Categorie

Persoonlijk

Konijn en een peuter
Persoonlijk

Konijn als huisdier en een peuter?!

Je bent jong en je wil wat.

Je bent jong en je wil wat. Ik heb die tijd al een beetje gehad, vooral wat betreft huisdieren. Mijn ervaring is dat zodra je kinderen hebt, de huisdieren naar de achtergrond verdwijnen. James ‘eist’ mijn aandacht op en dan kies ik automatisch hem boven het huisdier.

Lisa is hier nog wat impulsiever in. Het liefst wil ze graag een puppy- hond. Dat heb ik van de baan geveegd want onze Golden Retriever Max van 8 jaar oud is voor mij voldoende. Ik ben blij dat ik eindelijk geen gebroken nachten meer heb met James en dan zou ik er ’s nachts uit moeten voor een puppy.

Zindelijk maken, trainen. Nee, niks voor mij. Lisa beloofde de nachten te doen maar aangezien zij fulltime werkt en ik dus puntje bij paaltje alsnog voor de pup zou opdraaien, leek dat mij geen strak plan.

Ik wilde haar best tegemoetkomen en na lang wikken en wegen waren wij eruit. We gingen een schildpad kopen. Scheelt maar weinig met een hond, toch? Een leuk dier om naar de kijken, het is iets anders dan een vis, relatief weinig onderhoudt dan alleen af en toe alles verschonen, je hoeft ze niet uit te laten of zindelijk maken dus het klonk in mijn ogen ideaal.

Op weg voor een schildpad en terug met een konijn.

We zijn naar verschillende dierenwinkels geweest om ons te laten voorlichten en uiteindelijk zaten we in de auto met een konijn. Dus, ik moest even slikken en in de auto besefte ik pas echt dat we een konijn hadden gekocht. Maar hartstikke leuk voor James, toch?

Ik werd opslag verliefd op mijn konijn Frodo. In de winkel werd het ons duidelijk dat een konijn het liefst met z’n tweeën leeft. Lisa werd verliefd op een schattig klein grijs konijntje maar dat was een mannetje en Frodo is, behalve zijn naam, een meisje.

Dat was niet handig. We zijn zelf blij, en ook weer niet, dat we zelf niet per ongeluk kindjes kunnen maken en dan zouden onze konijnen dat wel doen. Vrouwen zijn jaloers, wij ook en dus zijn we op Marktplaats verder gaan kijken naar een geschikt konijn die Frodo gezelschap kan houden.

Konijn als huisdier en een peuter.

Zogezegd zo gedaan zaten we in de auto op weg naar huis. Met de achterbak vol met een kooi, eten en drinken voor het Konijn, een peuter in de stoel die een konijn hartstikke leuk vindt maar het liefst al een uur geleden thuis was geweest en Lisa met Bambi en Frodo op haar schoot.

One Happy Family met Max die thuis op ons aan het wachten was. Lisa gaf James eten, ik heb de kooi ingericht en de konijnen geïnstalleerd. Het was even de vraag of we konijn zouden eten met kerst omdat Max ze nét iets te aardig vond maar gelukkig zijn ze een goede match.

Ik heb de rest van de avond op mijn buik voor de kooi gelegen omdat het belangrijk is, de konijnen zo tam mogelijk te maken, vooral met een peuter in huis. We hebben afgesproken dat hoe leuk het ook is, James de konijnen voorlopig geen eten geeft. De konijnen zullen op een gegeven moment, hopelijk, weten dat hij nooit eten in zijn handen heeft en dus ook niet hoeve bijten.

Frodo was direct nieuwsgierig en ging op ontdekkingstocht terwijl Bambi bang in een hoekje zat. Dit duurde twee dagen en nu hupsen ze allebei door de kamer heen. Iedere week verschonen Lisa en ik samen het hok en James heeft er inmiddels twee maatjes bij!

Kinderen en huisdieren, het kan superleuk zijn maar het vergt wat tijd en aandacht. Wat is jullie ervaring hiermee? Laat het weten in de comments!

 

16 november 2017 door
Scheiden
Persoonlijk

De eerste stap naar onze echtscheiding is gezet!

Je schuift niet zomaar tien jaar van je leven aan de kant.

De artikelen zoals ‘wat heeft scheiden als effect op ons kind’ of ‘Gescheiden, hoe brengen wij de feestdagen door’ worden massaal gelezen. Het blijft een lastig onderwerp om over te praten. We hebben samen gekozen voor de scheiding en omdat we vriendschappelijk uit elkaar gaan is het soms juíst moeilijk om alles een plekje te geven.

