Bewust leven
Persoonlijk

Bewust leven is belangrijk, juist als je niet ziek bent!

 

Programma’s die mij inspireren.

Een bucket- list opstellen. Een lijst maken met dingen die je sowieso wil ondernemen voordat je sterft. Je hoort vaak dat mensen een bucket- list maken als ze ziek zijn. In de zin van ongeneeslijk ziek en uitbehandeld. Ik ben iemand die graag kijkt naar de programma’s ‘Overmijnlijk’ en ‘voorikdoodga’. Ik had natuurlijk liever gehad dat deze mensen helemaal niet ziek waren en dat zo’n programma helemaal niet nodig is maar dat is niet de realiteit.

Wat mij inspireert uit deze programma’s is dat iedereen die ongeneeslijk ziek is aangeeft dat je ècht moet genieten van de kleine dingen in het leven. Nu heeft mijn ziekte, ondanks het in mijn geval niet dodelijk is, mij ook geleerd dat je de kleine dingetjes in het leven meer moet waarderen en eigenlijk is het best jammer dat je ziek moet zijn om dit te kunnen beseffen. De kleine dingen in het leven zijn echt essentieel.

Bewust zijn van het feit dat je leeft.

Zo kan ik bijvoorbeeld ontzettend genieten van een avondje met Merijn op de bank zonder pijn, de maan die mooi aan de hemel staat, de zon die schijnt, de sneeuw die er ligt, de vogels die fluiten en James die de hele dag ‘mam’ roept. Ik probeer bewust te leven. Bewust te zijn van het feit dat het zo voorbij kan zijn en je dus moet genieten van het feit dat je leeft.

Ik dacht, waarom een bucket- list opstellen als je weet dat je dood gaat? Ben je dan niet al te laat? Hoe gaaf is het om een bucket- list op te stellen terwijl je nog midden in het leven staat? Het kan nooit kwaad om eens goed na te denken over wat je nog weleens zou willen doen. Dus, dat heb ik gedaan en daaruit is de volgende bucket- list gekomen:

Mijn Bucket- list.

  • Verliefdheid voelen √
  • Samenwonen √
  • Ons vermenigvuldigen √
  • Een goede moeder zijn en blijven
  • 10 jaar getrouwd zijn
  • 25 jaar getrouwd zijn
  • 50 jaar getrouwd zijn
  • Een boek schrijven en uitbrengen
  • Een eigen tijdschrift produceren
  • 30 kilo afvallen
  • Zon- vakantie met Merijn en James
  • Een dag sport leraar zijn
  • Zwemmen met dolfijnen
  • Minstens een keer passievol zoenen in de regen
  • In een speelfilm spelen
  • Sky dive
  • Bij RTL- late night aantafel zitten
  • In de Efteling achter iedere attractie kijken
  • In bosjes neuzen langs de snelweg
  • Vloeiend Spaans leren spreken
  • Piano kunnen spelen, meer dan vader Jacob
  • Een succesvol bedrijf starten en behouden
  • Een staande ovatie krijgen in een overvolle Arena
  • Alle hoofdsteden van Nederland bezoeken
  • Alpe d’hures beklimmen
  • Een diploma halen, buiten mijn zwemdiploma’s
  • Een ritje in een limousine √
  • Op Ski vakantie, dus ook goed kunnen snowboarden of skiën
  • Champagne drinken van minimaal 1000,- euro
  • Een totale make- over krijgen
  • New York bezoeken √
  • Jungle toch maken
  • In een kapel in Lourdeswater dompelen
  • Duiken, in de zin van in de zee enz. √ 

Gezonde mensen moeten mijn blogs lezen!

Zoals je ziet heb ik al een aantal dingen uit mijn Bucket- list afgerond en dat voelt top! Je beseft jezelf tijdens het maken van zo’n lijst wat je allemaal al hebt gedaan en hoe bijzonder dat eigenlijk is.

