opvoeden wat zegt dat?
Mama &zo

Opvoeden, wat zegt dat eigenlijk?

Het is voor iedereen anders..

Iedereen ziet de term ‘opvoeden’ anders. De ene voert direct strenge regels op en de ander laat het allemaal een beetje gebeuren, probeert goed te communiceren en de ander loopt als een politieagent door het huis.

Opvoeden is ook een heel groot begrip. Dit zegt Google over de definitie van opvoeden: Opvoeden is een uitdagende en inspirerende opdracht waar elke ouder voor komt te staan. Eigenlijk is het geheim van een goede opvoeding helemaal niet zo ingewikkeld. Wat je kind vooral nodig heeft, is liefde, steun, stimulering en sturing. Zo kan je kind opgroeien tot een zelfstandig, plezierig en sociaal mens.

Liefde, steun, stimulering en sturing dus. Het hangt allemaal samen want met alleen sturing zal het liefde missen en ook met alleen liefde denk ik niet dat het kind het redt om een zelfstandig leven te leiden op een latere leeftijd.
Ik denk wel dat liefde de basis is. Als je voldoende liefde geeft aan je kind ben je beter in staat om de rest ook te ‘vervullen’.

Duidelijkheid is belangrijk voor mij!

Iedereen, oke de meeste dan, hebben bepaalde normen en waarde die je samen mengt met die van je partner en doorgeeft aan je kind. Sommige mensen voeden hun kind op vanuit een boek en andere mensen doen dat vanuit hun gevoel. Ik vind het interessant om over dit onderwerp te lezen. Soms pik ik er iets uit en pas ik dit toe in de praktijk maar ik ben er inmiddels wel achter dat het nou eenmaal niet altijd gaat zoals in de boeken vermeldt staat. Ieder kind is anders en wat bij de een werkt hoeft niet bij de ander te werken. Je luistert dan automatisch naar je gevoel, want wat jouw kind nodig heeft weet jij als geen ander!

Ik vind het belangrijk om James duidelijkheid te geven. Duidelijkheid in alles. Hij weet precies wat hij wel en niet mag, wat van hem is en wat van ons is. Natuurlijk probeert hij weleens wat uit want het is een echt boefje. Minimaal één keer per dag rent hij er lachend met de afstandsbedieningen vandoor. Super leuk spelletje namelijk als mama er achteraan gaat rennen!

De makkelijkste is niet de juiste?

We hebben de afspraak gemaakt dat James overdag zijn fiep niet meer mag gebruiken. Hier wijk ik dan ook geen moment van af. Mits hij ziek is dus uitzonderingen daargelaten. Hij geeft nu ieder ochtend netjes zijn knuffel en fiep en gaat fijn spelen. Die duidelijkheid is prettig en ik merk dat James dit erg fijn vindt.

Ik probeer met alles wat ik doe of zeg tegen James na te denken of ik het verbied omdat het voor ons zelf makkelijker is of omdat het écht niet kan/mag. Buiten in de regenplassen springen bijvoorbeeld. Dit zou makkelijker zijn om het te verbieden, hij wordt vies en nat en dat vergt weer even wat ‘moeite’. Ik stel mezelf dan de vraag wat belangrijker is en dat is het plezier van James. Als hij vrolijk wordt van springen in de plassen, wat maakt het dan nog uit dat hij nat wordt? De makkelijkste weg is zeker niet altijd de juiste..

Kind van één in de hoek zetten?

Ik lees vaak op forum naar ervaringen van andere moeders. Zo las ik van de week dat een moeder haar kind van één jaar weleens in de hoek zet als ze niet luisterde. Nu vind ik dat persoonlijk wel héél erg jong maar goed, als jij ken daar als moeder goed bij voelt en je kind begrijpt waarom hij in de hoek staat en het helpt, moet je vooral je gevoel volgen hierin.

Bij James heeft dit bijvoorbeeld nog totaal geen zin. Hij zou nog niet begrijpen wáárom hij in de hoek/trap/time- out zou moeten staan en dat vind ik persoonlijk wel erg belangrijk. Daarbij heb ik nu nog niks meegemaakt waardoor ik de behoefte had om hem in de hoek te zetten.

