Persoonlijk

Ik ben gezegend met vier schoondochters!

Ik moest wennen aan de kusjes!

Wat gaat de tijd toch ongelofelijk snel. Als ik bedenk dat het alweer acht maanden geleden is dat onze dochter aangaf verder te gaan met een vrouw en gaat scheiden van haar ex- man. Mijn man en ik hebben er totaal geen problemen mee gehad toen we dit nieuws hoorde.

Ik moest in het begin even aan wennen als ze elkaar een kus gaven. Dit paste niet in het plaatje van wat ik altijd dacht en had gezien bij Lonneke. Ik weet zeker dat dit niks te maken had met het feit dat het een vrouw was. Het was precies hetzelfde geweest als het een man was geweest.

Gelukkig heeft Lonneke ons de tijd gegeven om het een plekje te geven en hebben we hier ook altijd goed over kunnen praten. Inmiddels zijn we ook gewend aan de kusjes en de knuffels die zij elkaar geven en doet dat ons juist goed komt te zien. Ze zijn gelukkig samen.

Ze kan James niet meer uit haar leven denken, prachtig toch?

Als ik terugkijk is het allemaal heel natuurlijk verlopen. We waren al snel gewend aan Lisa en natuurlijk waren wij erg benieuwd hoe ze James zou omgaan en met Lonneke die chronisch ziek is maar het verloopt allemaal heel soepel. Een agenda met z’n drieën zorgt ervoor dat ze alles goed rondom het kleine mannetje kunnen regelen.

Lisa is bij ons ook helemaal zichzelf, niet verlegen al vraagt ze soms nog netjes of ze iets mag pakken maar na acht maanden is dat vanzelfsprekend in ons gezin. Ze is gelukkig helemaal gek van James, zorgt goed voor hem en ze zei laatst dat ze James niet meer kan wegdenken uit haar leven. Een mooier compliment is er geloof ik niet, toch?

Het is bijzonder hoe snel we wennen aan de nieuwe situatie maar als je ziet dat je kind gelukkig is doet het er niet toe of dat met een man of vrouw is. De rest van onze grote familie waar ze inmiddels kennis mee heeft gemaakt reageert normaal en dat zorgt ervoor dat ze helemaal geaccepteerd is als de vriendin van onze dochter.

Ik ben dus nu gezegend met vier schoondochters en dat bevalt prima!

Met de feestdagen in het vooruit zicht kan ik beter met Lisa overleggen. Zij is handig in de keuken dus dat is een leuke bijkomstigheid. Lonneke houdt daar niet van dus dat kan ik nu allemaal met Lisa bespreken. Het is een leuke lieve vrolijke meid. Ze speelde voor het eerst als piet in ons Sinterklaasteam en paste helemaal bij de club.

Dit jaar zullen zowel Merijn en Lisa bij ons de feestdagen vieren. Gelukkig hebben onze andere kinderen ook geen problemen mee. Dit komt omdat we alles met elkaar bespreken en er daarom geen reden is om het niet te doen. Ik vind het voor James ook belangrijk om de belangrijkste mensen in zijn leven erbij te hebben.

Sinterklaas vieren we dit jaar zelfs nog gewoon met de ouders van Merijn erbij. Dat vinden we gezellig en belangrijk voor James. Ik ben zo blij dat dit op deze manier kan!

Ik ben nu dus gezegend met vier schoondochters en dat bevalt prima!

Xx je schoonmoeder

5 december 2017 door
Persoonlijk

Is een YouTube- kanaal een toevoeging voor je blog?

Heeft bloggen en vloggen nog wel zin?

Het is helemaal hip om te bloggen en te volgen in deze tijd. De kinderen op de basisscholen roepen het massaal als er aan hen wordt gevraagd wat ze later willen worden. Het wordt steeds moeilijker anno 2017 om boven de koplopers te komen. Je moet van hele goede en origineel huizen komen als je Stuk TV of Enzo Knol met 1.600000 wil inhalen of zelfs in te buurt komen!