De meeste mensen die mijn blogs lezen zijn zelf ook ziek, ze halen kracht uit mijn artikelen en vinden het fijn om ervaringen te lezen van verschillende onderzoeken. Best logisch, waarom zou je op de ziekte van Crohn zoeken als je er zelf helemaal niks mee te maken hebt? Je moet zelf ook helemaal niet ziek praten maar ik zou willen dat mensen die niet ziek zijn, mijn blogs ook lezen. Mensen ‘moeten’ inzien dat je bewust moet leven en dat het liefst voordat je ziek wordt/bent!

Draai het plaatje eens om!

Bijna iedereen heeft wel iets te maken met die verschrikkelijke ziekte, kanker. Ze gaan bijvoorbeeld de Alpe d’huzes beklimmen omdat ze zelf kanker hebben, hebben gehad of er iemand aan verloren zijn. Hoe mooi is het om die berg te beklimmen als je nog niks te maken hebt met kanker? Die berg beklimmen, juist omdat je het niet hebt en daar dankbaar voor bent.

Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken en vooral wat jullie Bucket- list is. Op deze manier kunnen we elkaars wensen misschien wel vervullen door Bucket- listen te maken en die met elkaar te delen. Tag mij vooral in jullie Bucket- list en lees jij iets in mijn Bucket- list waar jij mij mee wil helpen? Laat het dan ook vooral weten!

 

6 februari 2017 door
voorkeur geslacht baby
Mama &zo

Voorkeur voor het geslacht van je baby!

Dit artikel is geschreven vanuit mijn eigen ervaring. Het is niet de bedoeling mensen te kwetsen!

Wij wilde het geslacht niet weten.

Als je zwanger bent dan hoor je direct allerlei speculaties waarom het juist een meisje of een jongen zou worden. Wij hadden niet de behoefte om het in onze zwangerschap al te weten en het leek ons leuk om het tot het einde als verassing te houden. ‘Helaas’ gebeurde dit niet zoals gepland want ik kreeg het geslacht plotseling te horen toen we een echo kregen op de negenmaandenbeurs! Merijn was er niet eens bij en dat was verre van leuk..

‘Nou, Pietje is er druk bezig in je buik hoor!’ zei de echoscopiste enthouast. ‘Ehm, noem jij iedere baby Pietje?’ Nee, alleen jongetjes de meiden noem ik truus! Nou en bedankt. Ahum!

Ik heb toen direct Merijn gebeld om het verhaal te vertellen en terwijl hij op het perron de trein vanuit zijn werk naar huis nam, hoorde hij dat hij een zoon kreeg.

Een misselijke uitspraak op tv.

Ik vind het totaal niet jammer dat we geen meisje hebben gekregen en ik had waarschijnlijk precies hetzelfde gezegd als het andersom was geweest. En zelfs al zou er ooit een tweede aankomen, maakt het me nog steeds helemaal niks uit! Ik vind twee broertjes net zo leuk als een jongen & een meisje maar dat wil er bij sommige absoluut niet in.

Laatst hoorde ik de uitspraak uit het programma Vier handen op een buik: ‘Ja het is een meisje. Op zich wel jammer dat het een meisje is want het was bijzonderder geweest als het een jongen was geweest. Ja ik weet niet, voor een vader is het wel gaaf om een zoon te krijgen’. Ik vond het zo’n misselijke uitspraak. Dat je een voorkeur hebt vind ik al vreemd maar goed, dat kan. Maar waarom is het een meer bijzonder dan het ander? Dat kan er in mijn ogen niet in.

Voorkeur voor het geslacht van je baby?!

Onze geslachtsbepaling ging dus iets anders dan gepland. Ik hoor van steeds meer mensen dat ze een voorkeur hebben voor een geslacht. Degene die een voorkeur hebben beweren dat íedereen een voorkeur moet hebben. Nou, dat was in ons geval absoluut niet waar!

