Detoxen, wat is dat nou eigenlijk? Iedere dag wordt ons lichaam blootgesteld aan allerlei giftige stoffen, variërend van uitlaatgassen en sigarettenrook tot bewerkte voeding vol kunstmatige geur, kleur en smaakstoffen. Ons lichaam heeft een natuurlijk reinigingsproces waarmee schadelijke stoffen uit ons lichaam worden verwijderd maar als we te veel giftige stoffen in ons lichaam hebben kan ons lichaam het meer meer aan om al deze stoffen af te voeren.
Het geeft de mens een prettig gevoel om de medemens te helpen. Ik voel dat zo. Het voelt voor mij fijn als mensen iets hebben aan de artikelen die ik schrijf. Een bakfruit of een leuk tijdschrift valt bij de meeste wel in de smaak. Ik wil altijd een stapje verder…
Ik wil bijvoorbeeld graag bloeddonor worden. Mensen helpen met een zak bloed die ik makkelijk kan missen. Helaas is dat voor vele mensen net zoals ik, die al chronisch ziek zijn, lastig en vaak zelfs onmogelijk om zoiets te kunnen doen.
Een lange tijd heb ik nagedacht over orgaandonorschap. Ik vroeg me altijd af wat mensen in vredesnaam nog aan mijn organen hebben als het zo ver is. Ik mankeer van alles dus ik heb altijd gedacht dat de artsen vast niks met mijn organen zouden kunnen doen. Tot ik de lijst zag!
Het besluit had ik snel gemaakt. Mocht mij iets overkomen dan heb ik liever dat mijn medemens er beter van wordt. Letterlijk. Het leven is veel te leuk om hierover na te denken maar juist als jezelf ziek bent sta je hier eerder bij stil.
Op het formulier kun je kiezen wat ze van jouw lichaam mogen ‘afpakken’. Ik heb mijn darmen maar uit gevinkt. Daar wordt niemand blij van. Mijn huid en hoornvlies vind ik ook prettig om te behouden. Mijn hoornvlies is zodanig beschadigd dat niemand daar met een zonnige blik doorheen kan kijken.
Merijn is allang orgaandonor en van hem mogen ze alles gebruiken. Als je 18 bent geworden ontvang je zo’n formulier. Je kan altijd NEE invullen maar ik raad je aan om dit wel te laten weten zodat dit geregistreerd kan worden.
Wist jij dat kinderen vanaf 12 jaar hen keuze kunnen registreren. De ouders bepalen uiteindelijk of het doorgaat of niet. Als je kind het prima vindt en jij niet, gebeurd het niet. Als je kind het niet wil en jij zou het wel willen, gebeurt het ook niet. Begrijp je het nog?
Met de leeftijd onder 12 jaar kun en hoef je het niet te registreren. Hier wil je natuurlijk ook nooit over nadenken. De artsen vragen op het moment zelf aan de ouders of zij hier voor open staan of niet. Het lijkt mij overigens ook ontzettend moeilijk voor artsen om dit te vragen aan ouders die net hen kindje zijn verloren.
Ik ben blij dat mijn keus vast staat maar ik begrijp dat het moeilijk is om hierover na te denken. Ik kan mezelf voorstellen dat je dit zolang mogelijk wegstopt en hier niet over na wil denken zolang je midden in het leven staat. Je kunt altijd donor worden, zelfs als je 80 jaar bent kunnen de artsen je nieren nog gebruiken.
Ben jij orgaandonor of bloeddonor? Waarom wel en waarom niet? Ik ben benieuwd. Laat het weten in de comments.
Een doel stellen in je leven is belangrijk. Dat is nodig om mezelf een beetje te prikkelen als ik het doel heb gehaald. Trots zijn op wat je hebt gedaan. Ik heb lang geen doel voor mezelf gesteld en in combinatie met sporten werd dit hoog tijd.
Mijn eerste doel is gelukkig blijven en het liefst in goede gezondheid. Dat laatste stukje wordt lastig maar als het bij mijn gezondheid blijft die zo af en toe faalt is het nog te overzien. Dit doel is overigens niet te bepalen. Helaas worden mensen die altijd fit en gezond zijn, ook ziek.
Een ander doel in mijn leven is lekkerder in mijn vel komen te zitten. Dit ga ik proberen door te sporten en een hele hoop kilo’s achter mij te laten. Als ik kijk naar de Lonneke van minimaal 6 jaar geleden herken ik mezelf bijna niet meer terug. Zowel uiterlijk en innerlijk ben ik veranderd.
Ik heb jullie weleens verteld over mijn sportachtergrond. Sporten vind ik geweldig en dat is een goed begin. Tenminste, sporten gaat een stuk gemakkelijker als je het leuk vindt. Het zal wel even wennen zijn aangezien mijn conditie een drama is. Hopelijk krijg ik goede begeleiding om dit doel misschien dit jaar, voor een groot deel te behalen.
Een van onze doelen is om een koopwoning in Geldrop te kunnen verwezenlijken. Een huis waar wij de rest van ons leven in kunnen wonen. Genoeg werkruimte om mijn artikelen te schrijven en een plek waar Merijn rustig aan zijn studie kan werken. Het zou fijn zijn om een plek te vinden waar James kan opgroeien in een leuke buurt met gezellige vriendjes.
Het geluk vinden in de kleine dingen is ook zeker een doel. Dit lukt over het algemeen goed. Soms kan ik mezelf verliezen als et gaan om camera spullen, kleding voor James of een droogtrommel wat eigenlijk onnodig is. Hoe dan ook heb ik een ding geleerd van mijn ziekte en dat is genieten van de kleine dingen in het leven. Ik vind het belangrijk om James dit ook bij te brengen. Het hoeft allemaal niet groter, meer en duurder. Het is goed zoals het is.
Doelen stellen in je leven is belangrijk. Ik denk dat je als mens altijd ‘iets’ moet hebben om voor te lezen en dat je doelen nodig hebt om jezelf alert te houden om te knokken voor je dromen.
Iedereen heeft andere doelen in zijn of haar leven. Degene die een auto- ongeluk hebben gehad en alles opnieuw moeten leren, zullen blij zijn als ze aan het einde van het jaar naar het einde van de straat kunnen lopen. Het is voor iedereen verschillend en bij de een gaat het gemakkelijk terwijl de ander hier keihard voor moet vechten met vallen en opstaan.
Als je maar blijft opstaan en vechten. Heb vertrouwen in jezelf want ook jij kunt jouw doelen behalen.
Heb jij doelen in het leven die je met ons wil delen? Laat het weten in de comments.
Er zijn veel mensen die zeggen dat hun moeder de allerliefste moeder is van de hele wereld. Nou, die liegen allemaal want ik heb die liefste moeder al. Nee, zonder gekkigheid. Mijn moeder is echt een held, mijn held en voor mij écht een groot voorbeeld. Ik zou er alles voor over hebben om zo’n zelfde goede moeder te worden als zij is voor ons.