We zijn vanaf dag één iedere dag samen geweest, tien jaar lang. Dat is niet iets wat je zomaar even aan de kant schuift om vervolgens verder te gaan met je leven. Nee, dat moet op een of andere manier groeien. Het is voor ons allebei goed zoals het is maar natuurlijk hebben wij, vaak op andere momenten, verdriet omdat we gaan scheiden.

James zorgt ervoor dat we voor altijd aan elkaar gebonden zijn.

Het heeft lang genoeg geduurd om het gesprek met een advocaat uit te stellen. Ik wil het eigenlijk geen uitstellen noemen maar ik kan er geen beter woord voor bedenken. Dat we ieder onze eigen weg willen gaan was duidelijk maar alle juridische rompslomp definitief regelen, waren wij beide nog niet aan toe.

Ik ben achteraf blij dat we niet direct alles zijn gaan regelen. Als het woord ‘scheiden’ is gevallen dan is het allemaal al emotioneel genoeg. Dit ligt vooral aan het feit dat we samen de allermooiste peuter op aarde hebben geknutseld. Als we geen kinderen hadden gehad was alles een stuk gemakkelijker geweest.

James willen we allebei niet meer wegdenken uit ons leven. Hij is er, hij is geweldig en we houden allebei ziels veel van hem. James zorgt ervoor dat Merijn en ik ook voor altijd aan elkaar gebonden zijn. Dit willen en kunnen we nu op een goede manier gaan regelen.

De eerste stap naar onze echtscheiding is gezet.

In het begin, nadat het woord ‘scheiden’ is gevallen dan worden de eerste week of maand nog allerlei verwijten naar elkaar gegooid en oude koeien uit de sloot gehaald waarbij verschillende vervelende emoties naar boven komen. Écht ruzie is er nooit geweest maar als we toen onze scheiding hadden geregeld dan was het ongetwijfeld een stuk minder soepel verlopen.

De eerste stap tot onze echtscheiding is gezet. We hebben een gesprek gehad bij de advocaat wat buitengewoon soepel verliep. In de wachtkamer zaten we gezellig met elkaar te kletsen waardoor de secretaresse zei: ‘De meeste hier zwijgen elkaar zowat dood, wat een verschil’.

Liefste Merijn, bedankt voor alles.

Het gesprek was redelijk luchtig. Merijn en ik hadden daarvoor al alles besproken waardoor we het over alles eens waren. Dat voelde fijn. We hebben daar zelfs gelachen met elkaar. ‘Scheiden is in ieder geval een stuk goedkoper dan trouwen’.

De klap kwam wel hoor. Pas toen we bijna thuis waren vielen we elkaar huilend in de armen en waarom? Ik heb geen flauw idee. Een stukje ontlading misschien en vooral het feit dat het zo ontzettend snel gaat ineens. Dit komt omdat we er de afgelopen maanden veel over hebben gesproken, al een plan klaar hadden en tja dan hoef je nog maar weinig te bespreken.

Ik ben trots op ons als ouders dat we allebei James zijn welzijn bovenop kunnen zetten en elkaar ook een hele hoop blijven gunnen. Het nieuwe jaar gaat bijna van start. Het zal dan nog niet volledig zijn afgerond maar het is zeker een nieuwe start.

Liefste Merijn, bedankt voor de afgelopen tien jaar. Ik heb ontzettend veel van jou geleerd, van je gehouden, je bent de liefste vader voor James die ik me maar kan wensen. We gaan nu ons pad bewandelen als ouders van James, los van elkaar en kiezen ieder een eigen pad. Bedankt voor alles, je blijft mijn maatje!

 

15 november 2017 door
Ik heb urineverlies
Persoonlijk

Ik heb last van urineverlies, mijn ervaring!

Op bezoek naar de uroloog!

Ik had huiswerk meegekregen van de Uroloog en hierdoor was ik goed voorbereid. Het dagboek waarin ik mijn urineverlies moest noteren in mijn ene hand en aan de andere hand liep Lonneke met mee naar het ziekenhuis. Oh ja, ik moest ’s ochtends een liter water drinken. De bedoeling was om met een volle blaas naar het ziekenhuis te gaan zodat ik de onderzoeken zo goed mogelijk kon uitvoeren.

Iemand met urineverlies en met een volle blaas naar het ziekenhuis laten gaan is al een moment van paniek. Schuifelend meld ik mezelf aan de balie. Het was druk dus wij namen plaats in de wachtruimte. Ik moest ondertussen zo nodig plassen dat ik naar de balie ging om te vertellen dat ik nú het onderzoek moest doen omdat ik het niet meer kon ophouden.

