Al vanaf ik het me kan herinneren hebben wij ieder jaar opnieuw een emotioneel moment precies om 00:00. Ik heb wel eens aan mijn moeder gevraagd waarom ze dan huilt maar dit kon ze niet goed verwoorden. Nu ik zelf wat ouder ben, huil ik net zo hard mee en waarom? Omdat er ieder jaar zo ontzettend veel gebeurd zowel leuke dingen als minder leuke dingen die je gaat ‘achterlaten’. Je gaat een nieuw jaar in en je weet niet precies wat er gaat komen. We missen natuurlijk nog steeds Bram & kristen die we er graag op zulke momenten bij hadden gehad..
Ben jij benieuwd hoe onze oud & nieuw was? Kijk de onderstaande video.
Een zwangerschapscurus is een manier om je voor te bereiden op de bevalling. Er zijn verschillende soorten zwangerschapscursusen dus voordat je belist of je het wel of niet wil doen. Zou ik me eerst verdiepen of er een cursus is die echt bij jou past.
Je kunt er bijvoorbeeld voor kiezen om een zwangerschapscursus ‘Samen bevallen’ te volgen. Hierin speelt je partner ook een grote rol.
Als je het liever alleen hebt kun je een cursus volgen in de vorm van yoga, gymnastiekoefeningen, zwemmen of ademhalingstecheknieken. Er zijn nog talloze andere mogelijkheden voor een goede zwangerschapscursus!
Je kunt bevallen niet leren maar je kunt je wel goed inlezen en je zo goed mogelijk voorbereiden op wat er zou kunnen komen. Ik zeg kunnen komen, want voor mij was het al vanaf het eerste moment dat ik zwanger was duidelijk dat ik graag op cursus wilde.
Ik koos voor de ademhalingstechniek. Je hoort dit eigenlijk niet zo vaak maar ik had hierbij over nagedacht. Omdat ik natuurlijk al jarenlang kamp met heftige buikpijn door de ziekte van Crohn, heb ik al enige ervaring om de pijn weg te puffen. Dus ik dacht, als ik hier nou een cursus in volg dan wordt het gewoon appeltje eitje om mijn baby eruit te puffen en wellicht heb ik hier in de toekomst ook nog wat aan als mijn Crohn weer opspeelt.
De cursus bestond uit drie dagen. We krijgen thuis opdrachten en waren daar eigenlijk het gehele uur aan het puffen terwijl wij informatie kregen van wat er zou gaan gebeuren en hoe je daarop moest handelen. Het bekende ‘Puf altijd is kort jakje puf ziek puf’ kwam natuurlijk ook voorbij!
Het waren gezellige dagen waarin je ook nog leuke contacten hebt over mensen in dezelfde situatie.
We kregen veel tips en tricks. Als je goed kunt ontspannen tussen de weeën dan krijg je de meeste ontsluiting. Stel het ‘in bed liggen’ zolang mogelijk uit omdat het anders wel heel lang zou kunnen duren..
Aan het eind van het liedje, heb ik er werkelijk helemaal niks aan gehad. Ik heb ook eigenlijk geen moment gedacht aan wat ik allemaal had geleerd op het moment dat ik weeën had. Ik had rugweeën en daar hadden ze helemaal niks over verteld. De ademhalingstechniek was echt gebasseerd op buikweeën en hoewel dit wellicht de meest voorkomende weeën zijn, vind ik wel dat er bij geen enkele cursus vanuit gegaan moet worden dat je standaard buikweeën krijgt.
In mijn beleving is het allemaal gebaseerd op een natuurlijke bevalling. Ik lag bijvoorbeeld met 41,5 week aan het infuus om de weeën op de wekken. Dit zijn dus geen natuurlijke weeën en je komt niet veel verder dan een klein kamertje waar je de weeën moet weg puffen. Ik had vrij weinig keus dan alleen in bed te liggen.
Ik vind achteraf dat de cursus het wat idealiseerde. Het loopt in de praktijk meestal anders dan je van te voren had gedacht en ik vind dat een degelijke cursus daarop in moet spelen. Het kan zijn dat ik pech heb gehad met de cursus en dat andere vormen hier wel beter en dieper op in gaan. Ik zou dit zeer zeker onderzoeken als je geïnteresseerd bent in een zwangerschapscursus!
Als het ooit mag lukken om een tweede kindje te krijgen. Zal ik geen cursus meer volgen. De volgende bevalling gaat in mijn geval hoogstwaarschijnlijk weer keizersnee worden. Mocht het anders lopen en uiteindelijk toch nog een kans hebben op een natuurlijke bevalling, zou ik zeker weer een cursus willen volgen alleen dan wel een die het plaatje wat breder bekijkt en rugweeën ook meeneemt in het verhaal!
Ik ben benieuwd of jullie hebben gekozen voor een zwangerschapscursus? Waarom wel of waarom juist niet? laat het weten in de comments zodat we ervaringen kunnen uitwisselen!
De eerste keer dat ik ongesteld werd weet ik nog als de dag van gisteren. Het was avond, we waren gewoon thuis (gelukkig!) en ik voordat ik naar bed ging naar het toilet ging schrok ik me helemaal kapot.
