Momenteel zijn tags helemaal hot in de blog- wereld en zo las ik deze ‘after pregnancy tag’ op YouNailedIT en het leek mij wel leuk om deze ook even in te vullen. In deze tag lees je hoe ik op de zwangerschap terug kijk, wat mijn genietmomentje is met James en een tip voor de aanstaande moeders!
Toen ik een tijd geleden samen met Merijn een avond naar het Casino ging stonden er twee mannen met elkaar te ‘ouwe hoere’ tot ik een drankje kwam halen. Zij waren aan het overleggen naar welke club ze straks zouden gaan. Een van die jongens begon een gesprek, zoals dat wel vaker gaat daar.
‘Je mag hier toch pas binnen als je 18 bent?’ vroeg hij.
‘Ja klopt’. Ik weet heus wel wat hij hiermee wilde zeggen. Tegenwoordig binnen meiden steeds eerder met het op doen van hen moeders make- up. Je lijkt daardoor al snel ouder. Ik ben niet zo. Af en toe mascara vind ik meer dan voldoende.
‘En heb je al wat gewonnen?’
‘We zijn pas net begonnen maar we mogen niet klagen’ loog ik. Het ging best slecht en het zou niet lang meer duren voordat we naar huis zouden gaan.
‘Met wie ben je hier?’
‘Met mijn man’ vertelde ik hem.
‘Dan ben je ook vroeg getrouwd. Gaan jullie straks ook nog opstap?’
‘Nee, er ligt een klein mannetje van vier maanden bij opa en oma op ons te wachten’ antwoordde ik trots.
‘Was zeker ongepland? Je bent toch al je vrijheid kwijt door je kind?’.
Ik vond dit de meest aparte vraag die ik ooit heb gekregen. Je vrijheid kwijt omdat je een kind hebt? Ik zie dat heel anders. Het is inderdaad zo dat je niet meer zomaar de deur achter je dicht kan trekken zonder een goed gevulde babytas maar ik heb niet het gevoel of ik mijn vrijheid kwijt ben.
Bij mijn vrijheid horen Merijn en James. Samen een dagje zwemmen of een wandeling maken in het bos komt daarvoor in de plaats. Ik ben nooit iemand geweest die tot diep in de nacht opstap ging. In onze tienerjaren (ik voel mezelf een oma als ik dit typ) doken we weleens de kroeg in met wat vrienden maar naar party’s toe heb ik nooit gedaan.
Ik vraag mezelf af wat zij met ‘vrijheid’ bedoelen. Je kan met een kind ook gaan en staan waar je wil. In het begin zat Merijn helemaal niet op zijn gemak op een terras. Logisch, je moet daar als ouder ook aan wennen. Inmiddels is dat prima te doen en kan hij hier ook echt van genieten.
Een kind kan huilen, honger hebben of een piccalilly- broek kweken terwijl je net zit te eten. Gelukkig heeft ieder warenhuis tegenwoordig een ruimte waar je jouw kind kunt verschonen en weet de bediening hoelang het duurt voordat het flesje op de juiste temperatuur is. Dat weerhoudt ons er niet van om op pad te gaan!
Het is belangrijk om samen, zonder kind, ook nog dingen te ondernemen. Ik vind het nog lastig om zonder James weg te gaan. Ik eis van de oppasser in kwestie regelmatig een bericht en een foto over hoe het met hem gaat. Ik word vast zo’n moeder die huilend de peuterspeelzaal verlaat omdat ze haar kind niet kan missen.
Raak je jouw vrijheid kwijt door een kind? Ik vind van niet. James is voor mij alleen maar een grote verrijking!
Deze keer moest ik alleen naar het UMC voor een gesprek met de MDL-arts. We proberen er altijd voor te zorgen dat er iemand mee gaat, dat is gewoon prettiger, niet alleen voor de gezelligheid maar twee horen meer dan één en er wordt nogal een hoop besproken in zo’n middag maar goed soms kan het nou eenmaal niet anders en ga ik alleen.
Als je nog in de puberteit zit en nog thuis woont dan heb je jezelf te houden aan regels van je ouders. Althans, dat is wel de bedoeling. We gaan ervan uit dat je deze regels volgt en zoals een normale puber af en toe de regels verbreekt om daarvan te leren.
Op het moment dat je het niet eens bent met je ouders roep je weleens: ‘Nou, dat ga ik later anders doen!’ of ‘Als ik een kind heb, zou die dat wel mogen!’ Maar als je ouder wordt en daar mee overgaat nadenken kom je er vaak achter dat die regels er niet voor niks waren. Je begrijpt meer waarom dingen niet mochten toen je jonger was. Niet altijd natuurlijk maar je wordt meestal ouder, wijzer en je gaat zelf nadenken wat je wel of niet goed vindt.
Bij mij ging dat precies hetzelfde. Ik ben het nog steeds niet eens met de regel ‘Als je rookt voor je 18e krijg je geen rijbewijs’. Maar ik begrijp nu wel wat mijn ouders daarmee wilde bereiken ondanks ik dit niet zou voorleggen aan James.