James vindt het leuk om dingen uit te proberen, logisch. Tot hoe ver kan ik gaan? Wat mag van papa wel en van mama niet mag? Nu heeft James er een handje van om zo af en toe met zijn speelgoed te gooien. Dat vind ik niet goed, ik leg hem uit dat het stuk kan gaan en dat hij het moet opruimen. Soms komt er dan een driftbui en dat vind ik nog weleens lastig maar daar kan ik een gehele blog aan weide 😉

Kortom, opvoeden doe ik vanuit mijn hart. Puur op gevoel. Tot zo ver gaat het opvoeden nog gemakkelijk. Ik ben benieuwd wanneer dit lastiger gaat worden!

Zijn jullie bewust bezig met opvoeden? Of laat je het gaan zoals het komt?

19 januari 2017 door
Moeder & zoon dagje!
YouTube

Een moeder & zoon dagje!

Het is weekend, Merijn moet werken en ik dacht, laten we er een moeder & zoon dagje van maken. Nu hebben we die eigenlijk dagelijks aangezien ik thuismoeder ben en 24/7 samen met James ben maar dan komen we meestal niet verder dan een wandeling, creatief bezig zijn en laatst zijn we op de slee weggeweest! Maar vandaag was het even anders, impulsief als ik ben, besloot ik vanmorgen om er vandaag een onvergetelijke dag van te maken. Samen met James ging ik opstap en de rest zie je wel in de video!

Ik hoop dat jullie het een toffe video vinden, laat zeker even weten en tot slot, wat hebben jullie gedaan het afgelopen weekend?

 

15 januari 2017 door
De emotionele en psychische gevolgen van een keizersnee
De ziekte van crohn &zo

Keizersnee is niet het einde van de wereld!

Het begon met weeën op het terras!

In augustus 2014 hadden wij een positieve zwangerschapstest in onze handen. Ons geluk kon niet op en we genoten met volle teugen van de zwangerschap. Ik moest door mijn ziekenhuis geschiedenis in een academisch ziekenhuis bevallen. Gezien het feit dat de zieke van Crohn toen zeer actief was, had ik hier geen problemen mee. Het gaf me een veilig gevoel.

Onze kleine man vond het wel prima in mijn buik, hij bleef tot dik 41 weken lekker zitten en maakte zelfs toen nog geen aanstalte om een poging tot ontsnapping te wagen. Ik kreeg het uiteraard wat zwaarder de laatste weken maar alles verliep eigenlijk prima!

Een van de laatste controles in het WKZ werd ons verteld dat onze kleine man klaar lag voor de start. Hij was ingedaald en het zou eerdaags toch echt moeten gebeuren. Omdat wij 1,5 uur moesten rijden om naar het WKZ (Wilhelmina Kinderziekenhuis) te komen besloten we nog even een terrasje te pikken in de buurt.

Eenmaal lekker aan een broodje gezond en een verse jus kreeg ik buikkrampen. Het zal wel wegtrekken, dacht ik maar het werd steeds erger tot het moment dat ik midden in een overvol terras mijn weeën aan het wegpuffen was. Terwijl mijn man Merijn de weeëntimer erbij pakte strompelde ik naar de auto. Was het nu dan echt begonnen? Op het terras?

Zwangerschapsvergiftiging

In de auto werd het wat minder maar ik durfde nu niet zo’n langstuk terug te rijden. Wellicht begint het vanavond opnieuw en moet ik weer zolang in de auto zitten. We besloten een hotel te boeken in Zeist zodat we dichtbij het ziekenhuis waren. Twee dagen hebben we in het hotel gezeten voordat ik weer weeën kreeg en incombinatie met mijn hoofdpijn belde we het WKZ op waar we direct konden komen.

Ik had wat symtonen van zwangerschapsvergifiting en we kregen dan ook zelf te horen, gezien de aantal weken zwangerschap, dat ik het ziekenhuis niet meer zou verlaten zonder kindje. Dezelfde avond werd er gel op mijn baarmoedermond gesmeerd om de weeën wat sterker te laten worden. Ik had een kleine 3cm ontsluiting maar het was niet voldoende om mijn vliezen door te prikken.

Gelukkig mocht Merijn blijven slapen en vielen we al fantaserend over ons mooie wonder samen in slaap. Ik heb in totaal drie keer gel toegediend gekregen voordat de weeën echt doorzette. Mijn moeder kwam deze kant in, zij zou ook bij de bevalling zijn. Ze was nog geen uur binnen voordat de weeën echt serieus werden. Oh ja, ik had alleen maar rugweeēn, lucky me! Not, het was verschrikkelijk. Mijn man hing met zijn volle gewicht op mijn rug terwijl mijn moeder het met mij aan het mee puffen was.

Rugweeën non stop maar geen ontsluiting..

