Persoonlijk

Is een vader onmisbaar bij het opvoeden van een kind?

Vaders en moeders vervullen een verschillende rol in het gezin. De moeder heeft vaak meer interactie met het kind, doordat je het kind hebt gebaard en daarna vaak intensiever contact hebt met je kind, is de band hechter. De band met de vader wordt versterkt doormiddel van spel en activiteiten.

Dit is absoluut een voorbeeld en een stereotype ‘normaal’ gezin aldus een hele hoop mensen. Het kan zijn dat jullie hebben besproken dat de vader meer thuis is, de verzorging op zich neemt en dat daardoor de band met vader emotioneel gezien, sterker is dan moeder.

Wat betekent het als je twee moeder hebt en er geen sprake is van een vader? Heeft dit negatief effect op de ontwikkeling van je kind of niet? Er zijn veel mensen die beweren dat een vader onmisbaar is, klopt dat?

Onderzoek wijst uit dat het geslacht van de moeder geen invloed heeft voor de opvoeding van je kind. Met uitzondering van borstvoeding, deze optie hebben een mannelijk homostel natuurlijk niet. Voor de persoonlijke en sociale ontwikkeling van je kind, maakt het niks uit of je kind opgevoed wordt door twee mensen met hetzelfde geslacht.

Het juridische proces is ingewikkelder bij een homoseksueel stel.

Een kind krijgen heeft veel impact op je leven, op je werk en ook op je relatie. Een baby is niet alleen maar schattig, lief en leuk om mee te knuffelen. Hier komt veel meer bij kijken. Het is gebleken dat er zowel bij homoseksuele stellen en heteroseksuele stellen meer ruzie is na de bevalling.

Het enige ‘probleem’ waar homoseksuele stellen vaak tegenaan lopen heeft alles te maken met het juridische proces. Dit is nog niet zo gemakkelijk als het doet vermoeden. De moeder die het kind baard is automatisch de moeder die het gezag krijgt, meer voor het kindje gaat zorgen en daarover kan er ongelijkheid in je relatie instaat.

Een van de nadele van het lesbisch ouderschap is dat je kind ermee gepest kan worden omdat het anders is dan anders. Het positieve van een kind die twee moeders heeft, is een open blik. Het is niet zo dat als je twee moeders het invloed heeft op je gender- indentiteit maar je kunt hier wel heel open tegenover staan omdat je het zelf bent gewend.

Het is een proces wat je voor jezelf doorloopt.

Het moeilijkste bij lesbisch ouderschap, als ik voor mezelf praat, is dat het kind nooit op allebei de moeders kan gaan lijken. Een karakter is ook niet over te brengen of te vervormen. Een van de twee moeders staat hier los van omdat er gewoonweg geen DNA- match is.

Ik moet hier zelf nog even aan wennen. Het is voor Lisa anders, zij wist al heel jong dat zij een kind zou krijgen, als het mag lukken, die misschien niet op haar zou kunnen lijken. Ik denk dat dit een proces is dat je voor jezelf doorloopt en uiteindelijk accepteert. Je denkt hier ook anders over, ik heb een kind gekregen met een man en hij heeft van ons allebei trekjes van karakter of het uiterlijk.

Kan ik net zoveel houden van een kind als ik het zelf niet draag?

De vraag is voor mij, heel lullig misschien maar kan ik net zoveel houden van een kind die ik niet zelf heb gebaard? Dit is voor sommige mensen niet bespreekbaar. Het is voor hen duidelijk, het staat als een paal boven water dat dit verder geen invloed heeft. Bij mij is dit anders. Ik heb alleen ervaring met het krijgen van een kind die ik vanaf het begin af aan voel bewegen, schoppen en dat zou ik dan niet meemaken. Maakt dit verschil, wat denk jij?

We moeten jullie nog iets vertellen.. Nee, grapje natuurlijk. Ho stop, dit is nog lang niet van toepassing bij ons. Het is zaak om elkaar eerst nóg beter te leren kennen en te genieten van James, daarbij moeten we hier goed over nadenken want heb je meerder mogelijkheden als je zwanger wil worden als homoseksueel stel.

