Categorie

Persoonlijk

Happy Lisa day!
Persoonlijk

Happy Lisa day!

Dromen over deze tijd die nu werkelijkheid is.

Ja schat, dit is even wat anders dan een blog over onze mooie huisje. Een speciaal artikel voor mijn Lisa. Het klinkt misschien wat bezitterig en dat bedoel ik niet zo maar ook weer wel 😉 Ik ben blij dat Lisa mijn meisje is.

Gefeliciteerd lieverd, ik ben het niet vergeten. Thank God. Ik ben namelijk enorm slecht in datums dus dat kan er nog weleens bij in schieten. Erg slecht maar nu dus niet. Jouw cadeautje hebben we al samen beleefd op onze grote verrassingsdag en we zijn natuurlijk nog een dagje naar de sauna geweest waarop we allebei genoten hebben.

Ik weet nog dat we, bijna een jaar geleden, samen lagen te dromen over deze tijd waarin we iedere dag naast elkaar in slaap mogen vallen en we samen ontwaken. Het was een mooi begin, onze relatie en die tijd zal ik dan ook nooit vergeten.

We lijken op elkaar maar we zijn ook zo verschillend.

Jij bent een speciaal meisje. Ãœberhaupt maar vooral voor mij. Jij hebt mij mezelf laten leren kennen en tovert iedere dag weer een lach op mijn gezicht. Natuurlijk met up en downs zoals dat in iedere relatie gaat maar we slaan er ons goed doorheen, al zeg ik het zelf!

Er moeten nog een aantal dingen gebeuren om van ons huis een thuis te maken. Ik vind het leuk om dit met je samen te doen, het is een heel project maar we hebben de tijd en gelukkig beleven we daar ook enorm veel lol mee. Tot midden in de nacht met pijn in ons rug een kast okel- geel gaan verven, dat zijn wij.

We lijken op elkaar maar we zijn ook zo verschillend. Ik weet nog dat we in het begin zeiden dat we wel tweelingzusjes konden zijn, nou dat beeld is inmiddels wel een beetje veranderd, toch? Het feit dat we zo verschillend maar toch ook weer op elkaar lijken zorgt ervoor dat onze relatie is zoals die is en we gelukkig zijn met elkaar.

Samen herinneringen maken!

Deze wintermaanden zijn koud en saai maar toch maken we er iedere dag opnieuw een feestje van samen. We kijken stiekem nu al uit naar het feit dat we precies over zes maanden lekker samen met James in Spanje zitten. De tweede vakantie die we gaan realiseren, best bijzonder toch? Ik kan niet wachten om alles vast te leggen zodat we er net zoals de vorige vakantie nog maanden van kunnen nagenieten.

We hadden beide de keus om iets leuks te bestellen op internet vanuit ons kerstpakket. Wil jij een koekenpan of speelgoed voor James? Nee, ik wil dat niet. Ik wil samen herinneringen maken dat is namelijk zoveel meer waard dan een tijdloze koekenpan. Deze sauna dag, een avondje bankhangen met een filmpje en de dagjes uit samen dat zijn de dingen die er voor ons toe doen. Herinneringen maken.

Gefeliciteerd schatje!

Gefeliciteerd met je verjaardag schatje. Het wordt een gezellige dag, je feestje moet nog even op zich laten wachten door de rest van de verjaardagen in de familie maar over een week maken we er een gezellig feestje van samen.

Ik hoop dat ik nog héél véél verjaardagen van jou met jou kan en mag vieren. Gewoon, omdat jij jij bent en ik nog altijd stapelgek op je ben.

Liefs van mij!

Feliciteren jullie Lisa in de comments, dat vindt ze vast leuk!

12 januari 2018 door
Persoonlijk

Tegen je werkgever vertellen dat je chronisch ziek bent?

Je bent niet verplicht om te vertellen dat je ziek bent.

