa staat namelijk onder bewindvoering. Dit lezen jullie in het artikel morgen op LonnekeSchrijft. En tja, wie zijn billen brand moet op de blaren zitten.

De extra’s wat betreft telefoons, televisie en energie hebben we al zo laag mogelijk gezet. De premium versie van Spotify gaat de deur uit, dan maar reclames. Het scheelt toch tien euro in de maand en alles is meegenomen. Kortom, we hebben normale rekeningen waar we niet op kunnen verlagen en dan blijven de boodschappen nog over. Dit is een gebied waar altijd wel op te bezuinigen valt.

We zijn sinds een maand bewust van wat wij uitgeven en dat zorgt voor een positief gevoel en een positief saldo op de bankrekening. Je kunt het misschien niet voorstellen maar het bewust zijn van wat je uitgeeft blijkt al ontzettend veel te brengen. Wekelijks pinnen we een bedrag van 150,- euro voor de boodschappen en extra dingen. Afgelopen week hadden we zelfs 45,- euro over en op deze manier kunnen we extra leuke dingen ondernemen!

Het boodschappen geld kan straks uiteraard naar beneden als we hier met z’n drieën wonen maar voor nu maken we er een sport van om zo goedkoop mogelijk boodschappen te doen. Stiekem is dat best leuk om daarmee bezig te zijn.

Hoeveel geld geven jullie uit aan boodschappen? En ben je eigenlijk wel bewust van wat je uitgeeft? ik merk dat wij het gemakkelijker uitgeven door de pinpas door het apparaat te halen. Terwijl we rustiger aan doen met contant geld, gek toch?

 

6 december 2017 door
Persoonlijk

Ik ben gezegend met vier schoondochters!

Ik moest wennen aan de kusjes!

Wat gaat de tijd toch ongelofelijk snel. Als ik bedenk dat het alweer acht maanden geleden is dat onze dochter aangaf verder te gaan met een vrouw en gaat scheiden van haar ex- man. Mijn man en ik hebben er totaal geen problemen mee gehad toen we dit nieuws hoorde.

Ik moest in het begin even aan wennen als ze elkaar een kus gaven. Dit paste niet in het plaatje van wat ik altijd dacht en had gezien bij Lonneke. Ik weet zeker dat dit niks te maken had met het feit dat het een vrouw was. Het was precies hetzelfde geweest als het een man was geweest.

Gelukkig heeft Lonneke ons de tijd gegeven om het een plekje te geven en hebben we hier ook altijd goed over kunnen praten. Inmiddels zijn we ook gewend aan de kusjes en de knuffels die zij elkaar geven en doet dat ons juist goed komt te zien. Ze zijn gelukkig samen.

Ze kan James niet meer uit haar leven denken, prachtig toch?

Als ik terugkijk is het allemaal heel natuurlijk verlopen. We waren al snel gewend aan Lisa en natuurlijk waren wij erg benieuwd hoe ze James zou omgaan en met Lonneke die chronisch ziek is maar het verloopt allemaal heel soepel. Een agenda met z’n drieën zorgt ervoor dat ze alles goed rondom het kleine mannetje kunnen regelen.

Lisa is bij ons ook helemaal zichzelf, niet verlegen al vraagt ze soms nog netjes of ze iets mag pakken maar na acht maanden is dat vanzelfsprekend in ons gezin. Ze is gelukkig helemaal gek van James, zorgt goed voor hem en ze zei laatst dat ze James niet meer kan wegdenken uit haar leven. Een mooier compliment is er geloof ik niet, toch?

Het is bijzonder hoe snel we wennen aan de nieuwe situatie maar als je ziet dat je kind gelukkig is doet het er niet toe of dat met een man of vrouw is. De rest van onze grote familie waar ze inmiddels kennis mee heeft gemaakt reageert normaal en dat zorgt ervoor dat ze helemaal geaccepteerd is als de vriendin van onze dochter.

Ik ben dus nu gezegend met vier schoondochters en dat bevalt prima!

Met de feestdagen in het vooruit zicht kan ik beter met Lisa overleggen. Zij is handig in de keuken dus dat is een leuke bijkomstigheid. Lonneke houdt daar niet van dus dat kan ik nu allemaal met Lisa bespreken. Het is een leuke lieve vrolijke meid. Ze speelde voor het eerst als piet in ons Sinterklaasteam en paste helemaal bij de club.

Dit jaar zullen zowel Merijn en Lisa bij ons de feestdagen vieren. Gelukkig hebben onze andere kinderen ook geen problemen mee. Dit komt omdat we alles met elkaar bespreken en er daarom geen reden is om het niet te doen. Ik vind het voor James ook belangrijk om de belangrijkste mensen in zijn leven erbij te hebben.

Sinterklaas vieren we dit jaar zelfs nog gewoon met de ouders van Merijn erbij. Dat vinden we gezellig en belangrijk voor James. Ik ben zo blij dat dit op deze manier kan!

Ik ben nu dus gezegend met vier schoondochters en dat bevalt prima!

Xx je schoonmoeder

5 december 2017 door