Heeft het dan eigenlijk nog wel zin dat er dagelijks nieuwe kanalen worden opgezet en is het een toevoeging op je blog of staat dit los van elkaar?

Ik ben enkele jaren geleden gestart met het YouTube kanaal LonnekeFilmt. Dit was vooral omdat ik het ontzettend leuk vond om ons leven op dat moment te filmen en daar iets moois van te maken. Dat hele proces vond ik interessant. Als ik iets film weet ik precies hoe ik dit later wil monteren in een video.

Wij zijn verwend!

Als je vanaf dag één van je blog of YouTube kanaal je bedrijf wil maken dan kun je het best direct stoppen. Ik denk dat dit een onrealistisch beeld is, mits het je passie is natuurlijk. Aan YouTube verdien ik momenteel niets, niet gek met zo’n 600 abonnees. Dat is helemaal niks als je nu gaat kijken naar andere kanalen op YouTube.

We zijn een beetje verwend wat dat betreft. Iedereen wil meer en meer abonnees maar zet ze maar eens voor je deur. Ik denk dat het dan pas écht tot je doordringt hoeveel mensen het zijn. Ik doe het vooral omdat ik het leuk vind om video’s te maken maar is het echt een toevoeging voor mijn blog?

Is een YouTube- kanaal een toevoeging voor je blog?

Ik merk dat deze twee platformen in mijn geval los van elkaar staan. Als je een blog opent verwacht je dat daar een laptekst staat over hetgeen je wil lezen. Je verwacht op dat moment geen video want anders had je wel gezocht op een ander platform, bijvoorbeeld YouTube.

Het is wel zo dat de verwachting van de lezers en kijkers aangepast worden door iedereen die hen video’s ook op de blog posten. Ik doe precies hetzelfde. Als ik een vlog upload als YouTube- Kanaal dan plan ik deze ook in op mijn blog. Ik vind het namelijk zelf ook leuk om meer te zien van de persoon die achter een blog zit.

Je leert iemand op een andere manier kennen en dat is per persoon verschillend of degene van vlogs houdt. Als ik iedere video die mij wel interessant lijkt aan zou klikken dan kan ik 24/7 video’s bekijken. Daar heb ik geen tijd voor. Ik heb een selectief groepje YouTubers die ik af en toe bekijk als ik tijd heb maar dan houdt het voor mij op.

Een artikel lezen kost vaak minder tijd en kan ik op een of andere manier vaker tussendoor doen. In mijn geval is vloggen geen toevoeging voor mijn blog. Als ik kijk naar de statistieken veranderen deze op het moment dat ik geen blog maar een vlog post op LonnekeSchrijft. Het wordt bekeken door een andere groep mensen. Ik heb op mijn YouTube- kanaal voornamelijk wat jongere mensen zitten en op mijn blog zijn de meeste 18+.

Wat vind jij? Is jou YouTube- kanaal een toevoeging voor je blog of zie jij dit los van elkaar? 

4 december 2017 door
De feestdagen en kleinkinderen
Persoonlijk

Feestdagen met kinderen en kleinkinderen, oma vertelt!

Het valt niet mee om alle cadeautjes te verstoppen in huis.

Ik merk aan mezelf dat ik ieder jaar enorm uitkijk naar de feestdagen. Hoe komt dat toch? Toen ik een aantal maanden geleden op het strand lag moest ik er niet aan denken. Het heeft met de jaargetij te maken denk ik want ik ben nu helemaal in de stemming.

De winkels die er alles aan doen om het gezellig te maken, versieringen in de stad en het wordt sneller donker dus de kachel steken we iedere avond aan. Allemaal gezellige dingen. Vroeger waren we al maanden bezig om cadeautjes in te kopen want voor vier kinderen valt dat niet mee en zeker niet om alles te verstoppen in huis.