Helaas bleef te ontsluiting steken op 3cm en werd ik aangesloten op een weeënopwekinfuus om het sneller te laten verlopen. Nou, dat heb ik geweten! Rugweeën zonder pauze en ik maar puffen. Uiteindelijk heb ik een ruggenprik gekregen die het allemaal wat zou moeten verlichten en in de hoop dat mijn lichaam kon ontspannen zodat de ontsluiting zich kon uitbreiden.

Al vanaf het moment dat ik zwanger was had ik het gevoel dat ik een keizersnee zou krijgen. Mijn moeder heeft namelijk ook 4x een keizersnee moeten doorstaan omdat haar bekken te smal waren en ik had zo’n gevoel dat dit bij mij weleens hetzelfde kon zijn. Die dag heb ik bewust niet veel gegeten en weinig gedronken omdat alles in mij schreeuwde dat het op de ‘normale’ manier niet zou gaan. Ik had gelijk!

Op naar de OK!

De ruggenprik was inmiddels bijna uitgewerkt en nog steeds had ik nog maar een kleine 4cm ontsluiting. Het was midden in de nacht, de OK werd klaargemaakt, Merijn en ik werden in een groenoperatie pak gehesen en mijn moeder wachtte zenuachtig op de gang en dat is nog zacht uitgedrukt! 😉

Aangekomen bij de OK werd ik ontvangen door een anesthesist, dit bleek de vriend te zijn van mijn nichtje. Een hele leuke kennismaking, hij zag me meteen helamaal naakt!
Ik kreeg nog een ruggenprik om de boel te laten verdoven en werd aangesloten op talloze apparatuur wat ervoor zou zorgen dat het met mij allemaal goed zou gaan.

Is die chirurg wel uitgeslapen?

Wij waren er klaar voor, onze zoon zou binnen een paar minuten geboren worden! Voordat de chirug begon met snijden heb ik hem nog gevraagd of hij goed was uitgeslapen en wel instaat was om mijn zoon nu te halen. Laten we het er maar ophouden dat dit de zwangerschapshormonen waren èn ik zenuwachtig was voor de komst van ons kleine jongetje.

‘Mevrouw, let op. Hier komt uw zoon!’ en een paar seconde later op 17-6-2015 om 5:29 werd onze kleine man James geboren. Hij was pràchtig, had bruine haartjes, een mooi gaaf gezichtje en míjn neus. James werd direct meegenomen door de kinderarts voor de eerste controles. Dit was even een moeilijk moment, achteraf duurde het maar een paar minuten maar het leek voor mij uren te duren.
Merijn was bij James terwijl ze mij nog aan het dichtnaaien waren. Ik hoorde James niet huilen en maakte me zorgen. De kinderarts vertelde mij dat het normaal is dat een baby niet direct huilt bij een keizersnede en een paar minuten later had ik een gezonde James op mijn borst liggen.

Herstel & naar huis als gezin! 

Ik werd aangesloten op een morfinepomp met de instructie: ‘Een paar keer drukken als je pijn voelt!’ en we reden samen, met James in mijn armen, terug naar de afdeling.
Mijn herstel verliep perfect, ik kon op dezelfde dag ’s avonds al naast mijn bed staan, De dag erna werd de morfinepomp verwijderd en mocht ik douche en de derde dag mocht ik al samen met James naar huis.

Voor alle vrouwen die voor het eerst een keizersnee gaan kragen, het is ècht niet het einde van de wereld. Het was dan wel geen ‘normale’ bevalling maar wel ontzettend mooi. Ik vertel jullie de volgends keer meer over mijn herstel!

Een keizersnee is dus ècht niet het einde van de wereld!

14 januari 2017 door
kind biedt meer mogelijkheden
Mama &zo

Een kind biedt meer mogelijkheden?

Laat de zomer maar komen!

Ik heb nooit echt een voorkeur gehad voor een seizoen. Zowel de zomer als de winter vond ik leuk en gezellig. Ik vermaakte mezelf toch wel met vrienden of familie het het weer had daar weinig invloed op.
Nu we een zomer hebben meegemaakt waarin James al volop kon lopen en spelen gaat mijn voorkeur echt uit naar de zomer. In den ochtend alle deuren open zetten, niet teveel kleding aan en spelen maar. Een wandeling maken terwijl je zeker weet dat het niet gaat regenen is toch wel een stuk prettiger!