Dit ging goed. Het eerste onderzoek was een feit. De assistent ging mijn plasstraal meten. Ze meten dan hoe ‘hard’ je plast en hoeveel je plast zodat ze daarna kunnen meten hoeveel er nog in mijn blaas achter wordt gehouden. Ik moest op een soort van PO-stoel zitten, daar mijn urine dumpen zodat het apparatuur was aan de PO- stoel verbonden zat, alles kon vastleggen.

Dit was een makkie! De opluchting was enorm maar ik moest nog wat onderzoeken ondergaan. Dat zit in ieder geval een stuk gemakkelijker in de wachtkamer.

De retentie in mijn blaas werd gemeten.

Het tweede onderzoek was iets minder prettig. Ik moest met op een bed gaan liggen met mijn benen in een beensteun. Je weet wel, alsof je gaat bevallen. Heel sexy lag ik daar, Lonneke hield mijn hand vast en het onderzoek kon beginnen.

Ze begonnen met het onderzoek om de retentie in mijn blaas te bekijken. Dit is belangrijk om als eerst te doen omdat ik zojuist op die po- stoel had geplast. Het onderzoek gebeurd met een Denjere. Dit is een slangetje wat via mijn urinebuis naar mijn blaas wordt geduwd. De dikte van dit slangetje kan verschillen, ik had een van 14mm.

Ik had, zoals ik al dacht, retentie in mijn blaas. Ondanks ik zojuist alles had uit geplast, naar mijn idee zat er nog 175cc in mijn blaas. Dit is niet bizar veel maar het hoort niet. Dit kan een aanleiding zijn van niet goed uitplassen waardoor ik urineverlies krijg.

Het onderzoek ging mis.

Het derde onderzoek deed pijn. De assistent gebruikte een dikkere slang om naar binnen te gaan. Ik moest precies op mijn sluitspier van mijn bekkenbodem zitten. Het onderzoek deed pijn. De assistent moet even puzzelen om het slangetje precies op de juiste plek te krijgen. Tranen stonden in mijn ogen. Het lukte niet, hij moest eruit en een tweede poging werd voorbereid terwijl ze beloofd had om het in één keer goed te doen!

De tweede poging ging goed. Het slangetje zat direct op de juiste plek. Nu kon het onderzoek beginnen. De assistent ging mijn blaas langzaam vullen met water. Ze testen hiermee de belastbaarheid en de drang van mijn blaas. Het blijkt nu achteraf dat ik op 60cc al aandrang krijg.

Dit is ontzettend snel. Ik raakte in paniek maar ik moest volhouden. Lonneke en de assistent probeerde mij af te leiden. Dit lukte tot 140cc. De tranen schoten in mijn ogen en ik kreeg pijnscheuten in mijn blaas. Dit kon niet goed zijn. De assistente zette een bak onder mij, ze liet mij alleen en ik moest proberen om te plassen.

Dat was niet te doen. Ik zat immers nog steeds met mijn benen in die beensteunen, je ligt daar aan een monitor met verschillende kleuren draden die uit mijn blaas liepen. De aandrang bleef maar ik kon mezelf niet goed genoeg ontspannen. Ik mocht uiteindelijk alles laten lopen op het toilet. Een heerlijk gevoel. Deze plas werd onderzocht en zag er goed uit. Mijn nieren werken dus ook prima!

Met een camera werd er in mijn blaas gekeken.

Het vierde en laatste onderzoek was het vervelendste. Deze werd uitgevoerd door mijn arts. De gespannen sfeer probeerde ik zelf te doorbreken door te zeggen: Nou, dit is de eerste keer dat een man het bij mij beneden gaat bekijken’.

Een dikke slang met aan het uiteinde een camera werd mijn blaas ingebracht. Dit was absoluut geen pretje. Eenmaal in mijn blaas zakt de pijn en is het te doen. Er hingen drie beeldschermen waar wij ook alles op konden zien.

We zagen een mooie roze blaas met rode bloedvaatjes. Alles zag eruit zoals het eruit moet zien. Bij het uiteinde van mijn blaas was het geïrriteerd. Dit kan duiden op de onderzoeken die ik zojuist allemaal heb gehad. Het was niet schokkend maar wel vervelend. De arts ging op zoek naar de nier- mondjes. Dit was grappig om te zien.