Totdat de echoscopiste zich versprak, heb ik altijd gedacht dat het een meisje was en dat is eigenlijk best gek want ik vind mezelf meer een jongensmoeder! Ik ben zelf geen meisjesmeisje, nooit geweest ook en ik zag al op tegen de staartjes en de vlechtjes die ik zou moeten maken. Ik vind alle roze zachte fleurige pakjes dan wel weer helemaal geweldig.

We hadden toen nog geen naam voor James en het enige voordeel was dat we nu gericht een naam konden bedenken. Een lijstje met jongensnamen was er al maar die meisjesnamen konden we maar niet verzinnen dus op zich kwam dat wel goed uit.

Het is uberhaubt al een wonder om zwanger te worden.. het geslacht doet er in mijn ogen ook niet zo toe! James is een gezonde knul en ik denk dat dàt het allerbelangrijkste is!

Had jij een voorkeur voor een jongen of een meisje? en zo ja, waarom? ik ben erg benieuwd.

 

5 februari 2017 door
angst ziekenhuis crohn
De ziekte van crohn &zo

De Chronisch zieken tag!

Ik heb nauwelijks tags op mijn blog maar deze was wel erg toepasselijk. De Chronisch zieken tag heb ik overgenomen Leonie, haar blog heet sugarframe!

Welke aandoening(en) heb je? Welke klachten heb je daardoor?

Mijn diagnoses zijn: de ziekte van Crohn, Bechterew, Hidrinanitis Suppurativa, astma en om het plaatsje compleet te maken heb ik een uveïtis aan mijn oog. De klachten die ik heb is een hele waslijst maar kort samengevat ben ik vooral de hele dag ontzettend moe, heb ik buikpijn, gewrichtsklachten, ontstekingen op mijn huid & gewrichtspijnen. Verder heb ik best een leuk leven hoor! 😉

Hoe lang ben je al ziek? En hoe ging het diagnoseproces?

Eeehmm, even denken. Ik heb officieel aankomende april 7 jaar de ziekte van Crohn maar de klachten die had heb ik al zo’n 9 jaar!
Het diagnoseproces ging best moeizaam. Ik had namelijk al twee jaar klachten voordat ik uiteindelijk de diagnose de ziekte van Crohn kreeg. Uiteindelijk kroop ik drie maanden over de grond van de pijn, dit was letterlijk de situatie en toen werd ik opgenomen, kreeg ik een darmonderzoek en ging alles heel snel.

Wat vind je het moeilijkste aan leven met een (of meer) chronische ziekte(s)?

Dat niemand je ècht begrijpt ook al denken ze van wel en ik neem het ze niet kwalijk hoor maar dat is best lastig soms! Wat ik ook erg moeilijk vindt is om altijd aan iedereen te moeten uitleggen wat er aan de hand is en waarom ik bijvoorbeeld niet kan komen op een verjaardag.

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit?

Rustig, ik ga iedere dag een stukje wandelen, ben bezig met mijn blog en youtube kanaal, ben bezig met vrijwilligerswerk, het huishouden en ik ben natuurlijk moeder van een dreumes waar ik de hele dag achteraan moet rennen!

Wat helpt jou op een slechte dag?

Het klinkt misschien raar maar ‘humor’ en ‘rust’. Humor omdat ik lachen echt het belangrijkste vindt wat er bestaat en rust omdat ik dat gewoonweg nodig heb en me daardoor vaak alleen maar beter ga voelen.

Wat is het vreemdste dat je ooit hebt meegemaakt door je chronische ziekte(s)?

Met betrekking tot mijn ziekte moet ik even hard nadenken. Tja, je ontlasting in een potje stoppen blijft toch wel een vreemde ‘taak’ die je hebt als chronische zieken darmpatiënt.

Wat is de grappigste/vreemdste/domste opmerking die iemand ooit heeft gemaakt over je ziektes?

