negatieve zwangerschapstest
Mama &zo

De impact van een negatieve zwangerschapstest!

Ik dacht oprecht dat het zo ‘gepiept’ was.

Een negatieve zwangerschapstest is het ergste wat je kunt zien als je kinderwens opspeelt. Het duurde bij ons minimaal twee jaar waarin de nodige testen zijn gekocht. Allemaal negatief. Het moest onderhand eens gebeuren maar de moed zakte ons aardig in de schoenen.

 Iedere maand een negatieve zwangerschapstest is om depressief van te worden. Het was zelfs zo erg dat we iedere keer naar een andere winkelketen gingen omdat we bang waren dat ze er een keer iets van zouden zeggen. Dat zou hoe dan ook onprofessioneel zijn maar ze herkende ons zeker. Je kon er de klok op gelijk zetten dat wij weer binnen kwamen wandelen om een testje te kopen.

Het plan was dat wij op onze bruiloft in september 2012 zouden vertellen dat er een mini mensje in mijn buik zou zitten en wij ouders mochten worden. Dat liep compleet anders!

Ik dacht oprecht dat het zo ‘gepiept’ was. We hadden jarenlang bij het biologie vak op school geleerd hoe we het moesten voorkomen en dat alles moesten we weglaten en dan zouden we zwanger worden. Al die programma’s over tienermoeders keek ik met volverbazing. Zij wilde het niet, wij heel graag en waarom lukt het dan niet?!

Geforceerd ‘knutselen’ werd onvermijdelijk.

Ontpillen, cyclus, vruchtbaarheidsdatum, ovulatietesten, eisprong en allerlei andere termen kwam ik steeds vaker tegen op het internet. Ik heb de meest wanhopige en domme vragen gesteld: ‘Wanneer word ik zwanger?’. Alsof ik had verwacht dat er een termijn uit kwam rollen ofzo?!

De zwangerschapssymptomen staat zo ongeveer gelijk aan menstruatieklachten dus dat heb ik op een gegeven moment maar opgegeven. Iedere maand, als het weer zo ver was, kneep ik in mijn borsten en probeerde ik te voelen of het nu gevoeliger was dan anders. Je haalt je van allerlei dingen in je hoofd maar je kunt er niks mee.

Ik kocht iedere maand een test, we wilde het immers zó graag. Op een gegeven moment ben je aangekomen op het punt dat je geforceerd gaat ‘knutselen’. Dat gaat op ten duur vervelend worden. Knutselen is iets wat spontaan moet gebeuren omdat je elkaar lief Enzo vindt maar niet omdat het moet.

Het duurde ook niet lang voordat we daarmee zijn gestopt maar alsnog bleef het in mijn achterhoofd zitten. Onbewust wist ik precies welke dag ik hem gek moest maken om de kans te verhogen.

We besloten om naar de huisarts te gaan voor onderzoek.

En zo verstreken de dagen, weken, maanden en uiteindelijk jaren. We hadden besloten om naar de huisarts te gaan en het probleem voor te leggen. Bij mij deden ze een bloedonderzoek en Merijn moest zijn kwakje inleveren.

Ik wilde perse niet dat het aan mij zou liggen. Dat klinkt misschien egoïstisch en dat is het ook ongetwijfeld maar ik was toen al ziek. Ik had een hoop medicijnen wat een hoop nare ellende met zich mee bracht. Als ik dan ook nog eens, door mijn lichaam, geen kinderen kon krijgen dan weet ik niet wat ik had gedaan. Mijn lichaam faalde al zo erg, dit kon ik er psychisch niet bij hebben.

De uitslag van beide onderzoeken waren positief. Ik kon mezelf verder laten onderzoeken maar we hadden voor ons zelf besloten hiermee te wachten. We waren nog jong genoeg en we wilde niet al meteen in die medische molen stappen.

Beter geen test dan een negatieve zwangerschapstest!

Het onderzoek hebben we losgelaten en we besloten af te wachten wat er zou gebeuren en of het wel zou gebeuren. Ik kocht zelfs geen zwangerschapstesten meer omdat ik er geen vertrouwen meer in had. Beter geen test dan een negatieve zwangerschapstest. Het geloof in een zwangerschap was compleet verdwenen.

De ovulatietesten waren ook de deur uit. Ik weerhield mezelf om op het internet te zoeken naar tips. Er kwam een verhuizing om de hoek kijken waar ik mezelf volledig om kon storten zodat de zwangerschapswens tijdelijk op de achtergrond verdween.

Maandag 29 september 2014. Ik voelde mezelf al de hele dag vervelend. Ik wist dat mijn menstruatie eigenlijk die zondag al had moeten starten. Mijn cyclus was al die tijd perfect en ik was nooit overtijd. We hadden geen testen meer in huis want die hadden we weggegooid. Na mate de dag vorderde werd ik steeds meer moe, ik voelde me anders dan anders maar ik kon het gen plek geven.