De Sinterklaasavonden waren geweldig en de kinderen waren altijd blij met hetgeen ze kregen. Nog even spelen met het laatste cadeau en dan gingen ze heerlijk slapen. De kerst had ook zijn charmes. Ieder kind had een eigen kerstboompje op zijn of haar kamer.

Nu vieren wij Sinterklaas bij onze kinderen en kleinkinderen.

Nu de kinderen allemaal de deur uit zijn en wij eigenlijk nergens meer voor hoeve zorgen mer ik dat ik net zo enthousiast ben als vroeger. Eens per week pas ik op een van mijn kleinkinderen en dan zorg ik altijd voor een een activiteit die te maken heeft met de jaargetijden of feestdagen.

Ik geniet net zo als vroeger om dit met de kleinkinderen te delen. Zingen, dansen, voorlezen en nog veel meer. Dit jaar zijn we thuis druk met Sinterklaas. Ieder jaar spelen de kinderen met vrienden voor bedrijven en doen huisbezoeken. De club blijft dan eten, borrelen en slapen. Het is druk maar reuze gezellig.

Het is leuk om deze fase te beleven bij onze kinderen. En een stuk gemakkelijker. Geen geregel met eten en drinken maar gewoon gezellig met elkaar genieten van de snoetjes die er nog in geloven. Tja, wij hebben nu al kleinkinderen die niet meer geloven en ook dàt is een leuke tijd.

Ik besef ieder jaar dat ons gezin niet compleet is.

Kerst is een ander verhaal. Ieder jaar komt iedereen bij ons thuis. Het is een heel gepuzzel maar ze vinden het zelf ook reuze gezellig om bij elkaar te zijn. Twee tafels in de huiskamer, zorgen voor voldoende speel mogelijkheden voor iedere leeftijd en tussendoor kletsen, drinken en eten.

Ik geniet met volle teugen van en zorg, zoals de kinderen altijd zeggen, dat het huis is ontploft aan het eind van de dag. Maar de kleinkinderen vinden het zo leuk als van alles licht geeft. Mijn kerstdorp groeit daardoor ieder jaar en zelfs de trein van vroeger staat erbij en roept bij de kinderen herinneringen op.

De traditie om ieder jaar met elkaar een spel te spelen is in deze tijd moeilijker geworden. De zeven kleinkinderen dwingen nogal wat aandacht af. Jaren geleden deden we de hele dag bordspelletjes met elkaar, nu zorgen we voor een leuk spel voor de kinderen terwijl wij als volwassenen een potje kaarten.

Ik besef ieder jaar opnieuw dat het gezin niet compleet is omdat onze zoon en schoondochter uit Amerika niet overal bij kunnen zijn. En zeker nu er volgend jaar een kleintje bij komt, vinden Jos en ik dit ontzettend zwaar. Maar we verheugen ons op April om ons achtste kleinkind te gaan bewonderen en dat verzacht een beetje.

Kortom, ik kan niet wachten tot het Sinterklaas is en daarna de boom in huis wordt opgetuigd. Dan kan het genieten beginnen. Alles is familie!

3 december 2017 door
Begrijpt mijn peuter iets van Sinterklaas?
Mama &zo

Begrijpt mijn peuter iets van Sinterklaas?

James vindt de pepernoten leuker dan het cadeautje!

Het gaat zo ongelofelijk snel. Onze kleine peuter is al 2,5 jaar oud en heeft al verschillende keren zijn schoen mogen zetten maar begrijpt hij eigenlijk iets van Sinterklaas?

Ons huis hangt vol met Sinterklaasversieringen en we zijn daardoor extra in de Sinterklaasstemming. James speelt graag bij de Sinterklaasopenhaard en als hij nu een tekening maakt dan wil hij het liefst dat er een Sinterklaas op zijn papier staat.