De assistent ging mij masseren op mijn buik, bij mijn nieren om het vervolgens op het beeldscherm te kunnen zien. Het werkte prima. Mijn nieren spuugde allebei urine en dat is de bedoeling. De slang mocht eruit en ik mocht mezelf weer aankleden.

Medicijnen voor mijn blaas?

Het vijfde onderzoek was het minst pijnlijkst. Een blaas echo om te kijken wat er nu nog voor retentie in mijn blaas zat. Om het secuur te kunnen meten moeten ze een inwendige echo doen maar omdat ik al zoveel slangetjes in mijn urinebuis had gehad was het zo genoeg geweest. De retentie was 70cc. Dit was prima!

In het gesprek met de arts werd duidelijk dat er geen sterke afwijkingen zijn aan mijn blaas of nieren. Ik heb wel tabletten voorgeschreven gekregen om mijn blaas rust te geven. Dit moet ik 1x per dag slikken en ik hoop dat dit werkt. In januari moet ik opnieuw op controle komen dus het word vervolgd.

Het is niet niks om op je 25e urineverlies te hebben. Ik schaam mezelf hiervoor. Gelukkig kan ik dit nu bespreken met Lonneke en dat geeft rust. Er zijn zoveel mensen die kampen met urineverlies. Stap naar de dokter, overwin je angst en praat erover!

Dit artikel is geschreven door Lisa, mijn meisje! 

12 november 2017 door
Ik heb een blaasprobleem
Persoonlijk

Help, ik heb een blaasprobleem!

Ik heb altijd retentie in mijn blaas.

Het is een moeilijk onderwerp voor mij om hierover te schrijven. Sinds ik een klein meisje ben heb ik al moeite met het ophouden van mijn urine. Mijn blaas is niet zo sterk zoals het normaal had moeten zijn. Dat is wat ze mij op dat moment hebben verteld.

Ik heb verschillende ziekenhuisbezoeken achter de rug. Ik werd bijvoorbeeld gekatheteriseerd. Dit deed een assistent in opleiding en deed de handeling verkeerd. Het deed ongelofelijk veel pijn. Ze konden geen reden vinden waarom mijn blaas niet sterk genoeg was. Er was ook altijd retentie in mijn blaas. De hoeveelheid verscheelt per moment.

Bekkenbodem fysiotherapeut.

De uroloog heeft mij doorgestuurd naar een bekkenbodem fysiotherapeut. Ik kreeg verschillende oefeningen om mijn bekken en daardoor blaas sterker te maken. In het begin leek dit te helpen maar het niet goed genoeg. Er werden inleggers voorgeschreven, dat was pijnlijk. Ik wilde dat niet. Ik was nog zo jong.

Het was moeilijk maar op dat moment had ik er alles aangedaan en hielp niks voor een langere tijd. Ik heb geprobeerd te accepteren voor mezelf. Ik kan er niks aan doen behalve zoveel mogelijk naar het toilet gaan.

Een lange tijd ging het redelijk maar nu heb ik weer veel last van mijn blaas. Het zijn dus fases die ik op een of andere manier moet doorkomen. Als ik het lang moet ophouden, wat voor mij al bijna onmogelijk is, dan doet het ongelofelijk veel pijn. Dat is niet de bedoeling. Je kunt hoogstens in paniek raken als je nodig moet maar het toilet niet kunt vinden, pijn is niet de bedoeling.

Ik moet vervelende onderzoeken ondergaan.

Deze vervelende kwaal verergerd bij spanning en belangrijke afspraken. Mijn relatie met Lonneke deed mij beseffen dat ik hier extra om moet letten. Ik bedoel, het heeft even tijd nodig om tegen je nieuwe partner te zeggen: Hey, ik heb urineverlies!

Je schaamt jezelf. In het begin kon ik het nog goed verbergen en gooide ik zelfs af en toe een onderbroek weg maar op een gegeven moment ging Lonneke, tja dat heb je met vrouwen, de onderbroeken missen en moest ik het wel vertellen.

Het meest vervelende van mijn blaasprobleem is dat ik het niet voel. Op het moment dat ik aandrang krijg loop ik direct naar het toilet. Dit zit inmiddels goed in mijn systeem na al die jaren maar dan nog gaat het soms fout. Gelukkig niet helemaal fout, het is prima te overleven maar het is niet de bedoeling.

Ik ben onlangs naar de uroloog geweest en die heeft bloedonderzoek verricht en mijn urine op kweek gezet. Dit is om een urineweginfectie uit te sluiten en momenteel is dit ook niet het geval. Het bloedonderzoek was ook prima te noemen. In de vervolgafspraak moet ik de hele ochtend in het ziekenhuis bivakkeren en wederom verschillende onderzoeken ondergaan voor mijn blaas.