Wat ik dan wel weer goed vind, is je kind bewust maken van het feit dat er niet eindeloos geld uit je portemonnee komt. Ik zou dan ook vroeg beginnen met zakgeld en ze dan een keer meenemen naar een winkel om te laten zien dat je niet alles zomaar kunt kopen. Alles wat je wil kost geld en als je de leeftijd hebt, moet je werken voor je geld. Wil je dat niet? Prima maar dan kun je dus ook niks kopen.
Natuurlijk zal ik, zoals vele moeders, af en toe bijleggen aan het geen wat hij op dat moment graag wil hebben. De basis blijft echter dat ik hem bewust wil maken van de waarde van geld.
Er zijn nog heel veel dingen waar ik nu een mening over heb en weet hoe ik het precies wil als het om de opvoeding gaat. Hoewel ik nu al merk dat het niet altijd gaat zoals je voor ogen hebt.
Ik wilde graag tot minimaal zes maanden borstvoeding geven. Door mijn medicijngebruik mocht ik dit sowieso niet en heb ik uiteindelijk drie maanden donormelk gegeven. Ik baalde toen ik erachter kwam dat hij meer voeding nodig had. We zaten onderhand ieder uur te voeden en daar werden we allemaal niet vrolijk van. Wat doe je dan? Je stelt je mening bij, je komt erachter dat de gedachtes die je had niet helemaal matchen met hoe het werkelijk gaat.
Ik wilde James gewent maken om in zijn eigen bed te slapen. Niet omdat ik hem niet bij me wil hebben want ik heb tranen met tuiten gehuild toen hij daadwerkelijk zijn eerste nacht in zijn eigen bed sliep. Ik was in staat om hem eruit te halen en hem veilig naast mij in de wieg te leggen. Gelukkig hielt Merijn mij tegen! 😉
Als je plots ouder wordt kom je ècht tijd te kort. Je bent de hele dag bezig met zorgen voor het mooiste wat er op de wereld bestaat. Jouw kindje. Maar je hebt natuurlijk ook nog een partner waar je moeite voor moet blijven doen. Dit was ook een van de redenen om James lekker in zijn eigen kamer te laten slapen. Op deze manier hebben papa en mama ’s avonds nog wat tijd over om de dag door te nemen, wat overigens 9 van de 10 keer over de opvoeding van James gaat. Maar het gaat om het idee! Het praat een stuk makkelijker dan wanneer hij naast je in de wieg ligt natuurlijk.
Ik heb ook veel moeite gehad om het bekende johannesbroodpitmiddel door zijn melk te doen. James spuugt veel en daarom was dit nodig. Ik heb hier een lange tijd mee gewacht en alles over dat pitmiddel onderzocht.
Het is niet wetenschappelijk bewezen dat het zou helpen tegen het spugen. Dat zou betekenen dat ik iets in zijn melk doe waarvan eigenlijk niemand weet dat het ècht helpt. Maar ik vond het ook sneu dat hij zoveel spuugde en daar ook last van had. Ik heb mezelf hier uiteindelijk overheen gezet en het pitmiddel door zijn melk gedaan. Hij spuugt inderdaad al een stuk minder dan voorheen.
Nu wordt hij steeds vaker wakker ’s nachts. We knuffelen met hem, kijken of er een boertje dwars zit, checken zijn pamperkont en of hij wellicht ergens anders last van heeft. Maar wat als dat allemaal niet het geval is?
We hebben het al met het consultatiebureau gehad over bijvoeding. Hij zou in principe nu al een hapje groente mogen maar dat gaat eigenlijk tegen mijn gevoel in. Hij is nog maar nèt vier maanden en zou het nog niet nodig moeten hebben. Het is dan puur om te oefenen met een lepel.
Wat ik hiermee wil zeggen is, dat je vooraf altijd allerlei gedachtes en gevoelens hebt over de opvoeding, wat je vaak toch moet bijstellen. Als hij nu toe is aan een hapje, wie ben ik dan om te zeggen dat hij dat niet mag? Als hij ons ’s nachts toch nog nodig heeft om te knuffelen, doen we dat. Als hij nog niet alleen in slaap kan vallen, dan gaan wij er nog even bij zitten. Graag zelfs!
Alles tot op zekere hoogte natuurlijk maar hij is pas nèt vier maanden oud. Het gaat om zijn welzijn, zijn geluk! Het is belangrijk om je ideeën en gedachtes over de opvoeding samen met je partner te bespreken. Maar het is minstens belangrijker om te kijken naar je kind.
De ene zegt dat die nu al mag doorslapen, de andere geeft hem ’s nachts nog een fles en de ene moeder geeft haar kind pas met 6 maanden een eerste hapje terwijl een andere moeder het meteen bij vier maanden geeft.
Luister naar je moedergevoel en vertrouw hier ook op. Kijk naar je eigen kind en het is niet erg om af en toe je gedachtes, gevoelens en regels bij te stellen! Hoe hebben jullie dit ervaren? Herken je wat ik schrijf of liep het bij jullie totaal anders? Ik ben benieuwd!