Je kunt kiezen voor ICI, IUI, IVF of ICSI en Interrelationele eiceldonatie. De laatste is trouwens ook een optie, de eicel van de ene moeder wordt bevrucht via IVF of ICSI en de embryo wordt teruggeplaatst bij de andere moeder. Je hebt dan allebei een aandeel aan de zwangerschap. Het nadeel is dat het ingrijpender en duurder is dan de andere opties.

Het zwanger worden gaat allemaal net iets ingewikkelder dan bij een man- vrouw relatie. Je moet over een hele hoop nadenken. Gelukkig hebben wij hier nog lang de tijd voor maar ik ben benieuwd wat jullie ervaring is hiermee?

Ik had de tijd nodig.

Dit artikel is het vervolg op het artikel van gisteren. Heb je deze nog niet gelezen? Klik dan hier.

Deze middag gaf de doorslag. In de auto terug naar huis besefte ik dat ik die dag echt mezelf heb kunnen zijn. We liepen hand in hand door de stad en James in de kinderwagen. Dit voelde goed, heel goed en vanaf die dag heb ik voor mezelf een keuze gemaakt. 

De liefde was sterker dan het malen in mijn hoofd over van alles en nog wat. Ik wilde Lisa niet alleen in Hoofddorp maar overal en het liefst voor altijd. Ik sprak dit nog niet uit naar haar, dat vond ik nog te eng. Ik wist het voor mezelf en dat vond ik al knap genoeg. Ik was bang dat als ik het Lisa zou vertellen dat zij dan meer van mij zou verwachten dan ik kon waarmaken.

Ik had de tijd nodig om te bedenken hoe ik dit zou aanpakken naar de buitenwereld. We spraken in die tijd steeds vaker af, we zagen elkaar dagelijks en hebben zelfs een keer tussendoor bij een thankstation afgesproken omdat we elkaar niet konden missen. We zagen elkaar maar vijf minuten want we hadden allebei haast maar het waren wel weer vijf intense minuten samen.

Het lot leek te beslissen dat wij elkaar moesten zien.

In die tijd volgende ik een cursus voor mijn vrijwilligerswerk. Dit was in Utrecht en het duurde de hele dag. Op deze dagen hadden wij geen app- contact tot grote frustratie van Lisa. Ik kon niet anders, ik moest mijn kop erbij houden en dat had ik niet als ik met Lisa aan het appen was.

De volgende cursus dag reed ik automatisch naar Lisa haar huis. Dit is totaal de andere kant op waar ik moest zijn maar het gebeurde gewoon. We waren aan het bellen, hands- free, in de auto en ik reed gewoon naar haar. Het was bizar en bijna eng want Lisa was op weg naar haar werk en uiteindelijk hebben we naar elkaar kunnen zwaaien op de snelweg.

Zelfs het lot leek te beslissen dat wij elkaar moesten zien. Het aparte van dit alles was dat wij na weken lang contact op whatsapp en videobellen nog steeds gespreksstof hadden. Dit hield maar niet op, het werd niet saai maar juist steeds leuker.

Ik vertelde het voor het eerst tegen mijn schoonzus.

We keken vaker uit naar de tijd om ons zelf te kunnen zijn zonder dat we ons moesten verstoppen voor de buitenwereld. Niet voor Lisa maar voor mij. Ik was bang dat ik dat mensen die ik kende, ons zouden zien. En dat is natuurlijk verschrikkelijk! 😉

Ik heb als eerst mijn schoonzus in vertrouwen genomen door te vertellen dat ik gevoelens had voor een vrouw en ik niet wist wat ik daarmee moest doen. Zij wist al langer dat ik nieuwschierig was naar een vrouw en dat ik dacht dat ik ooit best iets met een vrouw zou kunnen beginnen.

Dit was een makkie. Het was een verhelderend gesprek. Ik vertelde haar dat ik gelukkig was met Lisa en dat dit veel verder ging dan een beetje uitproberen. Het was echte liefde. En zij vond dat ik voor mezelf moest kiezen maar ik durfde dit nog steeds niet.

Ik sloot het gesprek af met: ‘Ik denk dat ik nooit sterk genoeg zal zijn om het te vertellen tegen mijn ouders’.

Het gaat om mijn geluk. Zelfs als mijn ouders het niet zouden accepteren.

Ik heb verschillende mensen via Facebook aangesproken die in dezelfde situatie hebben gezeten. Ik wilde herkenning, een soort goedkeuring en iets van ‘alles komt goed’ horen’. Dat hielp om voor mezelf te denken dat als mijn familie het niet zou accepteren dat het dan ook goed is. Het gaat om mijn geluk.

