baby van 9 maanden zindelijk
Mama &zo

Baby zindelijksheids communicatie!

Uit wasbare luiers kan voordelig werken bij een zindelijkheidstraining!

Ik las laatst in een tijdschrift dat je een baby al zindelijk kan maken. Deze methode heet: Baby zindelijkheids communicatie. Het eerste wat ik dacht was: Dat scheelt een hoop geld!’ Laten we eerlijk zijn. Die pakken luiers mogen ook wat kosten tegenwoordig. Begrijp me niet verkeerd. Ik ben super blij dat er nu luiers bestaan. Mijn moeder verteld mij regelmatig dat ze het bij mijn broer allemaal moest uitwassen.

Een uit wasbare luier heeft natuurlijk een hele hoop voordelen. Wasbare luiers zijn bijvoorbeeld een stuk goedkoper. Het lijkt in eerste instantie een grote aankoop maar als je het verrekend met wegwerp luiers kan dat wel tot 800,- euro schelen!

De wasbare luiers zijn ademend waardoor het gezonder is voor de huid van je baby. De huid blijft wel vochtiger dan bij wegwerpluiers maar daar krijg je over het algemeen geen irritaties van.

Nog een voordeel van wasbare luiers is dat kinderen vaak voelen dat ze ‘iets’ hebben gedaan. Ze zijn bewuster van het plas en poep gedrag wat natuurlijk belangrijk is om je kind zindelijk te laten worden.
Ik ben van plan om mezelf hierin eens te verdiepen en het daarna eens uit te proberen. Misschien bevalt het ons wel super goed!

Bij deze zindelijkheidstraining draait het vooral om de communicatie!

Baby zindelijkheids communicatie. Laten we het afkorten, zoals in dat artikel, naar bzc. Deze methode gaat er vanuit dat baby’s, hoe klein ook, enige controle hebben over hun bekkenbodemspieren. Wij leren dit vervolgens af door ze luiers aan te doen!

Het draait bij deze zindelijkheids‘training’ vooral om de communicatie tussen ouder en kind. Ik weet precies wanneer James honger heeft, of hij moe is en ik heb het meestal ook wel bij het goede eind als hij moet poepen. Dit is trouwens ook gewoon overduidelijk te zien aan zijn hoofd. Hij staat dan lekker ongegeneerd te poepen terwijl zijn hoofd rood aanloopt. Als ik dat zie, zou ik naar het potje kunnen brengen maar dan zijn we hoogstwaarschijnlijk te laat en daar worden we beide niet heel vrolijk van denk ik.

Hoe dan ook vind ik het wel indrukwekkend. Ik had er eerlijk gezegd ook nog nooit over’baby zindelijkheids communicatie’ gehoord. Ik weet dat de zomerperiode een mooi moment is om ermee te beginnen omdat je dan toch veel buiten bent en weinig kleding aan hebt. Je bent trouwens officieel zindelijk als je zelf naar het toilet kan en dat kan een baby natuurlijk nooit. Maar goed, je begrijpt wat ik bedoel.

Je kan je baby zelfs op commando laten plassen!

Blijkbaar kun je dus een baby, hoe jong ook, leren om op het potje te plassen. Het is belangrijk dat je eerst gaat observeren wanneer je kind plast en wat hij dan doet. Dat houdt in dat je de eerste tijd vaak de vloer moet dweilen want je kan dit natuurlijk alleen maar zien als je kind bloot speelt. James vindt het heerlijk om in zijn blote kont te spelen maar ik vind het minder als mijn hele huis vol plasjes ligt! 😉

Het wordt nog indrukwekkender. Je kunt een baby kennelijk leren om op commando te plassen. Nu wist ik dat dit mogelijk was bij een hond maar bij een baby had ik er nog nooit van gehoord. Uiteindelijk na veel proberen, ongelukjes en observeren kun je je kind op het potje zetten en ‘pssshh’ fluisteren zodat je kind dit gaat koppelen aan het plassen.