‘Maaaaaammmmmm, kom is!’
‘Wat is er?’
‘Mammm, kom nou gewoon!’
‘Wat is dit nou weer’ vroeg ik toen mijn moeder naast me in de badkamer stond. ‘Het doet geen pijn’ vulde ik nog aan.
‘Je bent voor het eerst ongesteld Lon!’ zei mijn moeder blij.
‘Nee joh, misschien is het schraal’ antwoordde ik.
Mijn moeder begon te lachen. Nee Lon, je bent echt ongesteld..
Ik was daar nog totaal niet mee bezig en ik was ook best vroeg. Toen ik voor het eerst ongesteld werd zat ik in groep 8 van de basisschool.
Nadat ik een hele uitleg heb gekregen over hoe ik maandverband moest gebruiken gingen we samen naar beneden om dit ‘grote nieuws’ te vertellen. Ik werd stuk voor stuk gefeliciteerd door mijn broers en vader.
‘Waarom feliciteren jullie mij?’ ik vind er niks aan..
‘Je bent nu een echte vrouw’ antwoordde mijn vader. Een echte vrouw? ik was 11 jaar. Achteraf weet ik natuurlijk waarom mijn vader dat zei maar toen vond ik het vreselijk.
‘Het is een teken dat je lichaam gezond werkt’ zei mijn moeder. Gelukkig wist ze toen nog niet wat er nu allemaal speelt 😉
Die avond ben ik wel 20x naar het toilet gegaan om het verbandje te verwisselen. Het was vast niet nodig maar ik vond het echt verschrikkelijk.
Toen ik de volgende dag op school kwam vertelde ik kei stoer aan mijn vrienden ‘Ik ben al ongesteld, jullie lekker niet!’ haha. Wat erg he?
Vanaf toen werd ik meteen iedere maand ongesteld en kreeg ik steeds meer klachten. Mijn moeder vertelde dat ze zich in haar jeugd ook veel had en dat er er nou eenmaal bij hoort. ‘Flauw dat mannen dit niet hebben’ riep ik dan.
Op een morgen fietsen ik naar mijn oma, ik ging haar helpen om haar huis te poetsen. Onderweg viel ik flauw en met mijn fiets in mijn hand kwam ik bij mijn oma aan waar ik in paniek direct mijn moeder belde.
Ze hoorde vast aan mijn stem dat er écht iets was en ze kwam direct. ‘Kom, we gaan naar het ziekenhuis’ zei mijn moeder toen ze binnen kwam.
Ik voelde me niet lekker maar hier schrok ik van. Zag ik er zo slecht uit? Mijn oma zei nog: ‘Miek, is dat wel nodig denk je?’. ‘Mam, geloof me. Dit is niet goed’ antwoordde mijn moeder.
In het ziekenhuis werd ik helemaal onderzocht en toen uiteindelijk de vraag kwam ‘Ben je al ongesteld?’ en ik antwoordde ‘Ja, nu toevallig ook’ viel alles volgens de artsen meteen op zijn plek.
De menstruatieklachten waren zo erg dat dus maandelijks flauwviel en ontzettend veel buikpijn had.
Samen met de arts besloot mijn moeder dat we de pil gingen halen.
Zelf had ik echt geen flauw idee wat dit inhield maar ik vond het prima als ik maar van die klachten af was. Ik was hier nog totaal niet mee bezig en hing liever in een boom of was aan het voetballen op het veldje.
In totaal heb ik 10 jaar lang de pil geslikt. Ik had lichte buikpijn maar dat was prima te dragen. Merijn en ik hadden in zomer 2012 besloten om te stoppen met de pil omdat een kindje welkom was.
Helaas moesten we nog drie jaar wachten op de komst van James maar stoppen met de pil is het beste besluit wat ik ooit heb kunnen nemen.
Ik was natuurlijk bang dat ik die klachten van vroeger weer terug zou krijgen maar dat was gelukkig niet het geval, integendeel, ik knapte er ontzettend van op. Werd er vrolijker door, viel af wat kilo’tjes af en had meer zin om intiem te zijn met Merijn, wat we nou nét nodig hadden om een kindje te knutselen.
Nu James er is, moesten we natuurlijk iets doen om ervoor te zorgen dat er niet direct weer een klein spekje in mijn buik zou groeien maar ik wilde absoluut niet meer aan de pil. Het is vreselijk om iedere maand gewoon ongesteld te worden (ik slikte altijd de pil door) maar het geeft mij ook wel een gezond gevoel. Alles werkt en vooral door mijn hele medische situatie is dat voor mij heel waardevol.
Hoewel het een heel klein pilletje is, zitter er een hoop hormonen in waardoor je bepaalde dingen onderdrukt.
Ik voel me een stuk fijner nu ik de pil niet meer slik en er zijn genoeg middelen om er voor te zorgen dat je niet zwanger wordt!
Hoe lang slik jij de pil al en waarom eigenlijk? Misschien iets om over na te denken!