Ik stuurde Merijn een appje dat als ik vanavond, als hij klaar was met werken, nog niet ongesteld zou zijn hij toch maar weer eens een test moest kopen.

De impact van een negatieve zwangerschapstest!

Merijn kwam thuis met een test. De zoveelste. Het zal wel weer niet zo mogen zijn en normaal gesproken deed ik die testjes vaak alleen. Deze keer wilde ik het samen met Merijn doen.  Hij had een digitale test meegenomen omdat de rest was uitverkocht. Lekker duur dus. Ik pieste voor de zoveelste keer in een bakkie en we gingen samen aan de eettafel zitten. Ik hield mijn hand op de test omdat ik niet durfde te kijken.

ZWANGER!. Ik zei nog tegen Merijn: ‘Ik vind het slecht van die fabrikant dat ze eerst het woord zwanger laten verschijnen en daarna pas het woordje ‘niet’. We bleven nog enkele minuten wachten maar er verscheen geen woordje NIET.

We waren eindelijk zwanger. Ons geluk kon niet op en de volgende dag hebben we nog een berg testen gedaan omdat we het beide niet konden geloven. Na dik 2,5 jaar knutselen was het ons dan eindelijk gelukt. En waarom nu wel? Ik heb geen flauw idee!

De impact van een negatieve zwangerschapstest is groot en vooral als je al een hele tijd bezig bent om kinderen te krijgen is het vreselijk. Iedere emotie komt om de hoek kijken en je voelt jezelf volledig machteloos.

Nu, nog twee jaar verder, loopt hier een klein, gezond en vrolijk mannetje in huis wat binnenkort van een baby naar een dreumes veranderd. Wat een geluk hebben wij maar wat zijn er moeilijke momenten geweest. Angst, onzekerheid, verdriet, boosheid, onbegrip.. alles! !

Je leest dit misschien als je al een hele lange tijd bezig bent om zwanger te raken. De goude tips heb ik niet maar je kunt mij altijd contacten als je ergens vragen over hebt of je gewoon je verhaal kwijt wil. In de comments zodat iedereen ervan kan leren maar natuurlijk ook privé. Contact@lonnekeschrijft.nl

verslaafd aan het casino
Persoonlijk

Verslaafd aan het Casino!

Opstap gaan was niks voor mij.

Altijd als mijn broers opstap gingen zat ik samen met mijn ouders op de bank beneden. Ik denk dat ik meer boven in mijn kamer zat dan naast hen op de bank maar ik mocht duidelijk nog niet mee opstap. Tot ik een jaar of 14/15 was en mijn broers een pleidooi hielden tegenover mijn ouders waarom het superleuk zou zijn als ik mee mocht gaan. Mijn geluk kon niet op want ik wilde per se mee opstap… Of ik wilde gewoon zeggen dat ik opstap mocht want dat was superstoer

Eindelijk. Het mocht. En ik vond er werkelijk niks aan. Nee, op stap gaan is nooit mijn ‘ding’ geweest. Als ik iets niet kan dan is het dansen dus ik voelde mezelf daar ongemakkelijk bij. Mijn vrienden die van tevoren ook vertelde dat ze niet konden dansen, eindigde uiteindelijk met een supergoed ritme op de tafels in de kroeg. Oke, daar stond ik dan met mijn Pasoa Jus aan de bar.

Het zou kunnen dat ik het saai vond omdat ik al een vriend had. De rest van mijn vrienden waren bezig met het score van meiden en mijn vriendinnen gingen opzoek naar een leuke vent. Tja dat is natuurlijk best saai als jezelf al voorzien bent.

We hebben echt wel goede stapavonden gehad maar die zijn op een hand te tellen. Rond een uur of vier kwamen we thuis binnen dwarrelen dus leuke stap- verhalen heb ik gelukkig wel.

Het begon met een proefpakket in het Casino.

Het was saai om iedere zaterdagavond thuis te zitten maar dat veranderde toen ik, op mijn achttiende verjaardag, een proefpakket kreeg bij het Casino. Wauw, dat was echt gaaf. Dit was helemaal mijn ding en Merijn vond het ook leuk om te doen. We speelde alleen maar roulette. Het begon rustig op zwart en rood maar uiteindelijk speelde we het helemaal compleet inclusief de losse getallen op het bord.

Gesprek met de manager in het Casino.

Ieder weekend waren wij in het Casino te vinden. Het was echt ons uitje en of je nou 100,- euro uitgeeft opstap of in het Casino, ik zag het verschil niet. Al snel kregen wij een favoriet- card en moesten wij op gesprek bij een manager in het Casino. Ik vind het goed dat ze dit op deze manier doen. Het is verslavend gevoelig en hoewel ze het niet kunnen voorkomen, doen ze er wel alles aan om een gesprek te voeren wat de mensen beweegt om zo vaak naar het Casino te gaan.