Dit artikel is geschreven door Lisa, mijn meisje!

In het artikel van morgen lees je hoe mijn ervaring was bij de uroloog en hoe de onderzoeken zijn verlopen!

11 november 2017 door
Een ochtendmens of een avondmens
Persoonlijk

Een avondmens of een ochtendmens?

Een avondmens is creatiever dan een ochtendmens?

Je hebt een ochtendmens en een avondmens. Je weet vast van jezelf waaronder jij jezelf kan plaatsen. De studies tonen aan dat ochtendmensen vaker een succesvolle carrière hebben maar de avondmens creatiever is. Het slaappatroon kan nog weleens veranderen. Kinderen zijn vooral ochtendtypes en pubers komen meestal ’s avonds tot leven.

Mijn vader is een avondmens terwijl mijn moeder een ochtendmens is. Toen ik nog thuis woonde zat ik ’s avonds vaak met mijn vader tot laat televisie te kijken terwijl mijn moeder, weliswaar op de bank, al uren in een diepe slaap lag.

Een ochtend of een avondmens wordt voor de helft genetisch bepaald.

Of je een ochtend- of avondmens bent, wordt door de helft genetisch bepaald. De andere helft is omgevings- bepaald. De opvoeding die je hebt gehad speelt dus ook een rol. Het werken van ploegendiensten in de avond of de aanwezigheid van kleine kinderen, heeft ook invloed op jou als ochtend of avondmens.

Ik ben officieel een avondmens maar door de komst van James kan ik ’s ochtends prima functioneren. Als het gaat om artikelen schrijven en werken aan en voor mijn blog ben ik ’s avonds een stuk productiever dan in de ochtend. Het huishouden doe ik daarentegen het liefst zo vroeg mogelijk op de dag maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik geen zin heb om het huishouden te doen en er dan snel vanaf ben.

Een ochtendmens heeft vaker een succesvolle carrière?

De studie toont aan dat ochtendmensen vaker een succesvolle carrière hebben maar de avondmens creatiever is. Dit klopt in ons geval wel. Lisa staat om half 7 fluitend naast haar bed terwijl ik het liefst een gat in de dag slaap. Lisa heeft een succesvolle carrière in de zorg en ik ben het liefst in de avonduren creatief bezig met artikelen schrijven en foto’s bewerken.

Een avondmens, chronisch ziek zijn en een peuter van 2,5 hebben is een lastige combinatie. Ik word vaak tussen 6:00 en 7:00 uur in de ochtend gewekt door James. Dat mij eigenlijk verplicht een ochtendmens te zijn. Het is niet persè dat ik chagrijnig ben ’s ochtends (kan wel) maar ik moet wel even de tijd hebben om wakker te worden. James ook, dus dat komt goed uit!

De voordelen van een ochtendmens:

  • Je hoeft nooit te haasten want je bent immers toch allang wakker.
  • Je hebt een beter ritme. Ik heb het over je eetpatroon. Je komt gemakkelijker aan je ontbijt, lunch, avonddiner dan dat je de dag halverwege begint.
  • Een ochtendhumeur is onmogelijk als je een ochtendmens bent want anders was je geen ochtendmens 😉
  • De wekker kun je weggooien, daar heb je niks meer aan. Het is een irritant geluid en je bent altijd voor de wekker wakker.

De voordelen van een avondmens:

  • Je kunt een baan zoeken die in de avond plaats vindt. Het verdient vaak beter en je bent dan toch klaarwakker.
  • Een feestje, avondje uit of een film die ’s avonds laat in de bioscoop draait is voor jouw geen probleem. Je kunt hierna toe zonder in slaap te vallen.
  • Je bent creatiever in de avond waardoor je lekker kunt doorwerken in alle stilte want iedereen slaapt al.
  • In de avonduren kun je genieten van de maan en de sterren wat zorgt voor een prachtig plaatje.

Ben jij meer een avondmens of een ochtendmens?

Het schijnt dat een ochtendmens beter kun afspraken nakomen en meer discipline hebben. Je hebt dan automatisch meer vrijetijdsbesteding. Als je overdag werkt heb je de avond vrij. Een avondmens heeft dus een stuk minder vrijetijdsbesteding want zij moeten in een relatief korte tijd alles doen.

En, waar val jij onder? ben je een avondmens of een ochtendmens? en heeft de komst van kinderen dit veranderd?

9 november 2017 door