Waarom een DEXA- scan?
Een botdichtheidsonderzoek. Een DEXA- scan stond op de planning. Even denken, van welke arts moest dit? ehm.. Ojja, van mijn MDL- arts! Omdat ik prednison gebruik heb ik kans op spontane botbreuken en kan mijn wervelkolom ineens inzakken, door de DEXA- scan uit te voeren kijkt de MDL- arts of de hoeveelheid kalk in mijn potten nog op peil is. Op deze manier kunnen we bekijken of het nog verantwoord is om Prednison te blijven gebruiken.
Stalen pinnen door je been?
Toen mijn MDL-arts vertelde dat ik een botdichtheidsonderzoek moest ondergaan dacht ik gelijk aan stalen pinnen door mijn been die op deze manier konden meten hoe dicht mijn botten nog aan elkaar zatten. Voordat ik het woord NARCOSE kon schreeuwen vertelde hij mij dat het leek op een MRI-scan. Alhoewel ik een MRI scan ook geen pretje vind ben ik dat wel gewend, gelukkig maar!
Een bezorgde familie met een eigenwijze dochter.
Dit keer moest ik alleen naar het ziekenhuis. Mijn ouders waren het hier niet mee eens maar ik vond het onderzoek te belangrijk om af te bellen. En ondanks ik slechter loop dan mijn oma en een longontsteking cadeau heb gekregen (ik heb gezocht maar kon het bonnetje niet meer vinden), wilde ik gaan.
‘Lon, heb je al afgebeld’ waren de eerste woorden van mijn vader. Snel daarna kreeg ik een bericht van mijn moeder: ‘Lon, je blijft thuis. Het is veelte mistig!’ en op klap op de vuurpijl kreeg ik daarna nog een belletje van mijn broer: ‘Hey Lon, jij moet nu naar het UMC toch? Ik moet naar Zwolle dus ik kan je wel afgooien. Je moet dan alleen de hele middag wachten’. Haha, wat een bezorgde familie heb ik toch..
‘Ben je zwanger?’ vroeg de DEXA- scan medewerkeruitvoerderietsmens
Ik werd naar binnen geroepen door een klein vrouwtje. Ze was denk ik de helft van mij (zowel in de breedte dan in de lengte) en het eerste wat ze zei was: ‘Och meiske, wat zie jij er slecht uit!’. Nou fijn, bedankt! Ik dacht dat het wel mee viel toen ik vanmorgen in de spiegel keek..
Nadat ze mij had gewogen, strompelde ik naar een soort brancard met daarboven het scan- apparaat. Ik klom daarop en onder mijn benen werd een blok neergezet. Zo lagen mijn benen dichter bij de scanner.
‘Ben je zwanger?’ vroeg de Dexa- scan persoon. ‘Zo ver ik weet niet!’ ik zeg dingen voordat ik denk en dit was zo’n zin.. Ze zei dat ik dit wel zeker moest weten voor we van start zouden gaan. Volgens mij weet je zoiets nooit zeker maar goed, ik besloot de zeggen dat ik vorige week nog ongesteld was geworden. Dus mocht jij zwanger zijn, geef dat dan op tijd aan want dat mag dus niet!
Een goede uitleg is belangrijk vooral als ervaren patiënt!
Ik vind het altijd prettig als een arts of in dit geval de dexascanmedewerker mij precies verteld wat er gaat gebeuren. Ik begrijp dat het voor hen natuurlijk weinig voorstelt en slechts een routine is maar ik had toch graag een uitleg gehad. Nou, die kreeg ik niet. Ze zei alleen: ‘De eerste sessie duurt 4 minuten, je mag niet hoesten, niet niesen en niet praten’ Nou gezellig. Toen ik vroeg of ik nog wel mocht ademhalen hoorde ik haar geïrriteerd zuchtte. Ik kan er ook niks aan doen dat zij moet werken?
Ik hield mijn mond en de scanner boven mij ging op en neer zodat mijn volledige lichaam gescand werd. 4x tot 60 geteld en toen plakte zij mijn voeten met klittenband aan elkaar. Dit deed pijn maar goed, ik had natuurlijk ook klachten dus dit hoeft bij jou niet zo te zijn.
Na 2 minuten begon de brancard waarop ik lag te bewegen, blijkbaar bewoog ik op dat moment mijn benen en moest het overnieuw. Dit bedoel ik dus, als zij van te voren had verteld dat mijn brancard zou gaan bewegen had ik hier rekening mee gehouden. Gelukkig ging het daarna wel goed.
De uitslag.
Helemaal gebroken kwam ik thuis, ik was ontzettend moe van de trip naar het UMC én voelde dat ik koorts had. Nadat Merijn gekookt had besloten we samen met een filmpje vroeg in bed te kruipen. Wat een dag, een DEXA scan kan weer afstrepen op mijn onderzoeken lijstje. Heb ik dat ook weer eens meegemaakt.
Geen reacties