Ik moet zeggen dat het ook leuk was omdat wij iedere keer met een hoop geld naar huis reden. Het hoogste wat wij hebben gewonnen met roulette is 2500,- euro excl inleg van 100,- euro. Tja dan blijf je wel gaan want dat is een makkelijker manier van geld verdienen.

We hebben weleens 500,- euro verloren.

Totdat je een keer verliest. 100,- euro, 200,- euro. Het meest wat wij hebben verloren is 500,- euro in het Casino. Dat is harstikke veel geld laat dat duidelijk zijn maar er zijn ook mensen die wekelijks 100,- euro op zuipen als ze gaan stappen. Dit deden wij niet, wij gingen alleen maar af en toe (best vaak) naar het Casino.

Het ging niet puur en alleen om het gokken of geld maar we vinden daar de sfeer ook erg gezellig. Zo af en toe komt er iemand zingen dus je kunt jezelf daar uren vermaken zonder een cent te vergokken.

Afgelopen jaar ben ik maar een keer met Merijn naar het Casino geweest. Dit komt omdat we nu ’s avonds niet zomaar weg kunnen als James ligt te slapen. We kunnen wel oppas regelen maar het is ook een stukje verantwoordelijkheid wat erbij is gekomen. Ik geef nu liever 100,- euro uit aan James dan aan het Casino.

Je moet als partners natuurlijk wel iets leukst blijven doen samen maar zo vaak als voorheen? Dat laten we niet meer gebeuren. Ben jij verslavend gevoelig?

Mama &zo

Het consulatiebureau!

Het consultatiebureau ook wel genoemd: concentratiebureau, stond afgelopen week weer op de planning. James moest weer twee vervelende prikjes krijgen en verder de gebruikelijke controle. Ik vertel jullie in deze blog meer over onze ervaring en natuurlijk de update van James!  Lees verder

mam ik wil een mobiel
Mama &zo

Help, mijn kind speelt niet met speelgoed!

Samen spelen, moet dat de hele dag?

James is een snelle jelle en dan heb ik het voornamelijk over zijn fysieke ontwikkeling. Hij kon snel zitten, omrollen, staan en lopen. Het meest bijzondere vind ik dat hij ook meteen vanuit zichzelf kon opstaan. Dit duurt meestal wat langer bij ‘Baby’s’ voordat ze dit onder de knie hebben. James liep met 8 maanden los. Hij wil vooruit en dat is aan alles te merken!

De hele woonkamer ligt vol speelgoed. In de ochtend als we lekker hebben gegeten gaan we meestal samen spelen. Ik pak een kussen voor mezelf en ga languit op de grond liggen om met James te spelen.

Het eerste wat hij doet is proberen om op mijn rug te klimmen. De maunteeferest is hier niks bij maar het lukt hem. Ik ben als de doos dat hij van me af valt en terwijl ik in de gaten houd of zijn tocht over mijn rug goed verloopt, speel ik met zijn autootjes, lees ik boekjes voor en gooi ik wat ballen in de ballenbak.

James speelt dan even met mij mee. De garage is zijn favoriet. James begrijpt alleen nog niet dat er auto’s over de baan naar beneden kunnen rijden en stopt alle auto’s in de ligt. Maar goed, die zit bij drie auto’s al vol en dus op naar het volgende project!

Ik heb een leuke ballen- paddestoel gekocht op Marktplaats. Je stopt alle ballen in de paddestoel en er komt een leuk liedje uit terwijl de ballen er aan de andere kant weer uitkomen. Hier is hij meestal wel even zoet mee. Hooguit 5 minuten en dan is het alweer klaar.

Help, mijn kind speelt niet met speelgoed!

Mijn lichaam is ondertussen volledig beurs door het liggen op de grond en dan begint het feest. Hij gaat alle kastjes en lades opentrekken. Hij haalt er alles uit wat hij kan vinden en mama loopt erachteraan om alles een beetje te kunnen redden.

Ik kan slechts de hele dag met hem op de grond spelen, toch? Of is dit nu mijn leven tot dat hij zelf kan spelen?

Het is met periodes hoor want James kan zich soms echt goed zelf vermaken Als hij maar de ruimte heeft, want dat heeft hij nodig. Hij vindt het geweldig om in de tuin rond te neuzen. Hij vindt het ook leuk om met Max te spelen en al zijn brokken in zijn waterbak te gooien. Max vindt het minder, mama ook maar daar is hij dan wel een tijdje mee bezig.

Gelukkig is James bijna jarig en hebben we allerlei leuke cadeautjes gekocht. Ik denk dat hij wel toe is aan wat vernieuwende speeltjes om zijn aandacht op te verdelen.

Herkennen jullie dit probleem? Dat je kind niet speelt? Wat doen jullie hieraan, laat het weten in de comments!