Ik zal me eerst even voorstellen. Mijn naam is Anniek en ik ben 21 jaar oud. Momenteel zit ik in het derde jaar van de opleiding bedrijfseconomie. Ik teken, lees en bak graag en ben verslaafd aan een heleboel series. Ohja, en ik heb de ziekte van Crohn. Op 19 mei 2011 is de ziekte bij mij geconstateerd. Best een bijzondere datum, want op 19 mei is het Wereld IBD-dag. Dit jaar ‘vier’ ik mijn vijfjarig jubileum, maar ik zal bij het begin beginnen.
Alles is familie, dat is zoals wij het voelen. Een goede en leuke familie is niet vanzelfsprekend en best uniek en ik ben dan ook zeer dankbaar dat ik beschik over een geweldige familie.
Afgelopen weekend hebben wij echt een geweldig familieweekend gehad en dat is best uniek in ons gezin. Mijn middelste broer Bram woont namelijk in Amerika en we hadden elkaar al dik 2,5 jaar niet gezien. Eindelijk met de hele familie bij elkaar, helaas was Kristen (de vrouw van Bram) niet aanwezig maar ondanks dat was echt geweldig en ik heb natuurlijk alles vastgelegd op camera. Alle dewinnetjes bij elkaar. We hebben intens genoten van elkaar. Want weetje? Alles is familie!
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe video’s? Abonneer dan op mijn youtube kanaal: LonnekeFilmt
Ik kijk iedere dinsdag met smacht naar het programma: ‘Met open armen’. Dit is een programma wat gaat over ouders die om een of andere reden geen kinderen kunnen krijgen. Zij kiezen voor adoptie. Ik vind het een prachtig programma om te kijken en zit standaard huilend voor de televisie.
Het lijkt mij op de eerste plaats vreselijk dat jezelf geen kinderen kunt krijgen. Het is een moeilijk besluit om tot adoptie over te gaan. Je wil in eerste instantie vaak samen met je partner een kindje krijgen. Er zijn ook mensen die, ondanks zij zelf zwanger kunnen worden, willen adopteren om een kind een betere toekomst te geven.
De wachttijd van adoptie kan ontzettend lang zijn. Dit hangt van veel factoren af en over het algemeen geldt dat de wachttijd voor jonge gezonde kinderen langer zijn dan de wachttijd voor oudere kinderen of kinderen met speciaal need. Speciaal need zijn kinderen met een ziekte of beperking.
Je wordt helemaal gescreend en aan dit alles hangt een vors prijskaartje. Dit is ook weer afhankelijk van de keuze van het land, de vergunninghouder, de kosten van eventuele medische onderzoeken en behandelingen. De adoptiekosten, de tolk, de reis, verblijfkosten en ik kan nog wel even doorgaan. Het is niet niks, je moet er financieel goed voor staan om een kindje te adopteren.
Het programma laat zien vanaf het moment dat alles doorgaat. Ik geloof best dat mensen dit frustrerend vinden om naar te kijken. Je komt immers niet zomaar door die screening. Het is een proces waarin geheid tegenslagen om de hoek komen kijken. Een lange onzekere tijd dus!
Als ik naar dit programma kijk dan bewijst het meer dan ooit dat je kan houden van een adoptiekindje alsof het je eigen kind is. Dat klinkt logisch maar veel mensen hebben hier struggels mee. Het is fantastisch om te zien hoe dit proces verloopt en tegelijkertijd moeilijk om te zien hoeveel kinderen daar leven en hoe.
Hoe groot is de moederliefde van een moeder die haar eigen kind afstaat? Dat is de grootste nachtmerrie van iedere ouder. Zij gunt haar kind een betere omgeving desnoods met andere ouders.
De laatste aflevering was heftig. Een kindje van twee die opgehaald werd in China. Het was aandoenlijk om de peuter van twee, de kamer binnen te zien lopen, niet wetend wat er gaat gebeuren en naar mensen gaat die hij nog nooit heeft gezien.
Op de eerste plaats is het sneu, het kind in kwestie heeft er niet voor gekozen en het angstig om niet te weten wat er gaat gebeuren. De nieuwe ouders niet eens te verstaan!
Ik schreef ooit een artikel over het feit dat Merijn en ik zolang bezig waren om James in elkaar te knutselen. In die tijd hebben we veel nagedacht over adoptie. Het hele proces en het gebrek aan genoeg financiële middelen om het voor elkaar te boxen, heeft ons er toen besluiten dat dit voor ons een gepasseerd station is geworden.
Heb jij er ooit over adoptie nagedacht? Of er over moeten nadenken?
Het recept van Tamar is een dagje opgeschoven vanwege het feit dat gisteren James precies 11 maanden was. Gelukkig is het geen probleem en krijgen we vandaag een extra lekker recept van Tamar! Vorige week stond de ‘gevulde courgette’ op de planning, hebben jullie dit gegeten? ik ben benieuwd!