Baby zindelijkheids communicatie, wat is dat?

Ik zou er zelf niet voor de baby zindelijkheids communicatie kiezen. Ik denk dat het niet helemaal haalbaar is om een baby van 9 maanden al zindelijk te krijgen. Als je ook maar even niet oplet dan kan het zo al te laat zijn. Helemaal waterdicht leuke woordspeling is het niet want als je stukken gaat rijden zul je toch een luier om moeten doen om een natte auto te voorkomen!

Alsnog vind ik het super bijzonder dat mensen hiervoor kiezen en de tijd maken om dit hun baby aan te leren! Ik vind het mooi om te zien hoe andere culturen of moeders hun kind opvoeden. En het mooiste is. Je doet het altijd goed!

Ik ben benieuwd of jullie hier ervaring hebben met baby zindelijkheids communicatie? Is jouw baby al zindelijk? Wat vindt jij een mooie leeftijd om hiermee bezig te zijn?

27 april 2016 door
gedulde courgette
Food

Quinoa salade a la moi

Quinoa. Er wordt veel over geschreven. Je houdt ervan of niet. Feit is wel dat quinoa gewoon hartstikke gezond is! Het staat ook in de bekende schijf van vijf. Quinoa is een bron van eiwit en de mineralen koper en magnesium. Ook bevat quinoa veel vezels, B- vitamines, Vitamine E en ijzer. Je kunt quinoa gewoon als basis gebruiken net als zilvervliesrijst.  Lees verder

26 april 2016 door
ik ben haar partner geen verzorger
De ziekte van crohn &zo

Een verkeerde diagnose! Van Fymbromyalgie tot Bechterew.

Ik kon mijn benen niet meer bewegen!

Een verkeerde diagnose dat wil niemand overkomen maar helaas gaat dit in de praktijk wel anders. Hoeveel de artsen momenteel ook weten van de gezondheidszorg en verschillende ziektes kunnen hen ook niet alles voorzien. Sommige ziektes zijn nog steeds lastig te constateren. Ik kreeg ook een verkeerde diagnose! Van Fybromyalgie naar de ziekte van Bechterew.

In april 2010 werd bij mij de ziekte van Crohn geconstateerd. Het bleek al snel dat ik een ernstige vorm had waardoor een gewoon simpel pilletje niet hielp. Ik kreeg iedere vier weken een remicade infuus. Helaas kreeg ik in dezelfde periode gewrichtspijnen en die waren zo heftig dat ik op een ochtend wakker werd en mijn benen niet meer kon bewegen.

Ik sliep in de blokhut, een huisje bij mijn ouders in de tuin die helemaal ingericht was voor mij. Ik woonde dus op mezelf bij mijn ouders in de tuin. Dit was perfect om samen met Merijn in te vertoeren. De pijn was ondragelijk en ik kon niks meer bewegen. Mijn ouders kwamen snel mijn kant op en we besloten het ziekenhuis te bellen.

Door Prednison kun je plotseling iets breken?

Eenmaal in het ziekenhuis was het voor de artsen lastig om mij te onderzoeken. Uiteindelijk werd mijn medicatielijst bekenen en werd er gezegd dat je door het gebruik van Prednison zomaar uit het niks iets kon breken. Ik vond het vreemd want ik werd op deze manier wakker en had nog geen stap gezet.

Er werden verschillende scans en foto’s gemaakt van mijn benen maar hierop was niks te zien. Deze pijnen kwamen dus door de Prednison of Remicade. Fijn, ik kon weer naar huis en we zijn meteen naar een zorgwinkel gereden voor een rolstoel. Ik kon mezelf namelijk nog steeds niet bewegen.

Dit proces duurde een half jaar en ondertussen zat ik vaker in de rolstoel dan dat ik kon lopen. Als we weggingen moest de rolstoel altijd mee want ik kon nog geen 10 minuten aan een stuk achter elkaar lopen. Het was een vreselijke tijd. Mijn conditie zakte onder het 0 punt.