Ik ben zo iemand die vindt dat er geen domme vragen bestaan. De vraag die ik wel altijd enorm irritant vind is: ‘Wat mag je wel en eten?’. Op een of andere manier hangt een darmziekte altijd samen aan ‘eten’ voor heel veel mensen. Voor alle duidelijkheid: Ik mag alles eten en je wordt niet beter door een bepaald dieet te volgen. Het is wel zo dat ik bepaald eten beter niet kan nuttigen omdat ik dan meer klachten heb… pittig eten is een voorbeeld en melkproducten ga ik ook niet echt lekker op.

Wat zijn jouw lichtpuntjes?

Mijn zoon, man & familie maar het grootste lichtpuntje in mijn leven is toch wel James. Het zijn de kleine dingetjes die het doen en dat is ècht zo. Samen wakker worden, de zon die schijnt of de sneeuw die valt (regen vind ik dan wel minder) en die lach van James maakt mijn hele dag!

Zijn er voordelen aan jouw ziekte(s)?

Nee. Ik kan wel zeggen dat ik hierdoor geniet van de kleine dingen in het leven maar ik leef liever een leven zoals ieder ander. Werken, leuke dingen doen, leren en nog veel meer waar ik heel veel moeite mee heb of moet plannen.

Wat zou je andere chronisch zieken mee willen geven?

Denk aan jezelf, geloof in jezelf en maak er wat van. Ondanks alles ben jij degene die de slingers in je leven moet ophangen om het leuk te maken. Jij bent de regiseur van je eigen leven. Je bént ziek maar je bent je ziekte niet.

Voel jezelf vrij om deze tag over te nemen. Laat je dan wel een berichtje achter? Ik ben erg benieuwd naar jouw antwoorden.

Heb je de onderstaande blogs al gelezen?

Maar ik wil niet ziek zijn.

relatieproblemen door de ziekte van crohn

 

4 februari 2017 door
wanneer op potje plassen
Mama &zo

Wanneer beginnen met potje plassen?

Wanneer beginnen met potje?

Afgelopen maand liep ik in de winkels aan tegen een potje, als in, een plas en poep potje voor kinderen. Ik dacht, het is nog veel te vroeg maar ik kan het maar vast in huis hebben.

Als James een boekje gaat uitkiezen, kiest hij namelijk altijd een boekje uit waar Timo op het potje plast en dit vol trots aan zijn moeder laat zien.
James is op zich nog best jong om hier intensief mee te beginnen en ik denk sowieso niet dat dit soort dingetjes heel relaxed moet aanpakken.

Bloot laten lopen!

Ik zette het potje in de woonkamer neer en vertelde hem wat de bedoeling was. Hij pakte direct het boekje van Timo erbij. James begreep dus direct dat dàt hetzelfde idee was.

Steeds vaker deed ik James zijn pamper uit en liet ik hem in de woonkamer in zijn blootje spelen. De verwarming lekker hoog en spelen maar! Tja, anders weet ik natuurlijk niet wanneer hij moet plassen. Sommige moeders kunnen dit aan zijn of haar kind zien maar ik niet. James geeft ook nog niet zelf aan dat hij een vieze pamper heeft dus dan maar zo!

Er zit geen druk achter, geef je kind alle tijd!

Een aantal keren liep het mis en was ik te laat om James op het potje te zetten maar toen ineens was het raak! Ik zag dat hij begon met plassen, zette James op het potje en hij was daarna helemaal verbaasd toen hij een plas in het potje zag liggen! Waauw, super knap van onze kleine grote man!

Het is nu niet zo dat we hem steeds op het potje zetten maar het is inmiddels al een paar keer gelukt. De grote boodschap nog niet maar dat geeft niet.

Ik vind het belangrijk om hier absoluut geen enkele druk bij te voeren. Als James wil, mag hij op het potje plassen en zo niet, ook geen probleem.

James begrijpt steeds meer wat de bedoeling is.

Ik merk nu dat hij steeds meer begint te praten en echt goed begrijpt wat je verteld. We blijven op deze manier doorgaan omdat hij het zelf enorm leuk vindt en ik denk dat het beter zal gaan als hij zelf aangeeft als hij een vieze luier heeft.