Als je een sollicitatiegesprek hebt dan wil je aangenomen worden. Dat lijkt mij duidelijk maar wat vertel je en wat vertel je niet? Het blijft een lastige kwestie en het is voor iedereen anders. In dit artikel vertel ik over mijn ervaring. Tegen je werkgever vertellen dat je chronisch ziek bent of niet?

Overal op internet staat iets anders. Iedereen doet waar hij of zij zich prettig bij voelt. Dat moet je ook vooral blijven doen en jezelf niet laten beinvloeden door andere. Ook niet door dit artikel. Een hele hoop mensen verzwijgt het tegen hen werkgever omdat ze bang zijn dat het consequenties heeft voor het sollicitatieproces en veel mensen vertellen het omdat ze open en eerlijk willen zijn.

Je bent het niet verplicht om te melden dat je chronisch ziek bent en officieel mag een werkgever je op grond van je ziekte niet afwijzen. Wij weten allebei dat dit wel gebeurd en daarom kan ik de keuze om het te verzwijgen of later te vertellen, goed begrijpen. Ik zelf vertel het altijd netjes vanaf het eerste moment ondanks ik weet dat het een gevaar kan zijn ga ik uit van het goede in de mens en in de maatschappij.

Mijn ouders hebben jarenlang een onderneming gerund. Het woord: ‘werken’ was voor ons als kinderen al vroeg bekend. Wij hebben geleerd om al vroeg voor ons zelf te zorgen en ons eigen geld te moeten verdienen. En zeg nou eerlijk? De hand ophouden voor papa en mama voelt toch ook niet prettig? Ik vind het fijn om iets te kopen waar ik zelf hard voor gewerkt heb. Dat geeft een gevoel van voldoening en trots.

Chronisch zieke mensen hebben een doorzettingsvermogen waar je U tegen zegt.

Als je dit als werkgever leest hoop ik dat je nadenkt over wat ik nu schrijf. Als je chronisch ziek bent heb je vaak al enorm veel meegemaakt in je leven. Levenservaring vind ik persoonlijk belangrijker dan een studie die je jarenlang volgt en natuurlijk tot op zekere hoogte want je kunt niet alle functies uitvoeren zonder hiervoor een studie te hebben gevolgd maar je begrijpt wat ik bedoel.

Mijn doorzettingsvermogen is zo groot dat als ik de griep heb, gewoon ga werken. Als ik mezelf ziek meld op mijn werk wil het zeggen dat ik met 40 graden koorts op bed lig. Een hoofdpijntje, een buikpijntje of een ander ongemak is voor mij geen reden om mezelf ziek te melden terwijl iemand die nooit ziek is, dit eerder zou doen. Dat is dan weer het voordeel van het aannemen van iemand die chronisch ziek is.

Tegen je werkgever vertellen dat je chronisch ziek bent?

Het blijft jammer dat sommige werkgevers hierover vallen maar ik ken, vanuit mijn ouders, natuurlijk ook de andere kant van het verhaal. Je wil dat je bedrijf blijft functioneren, door blijft rollen en als je iets niet wil is het ziekmeldingen. Dat zorgt bij de werkgever dan weer voor hoofdpijn. Je kunt het dus van twee kanten bekijken en ik ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Bij mijn komt mijn blog er ook bij kijken want die gaat voornamelijk over mijn leven als jonge moeder met de ziekte van Crohn & zo. Ik vertel mijn ervaringen over het ziek zijn en het heeft dan weinig zin voor mij om het niet te vertellen. Een keer op internet neuzen en mijn blog is te vinden.

Wat doen jullie? Vertellen jullie het direct tegen je werkgever of wacht je hiermee en waarom? Vertel het in de comments zodat we ervaringen kunnen uitwisselen.

11 januari 2018 door
Persoonlijk

Zij maakt het verschil en hem kreeg ik erbij!

Donderdag is mijn dag samen met James.