James speelde de hele zomer met water, bakjes en spetteren in het zwembad was favoriet. Dikke tranen als hij eruit moest van mama! Nu is hij weer een jaartje ouder dus ik ben benieuwd hoe de aankomende zomer gaat verlopen. Ik kijk er stiekem wel naar uit nu alle feestdagen voorbij zijn en gezellige kerstverlichting allemaal weer op zolder is opgeborgen. Laat de zomer maar komen!

Een kind biedt meer mogelijkheden?

Toch nog niet! We moeten nog even wachten en hoe hekel ik vroeger had aan de sneeuw vind ik het nu fantastisch. Wederom door James. Op een of andere manier biedt een kind meer mogelijkheden ofzo? Ik vond de sneeuw altijd erg mooi zolang je er maar de hele dag vanuit je raam naar kunt kijken en niet perse de deur uit hoeft!

Het was überhaupt de eerste keer voor James dat hij sneeuw zag. Toen hij wakker werd en de hele tijd wit was, zei James: ‘Waaauw’ ‘Waauw, ook ook’.
Gisteren kocht ik samen met mijn moeder en James een slee. Het duurde even voordat hij in elkaar zat, vreselijk! Maar uiteindelijk is het gelukt. We hadden James extra goed en warm ingepakt en we konden gaan. Op naar buiten & sleeën maar!

Genieten van je kind!

James vond het geweldig en vooral als we gingen rennen met de slee. Hij had dolle pret en die stralende ogen van dat prachtige jongetje die voor het eerst op een slee zit, is geweldig! Dat soort momenten zijn echt een kroontje op de dag en in dit geval, een goude grote kroon! Thuis aangekomen een lekkere warm kop thee drinken, beter kan James zijn dag niet verlopen en dus die van mij ook niet.

Goed, de sneeuw is dus wel leuk maar die verrekte regen hier toch altijd. Ik heb er zelf echt een hekel aan. James vindt het daarentegen hartstikke leuk om mijn zijn nieuwe laarzen in de plassen te springen! Ieder seizoen heeft zo zijn voor en nadelen, al blijft voor mij de zomer favoriet!

Wat doen jullie allemaal met je dreumes?

James is niet zo’n knutselkont, mama trouwens ook niet en we komen niet verder dan een beetje kleuren en kleien. Hebben jullie nog tips? We maken tenten, spelen pakketje of verstoppertje maar toch mis ik het om met James de hele dag buiten te spelen. we gaan weleens naar een kinderspeelparadijs of binnen zwemmen maar verder raakt mijn inspiratie een beetje op dus laat zeker weten wat jullie allemaal doen op een dag met je dreumes!

Oh ja, ben jij benieuwd hoe James zat te genieten op de slee? Binnenkort een video op LonnekeFilmt, abonneer en mis niks!

13 januari 2017 door
ervaring vedolizumab
De ziekte van crohn &zo

Ervaring met Entyvio / Vedolizumab

Let op dit artikel is geschreven vanuit mijn eigen ervaringen met dit medicijn. Dit gaat mogelijk anders als bij jou en dat zal vast een goede redenen hebben. Bespreek dit met je arts! 

Onderzoeken vòòr de Entyvio / Vedolizumab überhaupt toegediend mag worden.

Ik moest even terug kijken in mijn agenda. De tijd vliegt en ik krijg dus al .. maanden het medicijn Entvio ook wel, Vedolizumab genoemd, toegediend. Ik schreef jullie een hele tijd geleden mijn eerste ervaring en het werd dus hoogtijd voor een update dus bij deze!

Na wat overleg in medicijnopties hadden mijn arts en ik besloten om over te gaan op Entyvio / Vedolizumab. Voordat ik hieraan kon beginnen moest ik gescreend worden. Ik moest bloed af laten tappen om Hepatitis B en C uit te sluiten. Er werd een longfoto gemaakt, een mantouxprik gezet om TBC (Tuberculose) uit te sluiten. Er werd bloed afgenomen om cytomegalovirus (CMV) uit te sluiten en er werd ontlasting op kweek gezet en actieren onderzocht.

Dit is dus een hele lijst wat je moet doen voordat je met dit medicijn mag starten. Bij mij was dit allemaal gelukkig goed en toen begon de opstartfasen.

2x opstartfasen Entyvio.

Het medicijn wordt via infuusvorm toegediend. Je zou dit kunnen zien als een nadeel want je moet om zoveel tijd naar het ziekenhuis om je ‘shotje’ te halen. De begin fase is frequenter. Hier het schema wat ik heb gevolgd:

Eerste infuus: week 0.
Tweede infuus: na 2 weken.                                                                                                                                                                                             Derde infuus: Vier weken na het tweede infuus.
Helaas was de werking van de opstartfasen bij mij niet voldoende en heb ik de opstartfasen dus ook twee keer doorlopen. Inmiddels krijg ik mijn shotje iedere 8 weken!