Wat die vieze luier betreft kijk ik weer heel erg uit naar de zomer waarin James weer lekker kan rondrennen in zijn boxer. Dit moet toch een stuk fijner zitten dan zo’n plastic frot tussen je benen.

Wanneer ‘moet’ een kind zindelijk zijn?

Het schijnt zo te zijn dat je van een kind van 5 mag verwachten dat het overdag zindelijk is omdat dan pas al je organen die daarbij een rol spelen volledig zijn uitgerijpt. We hebben dus nog even de tijd! 😉

Wanneer zijn jullie begonnen met zindelijksheids training? James is nu 1,5 maar we zijn absoluut nog niet bezig met een ‘training’. Het gaat op een hele speelse manier en alleen wanneer hij het zelf wil. Wanneer was jullie kind zindelijk?

3 februari 2017 door
driftbuien dreumes
Mama &zo

Hoe ga je om met de driftbuien van je kind?

Driftbuien komen altijd ongelegen!

Jep, je ziet het goed. De peuterpuberteit is begonnen. We zitten er momenteel midden in en dat betekent dat James een vroege vogel is want eigenlijk is hij nog 5 maanden een èchte dreumes.
Mijn nichtje beweert dat de dreumesdriftbuien niks zijn vergeleken met die van een peuter dus ik houd me schrap voor wat me nog allemaal te wachten staat.

Zo’n driftbui komt eigenlijk nooit gelegen. Het gebeurt net voordat je weg moet of je bent al helemaal kapot van een lange werkdag. Het vergt wat organisatie om alles op rolletjes te laten lopen maar soms gaat iets nou eenmaal anders dan gebruikelijk. James schiet dan in de weerstand, vooral als hij zijn zin niet krijgt wordt de kans verdrievoudigd op een driftbui.

Hoe ontstaat zijn driftbui?

Schreeuwen, slaan, schoppen, banken, krijsen alles komt aanbod bij een goede dreumes driftbui! Boos, verdriet, onbegrip zijn emoties die er vaak toe doen. Maar hoe ga je hier eigenlijk mee om?

Meestal vloeit een driftbui voort als James zijn zin niet krijgt en dit kan om alles gaan. Ik moet eten koken en heb geen tijd om ondertussen ook nog te puzzelen, is ook wel echt belachelijk natuurlijk, of hij wil perse nog een koekje terwijl mama het eigenlijk wel genoeg vindt en tja, dan begint het..

Hoe ga je om met de driftbuien van je kind?

Iedere emotie komt aanbod en het is soms best lastig om hiermee om te gaan. Iedereen heeft vast en zeker een andere aanpak en hierin kan je eigenlijk niet fout of goed reageren. Althans, je doet het als ouder altijd met de beste bedoelingen voor je kind.

Als James een totaal onredelijke driftbui krijgt omdat hij zijn zin niet krijgt dan probeer ik hem uit te leggen waarom het niet mag, geef ik een alternatief en als dat niet werkt en hij in zijn driftbui blijft hangen dan benoem ik zijn emotie. Als hij bijvoorbeeld vooral boos is dan vertel ik hem dat hij boos mag zijn en dat hij altijd naar mama mag komen als hij mij nodig heeft. Ik blijf uiteraard wel in de buurt en ik zorg ervoor dat hij zich niet kan bezeren.

In de meest gevallen ebt het na een tijdje weer weg en dan vertel ik hem heel kort wat er is gebeurd en leg ik hem uit dat het niet erg is om boos, verdrietig of bang te zijn en dat hij die emoties mag voelen. Heel kort, want het blijft natuurlijk een dreumes!
Als hij in de driftbui blijft hangen, wat af en toe gebeurt dan probeer ik hem wat af te leiden. Hierdoor komt hij sneller uit zijn driftbui en kunnen we verder spelen.

Ik ben erg benieuwd hoe jullie omgaan met de driftbuien van je kind? Laat het vooral even weten!

2 februari 2017 door