Donderdag is mijn oppas dag. Iedere donderdag probeer ik er een feestje van de maken met mijn kleine vriend James. Lonneke werkt standaard op deze dag en dus ben ik samen met hem thuis. Ik sta op als hij wakker wordt en dan komen we samen even bij op de bank beneden. Ik heb hier steeds minder lang de tijd voor nodig, het vroege opstaan valt me niet tegen tot nu toe. Als we even zijn bijgekomen onder het genot van Nijntje, Bumba of het zandkasteel gaan we samen de tafeldekken.

Samen gezellig eten. We kletsen samen en maken plannen voor deze dag. Ondertussen heb ik de vaatwasser al uitgeruimd en ga ik naar boven om de eerste was te draaien. Soms gaat James gezellig mee om op zolder te spelen maar steeds vaker blijft hij netjes beneden wachten. Af en toe roept hij naar boven: ‘Lisa kom spelen!’ super schattig.

De was neem ik mee naar beneden zodat ik deze kan opvouwen en James niet te lang alleen hoeft te zijn. Na de was is het tijd om ons aan te kleden en fruit te smikkelen. Ik probeer altijd boodschappen te doen nadat we het fruit hebben gegeten. James weet dit ondertussen en pakt nog net zijn jas niet van de kapstok. ‘Lisa kom winkel toe!’. Hij weet precies welke winkel want als ik uit de Jumbo loopt zegt hij: ‘Aldi toe?’.

Samen spelen buiten of binnen!

Als de boodschappen binnen zijn gaan we die samen opruimen. James legt alles in de kelder en ik ruim het daarna goed in. Daarna is het tijd om te spelen samen. Puzzelen, verven, tekenen of met zijn auto’s en trein. We lunchen samen en daarna hebben we even een rust moment samen. Ik zet James voor de televisie waar hij nog een filmpje mag kijken.

Tijd om te slapen. Hij slaat af en toe een slaapje over maar over het algemeen heeft hij dit nog nodig aldus Lonneke en dat neem ik natuurlijk aan. Als hij slaapt heb ik even tijd voor mezelf, soms plof ik op de bank en een andere keer doe ik wat extra’s in het huishouden. Dat moet immers ook gebeuren!

Als James wakker wordt gaan we naar buiten. De eendjes voeren, naar de kinderboerderij of naar een binnen speeltuin. Hij vindt dit heerlijk. De laatste tijd is het buiten enorm koud en daar heeft James ook een hekel aan: Brr koud’ zegt hij dan. We willen hem alsnog stimuleren om af en toe een frisse neus te halen buiten.

Zij maakt het verschil en hem kreeg ik erbij.

Mama is rond half 5 thuis en nadat ze even gekletst hebben samen gaat ze direct naar boven om door te werken voor haar blog zodat we een uur later met z’n alle kunnen eten. James vindt het allemaal prima en hij heeft het naar zijn zin samen met mij lijkt het. Hij roept echter door de dag heen wel af en toe ‘mama toe?’ maar het is ook echt een moederskindje.

Na het eten gaan we nog even gek doen, stoeien of dansen samen. Ik ben meer van het gek doen en stoeien en Lonneke is meer van het samen dansen of nog een boekje lezen. Ik krijg vaak op mijn kop dat ik hem te druk maak net voordat hij gaat slapen ? Maar ik vind het geweldig om zo met hem te spelen en die schater lach van hem, geniaal!

Rond half 7 gaan we naar boven, James doucht meestal samen met Lonneke. Een moeder en zoon moment, samen knuffelen, zingen en nog even spetteren in het water. Een mooi intiem moment van hen om te zien. Ik droog hem daarna af, Lonneke kleed zich aan en dan lees ik een boekje voor en afhankelijk van wie er sneller klaar is legt James in bed.

Ik ben blij dat ik een goede band heb met James. Zij maakt het verschil en hem kreeg ik er gratis bij. Ik zou niet anders meer willen.

10 januari 2018 door
Zijn vrouwen romantischer dan mannen?
Persoonlijk

Zijn vrouwen romantischer dan mannen?

Ik vind het leuk om romantisch te zijn.