Bij de peuterspeelzaal wordt er alles aangedaan om dit thema duidelijk te maken bij de kinderen. We hebben een lijst mee gekregen met plaatjes van alles wat met Sinterklaas te maken heeft zodat James mee kan kletsen op school. Hij komt verschillende keren met knutselwerkjes thuis van de stoombood, piet of het paard van Sinterklaas.

James vindt het interessant om ’s avonds voor de openhaard met z’n alle Sinterklaas liedjes te zingen en een wortel in zijn schoen te leggen maar als ik hem de volgende ochtend niks vertel, heeft hij geen flauw benul van het cadeautje in zijn schoen en gaat hij lekker spelen.

De pepernoten zijn favoriet. Als ik aan hem vraag of hij even bij zijn schoen wil kijken komt hij met pepernoten in zijn hand terug terwijl hij het cadeautje mooi laat staan. De lieverd.

Samen met James onze Sinterklaasinkopen doen!

Lisa en ik zijn dit jaar samen met James Sinterklaas inkopen gaan doen. Dit jaar lukt dat nog wel en alles wat hij nu ziet of weet is hij volgend jaar weer vergeten. James zit lekker in de buggy om zich heen te kijken naar de talloze mensen in de speelgoedwinkel. Hij wijst af en toe iets aan terwijl wij zijn Sinterklaascadeautjes opstappelen achter in de buggy.

James mag af en toe een cadeautje vasthouden want na een uur in de speelgoedwinkel heeft een peuter van 2,5 het ook wel gezien. Mama ook trouwens, het is zo lastig om écht iets leuks te kopen voor je kind. James vindt vooral auto’s leuk maar een zak vol auto’s vond ik ook zoiets..

Hij krijgt dit jaar een jongenspop inclusief een badje waar hij de pop ik kan wassen, puzzels voor onder de douche, natuurlijk wél wat auto’s en ik heb ook wat spelletjes gekocht wat we met z’n alle kunnen doen. De speelgoedmarkt van afgelopen zomer scheelt een hele hoop qua kosten. Dit is echt een aanrader!

Begrijpt mijn peuter iets van Sinterklaas.

We dachten dat hij het nog niet door zou hebben maar toen hij vervolgens een cadautje in zijn schoen kreeg wat we hadden gekocht waar James bij was en wij de ochtend daarna benoemde dat hij dit van Sinterklaas had gekregen zei hij: Nee, Lisa & mama cadeau!

Het is de bedoeling dat vanmiddag Sinterklaas en zijn pieten alvast drie cadeautjes komen afgeven. Mijn ouders, broer, zijn vrouw en hen kinderen komen ook gezellig in afwachting van de Sint. Het huis zit goed gevult en ik ben benieuwd hoe James hierop gaat reageren!

De vorige keer dat Lisa thuis kwam als zwarte Piet zei James direct: Hai Lisa. Terwijl ze nog geen woord had gezegd. Met Piet kan hij het sowieso wel goed vinden. Mits hij pepernoten bij heeft natuurlijk maar Sinterklaas hout hij het liefst op afstand.

5 December op pakjesavond dan komt Piet hopelijk tegen de ramen kloppen en een zak cadeautjes afgooien. Ze hebben het dan vast te druk om nog een keer naar binnen te komen. Dit vieren we met allebei de opa & oma’s en ik ben benieuwd hoe dat gaat verlopen met onze kleine peuter want vorig jaar vond hij het pakpapier nog het leukste van alles.

Begrijpt jullie peuter al het een en ander van Sinterklaas?

2 december 2017 door
De pijnschaal in het ziekenhuis
De ziekte van crohn &zo

De pijnschaal in het ziekenhuis!

Pijn is voor iedereen anders.

Iedereen die weleens in het ziekenhuis komt voor een mankement, aandoening, klacht of onderzoek komt hoe dan ook in aanraking met de volgende vraag: ‘Wat is uw pijnscore?’