Ik ben een aantal weken later naar mijn oudste broer gereden om hem te vertellen dat ik verliefd was op Lisa. Hij dacht in het begin dat het een fase was waar ik in zat maar ik had hem al snel overtuigd. Hij was blij om te horen dat ik gelukkig was en verzekerde mij dat het hem en mijn ouders niks uitmaakt dat het een vrouw is.

‘Je hebt dat toch wel vaker gezegd Lon’. Zei hij.

En dat klopt. Ik ben mijn hele leven al open geweest over het feit dat ik weleens verliefd zou kunnen worden op een vrouw. Het deed er alleen niet toe want ik had een man en een kind.

Ik had een ‘legale’ reden om het gesprek voor me uit te stellen..

Met advies en een goedkeuring van mijn grote broer opzak vertrok ik naar mijn ouders. Dit liep iets anders dan gepland. De kapper was bij ons thuis en ik kreeg geen gelegenheid om het te vertellen. Dat kwam goed uit want op deze manier had ik voor mezelf een ‘legale’ reden om het voor me uit te stellen.

Mijn moeder heeft in die tijd weleens gevraagd of Lisa verliefd op mij was. Zij wisten nog niks, alleen dat wij elkaar vaak spraken en weleens naar de bioschoop gingen. Ik vertelde haar dat ik dat niet wist. Het is niet vanzelfsprekend dat een lesbische vrouw op iedere vrouw valt.

Lisa en ik hebben nog weken met elkaar afgesproken zonder dat iemand wist dat wij meer als vriendinnen waren. De enige die ik in vertrouwen had genomen was Merijn, hij wist alles en met hem voerde ik gesprekken over de toekomst en mijn struggles. Tot Pasen.

‘Denk je dat wij gek zijn?!’ Vroeg mijn moeder.

Ik ging samen met James naar mijn moeder, gezellig bijkletsen. Lisa was die dag voor de derde nacht achter elkaar bij mij blijven slapen. Dit wist mijn moeder maar dacht hier verder niks van, dacht ik.

Lisa reed mee om mij te helpen met de spullen van James af te zetten bij mijn moeder. We liepen even naar binnen waar ik haar vrolijk het huis liet zien. Dit duurde niet lang voordat Lisa weer naar huis ging en ik met mijn moeder aan de bar zat te kletsen.

‘En, ben je verliefd op Lisa?’ vroeg mijn moeder.

‘Ja’ zei ik stil en door mijn tranen heen.

‘Denk je dat wij gek zijn? Wij waren aan het wachten tot je er zelf mee kwam..’ zei mijn moeder.

Mijn ouders hadden het allang gezien aan mijn energie die ik ineens had en mijn ogen die straalde en je kent het wel. Ik ben benieuwd of ik later ook aan James zal zien als hij verliefd is.

Ik kan eindelijk mezelf zijn!

Het was voor mij toen duidelijk. Ik kon mezelf zijn en wij hoefde ons niet meer te verstoppen. Dit voelde heerlijk maar in de eerste weken was het nog best ongemakkelijk om met Lisa bij mijn ouders te zijn en elkaar een kus te geven.

Gelukkig is dat nu niet meer van toepassing, hoort Lisa bij de familie en nu kunnen wij onze liefde een kans geven. Inmiddels zijn we alweer een halfjaar samen en bevalt het prima. Hoewel het soms nog wel onwennig is dat ik nu samen ben met een vrouw. Ik vind het soms nog lastig om mezelf helemaal open te stellen tegenover nieuwe mensen die ik leer kennen en tegen hen te vertellen dat ik een relatie heb met een vrouw.

Ik heb tot nu toe nog helemaal geen negatieve reacties gehad van mijn omgeving. Zelfs niet van mensen op straat die ons hand- in hand zien lopen. Dit zal vast nog wel gebeuren maar dat maakt niet uit. De hele wereld mag weten dat het liefste en leukste meisje van de wereld, mijn vriendin is!

Lees ook: Gescheiden maar toch samen op vakantie?

Zit jij in de knoop met je gevoelens? Of zit je in dezelfde situatie maar kun je nog niet zijn wie je bent. Laat het weten in de comments of stuur een e-mail!