De meeste mensen die mij al een tijdje volgen zullen weten dat ik mijn infuus het liefst in mijn hand hebt. Schijnbaar vinden veel mensen dit een stuk pijnlijker dan de binnenkant van je elleboog waar ook meestal bloed wordt afgenomen. Het maakt mij qua pijn niet zoveel uit en ik vind het op die plek wat prettiger zitten. Als jij hem liever op een andere plek heb is dit meestal in overleg wel mogelijk.

Het medicijn begon pas na 14 weken te werken!

In het begin van de behandeling moest ik na ieder shotje Entyvio 2 uur nablijven. Je was dus best een flinke tijd kwijt in het ziekenhuis. Als je binnenkomt moet het medicijn eerst nog worden opgelost en worden klaargemaakt, daarna loopt het een half uur in, dan nog naspoelen dus je was al snel 3 uur bezig.
Gelukkig is dit sinds kort veranderd. In het begin zul je wellicht nog langer moeten blijven i.v.m de kans op allergische reacties en nu deze periode bij mij allang is afgelopen ben ik nog ‘maar’ 1,5 uur in het ziekenhuis. Flinke vooruitgang als je het mij vraagt!

De werking van de Entyvio liet wel even op zich wachten. Het kan maar liefst 14 weken duren voordat je er iets van gaat merken. Dit duurde bij mij nog wel langer. De eerste periode heb ik dan ook aan de prednison + sondevoeding gezeten om mijn darmen zoveel mogelijk rust te geven. Gelukkig heeft dit zijn vruchten afgeworpen en gaat het nu een stuk beter met de darmen!

Bijwerkingen van de Entyvio.

Bijwerkingen die ik heb tijdens het infuus zijn heel minimaal. Het enige wat er bij mij vaak aan de hand is, is een schommeling van mijn bloeddruk. Deze gaat van hoog naar laag etc. Hier merk ik zelf vrij weinig van.. Ik lig lekker op mijn bedje een boek te lezen en voordat ik wegga, ga ik rustig zitten om duizeligheid te voorkomen.

Helaas zijn de bijwerkingen nà het infuus wel irritant te noemen. Ik ben ontzettend vaak verkouden, heb vaker last van hoofdpijn in de week na het infuus en af en toe wat gewrichtspijnen. Dit lijkt misschien een waslijst maar als je zoveel buikpijn bent gewend is dit zeer minimaal. Het is allemaal prima te doen, hoewel ik sinds kort bij de KNO- arts loop omdat mijn verkoudheid nauwelijks weggaat. Of dit specifiek met de Entyvio te maken heeft betwijfel ik maar goed, het is een bijwerking die erbij kan horen dus het zou goed kunnen!

Voordelen van Entyvio.

Het schijnt zo te zijn dat de werking van dit medicijn anders werk dan andere TNF- blokkers zoals Remicade, humira, Imran, Methotrexaat of Simponi. Dit medicijn zou alleen werkzaam zijn op de ontstoken plekken in de darmen. Entyvio schijnt in vergelijking met andere medicijn goed te presteren. Uiteraard is dit afhankelijk van jouw situatie en die is natuurlijk bij iedereen anders. De ene crohnpatiënt komt jaren lang niet bij zijn of haar arts terwijl de andere crohnpatiënt wekelijks bij de poli moet komen vanwege zijn of haar klachten.

Mijn ervaring met Entyvio.

Op dit moment ben ik enorm blij met dit medicijn. Het is lastig dat het via infuusvorm wordt toegediend intekenstelling tot Simponi en Humira die ik beide gewoon thuis op de bank kon spuiten maar ik ga hiervoor graag naar het ziekenhuis. Ik was een van de eerste patiënten die dit infuus kreeg toegediend en dat is alweer bijna een jaar geleden. Ik moet nog niet te vroeg juichen maar bij de rest van de medicijnen had ik allang weer flinke klachten gehad. De klachten die ik nu heb wat mijn crohn betreft zijn te overzien!

Heb jij ervaring met Entyvio / Vedolizumab? Laat vooral je ervaring weten in de reacties zodat we elkaar kunnen helpen! Wil jij meer zien van mijn ervaringen in het ziekenhuis? Abonneer dan op LonnekeFilmt en bekijk mijn ziekenhusivlogs!

12 januari 2017 door