Ja, ik houd ervan om zo nu en dan iets romantisch te organiseren. Lonneke vindt het over het algemeen niet nodig. Tja, verschil moet er zijn natuurlijk. Iedereen is anders. Ik heb op een of andere manier de behoefte om zo nu en dan iets extra’s te regelen voor haar. Jullie kunnen dit ook zien in de video’s die wij maken op hetlevenvantweevrouwen.

Ik had een hartje met kaarsjes op onze slaapkamer gezet en met rozenblaadjes een pad gelegd van haar kantoor naar onze slaapkamer zodat het direct duidelijk was toen ze uit haar kantoor liep. Het is mooi om te zien dat ze dan totaal niet weet hoe ze moet reageren en verlegen wordt.

We hadden gisteren negen maanden verkering en toen Merijn en Lonneke samen huizen aan het kijken waren, ging ik met James alles voorbereiden. Het klinkt als iets groots maar dat was het niet. Ik had gezorgd dat de tafel leuk gedekt was, het vlees was gesneden zodat we konden bakplaten met het vlees wat we nog hadden, op haar bord stond een lieve kaart die ik had geschreven en boven op bed lagen er allerlei rozen, 9 om precies te zijn.

Zij is een stuk minder romantisch.

Hoewel ik weet dat het voor haar niet zo nodig is vind ik het leuk om zoiets te organiseren. Ik vind het leuker om te doen dan om het te ontvangen. Naja, dat is niet helemaal waar maar ik weet mezelf dan totaal geen houding te geven.

Lonneke is iets minder of beter gezegd, totaal niet romantisch. Ik vind dat niet erg. Zij heeft mij vanaf het begin duidelijk gemaakt dat cadeautjes niet nodig zijn om te laten zien dat je van elkaar houdt. Lonneke zegt bijvoorbeeld ook een stuk minder vaak dat ze van me houdt, ze zegt het op momenten waarop het voor haar ook daadwerkelijk zo voelt.

Ik niet, ik zeg het vaker. Iedereen is anders. Het voelt voor mij goed om haar vaker dan dat zij doet, te vertellen dat ik van haar hou en super verliefd ben. Lonneke ziet dat anders, zij zegt dan bijvoorbeeld: Je weet toch dat ik van je houd, dan hoef ik dat toch niet iedere dag te zeggen?

Zijn vrouwen romantischer dan mannen?

Het schijnt heel anders te zijn bij mannen. Dat weet ik natuurlijk zelf niet want ik heb nog nooit een relatie gehad met een man maar als ik Lonneke moet geloven dan is daar daadwerkelijk verschil in. De kaarsjes vind ze niet meetellen als ‘romantisch’ terwijl ik dat al best romantisch vind, vindt zij dat gewoon gezellig.

Ze kan trouwens wel romantisch zijn hoor. Dit hebben jullie ook kunnen zien in de video’s. Die ene speciale verrassing dag was echt speciaal. Als ze iets romantisch doet dan pakt ze ook goed uit heb ik gemerkt. Ik vind het leuk dat ze altijd iets origineels regelt waar ik nooit op zou komen.

Aan het einde van de dag wordt er wel gezegd dat het voor de komende tien jaar geldt. Die dosishumor van d’r is geweldig.

Ik ben benieuwd of jullie mannen een beetje romantisch zijn? Of dat je natuurlijk zelf ook hebt ontdekt dat vrouwen daar iets ‘beter’ in zijn dan mannen. Laat het weten in de comments.

9 januari 2018 door
Eerste kerst met een kind
Persoonlijk

Feestdagen vieren met een vrouw en een kind.

Dit artikel is geschreven door Lisa, mijn meisje. 

De kerstboom was een ramp.

De feestdagen zijn voorbij gevlogen. Het was voor mij de eerste keer Sinterklaas en Kerst vieren met een vrouw met een kind én een grotere familie dan ik gewend ben. Ik doe al jaren niks meer aan Sinterklaas dan behalve af en toe een dagje mee doen als zwarte Piet. Geweldig om al die blije kinderkoppies te zien!