Verschillende artsen gaven aan dat deze gewrichtsklachten nu wel over hadden moeten zijn maar het tegendeel was waar. Ik ging zelfs op vakantie naar Spanje samen met Merijn en de rolstoel. De lieverd duwde mij heel Spanje door..

Ik kreeg de diagnose: Fymbromyalgie.

Uiteindelijk kreeg ik een reumatoloog die na een aantal onderzoeken aangaf dat het psychisch zat. Ik kreeg de diagnose Fymbromyalgie. Oh nee, niet weer in deze molen! Dit alles had ik al eens eerder meegemaakt alleen dan met de ziekte van Crohn. Ik stelde mezelf aan omdat er niks te vinden was, niemand geloofde mij en dat was nu opnieuw het geval?

Ik had er dus weer een stempel bij en ging een revalidatietraject in bij Blixembosch. Drie keer per week moest ik mezelf daar melden en had ik gesprekken met verschillende artsen: Ergotherapeut, psycholoog, maatschappelijk werker en een fysiotherapeut.

De laatste arts was het leukste. Hij leerde mij om langzaam weer te gaan lopen doormiddel van leuke sportieve spelletjes. De psycholoog vond ik vreselijk. Ik kon toen lastig over mijn gevoelens praten en hij constateerde dat ik wel heel veel in mijn rugzak had zitten. Klopt, was ook zo. Dus? Ik kon daar niks mee.

Lees ook: Hoe werd de ziekte van Crohn bij mij geconstateerd. Ik werd weer niet gelooft..

Er werd gesproken over de ziekte van Lyme.

Het was een traject van drie volle maanden en dat was ontzettend zwaar. Dit kwam omdat we na twee maanden revalidatie nog steeds geen verschil zagen. De stoelstond stond in de schuur maar ik had hem zeker nog nodig met langere stukken lopen. Ik kreeg pijn, veel pijn, mijn knie was rood en warm. Ik had hier verschillende foto’s van gemaakt om het te laten zien aan mijn fysiotherapeut. Dit was geen Fymbromyalgie. Ik moest per direct stoppen met het revalidatie traject en eerst opnieuw onderzocht worden door artsen.

Wij werden doorgestuurd naar Nijmegen. Het radboud stond erom bekent alles te weten wat gewrichtsklachten betreft. Een aantal onderzoeken verder kwam de ziekte van Lyma te praat. Of ik ook gestoken was? Geen flauw idee. We woonde wel dicht bij de bossen maar ik had nooit iets gevoelt. De uitslagen waren dubieus en daar konden ze verder niks mee!

Van Fymbromyalgie naar de ziekte van Bechterew..

Ze besloten mij uiteindelijk door de sturen naar een toparts in de Sint Maartenskliniek. Hier hebben ze opnieuw verschillende en andere onderzoeken gedaan. Ook hebben ze mijn ziekte geschiedenis opnieuw onder de loep gelegd om zo een verband te leggen en ja hoor, ik kreeg een diagnose. De ziekte van Bechterew. Alles viel op zijn plek!

In totaal heb ik dus een dik jaar gelopen met een verkeerde diagnose en het heeft daarna nog een jaar gestuurd voordat ze wisten wat er aan de hand was. Die tijd wil ik het liefst vergeten. Ik ben blij dat ik uiteindelijk heb gekozen voor een second opinion. Het is voor mij veel waard om nu te weten wat er precies aan de hand is en wat ik in de toekomst kan verwachten.

Lees ook: Met de neus op de feiten gedrukt. Ik ben ziek! 

Laat jezelf niet zomaar afschepen met een diagnose waar je jezelf niet in kan vinden! Heb jij ooit iets soortgelijks meegemaakt? Laat het weten in de comments zo kunnen we ervaringen uitdelen.