De pijnscore is belangrijk voor de verpleging en de artsen. Zij kunnen aan de hand van je pijnscore bepalen of en hoeveel pijnstillers je nodig hebt. Als je een langere tijd in het ziekenhuis ligt wordt het minimaal twee keer per dag gevraagd.

Pijn is voor iedereen anders en het is voor patiënten lastig om een cijfer te geven aan de heftigheid (of niet) van je pijn. Ik begrijp dat deze vraag gesteld wordt. Het maakt uiteindelijk niet uit dat mijn twee voor jou een tien kan zijn. Het punt is alleen dat ik dan geen pijnstillers krijg en jij wel.

Je kunt nooit een verkeerde pijnscore doorgeven!

Je hebt dit zelf in de hand en geloof me, als je vaker in het ziekenhuis moet zijn en je bent chronisch ziek dan leer je met dit soort vragen omgaan. Ik ben er later achtergekomen dat je pijnscores worden vastgelegd in je medisch dossier. Althans, dit is bij mij het geval maar dat komt wellicht om dat ik chronisch ziek ben. Dit is in ieder geval handig voor jezelf maar vooral voor je artsen om jouw pijnklachten te vergelijken met een vorig ziekenhuisbezoek.

Het is dan vooral handig als je met dezelfde klachten naar het ziekenhuis gaat. Een gebroken achillespees heeft weinig te maken met de pijnscores die je aangeeft als je een actieve Crohn hebt. Ik neem aan dat dit ook duidelijk is voor de artsen in het ziekenhuis 😉

Een ding scheelt je kunt je pijnscore nooit verkeerd doorgeven. Het is een persoonlijke ervaring en een moment opname. Als je chronisch ziek bent dan wordt je gebombardeerd met deze vragen en dat liet mij nadenken over mijn persoonlijke pijnschaal. Ik ben inmiddels een ervaren patiënt. Als ze hierin medailles zouden uitreiken had ik er een gratis een nek- hernia bijgekregen!

De pijnschaal in het ziekenhuis!

Het nadeel van mijn pijnschaal is dat ik altijd pijn heb. Ik sta er mee op en ga er ’s avonds weer mee naar bed. Als je iedere dag pijn hebt dan weet je op een gegeven moment, hoe apart ook, niet meer hoe het is om zonder pijn te leven. Het is een soort gewenning en je probeert foefjes te ontwikkelen om hiermee om te gaan. Ik heb dit precies hetzelfde. Als mijn Crohn actief is en ik moet een sprintje trekken om het toilet te halen, dan zit ik helemaal in elkaar gedoken op de wc terwijl ik mijn buik met mijn handen vastpak. Dit is iets wat ik in de afgelopen jaren heb ontwikkeld en wat voor mij op dat moment kennelijk werkt.

Dit is lastig wat betreft de pijnschaal want je hebt pijn maar dit heb je normaalgesproken ook, neem je dit dan mee in je pijnschaal of niet? Ik doe het niet. Ik geef pijnscore aan op ‘andere/nieuwe/heftigere’ pijnen die anders zijn dan waar ik dagelijks mee kamp. Als ik dit niet zou doen, zou ik het iedere dag een vijf geven maar dan is er nauwelijks ruimte voor heftige pijn, heftigere pijn of extreme pijn.

In het ziekenhuis wordt de pijnschaal meestal uitgelegd. Dit verhelderd de zaak iets:

  • Als je geen pijn hebt, is het vanzelfsprekend een 0
  • Als je weinig pijn hebt tussen 1 en vier
  • Als je veel pijn hebt tussen de 7 en 10

Ik kan mezelf redelijk vinden in deze pijnschaal hoewel ik een tien wél heel extreem vind. Bij mijn eerste ziekenhuisopname was het een tien maar dit kon ik op dat moment niet uitspreken, zo ziek was ik toen.

Wat vind jij van de pijnschaal? Laat het weten in de comments ik ben benieuwd naar jullie mening!

 

1 december 2017 door