James had er zin in en op de peuterspeelzaal werd daar veel aandacht aanbesteed. Wij hoorde hele verhalen over de boot met piet en Sinterklaas maar natuurlijk vooral de pepernoten. James heeft genoten en is flink verwend. Ik werd ontzettend blij van het feit dat hij zo genoot van alle cadeautjes en het snoepgoed.

Sinterklaas kreeg het koud en vertrok al snel weer naar Spanje. Alles moest opgeruid worden en 6 december stond er een veel te grote kerstboom in ons huis. Hier hebben we ons een beetje op verkeken, kijk de video maar die wij hebben gemaakt. Bloed zweet en tranen!

De eerste kerst zonder James voor Lonneke.

24 december zijn wij samen met James naar de kindermis geweest in de kerk. Hij vond het prachtig en keek zijn ogen uit naar de kinderen die zongen en naar alle mooie beelden in de kerk. Na de kindermis op naar huis en samen met James op bed gelegd, vervolgens op de bank geploft om All you need is love te kijken. Dat was genieten samen!

De eerste kerstdag waren we samen. Het was voor Lonneke de eerste kerstdag dat zij James niet had dus dat was even wennen. James ging met papa naar zijn familie toe maar ’s avonds hebben we met z’n alle gegeten en daarna nog een bordspel gedaan.

De tweede kerstdag voor het eerst bij mijn schoonfamilie. Ik keek hier enorm na alle verhalen die ik heb gehoord van de familie. Iedereen was erbij, broer en schoonzus uit Amerika niet en ik hoop ze snel te ontmoeten.

We hebben gezellig geluncht, gezellig en druk met alle kinderen die rondhuppelen en alle ouders die kletsen met elkaar en vooral veel lachen. Het was tijd om een frisse neus te halen. Niet zomaar een frisse neus maar doormiddel van een spel. Iedereen deed mee met Jachtseizoen. Een soort politie- boefjesachtigspel. Google maar!

Feestdagen vieren met een vrouw en een kind.

Lonneke was met haar team de boef en wij moesten hen met verschillende teams gaan zoeken. Wat een spanning. Rennen, springen en bespieden maar helaas leverde dat niets op. Lonneke was veel te slim en zij wonnen het spel. (sorry schatje, dit typ ik even bij het inplannen van je blog! 😉

Eenmaal thuis heeft de oudste broer van Lonneke een heerlijke maaltijd bereid en hebben we gezellig met de hele familie gegeten. Na het eten was het tijd voor cadeautjes. De kinderen moesten cadeautjes uitpakken met een winterjas, sjaal en handschoenen aan. Dat was een groot feest!

Toen het gros van de kinderen op bed lagen was het tijd voor een spel voor de volwassenen. Een gevecht om cadeautjes, dobbelen, doorschuiven, ruilen dus we hadden heel wat lol met elkaar. Een geweldig eerste kerst bij mijn schoonouders om op terug te kijken.

Oud & nieuw hadden we iets anders van gehoopt. Er heerst al enkele weken buikgroep maar wij, Lon en ik, bleven buiten schot. Tot oud & nieuw, toen kreeg ze enorm veel buikpijn. Geen Crohn, dacht ik bij mezelf.

Het was een fijne avond maar we hadden er iets anders van verwacht. Lon had zoveel buikpijn dat ze meer op het toilet zat dan dat ze erbij was. Het nieuwe jaar luidde we in met een lach en een traan. Ziek het oude jaar uit en het nieuwe jaar in, is niet tof. We maken er het beste van samen en ik hoop dat ze zich snel beter voelt.

Ik heb respect voor haar hoe sterk ze is en hoe hoog haar pijngrens is. Hoeveel pijn ze ook heeft ze vecht tot dat ze écht niet meer kan. Samen uit samen thuis en volgende jaar een nieuwe ronde met nieuwe kansen.

Het was een geweldige maand vol feestdagen en nieuwe indrukken. Ik heb er van genoten!

8 januari 2018 door