25 april 2016 door
Laxeren voor een darmonderzoek
Persoonlijk

Ik ga aan een DETOX KUUR?!

Detoxen, wat is dat nou eigenlijk? Iedere dag wordt ons lichaam blootgesteld aan allerlei giftige stoffen, variërend van uitlaatgassen en sigarettenrook tot bewerkte voeding vol kunstmatige geur, kleur en smaakstoffen. Ons lichaam heeft een natuurlijk reinigingsproces waarmee schadelijke stoffen uit ons lichaam worden verwijderd maar als we te veel giftige stoffen in ons lichaam hebben kan ons lichaam het meer meer aan om al deze stoffen af te voeren.  Lees verder

24 april 2016 door
Bewust leven
Persoonlijk

Je kind opgeven als orgaandonor?

Ik wil graag bloeddonor worden.

Het geeft de mens een prettig gevoel om de medemens te helpen. Ik voel dat zo. Het voelt voor mij fijn als mensen iets hebben aan de artikelen die ik schrijf. Een bakfruit of een leuk tijdschrift valt bij de meeste wel in de smaak. Ik wil altijd een stapje verder…

Ik wil bijvoorbeeld graag bloeddonor worden. Mensen helpen met een zak bloed die ik makkelijk kan missen. Helaas is dat voor vele mensen net zoals ik, die al chronisch ziek zijn, lastig en vaak zelfs onmogelijk om zoiets te kunnen doen.

Een lange tijd heb ik nagedacht over orgaandonorschap. Ik vroeg me altijd af wat mensen in vredesnaam nog aan mijn organen hebben als het zo ver is. Ik mankeer van alles dus ik heb altijd gedacht dat de artsen vast niks met mijn organen zouden kunnen doen. Tot ik de lijst zag!

Van mijn darmen wordt niemand blij.

Het besluit had ik snel gemaakt. Mocht mij iets overkomen dan heb ik liever dat mijn medemens er beter van wordt. Letterlijk. Het leven is veel te leuk om hierover na te denken maar juist als jezelf ziek bent sta je hier eerder bij stil.

Op het formulier kun je kiezen wat ze van jouw lichaam mogen ‘afpakken’. Ik heb mijn darmen maar uit gevinkt. Daar wordt niemand blij van. Mijn huid en hoornvlies vind ik ook prettig om te behouden. Mijn hoornvlies is zodanig beschadigd dat niemand daar met een zonnige blik doorheen kan kijken.

Merijn is allang orgaandonor en van hem mogen ze alles gebruiken. Als je 18 bent geworden ontvang je zo’n formulier. Je kan altijd NEE invullen maar ik raad je aan om dit wel te laten weten zodat dit geregistreerd kan worden.

Je kind opgeven als orgaandonor?

Wist jij dat kinderen vanaf 12 jaar hen keuze kunnen registreren. De ouders bepalen uiteindelijk of het doorgaat of niet. Als je kind het prima vindt en jij niet, gebeurd het niet. Als je kind het niet wil en jij zou het wel willen, gebeurt het ook niet. Begrijp je het nog?

Met de leeftijd onder 12 jaar kun en hoef je het niet te registreren. Hier wil je natuurlijk ook nooit over nadenken. De artsen vragen op het moment zelf aan de ouders of zij hier voor open staan of niet. Het lijkt mij overigens ook ontzettend moeilijk voor artsen om dit te vragen aan ouders die net hen kindje zijn verloren.

Ik ben blij dat mijn keus vast staat maar ik begrijp dat het moeilijk is om hierover na te denken. Ik kan mezelf voorstellen dat je dit zolang mogelijk wegstopt en hier niet over na wil denken zolang je midden in het leven staat. Je kunt altijd donor worden, zelfs als je 80 jaar bent kunnen de artsen je nieren nog gebruiken.

Ben jij orgaandonor of bloeddonor? Waarom wel en waarom niet? Ik ben benieuwd. Laat het weten in de comments.

23 april 2016 door